![]()
Liber cum anchiſe cōmiſerat ex qͦ eneā peꝑerat? An qꝛ illd̓ factū eſtᶠ indignāte menelao: illud aūt ꝯcedēte vulcano? Dij em̄ credo nō zelant ꝯiuges ſuas vſqꝫadeo vt eas eti am cū hoībꝰ dignent̉ habere cōmunesᵍ Irridere fabulas fortaſſis exiſtimor: nec grauiter agere tanti ponderis cauſam. Nō gͦ credamꝰ ſi pla cet eneā eſſe veneris filiū. ec ce ꝯcedo: ſi nec romulꝰ martis. Si aūt illud: cur nō ⁊ illd̓ An deos fas eſt hoībꝰ feminis: mares aūt hoīes deabꝰ miſceri nefas?ʰ Dura vl̓ potius nō credēda cōditio qd̓ ex iure veneris in cōcubitu marti licuit: hoc ī iure ſuo ip ſi veneri nō licere. Ad vtrū qꝫ firmatū eſt auctoritate ro mana Neqꝫ em̄ minus credi dit recētior ceſar auiā ve ne reꝫ qͣꝫ patrē antiquior romu lus martē. Ca. IIII. Ixerit aliqͥs. Ita ne tu iſta credis; Ego ꝟo iſta nō credo. Nā ⁊ vir doctiſſimꝰ eoꝝ varro fal ſahec eſſe qͣꝫuis nō audēter ꝓ vero.i. geſtare. Sicut em̄ crediderūt ꝙ romulꝰ fuiſ ſet filiꝰ martis. vt dixi. sͣ. ca. xv. ita credebāt ꝙ eneas fuiſſet filiꝰ veneris. Fingūt em̄ venerē eē vxorē vulca ni qͥ eſt deꝰ ignis ⁊ ꝯceſſiſſe anchiſe qͥ fuit pr̄ enee ꝙ cōcūberet cū ea.ſ. venere ⁊ generaret eneā tāqꝫ ꝓlē no bilē ⁊ deū futurū vn̄ ẜm iſta gͣuiꝰ fuit adulteriū ve nerꝭ qͣꝫ helene vl̓ paridis. Indignante menelao ⁊cͣ. hͦ di cit qꝛ menelaꝰ fu it maritꝰ helene. vt dictum eſt. g Irridere fa bulas ⁊c̄. hic excludit. b. augꝰ qͣr dā rn̄ſione qͥ da ri poſſet. poſſent em̄ deoꝝ defenſo res dicere ꝙ. b. aupꝰ nō arguit ex veris ab ip̄is cō ceſſis ſꝫ ex qͥbuſ dā fabulis. qͣs ētip̄emet videt̉ tan qꝫ fabuloſa irridere. ſꝫ hoc exclu dit. b. augꝰ ꝓbāſ ꝙ nō magꝭ dꝫ re putari fabuloſū ꝙ vir ꝯcuhuerit cū dea ⁊ genuerit eneā. qͣꝫ ꝙ deꝰ.i. mars ꝯcubuerit cū muliere ⁊ genuerit romulum nec etiā minꝰ cre ditū eſt apud ro manos vnū qͣꝫ al teꝝ. nā ſic̄ apud antiqͦs romanoſ creditū fuit ꝙ romulꝰ fuit filiꝰ martis. ita fuit a modernis romāis creditū ꝙ iuliꝰ ceſar fuit ꝓgenitꝰ a venere nō tn̄ īmediate. ſꝫ mediāte enea. nā ceſar ꝓceſſit ab aſcanio ſeu iulo qͥ fuit enec filiꝰ a qͦ ⁊ ceſar iuliꝰ di ctus ē. vn̄ virgiliꝰ li. j. eneidos. Iuliꝰ a magno demiſſum nomē iulo. De hͦ ſicut narrat ſuetoniꝰ li. j. ip̄emet tuliꝰ cū laudaret amicā ſuā mortuā ꝓ roſtris vt morꝭ erat dic̄ ſic. amice mee iulie maternū genꝰ a regibꝰ ortū pr̄nū cū dijs īmortalibꝰ ꝯiūctū. nā ab anco marcio ſt̓ martij reges. qͦ noīe fuit mr̄ a venere iulij. cuiꝰ gētis fa milia eſt nr̄a h Dura vel potiꝰ nō credēda ꝯditio ⁊c̄. vult. b. augꝰ dicere ꝙ dura ē ꝯditio vxoris ſi nō li ceret qͦ ad actu matrimonij ſeu mr̄imonialē. qd̓ lꝫ marito cū ī hͦ ſint ꝑes. vn̄ veneris ius in ꝓpoſito vocat ius qd̓ ē cōe oī vxori.ſ. corpꝰ mariti. ⁊ econuerſo ius mariti ē corpꝰ vxoris. Si gͦ marti ex iure venerꝭ.i. d̓ iu re qd̓ hꝫ in ip̄o marte vxor eiꝰ. rōne q̄ vxor eiꝰ ē. licuit alteri ꝯcedere vicꝫ corpꝰ ſuū ⁊ ꝯcūbere cū alia ab vxo re ſua. qͣre nō liceret veneri in iure martꝭ.