Liber ip̄e pͥmū ianus puerperiū cōcipit̉: vn̄ cuncta illa oꝑa ſu munt exordium: minutatim minutis diſtributa numini­bus aditū aꝑit recipiendo ſe mini. Ibi ē ſaturnꝰ ꝓpter ip ſum ſemē. Ibi liber marem effuſo ſemine liberat. Ibi li­bera quā venerē volūt: que hoc idē bn̄ficiū cōferat femi­ne: vt etiā ip̄a emiſſo ſemine liberet̉: Omes hi ex illis ſūt ſelecti appellant̉. Sꝫ ibi eſt dea mena mēſtruis fluori bus p̄eſt: qͣꝫuis iouis filia tn̄ ignobilis eſt. Et hanc proui­dentiam fluoruꝫ menſtruoꝝ in libris ſelectoꝝ deoꝝ ipſi iu noni idem auctor aſſignat: q in dijs ſelectis etiā regina eſt tanqͣꝫ iuno lucina eadē mena preuigna ſua eidē cru ori p̄ſidet. Ibi ſunt duo ne ſcio obſcuriſſimi vitumnus ſentinꝰ: quoꝝ alter vitā alt ſenſus puerꝑio largiunt̉. Et nimirū multo plꝰ p̄ſtant cum ſint ignobiliſſimi: qͣꝫ illi tot ꝓ­ceres ſelecti. ꝓfecto ſi­ne vita ſenſu qͥd eſt illud to qd̓ muliebri vtero geritur niſi neſcio qͥd abiectiſſimū li­mo ac pulueri cōꝑādū. CIII Ue igit̉ cauſa tot ſe lectos deos ad hec oꝑa minima cōpulit a vbi a vitumno ſentino: qͦs fama obſcura recondit in h munificentie ꝑtitione ſuꝑen tur? Confert em̄ ſelectꝰ ian aditū qͣſi ianuā ſemini. fert ſelectꝰ ſaturnꝰ ſemē ip­ſuꝫ. Cōfert ſelectꝰ liber eiuſ­Sunt duo neſcio. prima ratio fundat̉ ſuꝑ hoc di dicunt̉ ſelecti adminiſtrant res ita paruas ſicut alij cōcurrūt etiam in adminiſtrādo cum dijs alijs ſunt ſelecti. vt ꝓbat exēpla. primū eſt de iano dici tur deus ſelectus tn̄ ſibi attribuit̉ adminiſtratio rei modice ſcꝫ ſemi­ni aditū aperire ſaturno ſemen dare. libero vero patri virum a ſe mine liberare. ſic veneri feminam Similiter iuno­ni attribuit var­ro ꝓuidentiā ſlu­xus ſāguinis me ſtrualis. cuꝫ qua cōcurrit dea que­daꝫ filia iouis vt delicet mena. li cet ſit filia eiꝰ tn̄ non ponit̉ int̓ deas ꝓceres. ſed plebeias d̓r autē ip̄a p̄uigna iuno nis. qꝛ fuit filia iouis qui ē mari tꝰ iunōis ex alia mr̄e.ſ. ex latona. idē eſt realiter mena qd̓ diana. diana qd̓ luna ſꝫ vocat̉ mena tenꝰ p̄eſt mēſtrū is. ſic̄ etiā vocat̉ diana luna ꝓpt̓ diuerſa officia. eodē ē de ſole apollīe. tn̄ po nunt̉ qͣſi duo di ſelecti. ſil̓r dia na luna. Mēa ꝟo ponit̉ int d̓os ſelectos. vo cāt aūt iunonē lu cinā.i. deā. lu­ naſcētibꝰ p̄ſtat ſicut dic̄ papias qͥdā dicūt iuno­. qͥdā ꝟo lunaꝫ c Iſti ſūt duo ⁊cͣ. ponit̉ ſcd̓a ſūit̉ ex duo­bus dijs int̓ ſe lectos ponūt̉ īmo ſunt obſcu­riſſimi.i. nulla re putatōe clari. ſꝫ ſūt qͣſi ignoti. tn̄ res maiores qͣꝫ dij multi ſelecti admīſtrat. Et fac̄ augꝰ duo. qꝛ pͥmo d̓ſcri bit eoꝝ officiū. ſcd̓o ex arguit ad ꝓpoſitū vicꝫ in ca­ſeq̄nti. Sūt aūt illi duo p̄dicti vitumnꝰ dat vitam ſentinus qui dat ſenſum. Ca. III. Ue igit̉ ⁊c̄. In huiꝰ ca. pͥncipio ex īmediate dem ſeminis emiſſionē viris Cōfert idē libera ceres ſeu venꝰ ē feminis. Cōfert ſe lecta iuno: hec ſola ſꝫ mena filia iouis: fluores ſtruos ad eiꝰ qd̓ ꝯceptū ē in­cremētū. Et ꝯfert vitumnus obſcurꝰ ignobilis vitā. Cō­fert ſentinꝰ obſcurꝰ ignobi lis ſenſū. Que duo tāto illis rebꝰ p̄ſtātiora ſunt: qͣꝫto ip̄e res ab his intellectu ac rōne vincunt̉. Sic̄ enī que rōcinā­tur intelligūt ꝓfecto potio ra ſunt his ſine ītellectu at qꝫ rōe vt pecora viuūt ſen tiunt: ita illa vita ſenſuq ſūt p̄dita: his nec viuūt nec ſentiūt merito p̄ferunt̉. Int ſelectos itaqꝫ deos vitūnꝰ vi uificator: ſentinꝰ ſenſifica­tor magꝭ hr̄i debuer̄t qͣꝫ ian ſeminis admiſſor: et ſaturn ſeminis dator vel ſator: li­ber libera ſeminū cōmoto­res vel emiſſores: ſemina ī dignū ē cogitare: niſi ad vitā ſenſūqꝫ ꝑuenerint. Que mu nera ſelecta dant̉ a dijs ſe lectis: ſꝫ a qͥbuſdā incognitis p̄iſtoꝝ dignitate neglectis Qd̓ ſi rn̄det̉ oīm initioꝝ po b teſtatē hr̄e ianuꝫ: illi etiā qd̓ aꝑit ꝯceptū īmerito at tribui: oīm ſeminū ſaturnū ſeminationē qͦꝫ hoīs poſſe ab eiꝰ oꝑatiōe ſeiūgi: oīm ſeminū emittēdoꝝ libe­ liberā: his etiā p̄eſſe ad ſubſtituēdos hoīes ꝑti nēt: oīm purgādoꝝ parien doꝝ iunonē: deeſſe purgationibus femirarum dictis arguit ad ꝓpoſitū ſuū on̄dēdū. vicꝫ ſelectio deoꝝ a varrone poſita ſit rōnabil̓. fac̄ duo. qꝛ pͥmo ponit rōeꝫ ſuā. ſcd̓o eandē rōneꝫ ſil̓ia fortificat. ibi poſuerūt mentē ⁊cͣ. In pͥma ꝑte facit adhuc duo. qꝛ pͥmo facit ſuā rōnem. ſcd̓o excludit quandā rn̄ſioneꝫ ibi qd̓ ſi reſpon­det̉. Intentio ve ro auguſtini quo ad rationem quā facit ſatis patet dicit tn̄ hic iu­no cum mena fert fluores men­ſtruos ad eiꝰ qd̓ conceptum eſt in crementū. Ad cu ius intellectū ſci endum eſt ſan­guis menſtruus dupliciter accipi tur. Uno pro eo qd̓ eſt purga­mentū nature et ſingulis menſibꝰ eijcit̉. Alio mo­do accipit̉ ſan­guīe qui eiecti onē purgat̉ ꝓprie aūt loquendo ſā guis qui eſt pur­gamentuꝫ vocat̉ fluor menſtruus non conſert ad incrementum fe­tus niſi per accu dens ſcꝫ per ſui abſentiam. con­fertem̄ pro tanto quia cum ipſe ex pellitur ſanguis ille vnde fetꝰ au­getur efficit̉ mun dior ad augen­dum melior. Sꝫ beatus auguſti­nus extenſiue lo­quens vocat illū ſanguinem qui puratur fluorem menſtruum. b Quod ſi re­ſpondetur ⁊cͣ. excludit quandā reſponſionem. facit duo. quia mo pōit. pꝫ intentio augꝭ. ſe cūdo ibi. querant qͥd rn̄deant ⁊cͣ. ꝯͣ arguit. vbi etiaꝫ facit duo. qꝛ pͥmo ꝯͣ illā rn̄ſionē arguit fundat̉ argu mentū ſuꝑ duobꝰ dijs p̄dictis ſcꝫ vitūno ſentino. patet intentio auguſtini. Secundo ibi. ſi ab illo ⁊c̄ quandā reſponſionē excludit. poſſet em̄ dici ille eſt vniuerſalis dator vite ſenſus vtitur iſtis duobꝰ