VII partubus hoīm. Querāt qͥd rn̄deant de vitūno ⁊ ſentino vtrū ⁊ ip̄os velīt habere om niū que viuūt ⁊ ſentiūt pote ſtatē. Qd̓ ſi ꝯcedūt: attēdāt qͣꝫ eos ſublimiꝰ locaturi ſint Nā ſeminibꝰ naſci in terra ⁊ ex terra eſt viuere autē atqꝫ ſētire etiā deos ſidereos opi nant̉ Si aūt dicūt vitūno at qꝫ ſentīo hͨ ſola attributa q̄ ſ carne viueſcūt ⁊ ſenſibꝰ adminiculant̉: ⁊ cur nō deꝰ ille qͥ facit oīa viuere atqꝫ ſenti re etiā carni vitā p̄bet ⁊ ſen ſum: vniuerſali oꝑe hoc mu nus etiā ꝑtubꝰ tribuēs? et qͥd opus ē vitūno atqꝫ ſentino ſi ab illo qͥ vite ⁊ ſenſibus p̄eſt vl̓r cūcta regunt̉ ⁊ his qͣſi fa mulis iſta carnalia velut ex trema ⁊ ima cōmiſſa ſūt? Ita ne ſunt illi ſelecti deſtituti fa milia vt nō inuenirēt qͥbꝰ eti am ip̄i iſta cōmitterēt ſꝫ cū to ta ſua nobilitate qͣ viſi ſūt eli gēdi opꝰ facere cū ignobili cogerent̉? Iuno ſelecta ⁊ re gina iouiſqꝫ ſoror ⁊ ꝯiūx: hec tn̄ iterduca ē pueris: ⁊ opꝰ fa cit cū deabꝰ igͣbiliſſimiſ abeona ⁊ adeona Ibi poſuerūt ⁊ mētē deā q̄ faciat puerꝭ bo nā mentē: ⁊ int̓ ſelectos iſta nō ponit̉: qͣſi qͥcqͣꝫ maius p̄ſta ri hoī poſſit. Ponit̉ aūt iuno qꝛ iterduca eſt ⁊ domiduca: qͣſi qͥcqͣꝫ ꝓſit iter carꝑe ⁊ do mū duci: ſi mēs nō eſt bona. Cuiꝰ mūeris deā ſelectores iſti int̓ ſelecta numīa mīme poſuerūt. Que ꝓfecto ⁊ mi nerue fuerat p̄ferēda: cui ꝑ iſta mīuta oꝑa pueroꝝ mēori am tribuer̄t. Quis em̄ dubi tet ml̓to eē meliꝰ hr̄e bonam mētē qͣꝫ mēoriā quātalibet in gētē? Nemo em̄ malus ē: qui bonā hꝫ mētē. Quidā ꝟo peſ ſimi mēoria ſūt mirabili: qͥ tā to peiores ſūt: quāto minus pn̄t qd̓ male cogitāt obliuiſci Et tn̄ minerua ē int̓ ſelectos deos: mentē aūt deaꝫ turba ad dandum vitā ⁊ ſenſuꝫ carni tā qͣꝫ miniſtris. Cō tra quod arguit̉. qꝛ eodem modo ⁊ alij dij qui propter ſuam nobili tatem ſunt ſelecti deberent habere miniſtros et non immediate ꝑ ſeip ſos officia ꝑua ex eqͦ ⁊ p̄cipue iunc q̄ eſt regina deaꝝ ⁊ ſoror ac ꝯium iouis. ⁊ tn̄ ip̄e ꝑ ſe facit quedā mi nīa ⁊ duabꝰ mi nimis ſe coniungit in rebus modicis. naꝫ ip̄a eſt pueris īterduca. cum alijs duabꝰ ſcꝫ abeona ⁊ ade ona quaꝝ vna fa cit abire ⁊ alia ad ire Et iuno ē iter duca. qꝛ int̓ eas ducit pueꝝ vn̄ ei domiduca eſt. qͥa ducit eā domuꝫ c Ibi poſuerūt ⁊c̄. hͦ ꝯfirmat rōnē priorem per ſi milia videlicet d̓ dea mēte. q̄ videt̉ tam iunoni qͣꝫ minerue preponen da. Sil̓r de virtu te ⁊ felicitate. de qͥbus. sͣ. li. iiij. c. xviij. vſqꝫ ad. xj iiij. dictū eſt. ꝙ d̓ berēt p̄poni mar ti qͥ eſt deꝰ bello⁊ ꝑ ꝯſequēs effector mortiū. ⁊ ſi milit̓ orco qͥ ē de us inferni ⁊ rece ptor mortuoꝝī duo int̓ deos ſelectos nominant̉ d Cum igitur in his ⁊cͣ. conclidit auguſtinꝰ ex p̄dictiſ ꝙ ſelectio deorum non ē fa cta propter ma iorem vtilitatem quam prebent vl̓ adminiſtrationē preſtantiorē quā habent dij. qͥ ſūt vilis operuit. Quid de virtu te dicā? qͥd de felicitate? de qͦ bus in quarto libro plura iā diximus: quas cū deas habe rent: nullum eis locum inter ſelectos deos dare voluer̄t vbi dederunt marti et orco vni effectori mortium: alteri receptoriº Cum igitur in his minutis operibus que minu tatim dijs pluribus diſtribu ta ſunt: etiam ipſos ſelectos videamus tanqͣꝫ ſenatuꝫ. cū plebe pariter operari ⁊ inue niamus a quibuſdam dijs qͥ nequaqͣꝫ ſeligendi putati ſūt multo maiora atqꝫ meliora adminiſtrari: qͣꝫ ab illis qui ſelecti vocant̉: reſtat arbitra ri non propter preſtantioreſ in mundo adminiſtratiōes ſed quia prouenit eis vt po pulis magis innoteſcerent ſelectos ⁊ precipuos nuncu patos. Unde dicit etiam ipſe varro ꝙ dijs quibuſdam patribus: ⁊ deabus matribꝰ ſicut hominibus ignobilitas accidiſſet.ᵉ Si ergo felicitas e ideo fortaſſe int̓ ſelectos deos eſſe non debuit: ꝙ ad iſtā nobilitatem non merito ſed fortuitu peruenerit: ſaltem inter illos vel potius pre illis fortuna poneretur: quaꝫ dicunt deam non rationabili diſpoſitione: ſꝫ vt temere acciderit ſua cuiqꝫ dona conferre. Hec in dijs ſelectis tenere apicem debuit: in quibus maxime quid poſſet oſtē dit: quando eos videmus non precipua virtute: non rationabili felicitate: ſed te meraria(ſicut eorum cultores de illa ſentiunt) fortune poteſtate ſelectos. Nam ⁊ vir diſertiſſimus ſaluſtius etiam ipſos deos fortaſſis at tendit cum diceret. Sed pro fecto fortuna in omni re do minatur: ea res cunctas ex li bidine magis qͣꝫ ex vero cele brat obſcuratqꝫ. Non enim ſelecti. ſed quia ppl̓o magis no ti erant. quod eti am confirmat ꝑ dictū vartonis. e Si ergo feli citas ⁊c̄. In iſta parte probat au guſtinus ꝙ alia cauſa videlicet maior noticia nō fuerit cauſa ratio nabilis ⁊ ſuffici ens quare dij in principio prece dentis capituli e numerati debe bant eſſe ſelecti potius qͣꝫ alij. et facit auguſtinus talem rationem. Iſta ſelectio fuit facta a fortuna. ⁊ nō propter me rita deorum ſele ctorum. ergo for tuna que omnes facit proceres et ſelectos debuit eſ ſe potiſſima. int̓ ſelectos. qꝛ vero non fuit poſita ī ter ſelectos vide tur ꝙ ip̄am et for tuna malam ha buit fortunam ꝗ autē iſta ſelectio fuerit facta a for tuna ptꝫ ex dicto varronis in pre cedenti capitulo ⁊ hoc idem ꝓbat etiam tam per di ctum ſaluſtij in catilinario cito poſt principium qͣꝫ etiam duplici experimēto quo rum vnum eſt de venere ⁊ virtute ſcd̓m ē de miner ua ⁊ pecunia. Et patet intentio au guſtini Saluſtiꝰ ī catili.