![]()
Liber poſſunt inuenire cauſam cur cele brata ſit venus ⁊ obſcurata ſit vir tus. cum ab iſtis ambarum conſe crata ſint numina: nec comparan da ſint merita Aut ſi hoc nobilitari meruit quod plures appetūt ve nerem qͣꝫ virtutem: cur celebrata ē dea minerua ⁊ obſcurata ē dea pecunia. cum in genere humano pl̓es alliceat auaricia qͣꝫ ꝑitia ⁊ īſe ip̄is qͥ ſūt artificioſi: raro īuēies ho minē qͥ non habeat artem ſuā pecuniali mercede venalē: pluriſqꝫ pendat̉ ſꝑ ꝓpter qd̓ aliquid ſit qͣ id ꝓpter qd̓ illud fit. Si ergo inſipientis iudicio ml̓titudinis facta eſt deoꝝ iſta ſelectio: cur dea pecu nia minerue prelata non eſt: cū ꝓ pter pecuniā ſint artifices multi? Si aūt paucoꝝ ſapiētiū eſt iſta diſtinctio: cur non p̄lata eſt veneri virtus: cum eam longe ratio p̄ferat? Saltē certe vt dixi: ipſa fortu na: que(ſicut putant qͥ ei plurimū tribuunt) in omni re dominat̉: et res cunctas ex libidīe magꝭ qͣꝫ ex vero celebrat obſcuratqꝫ: ſi tm̄ ⁊ ī deos valuit vt temerario iudicio ſuo quos vellet celebraret: obſcu raretqꝫ quos vellet p̄cipuū locum haberet in ſelectis: q̄ in ip̄os quoqꝫ deos tam p̄cipue eſt poteſtatis An vt illic eſſe nō poſſet: nihil aliud etiā ipſa fortuna niſi aduerſaꝫ putāda eſt habuiſſe fortunā? Sibi gͦ aduerſata ē: q̄ alios nobiles faci ens: nobilitata nō ē. Capl̓m. IIII. Ratularet̉ aūt dijs iſtꝭ ſelectis quiſqͣꝫ nobilitatꝭ ⁊ claritudīs appetitor: et eos diceret fortunatos: ſi non eos magis ad iniurias qͣꝫ ad honores ſelectos videret. Nam illā infimā turbaꝫ ip̄a ignobilitas texit: ne ob rueret̉ opprobrijs. Ridemꝰ qͥdem cum eos videmꝰ figmentis huma narū opinionū partitis int̓ ſe oꝑi bus diſtributos tanqͣꝫ munuſcula rios vectigalium cōductores: vel tanqͣꝫ opifices in vico argentario vbi vnum vaſculum vt perfectu exeat per multos artifices tranſit cuꝫ ab vno perfecto perfici poCa. IIII. r Ratu g laret̉. ⁊c. In hoc ca. on̄dit au gu. ꝙ dij ſe lecti nō ſūt ī honor̄ dijalijs p̄lati. ⁊ facit duo qꝛ pͥmo oſtē dit ꝙ eoruꝫ nobilitaſ in riſiōi expo nit̉. Et pꝫ ī tentio augꝰ Scd̓o ibi b Uerūtn̄ vix ⁊c̄. on̄dit ꝙ eoruꝫ nobilitas plus qͣꝫ alioꝝ deorū ignobilitas īfamia re ſpergit̉. ⁊ hͦ qꝛ nō eſt ali qͥs deꝰ ꝓcerū qͥ nō fuo rit vite īfamis. ſpecia liter tn̄ exci ꝑit ianuꝫ qͥ fuit rex ī ita lia qͥ etiā ſa turnū filiū ſuū iouē fu gientē d̓ grecia ſuſcepit vt narrat ouidiꝰ li. j. de faſtis. ⁊ eū ſecū regͣre ꝑmiſit ꝓ p̄t̄ qd̓ ⁊ ī ātiqͥ monetas romāoꝝ in vna ꝑte fuit imago ia ni ⁊ ī alia fu it nauis. qꝛ ſaturnus qͥ ſil̓ cū iano regͣuit veīt ī italiā per mare. Ianꝰ ꝟo ꝯdidit ci uitatē ianiculū ī mōte ianicl̓i qͥ pꝰ modū fuit vtbi additꝰ ab āco qͣrto rege romāo ſet. Sed aliter non putatū eſt ope rantium multitudini conſulendū niſi vt ſingulas artis ꝑtes cito ac facile diſcerent ſinguli: ne omnes in arte vna tarde ⁊ difficile cogerent̉ eſſe perfecti.