Liber ip̄e pͥmū ianus cū puerperiū cōcipit̉: vn̄ cuncta illa oꝑa ſu munt exordium: minutatim minutis diſtributa numinibus aditū aꝑit recipiendo ſe mini. Ibi ē ⁊ ſaturnꝰ ꝓpter ip ſum ſemē. Ibi liber qͥ marem effuſo ſemine liberat. Ibi libera quā ⁊ venerē volūt: que hoc idē bn̄ficiū cōferat femine: vt etiā ip̄a emiſſo ſemine liberet̉: Omes hi ex illis ſūt qͥ ſelecti appellant̉. Sꝫ ibi eſt ⁊ dea mena q̄ mēſtruis fluori bus p̄eſt: qͣꝫuis iouis filia tn̄ ignobilis eſt. Et hanc prouidentiam fluoruꝫ menſtruoꝝ in libris ſelectoꝝ deoꝝ ipſi iu noni idem auctor aſſignat: q in dijs ſelectis etiā regina eſt ⁊ h̓ tanqͣꝫ iuno lucina cū eadē mena preuigna ſua eidē cru ori p̄ſidet. Ibi ſunt ⁊ duo ne ſcio qͥ obſcuriſſimi vitumnus ⁊ ſentinꝰ: quoꝝ alter vitā alt ſenſus puerꝑio largiunt̉. Et nimirū multo plꝰ p̄ſtant cum ſint ignobiliſſimi: qͣꝫ illi tot ꝓceres ⁊ ſelecti. Nā ꝓfecto ſine vita ⁊ ſenſu qͥd eſt illud to tū qd̓ muliebri vtero geritur niſi neſcio qͥd abiectiſſimū limo ac pulueri cōꝑādū. CIII Ue igit̉ cauſa tot ſe lectos deos ad hec oꝑa minima cōpulit a vbi a vitumno ⁊ ſentino: qͦs fama obſcura recondit in h munificentie ꝑtitione ſuꝑen tur? Confert em̄ ſelectꝰ ian aditū ⁊ qͣſi ianuā ſemini. Cō fert ſelectꝰ ſaturnꝰ ſemē ipſuꝫ. Cōfert ſelectꝰ liber eiuſSunt ⁊ duo neſcio. prima ratio fundat̉ ſuꝑ hoc ꝙ di qͥ dicunt̉ ſelecti adminiſtrant res ita paruas ſicut alij ⁊ cōcurrūt etiam in adminiſtrādo cum dijs alijs qͥ nō ſunt ſelecti. vt ꝓbat ꝑ exēpla. primū eſt de iano qͥ dici tur deus ſelectus ⁊ tn̄ ſibi attribuit̉ adminiſtratio rei modice ſcꝫ ſemini aditū aperire ⁊ ſaturno ſemen dare. libero vero patri virum a ſe mine liberare. ſic veneri feminam Similiter iunoni attribuit varro ꝓuidentiā ſluxus ſāguinis me ſtrualis. cuꝫ qua cōcurrit dea quedaꝫ filia iouis vt delicet mena. q̄ li cet ſit filia eiꝰ nō tn̄ non ponit̉ int̓ deas ꝓceres. ſed plebeias d̓r autē ip̄a p̄uigna iuno nis. qꝛ fuit filia iouis qui ē mari tꝰ iunōis ex alia mr̄e.ſ. ex latona. nā idē eſt realiter mena qd̓ diana. ⁊ diana qd̓ luna ſꝫ vocat̉ mena q̄ tenꝰ p̄eſt mēſtrū is. ſic̄ etiā vocat̉ diana ⁊ luna ꝓpt̓ diuerſa officia. ⁊ eodē mō ē de ſole ⁊ apollīe. ⁊ tn̄ po nunt̉ qͣſi duo di ſelecti. ⁊ ſil̓r dia na ⁊ luna. Mēa ꝟo nō ponit̉ int d̓os ſelectos. vo cāt aūt iunonē lu cinā.i. deā. q̄ lucē naſcētibꝰ p̄ſtat ſicut dic̄ papias qͥdā dicūt iunonē. qͥdā ꝟo lunaꝫ c Iſti ſūt ⁊ duo ⁊cͣ. h̓ ponit̉ ſcd̓a rō q̄ ſūit̉ ex duobus dijs qͥ int̓ ſe lectos nō ponūt̉ īmo ſunt obſcuriſſimi.i. nulla re putatōe clari. ſꝫ ſūt qͣſi ignoti. ⁊ tn̄ res maiores qͣꝫ dij multi ſelecti admīſtrat. Et fac̄ augꝰ duo. qꝛ pͥmo d̓ſcri bit eoꝝ officiū. ſcd̓o ex hͦ arguit ad ꝓpoſitū vicꝫ in caſeq̄nti. Sūt aūt illi duo p̄dicti vitumnꝰ qͥ dat vitam ⁊ ſentinus qui dat ſenſum. Ca. III. Ue igit̉ cā ⁊c̄. In huiꝰ ca. pͥncipio