Seite
Liber Erte em̄ ciuilibus iā bellis ſcatētibus: qͥd miſeꝝ cōmiſerat iliū vt a ſimbria marianarū ꝑtiū hoīe peſſimo euerteret̉: mul to ferociꝰ atꝫ crudeliꝰ qͣꝫ olim a grecis? Nam tūc ⁊ multi in de fugerūt: ⁊ ml̓ti captiuati ſaltē in ẜuitute vixerūt. Por ro aūt fimbria pͥus edictū ꝓ­poſuit ne cui ꝑceret̉: atqꝫ vr­bē totaꝫ cūctoſqꝫ in ea hoīes incēdio ꝯcremauit. Hoc me­ruit iliū: nō agrecisᵇ qͦs ſua cirritauerat iniqͥtate:ᶜ ſꝫ a ro­manis qͦs ſua calamitate ꝓ­pagauerat:ᵈ dijs illis cōibus ad hec repellenda nihil iuuā tibus: ſiue qd̓ veꝝ ē nihil va­lētibus. Nunqͥd ⁊ tūc abſceſ­ſere oēs adytis ariſqꝫ relictꝭ dij. Quibus illud oppidū ſte terat: poſt antiquos grecoꝝ ignes ruinaſqꝫ reparatū. Si aūt obſceſſerāt cām requiro et oppidanoꝝ qͥdē qͣꝫto inue­nio meliorē: tāto deteriorem deoꝝ. Illi em̄ ꝯtra fimbriam portas clauſerāt: vt ſylle ſer uarent integrā ciuitatē: hic eos iratus incendit: vel poti gus penitus extinxitᵍ Adhuc aūt melioꝝ ꝑtiū ciuiliū ſylla dux fuit: adhuc armis rēpu­blicā recuꝑare moliebat̉: ho rū bonoꝝ initioꝝ nōdū ma­Erte em̄ ciuilibꝰ iā ⁊cͣ. In hͦ ca. agit Ca. VII brūs aug. de ſecūda ſubuerſione ciuitatis tro­ianoꝝ q̄ iliū vocabat̉. vt. sͣ. lib̓. iſto ca. ij. dixi. ⁊ oſtendit ꝙ ipſa nō fuit deſtructa. qꝛ dij eam deſerue rant. vel ſi ſic. qꝛ ingrate ⁊ irrationabil̓r deſeruerant eā. Ad intellectū ꝟo eoꝝ q̄ hic dij cunt̉. ſcienduꝫ ꝗ in bello ciuili int̓ ſyllā ⁊ mariū. de qͦbello ſup̄lib̓. ij. recitaui hiſtoriā. fimbria ẜm oroſi um li. v. ⁊ li. vj. fuit de ꝑte marij ⁊ ſicut dicit libro vj. ip̄e fuitmaria noꝝ ſceleꝝ ſatel­les. ⁊ hō oīm au­daciſſimus. qui flaccū ꝯſulem ad quē legatus miſ ſus fuerat apud nicomediā occi­dit. ⁊ inde iratus ilienſibꝰ. id ē tro­ q ianis qͥ iliū reedi ficatā poſt pͥmā ſubuerſionem fa ctā a grecis inha bitauerūt eo ꝙ ꝓ ſyllane ꝑtis ſtu­dio portas ꝯtra fimbriā clauſer̄t. ⁊ ip̄m repulerāt. vrbem ip̄am iliū antiquam rome parentē funditꝰ cede ⁊ incēdio de­leuit. quā tn̄ ſylla ꝯtinuo reꝑauit. fimbria ꝟo poſt. modum exercitu ſylle obſeſſus de­ſperatione motꝰ ſeip̄m interfecit. Aliud etiā ſcien dū eſt ꝙ qͣꝫuis ſyl la poſt obtentaꝫ victoriam nimis eſſet crudelis ⁊ impius tn̄ in bello il lo ciuili iuſtiorē cām habuit qͣꝫ marius. qꝛ ſylla ꝯſula tū obtinuit legitime. marius ꝟo tūc erat ꝑſona pͥuata ⁊ cū magna violentia ꝯtra volūtatē ſenatus ⁊ ppl̓i ſi bi vſurpauit ptātem. Et ideo ilienſes in repellendo fimbriā ſatellitē ⁊ fautorē marij iuſte fecerunt. b Quos ſua irritauerat iniqͥtate ⁊c̄. Hoc dicit qꝛ ſi cut dicit dares phrygius in hyſtoria de bello troiano Troianipͥus ſe male habuerūt ad grecos qͣꝫ greci ad eos. dicit em̄ ꝙ peleus qui erat rex in pelopōneſo.