ſ. qd̓ hꝫ ī ve uere eiꝰ maritꝰ qͣtenꝰ maritꝰ ē idē vel ꝯſil̓e facere.i. co neqꝫ fidenter: pene tn̄ fatet̉b Sed vtile eſſe ciuitatibꝰ dic̄ vt ſe vili fortes etiā ſi falſum ſit ex dijs genitos eē credāt: vt eo mō animꝰ humanꝰ velut diuine ſtirpis fiduciā gerēs: res magnas aggredien das: p̄ſumat audacius: agat vehementiꝰ: ⁊ ob hoc imple at ip̄a ſecuritate feliciꝰ Que varronis ſententia expreſſa vt potui meis verbis: cernis qͣꝫ latū locū aperiat falſitati: vbi intelligamus plura iam ſacra ⁊ qͣſi religioſa potuiſſe confingi: vbi putata ſunt ci uibus etiam de ipſis dijs pro deſſe mendacia. Sed vtruꝫ potuerit venus ex concubitu anchiſe eneam parere vl̓ mars ex ilie concubitu filie numitoris romulum gignere: in medio relinquamus. Nam pene talis queſtio etiā de ſcripturis noſtris oborit̉: qua queritur vtrum preuaricatores angeli cum filiabꝰ hominum concubuerint: vn̄ natis gigantibus: id eſt. nimiū grandibꝰ ac fortibus vi ris: tunc terra completa eſt pus ſuū alteri ꝯcedere. vel qꝛ ad ius venerꝭ ꝑtinet oīs actꝰ venereꝰ. iō graue videt̉ ſi in actu venereo plꝰ lice ret marti qͣꝫ veneri. gͦ ſi mars potuit licite adulterati. videt̉ ꝙ veneri idē licuit ꝓpt̓ qd̓ dic̄ augꝰ dura vel po Ca. IIII. tius nō credēda conditio ⁊c̄. d Ixerit aliqͥſ ne tu iuſta ⁊c̄. In hoc ca. ponit augꝰ ſnīaꝫ varro nis qͦ adca q̄ dicta ſūt in p̄cedēti ca. ⁊ qͦ ad aliqͥd reprobat ea. et qͦ ad aliqͥd relinqͥt ea diſcutiēda. Fu it aūt iſte varro ſcpͥtor maxīe auctoritatis apd̓ ro manos qͥ multa oꝑa valde ſcpͥſit Et ẜm euſebium mortuꝰ eſt nonagenariꝰ. xv. āno auguſti ceſiris. b Sꝫ vtile eē ciuitatibꝰ ⁊c̄. hic ſciendū ꝙ multi antiqͦꝝ regū vole bāt ſe credi ec̄ filios deoꝝ ⁊ repu tabāt expediens vt nō ip̄i hoc. ſed potiꝰ vt alij hͦ cre derēt d̓ ip̄is vt eo magꝭ timerēt̉ ab ip̄is. ⁊ minꝰ aude rēt ſubditi vl̓ alij inſurgere ꝯͣ cos. ſic̄ patuit de alerādro magno. qͥ cū vellet ſe credi filiū iouis hamo nis. ⁊ ob hͦ greci ſui aliqͥ indignarent̉. ait. ſicut dic̄ qͥntꝰ curtiꝰ li. vij. vti nā iudei me qͦꝫ dcū eē credāt. fama em̄ bella ꝯſtāt. ⁊ ſe pe etiā qd̓ falſo dictū eſt vere vicē obtinuit. c Ul mars ex ilie ꝯcubitu filie nūitorꝭ ⁊c̄. Sciēdū ꝙ Rhea que alio nomine dicebat̉ ſiluia mater romuli fuit filia numitoris. Nam ſicut dicit titꝰ liuiꝰ de origine vrbis li. j. procas rex albanoꝝ habuit duos filios.ſ. nui mitorē ſeniorem quē ſibi in regno voluit ſuccedere. et amulium iuniorem. ſed amulius mortuo pr̄e expulit numitorem de regno ⁊ occidit oc̄m ꝓlem eius maſculi nā. filiā vero numitorꝭ. ſcꝫ rheā conſecrauit dee veſte ⁊ fecit virginem veſtalem. vt ſibi oēm ſpeꝫ prolis adi meret. qꝛ virgines veſtales ꝯtinentiam ſeruare debebāt. ſed tn̄ impregnata poſtmodū concepit duos ge minos.ſ. remum ⁊ romulum dicens ſe a marte impre gnatā. vt dicit titus liuiꝰ. ſeu ita rata. ſeu qꝛ deus auctor culpe honeſtior erat. vel ẜm iuſtinū li. xliij. pueri ſ. remꝰ ⁊ romulus martij dicti ſunt. ſiue quia in luco martis enīxi ſunt. ſiue quia a lupa que in tutela maricis eſt nutriti ſunt. de hoc plus eſt dictum li. ij. ca. xv. 