ex īmediate dem ſeminis emiſſionē viris Cōfert hͦ idē libera q̄ ceres ſeu venꝰ ē feminis. Cōfert ſe lecta iuno: ⁊ hec nō ſola ſꝫ cū mena filia iouis: fluores mē ſtruos ad eiꝰ qd̓ ꝯceptū ē incremētū. Et ꝯfert vitumnus obſcurꝰ ⁊ ignobilis vitā. Cōfert ſentinꝰ obſcurꝰ ⁊ ignobi lis ſenſū. Que duo tāto illis rebꝰ p̄ſtātiora ſunt: qͣꝫto ⁊ ip̄e res ab his intellectu ac rōne vincunt̉. Sic̄ enī que rōcinātur ⁊ intelligūt ꝓfecto potio ra ſunt his q̄ ſine ītellectu at qꝫ rōe vt pecora viuūt ⁊ ſen tiunt: ⁊ ita illa q̄ vita ſenſuq ſūt p̄dita: his q̄ nec viuūt nec ſentiūt merito p̄ferunt̉. Int ſelectos itaqꝫ deos vitūnꝰ vi uificator: ⁊ ſentinꝰ ſenſificator magꝭ hr̄i debuer̄t qͣꝫ ian ſeminis admiſſor: et ſaturn ſeminis dator vel ſator: ⁊ liber ⁊ libera ſeminū cōmotores vel emiſſores: q̄ ſemina ī dignū ē cogitare: niſi ad vitā ſenſūqꝫ ꝑuenerint. Que mu nera ſelecta nō dant̉ a dijs ſe lectis: ſꝫ a qͥbuſdā incognitis ⁊ p̄iſtoꝝ dignitate neglectis Qd̓ ſi rn̄det̉ oīm initioꝝ po b teſtatē hr̄e ianuꝫ: ⁊ iō illi etiā qd̓ aꝑit ꝯceptū nō īmerito at tribui: ⁊ oīm ſeminū ſaturnū ⁊ iō ſeminationē qͦꝫ hoīs nō poſſe ab eiꝰ oꝑatiōe ſeiūgi: ⁊ oīm ſeminū emittēdoꝝ liberū ⁊ liberā: ⁊ iō his etiā p̄eſſe q̄ ad ſubſtituēdos hoīes ꝑti nēt: oīm purgādoꝝ ⁊ parien doꝝ iunonē: ⁊ iō eā nō deeſſe purgationibus femirarum ⁊ dictis arguit ad ꝓpoſitū ſuū on̄dēdū. vicꝫ ꝙ ſelectio deoꝝ a varrone poſita ſit rōnabil̓. ⁊ fac̄ h̓ duo. qꝛ pͥmo ponit rōeꝫ ſuā. ſcd̓o eandē rōneꝫ ꝑ ſil̓ia fortificat. ibi poſuerūt ⁊ mentē ⁊cͣ. In pͥma ꝑte facit adhuc duo. qꝛ pͥmo facit ſuā rōnem. ſcd̓o excludit quandā rn̄ſioneꝫ ibi qd̓ ſi reſpondet̉. Intentio ve ro auguſtini quo ad rationem quā facit ſatis patet dicit tn̄ hic ꝙ iuno cum mena cō fert fluores menſtruos ad eiꝰ qd̓ conceptum eſt in crementū. Ad cu ius intellectū ſci endum eſt ꝙ ſanguis menſtruus dupliciter accipi tur. Uno mō pro eo qd̓ eſt purgamentū nature et ſingulis menſibꝰ eijcit̉. Alio modo accipit̉ ꝓ ſanguīe qui ꝑ eiecti onē purgat̉ ꝓprie aūt loquendo ſā guis qui eſt purgamentuꝫ vocat̉ fluor menſtruus ⁊ non conſert ad incrementum fetus niſi per accu dens ſcꝫ per ſui abſentiam. confertem̄ pro tanto quia cum ipſe ex pellitur ſanguis ille vnde fetꝰ augetur efficit̉ mun dior ⁊ ad augendum melior. Sꝫ beatus auguſtinus extenſiue loquens vocat illū ſanguinem qui d̓ puratur fluorem menſtruum. b Quod ſi reſpondetur ⁊cͣ. h̓ excludit quandā reſponſionem. ⁊ facit duo. quia pͥ mo eā pōit. ⁊ pꝫ intentio augꝭ. ſe cūdo ibi. querant qͥd rn̄deant ⁊cͣ. ꝯͣ eā arguit. vbi etiaꝫ facit duo. qꝛ pͥmo ꝯͣ illā rn̄ſionē arguit ⁊ fundat̉ argu mentū ſuꝑ duobꝰ dijs p̄dictis ſcꝫ vitūno ⁊ ſentino. ⁊ patet intentio auguſtini. Secundo ibi. ꝙ ſi ab illo ⁊c̄ quandā reſponſionē excludit. poſſet em̄ dici ꝙ ille qͥ eſt vniuerſalis dator vite ⁊ ſenſus vtitur iſtis duobꝰ