ſ. vna ꝑte grecie ſic dicta cū miſiſſet iaſonē nepotē ſuuꝫ in inſulam colchos. vt inde auferret vellus aureū qd̓ audierat ibi eſſe. ⁊ iaſon ꝑ mare iter faciens applicuiſ ſet in portu troianoꝝ cū ſocijs ſuis cōpulſus ē a lao­los euentus habuit. Quid gͦ meliusʰ ciues illius vrbis fa­ hͦ cere potuerūt? qͥd honeſtiꝰ? qͥd fidelius? qͥd romana pen tela dignius qͣꝫ meliori cauſe romanoꝝ ciuitatem ẜuare: ⁊ cōtra parricidā romane rei¬i publice portas claudere? At hͦ eis inqͣntū exitiuꝫ verſum ſit: attendāt defenſores deo rū.ᵏ Deſeruerūt dij adulte­ k ros: iliūqꝫ flāmis grecoꝝ re liquerūt: vt ex eius cinerib roma caſtior naſceret̉. Cur ⁊ poſtea deſeruerūt eandeꝫ ciuitateꝫ romanis cognatā: nō rebellātē aduerſus romā nobilē filiā: ſꝫ iuſtioribꝰ eiꝰ ꝑti bus fidem ꝯſtantiſſimā pijſſi māqꝫ ẜuantē: eāqꝫ delendaꝫ reliq̄rūt: nō grecoꝝ viris for tibus: ſꝫ viro ſpurciſſimo rōa­noꝝ. Aut ſi diſplicebat dijs l cā ꝑtiū ſyllanaꝝ cui ẜuantes vrbem miſeri portas clauſe­rāt: cur eidē ſylle tanta bona ꝓmittebāt ⁊ p̄nūciabāt? An ⁊ hic agnoſcunt̉ adulatores feliciū: potius qͣꝫ infeliciū de fenſores? Non gͦ iliū etiā tūc ab eis cū euerteret̉ deſertuꝫ eſt. Nā demones ad decipiē dū ſemꝑ vigilantiſſimi qd̓ po tuerūt fecerūt. Euerſis qͥppe ⁊ incenſis om̄ibus cū oppido ſimulacris: ſolū minuere ſi­medonte rege troianoꝝ inde recedere. ꝓpter qd̓ iaſon reuerſus poſtmodū ad peleū cū vellere aureo indica­uit ſibi iniuriā a troianis illatā dicens ſe velle ſuā in iuriā vindicare. Iaſon ergo accepto exercitu a peleo ⁊ hercule ſibi duce exercitus aſſignato. ꝓfectus eſt ꝯͣ laomedontē. cui occurrēs laome­don cuꝫ exercitu ſuo eſt ab hercu­le interfectꝰ. Fu­it aūt laomedon pater pͥami regis troianorū cuius tꝑibus fuit troia nū bellū ſecūduꝫ ꝯtra grecos in qͦ ſubuerſa ē troia. ⁊ ſic iniqͥtas lao­medontis primo irritauit grecos. c Sed a roma nis qͦs ⁊cͣ. Hoc dic̄ qꝛ fimbria ro manꝰ erat. ⁊ ha­buit exercitū rōa noꝝ. Romāi ꝟo fuerūt ꝓpagati a troianis ſeu iliē­ſibus in ſua cala mitate. qꝛ in ſua deſtructiōe ⁊ di­ſperſatione. naꝫ eneas cū ſuis a qͥ bus romāi deſcē­der̄t fugit d̓ troia ꝓpt̓ quod roma fuit quaſi altera troia ⁊ filia trōie d Dijs illis cō munibꝰ ⁊cͣ. Hoc dic̄ qꝛ deos illos qͦs coluerūt tro­iani pͥus. coluer̄t poſtea romani. e Abſceſſere omēs adytis ⁊cͣ. Iſte eſt verſus ꝟ gilij de qͦ ſup̄ lib̓. ij. ca. xxij. f Et oppidanoꝝ. id eſt eoꝝ qui erant ab opido ilio. g Adhuc autem melioꝝ partium ⁊cͣ. Hoc dicit qꝛ ſylla habuit iuſticiam in perſequendo marium. vt ſu pra dixi. licet poſtea ſit nimis abuſus ſua poteſtate. h Ciues illiꝰ vrbis ſcꝫ ilij quā pͥus vocauit oppidū. i Contra parricidam. id eſt contra fimbriam quem parricidam vocat. quia vt ſupͣ dictū eſt conſuleꝫ qui eſt quaſi pater patrie interfecit. k Deſeruerunt dij adulteros. id eſt troianos qui rapuerunt helenam vxorem menelai. ⁊ patꝫ ꝙ aug. loquitur hic ironice. l Aut ſi diſplicebat ⁊c̄. Hic excludit quandā reſpō ſiōem que dari poſſet. poſſet em̄ dici ꝙ pars ſylle nō placuit dijs. ⁊ ideo nō deſeruerūt illum. Sed contra hoc arguit augꝰ. quia multa bona dij p̄nunciauerunt