Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielemveſtri capiam. Per ſalutē pharaonis nōegredimini hinc. Ibidē. O iaculū in corde. Peregrini venerant: famis periculūfugiebant: frumēta que querebant nō acceperāt: ⁊ feriri ſe inſuper actiōe criminisvidebant. Inter hec ducūtur ad carcerē:et poſt triduū adhuc in eadem aſperitateterrent̉. Iam reditur ad corriā culpe memoria pulſat animū: atqꝫ inter ſe inuicemloquūtur. Merito hec patimur: quia peccauimus in fratrē noſtrū: videntes anguſtiam anime illꝰ ī cum deprecaret̉ nos: ⁊non audiuimus. Iccirco venit ſuper nosiſta tribulatio. Ibidē. In his autē cor ioſeph amore vincit̉: ſeceſſum petit: ſoluitflendo quod pietati debuit. Seuerus adfratres reuertit̉: vt cruciatas eorum animas a culpa liberaret. Poſt hec vnus religatur in vinculis: dimittūtur ceteri cūfrumentis: vt vnus frater veniat: quemminimū habere ſe dixerant. Uenit poſtmodū frater. Uincebat mentē pietas: cūfrater innocens videret̉: ſed permanebatin oſtenſione aſperitas: vt fratres noxijpurgarent̉. Geneẜ.44. Frumenta dantur: ſcyphus in ſacco iunioris fratris abſcondit̉: furti poſt eos queſtio mouetur.Mittitur vt reducātur addicti: in ſeruitutem decernit̉ apud quem ſcyphus fuitſet inuētus. In ſacco vltimi fratris inuenitur. Tunc beniam in reducitur: afflictiom̄es fratres ſequūtur. O tormenta miſericordie: cruciat ⁊ amat. Reuerſi igiturin terra cū lachrymis proſtrati: veniā poſtulant. Memores enim quid de illo patri promiſerāt: merore intolerabili tabeſcebant. Tunc ſe vltra cohibere non valens pietas clauſa prorupit ad mediū: etexcuſſit charitatis lachrymas de vultū ſeueritatis. Deterſa eſt ira que apparebat:⁊ nō erat oſtenſa miſericordia que erat etnon apparebat. Sic vir ſanctus facinusfratrum ⁊ dimiſit ⁊ vindicauit. Sic in vigore clementiā tenuit: vt delinquētibusfratribus nec ſine vltione pius exiſteret.nec ſine pietate diſtrictꝰ. Ecce hoc eſt magiſteriū diſcipline: vt culpis ⁊ diſcrete nouerit parcere ⁊ pie reſecare. Qui autē diſcretiōis ſpiritum non habēt: aut ſic dimittūt peccata vt nō corrigāt: aut ſic quaſi corrigendo feriūt vt non dimittāt. Doctor ergo cui de diſcipline moderamineloqui neceſſe eſt: menſam dei eſſe ſe ſciat:atqꝫ intus labrū reflectat: vt quod docēdo loquit̉: hoc ſub diſcretiōis ſpiritu vigilanter operet̉. Nec ſi quedā ſibi deeſſe cōſiderat: oportet vt ab eorū predicatiōe cōticeſcat. Locus quippe eius exigit vt loquat̉. Uerbis ergo ſuis ſemetip̄m conueniat: ⁊ ſi non ideo loquit̉: quia operatur:ideo operet̉ quia loqui compellit̉ Ubi itaqꝫ ſe conſpicit opere implere qd̓ dicit: ibiauditores admoneat: eorūqꝫ animos adſtudiū bone operatiōis accingat. Ubi autem necdū ſe videt impleſſe qd̓ loquit̉ adbona de quibus auditores admonet: ſequoqꝫ pariter inflāmet: vt ip̄e etiaꝫ ſimuldiſtat in opere qd̓ per eum loquit̉ veritasin predicatiōe. Sepe enim qd̓ viuēdo neſcimus compulſi loqui doctrinā: loquendo diſcimus: vt dū de cogitatiōis noſtrepigricia reatus naſcit̉ in mente: eandemmentē compūctio ſubito aborta trāſuerberet ⁊ ſua voce excitata ⁊ vigilet in opere: que prius torpebat in ocio ſine voce.Ecce autē cū menſe labiū palmo tendit̉:ideſt cū per doctoris os cōtra vicia diſputat̉: atqꝫ ad bona opera cor auditoꝝ accendit̉: multi qui eius verba audiūt: quantavel qualia mala perpetrauerint recognoſcūt: atqꝫ ad eum cōfitentes veniūt: eumqꝫ pro peccatis ſuis interceſſorē fieri cumfletibus petunt: vt ip̄e orando deleat culpas: quas predicādo manifeſtat. Unde ⁊ſubditur.Super menſas auteꝫ carnesoblationis.Doctores etem̄ ſancti cū pro compūctispeccatoribus atqꝫ cōfitentibus om̄ipotēti domīo preces fundūt: per hoc ꝙ ad veniam ꝓ carnali eoꝝ vita poſtulāt: menſedomini carnes oblatiōis portāt. At ergoſint ꝓ quibus cōuerſis ⁊ flentibus rogēt:
