Liber IIOmelia XXII⁊ ſi fortaſſe litteras ignorāt: ⁊ p̄cepta deilegere nō valent: certe in multoꝝ fideliūcōuerſatiōe bona que imitent̉ vident. Ecce in eccleſia voces ſancti euangelij atqꝫapoſtoloꝝ ſonāt: ecce exempla bene viuētiū quottidie oīm oculis opponunt̉. Necin excuſatiōe dicere poterūt: non vidimꝰꝙ imitari deberemꝰ. Unde ⁊ ſubdit̉.¶ Et altare ante faciē templi.)Quid eſt templū: niſi fidelis populus:Sicut per paulū apoſtolū diſcipulis dicit̉: Templū em̄ dei ſanctū eſt: quod eſtisvos.1. Corinth̓. 3. Et quid eſt altare dei:niſi mens bene viuentiū. Qui peccatoꝝſuoꝝ memores lachrymis ſe lauāt: carnēper abſtinentiā macerant: nullis ſe mūdihuius actiōibus myſcēt: que habent indigētibus tribuūt: ⁊ habere que nō habentnō concupiſcūt. Recte igit̉ hoꝝ cor altare dei dicit̉: vbi ex merore cōpunctiōisignis ardet ⁊ caro cōſumit̉. Et nūquid nōtales fratres chariſſimi quottidie in ſancto hoc fideli populo quaſi in tēpli atriovidemus? Nūquid nō eoꝝ vitā nobis adexemplū propoſitā indeſinēter aſpicimꝰ:Altare ergo ante faciē templi eſt: cū multi in ſancte eccleſie cōſpectu ſunt poſiti: qͥeterni iudicij memores ſemetip̄os quottidie deo ſacrificiū in lamēto compūctionis mactāt. Qui vt predictū eſt corporacaſtigāt: quatenꝰ hoc quod per magiſtrūgentiū dicit̉ impleant. At exhibeatis corpora veſtra hoſtiā viuentē: ſanctam: deoplacentē. Roman̄.12. Hoſtia quippe occiditur vt offeratur. Sed hoſtia viuenseſt corpꝰ domīo afflictū. Quod ⁊ hoſtiadicit̉: et viuens: quia viuit in virtutibꝰ⁊ eſt a vicijs occiſuꝫ. Hoſtia videlicet: qꝛiam huic mūdo eſt a prauis actibus mortuū. Uiuens autē: quia cūcta que preualet bona operat̉. Sed quia ſub altaris nomine de compūctiōis flāma ſermo intulitneceſſariū puto que ſit diuerſitas eiuſdēcōpunctiōis oſtendere. Alia quippe compūctio eſt: que per timorē naſcit̉: alia queper amorē. Quia aliud eſt ſupplicia fugere: aliud premia deſiderare. Unde etiam in tabernaculo per legem duo altariafieri iubēt̉. Exod̓.27. et.30. Unū videlicet exterius: aliud vero interius. Unū inatrio: aliud ante archā. Unū quod ere coopertū eſt: aliud qd̓ auro veſtit̉. Atqꝫ inaltari ereo cremant̉ carnes: in altari veroaureo incendūtur aromata Quid eſt hocfratres chariſſimi ꝙ foris cōcremant̉ carnes intus aromata: niſi hoc qd̓ quottidievidemus: quia duo ſunt cōpunctiōis genera: Quia alij adhuc per timorē plangūt: alij vero iam ſe per amorē in lamentis afficiūt. Multi namqꝫ peccatoꝝ ſuoꝝmemores: dū ſupplicia eterna pertimēſcūt: quottidianis ſe lachrymis affligūt.Plangūt mala que fecerūt: ⁊ incendunt̉vicia igne cōpunctiōis quoꝝ adhuc ſuggeſtiones in corde patiunt̉. Quid iſti niſi altare ſunt ereū in quo carnes ardent:quia adhuc ab eis carnalia opera plangūtur. Alij vero a carnalibus vicijs liberi:aut longis iam fletibꝰ ſecuri: amoris flamma in cōpunctiōis lachrymis inardeſcūtceleſtis patrie premia cordis oculis aſpiciūt: ſupernis iā ciuibus intereſſe cōcupiſcūt. Pura eis apparet ſeruitus: longitudo peregrinatiōis ſue. Regem in decoreſuo videre deſiderāt: ⁊ flere quottidie exeius amore nō ceſſant. Quid iſti: niſi altare ſunt aureū in quoꝝ corde aromata incenſa ſunt: quia virtutes ardēt: Bene autem de eodē altari dicit̉: ꝙ ante velū arche ſit poſitū in ſancta ſanctorum. Archaquippe teſtamēti ip̄e nobis. factus eſt: dequo ſcriptū eſſe nouimus. In quo ſūt omnes theſauri ſapiētie abſconditi. Coll̓.2.Archana intra velū eſt redemptor noſterin celo. Altare vero aureū in quo timiama incendit̉ ante velū: quia ſanctoꝝ corda que cū magnis virtutibus in dei amore ſuccenſa ſunt: per ſanctū deſideriū in illo ardent quē adhuc reuelata facie videdere nō poſſunt. Inter archā qͥppe ⁊ altare velū eſt: qꝛ hoc qd̓ nos adhuc a viſiōedei ſeꝑat: corruptōis nr̄e obſtaculū remotū nō eſt. Sed qͦuſqꝫ an̄ veluꝫ ſumꝰ: oꝫ vtquaſi timiamatis incenſum flāma amoris
