![]()
III a Roinde ad Ca. V. vtrūqꝫ interī mō no ſtra diſputatio referat̉. Si em̄ fera ſūt q̄ apud il los de mr̄e enee ⁊ de pr̄e romuli lectitant̉ quō pn̄t dijs adulteria diſplicere hoīm q̄ in ſeipſis ꝯcordit̓ ferunt? Si aūt falſa ſūt: nec ſic qͥdeꝫ pn̄t iraſci verꝭ adulterijs hūanis qͥ etiam falſis delectant̉ ſuis Huc accedit: qm̄ ſi illd̓ d̓ mar the nō credit̉: vt hͦ qͦꝫ d̓ vene re nō credat̉. Nullo dīni con cubitus obtētu mr̄is romuli cā defendit̉. Fuit aūt ſacerdos ilia veſtalis: ⁊ iō dij mazis in rōanos ſacrilegū illud flagiciū: qͣꝫ in troianos paridis adulteriū vindicare debuer̄t. Nā ⁊ ip̄i rōani antiqͥ ī b bſtupro detectas veſtales ſa cerdotes: viuos etiā defodie bāt: adulteras āt femīas: qͣꝫuis aliqͣ dānatiōe: nll̓a tn̄ mor te plectebāt: vſqꝫ adeo gͣuiꝰ ſeueriuſqꝫ vindicanda puta bantᶜ adyta dīna: qͣꝫ hūana cubilia vindicabat. Ca. VI. Liud adijcio: qꝛ ſi eo vſqꝫ peccata hoīm il lis numinibus diſpli cerēt: vt offenſi paridis facto deſertā troiā ferro igniqꝫ do marēt: magis eos ꝯtra roma nos moueret romuli frat̓ oc ciſus: qͣꝫ ꝯtra troianos grecꝰ maritus illuſus: magꝭ irritaret pricidiū naſcētꝭ: qͣꝫ regnā tis adulteriū ciuitatꝭ Nec ad Roinde ad vtrūqꝫ ⁊cͣ. In hͦ ca. incipit Ca. V augꝰ. diſcutere ea q̄ ſuꝑ tacta ſūt.ſ. in p̄ceden tibus duobꝰ ca.ſ. de marthe qͥ credit̉ pr romu li ⁊ de venere q̄ credit̉ mr̄ enee. ⁊ facit duas rōnes. qꝛ aut credi dn̄t hec eſſe ꝟa aut nō. ſi ſic pͦ dij nō iraſcūt̉ adulterijs. ſi nō adhuc ſequit̉ idē ſ. ꝙ nō iraſcūtur adulterijs. qꝛ delectant̉ in fictiōi bus qͥbus fingit̉ deos talia feciſſe ſic̄ patꝫ ex ludis ſcenicis. qͦs vole bāt ſibi exhiberi in qͥbꝰ adulteria deoꝝ recitabant̉ ⁊ narrabātur. vt ptꝫ ſup̄li. ij. Secūda rō ē qꝛ ſi fal ſa ſūt q̄ narrāt̉ de marte ⁊ venere. gͦ mr̄ romuli non pōt defendi qͥn cōmiſerit ſtuprū ⁊ ſacrilegiū. qꝛ ſi nō fuit imp̄gna ta a deo. fuit imp̄ gnata ab hoīe. et tn̄ fuit ꝟgo veſta lis q̄ dee veſte ꝟ ginitatē ſuā ꝯſecrauit vt dixi in p̄cedenti cap̄. b In ſtupro detectaſ veſtales ſa cerdotes ⁊cͣ. i. ſacerdotes dee veſte q̄ oēs erant ſa cerdotes ⁊ quaſi ſanctimoniales. nec licuit in templo eiꝰ viros ſer uire. de qͥbꝰ narrat. A. gellius li bro..j. ꝙ electio eaꝝ ad ſūmū ſacerdotē ſeu pontificē ꝑtinebat. q̄ ab ipſo ad ẜuien dū in tēplo veſte dicebat̉ cupi. qꝛ pontificis maximi manu preſſa dicētis te amatā cupio. ab eo ꝑentē in cuiꝰ ptāte erat qͣſi bello capta ducebat̉. Et ſicut dicit. A. gellius nō debebat minor eſſe ſex annis. nec maior qͣꝫ decē annis nata. nec debebat eſſe lingua debili. nec ſenſu aurium diminuta. nec aliqͣ labe corꝑis inſignitā. nec cuius alter parens in ẜuitute ẜuierit. aut in negocijs ſordidis verſatus fuerit. nec etiā illius filia qͥ domiciliū in italia nō hr̄et. ⁊ multa alia dicit ibi. A. gellius de hac