Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielemvirtutibus excreuerūt: quaſi meridies inſanctis actibus inardeſcunt. In orientisergo portā pictura eſt. in aquilonis vero⁊ meridiei celatura. Quia ſignum victorie qd̓ inchoantibus oſtenditur: hoc in reuertentibus atqꝫ feruētibus iam ſolidius⁊ robuſtius tenetur. Notandū quoqꝫ magnopere eſt. ꝙ dicitur hinc ⁊ inde. Omnes enī qui ad vite aditum tendimꝰ: ⁊ exdextero ⁊ ſiniſtro latere habere palmā debemus. Qd̓ enim hinc ⁊ inde dicitur. latus vtrūqꝫ ſignatur. A dextro igitur palmam habetis: quē proſpera nō extolluntA ſiniſtro palmā habetis: quem aduerſanon deijciunt. Quaſi ex vtraqꝫ ꝑte portabat paulus palmā cum diceret. Per arma iuſticie a dexteris ⁊ a ſiniſtris per gloriam ⁊ ignobilitatē. per infamiā ⁊ bonamfamā vt ſeductores ⁊ veraces.2. Coꝝ.Non hunc aduerſa frangebāt. nō proſpera in mentis tumorē ſubleuabant. Hincinde ergo geſtabat palmā. quia ⁊ ī aduerſitate fortis ⁊ in proſperitate humilis ꝑmanebat. Quiſquis enī de proſperis extollitur: habere in dexterā ꝑtem palmamneſcit. Quiſquis in aduerſitatibus frangitur: portare palmā a ſiniſtro latere ignorat̉. At ergo hinc ⁊ inde palma geſtet̉in fronte: adeſſe ſemꝑ noſtris mentibꝰ debet ⁊ in aduerſis fiducia: ⁊ in proſperis timor. Ne aūt aduerſa in deſperationē pertrahant: aut proſpera animū in ſui fiduciam extollant. Hinc eſt ꝙ idē egregiꝰ predicator dicebat. Scio ⁊ humiliari: ſcio etabundare. vbiqꝫ ⁊ in omnibus inſtitutusſum. Et ſatiari. ⁊ eſurire. ⁊ abundare. etpenuriam pati. omnia poſſum in eo qͥ meconfortat. Phil̓.4. Nunqͥd fratres arseſt aliqua humiliari ⁊ abundare: ſatiari ⁊eſurire. abundare ⁊ penuriaꝫ pati. vt promagno ſe iſta ſcire tantus predicator inſinuet? Ars omnino ⁊ mira diſcipline ſciētia: que toto nobis cordis eſt niſu diſcenda. Quē enim penuria ſua non frangit. agratiarūactione nō retrahit. in reruꝫ temporalium deſideriū nō accēdit: ſcit humiliari. Hoc enī loco apoſtolū humiliari: dicit penuriā perpeti. Nā ſtatim econtrarioſubiungit. ſcio ⁊ abundare. Qui enim acceptis rebus non extollit̉. qui eas ad vſuꝫvane glorie non intorquet: qui ſolus nonpoſſidet qd̓ accepit. ſed hoc cum indigentibus miſericorditer diuidit: ſcit abundare. Qui accepta alimenta nō ad ingurgitationeꝫ ventris vtitur: ſed ad reꝑationēvirtutis. nec plus carni tribuit ꝙͣ neceſſitas petit: ſcit ſatiari. Qui alimentorū inopiam ſine murmuratione tolerat. nec ꝓneceſſitate virtutis agit aliquid. vnd̓ anima peccati laqueū incurrat: ſcit eſurire.Quem ergo nec abundātia in ſuperbiaꝫeleuat. nec in neceſſitate cupiditas irritatnouit abundare: nouit penuriam pati.Qui cum ſtatim ſubdiderit: omīa poſſuꝫne elationis eſſe verba crediderimus: adiunxit in eo qui me confortauit. Ecce inaltum ramus prodijt. Sed quia in radice ſe tenuit: in viriditate permanſit. Inaltum enim ſurgēs areſceret: ſi ſe a radicediuiſiſſet. Sibi enī nihil tribuit. quia omnia ſe poſſe non in ſe: ſed in eo qui ſe confortat fatetur. Hinc ⁊ inde ergo predicator egregius palmā habet: quem nec abundantia in ſuꝑbiam: nec in opia ad auariciam pertrahit. Diſcamus itaqꝫ fratresnon ſolum in proſperis: ſed ⁊ in aduerſisquoqꝫ gratias agere. Pater enim nobisex pietate ſua factus eſt conditor noſter.noſqꝫ adoptiuos filios ad hereditateꝫ regni celeſtis nutrit. Et non ſolū donis reficit: ſed etiam flagellis erudit. Diſcamusigitur abundare. vt cuncta que ab eo accepimus cū indigētibus partiamur. vt mētem abundātia nō eleuet: ne fortaſſe gaudeat. quia hoc adeſt ſibi qd̓ deeſt alteri. ⁊non iam cōmuni bono: ſed proprio letet̉.A priuato gaudio veritas ad cōmune diſcipulos reuocat: cū eos de predicationeredeuntes ⁊ de ſubiectione demonū letātes admonet: dicens. Nolite gaudere ſuper hoc: ſed potius gaudete ⁊ exultate. qꝛnomīa veſtra ſcripta ſunt ī celo. Luc. 10.Non enim omnes electi demonia eiciūt:ſed tamen electorum omniū nomina celo.