ᵇ Uerūtamen l vix quiſqͣꝫ reperitur deorum nō ſe lectorum qui aliquo crimine famam traxit infamem: vix auteꝫ ſe lectorum quiſpiam qui nō in ſe no tam contumelie inſignis acceperit. Illi ad iſtorum humilia opera deſcenderunt: iſti in illorum ſubli mia crimina nō venerunt. De ia no qͥdē nō mihi facile mihi quicq̄ occurrit: qd̓ ad probrū ꝑtineat Et fortaſſis talis fuit vt innocentius vixerit: ⁊ a facinoribus flagit ijſqꝫ remotius. Saturnū fugiētē benignus excepit: cum hoſpite parti tus eſt regnum vt etiaꝫ ciuitates ſingulas conderent: iſte ianiculū iſte ſaturniā. Sed iſti in cultu deorum oīs dedecoris appetitores: cuiꝰ vitā minꝰ turpē inuenerūt: eū ſimulacri monſtruoſa deformitate turparūt: nūc eū bifrontē: nūc etiā quadrifrontē tanqͣꝫ geminuꝫ facientes. An forte voluerunt vt qm̄ plurimi dij ſelecti erube ſcēda perpetrando amiſerāt frontē: qͣn to iſte innocentior eēt tāto frontoſior appareret. Capi. V. Ed ip̄oꝝ potiꝰ interp̄ta tōes phyſicas audiamꝰ: qͥbꝰ turpitudinē miſerrimi erroris velut altioris doctrine ſpecie colorare conant̉. Primum eas interp̄tatōes ſic varro cōmen dat vt dicat antiqͦs ſimulacra deo rum et inſignia ornatuſqꝫ finxiſſe que cū oculis anime aduertiſſent hi qui adiſſent doctrine myſteria poſſent animaꝫ mundi ac partes eius id eſt deos veros animo videre quoꝝ qͥ ſiml̓acra ſpecie hoīs fecer̄t hoc videri ſecutos: ꝙ mor talium animus qui eſt in corpore humano: ſimillimus eſt immorta lis animi: tāqͣꝫ ſi vaſa ponerent̉ cā notandorū deoꝝ: ⁊ in liberi edem oē nophoꝝ ſiſteret̉ qd̓ ſignificaret vinū ꝑ id qd̓ cōtinet id qd̓ continet̉: ita per ſimulacrum qd̓ formā rū. ſaturnꝰ etiā ꝯdidit ciuitatē qͣ pͥ mo ſat̉nia. poſtea latiuꝫ. qꝛ ſatur nꝰ ibi latuit filiū ſuū io uē timēſ ap pellata ē. ⁊ ſic̄ dicit eu tropiꝰ ruīe eꝰ hactēꝰ cer nūt̉ ī finibꝰ tuſcie ꝓcl̓ ab vrbe. Lꝫ ꝟo ianꝰ n̄ le gat̉ fuiſſe d̓ foris moribꝰ. tn̄ roma ni fecer̄t ſibi ſil̓acrum vald̓ d̓formit̓ mōſtru oſum d̓ qͦ īt̓ra. ca. viij. plus dicet̉. Ca. v Ed ip foꝝ potiꝰ ⁊c̄ ī hͦ ca. īcipit augꝰ. īprobare phyſicā ciuilē d̓o rū ſclectoꝝ qͣꝫtū ad īter p̄tatōes qͣs varro fec̄ ī his q̄ circa deos illoſ fi ūt. nitit̉ em̄ varro on̄de re ꝙ ea q̄ de ip̄is dicunt̉ ⁊ circa eoa fiūt. fiūt ad ſignificādū ⁊ repn̄tan dū aliqͥd na turale. ⁊ fac̄ ī hͦ ca. duo. qꝛ pͥº ponit dicta varro nis de hac materia. ſe cundo ea re ꝓbat ibi. ſꝫ o hō ⁊cͣ. qn̄ tū ad pͥmuꝫ ſciēdum ꝙ varro volēſ on̄der̄ ⁊ aſſi gͣre cāꝫ q̄re faciūt dijs aliqͥbꝰ ſil̓acͣ hūanis corꝑibꝰ ſil̓ia. dicit qd̓ 