ma teria. De pena aūt quā tangit hic aug. dicit idem eucām quā nūc agimꝰ intereſt vtꝝ hͦ fieri romulus iuſſerit: aut romulus fecerit: qd̓ ml̓ti īpudentia negāt: ml̓ti pudore dubitāt: multi dolore diſſi mulāt. Nec nos itaqꝫ in ea re diligētius reqͥrenda: ꝑ ml̓torū ſcriptoꝝ ꝑpenſa teſtīonia demoremur. Romuli fratrē palā ꝯſtat occiſū n̄ ab hoſtibꝰ n̄ ab alienis. Si āt ꝑpetrauit aut imꝑauit hͦ romulus: magis ipſe fuit rōanoꝝ: qͣꝫ paris troianoꝝ caput. Cur igit̉ tro ianis irā deoꝝ ꝓuocauit ille aliene ꝯiugis raptor: ⁊ beorū dem deoꝝ tutelā rōanis īuitauit iſte ſui fratrꝭ extinctor: Si aūt ſcēſus a facto īperioqꝫ romuli alienū ē: qm̄ debu it vtiqꝫ vindicari: tota hͦ illa ciuitas fecit: qd̓ tota ꝯtēpſit: ⁊ nō iā frēm ẜꝫ patrē qd̓ peius ē occidit. Uterqꝫ em̄ fuit ꝯdi tor: vbi alter ſcelere ablatus ⁊ nō ꝑmiſſus ē eſſe regnator Non ē vt arbitror ꝙ dicat̉ qͥd mali troia meruerit: vt eā dij deſererēt: qͦ poſſꝫ extingui: ⁊ qͥd boni roma: vt eā dij inhabitarēt: qͦ poſſꝫ augeri: niſi ꝗ victi inde fugerunt: ⁊ ſe ad iſtos qͦs ꝑiter deciperēt ꝯtulerūt? Immo ꝟo ⁊ illic māſerūt ad eos more ſuo decipiē dos: qͥ rurſus eaſdē t̓ras habitarēt: ⁊ hic eaſdē artes fallacie ſue magis etiā exercen do: maioribꝰ honoribꝰ gl̓iati ſunt Ca. VII. tropius in ꝑticulari exēplo de rhea matre romuli qͥ viua defoſſa fuit. Oroſius li. iij. narrat idē de minerua veſtali virgine. ⁊ aſſignat cauſam ouidius lib̓. vj. de faſtis. dicit em̄ ꝙ idem numen eſt telluris ⁊ veſte. vnde ⁊ dicit̉ veſta quaſi vi ſtans. qꝛ terra quaſi ꝓpria vi ſtat. id eſt īmo bilis eſt. ⁊ ideo qͥ de linquebat ī veſtam condebat̉. id ē ſepeliebat̉ in illa. Aduertendum eſt tamen ꝙ ⁊ veſtā intelligebant numc ignis ẜm eūdem. Credebant em̄ idem numen ignis et terre. ⁊ cauſa eſt. quia in terra īue nit̉ ignis. ideo ꝗ tenus veſta fuit numen ignis. fecerūt eam virginē. ⁊ ſacerdotes b eius ſimiliter. qꝛ de igne nihil naſcit̉. ſicut nec de virgine. c Adyta diuina. id eſt templa q̄ violata ſtupro magis vindicabantur qͣꝫ cubilia maritoꝝ violata Ca. vI. Liud adij a cio qꝛ ſi ⁊c̄ In hͦ cap̄. ꝓbat b. augꝰ. ꝙ dij nō de ſeruerūt troiā ꝓpter adul terium paridis: ⁊ hoc qꝛ ml̓toma gis deſeruiſſent romā ꝓpter inter fectionem remi. quē frater ſuus romulus occidit vel ẜm alios occidi mādauit. vl̓ dato ꝙ nō. oſten dit augꝰ. ꝙ roma parricido. id eſt a cede patris ſui.ſ. remī qui ruit pater. id eſt fundator ⁊ conditor rome cū fratre ſuo non poteſt excuſari. cū ipſe fuerit publice occiſus iniuſtē. nec ciuitas mortē eius vindicauerit ad quod tenebat̉ De interfectione remi ⁊ opinionibꝰ circa mortem eiꝰ dixi ſupra libro. ij. ca. xiiij. b Eorūdem deoꝝ tutē lam ⁊cͣ. Hoc dicit eneas. ſicut fuit tactum ſupra li. j. ca. iij. tulit ſecum de troia deos troianoꝝ quos poſtea roma coluerunt romani. 