Liber ceps: ꝓpter vite huiꝰ vel bona acqͥrēda: vl̓ mala vitanda vaneſcēdo trāſeūtia: ſꝫ ꝓpt̓ futu iudiciū qd̓ erūt bonis bona malis ma­la. ſine fine manſura. Deniqꝫ iſte ſapiēs hunc Ecc̄s. 12: librū ſic ꝯcluſit vt diceret: Deū time mādata eius cuſtodi: ē oīs: qꝛ hoc opꝰ deꝰ addu cet in iudiciū in deſpecto: ſiue bonū ſiue ma . Quid breuiꝰ: verius: ſalubrijs dici potuit. Deū inqͥt time: mādata eiꝰ cuſtodi: qꝛ hoc ē oīs. Quicūqꝫ em̄ ē: ē cuſtos vtiqꝫ māda­toꝝ dei: qm̄ ē: nihilē. em̄ ad veritatꝭ imaginē reformat̉: remanēs in ſil̓itudine vani tatis. Quia opus.i. qd̓ ab hoīe ſit ī hac vi ta ſiue bonū ſiue malū deus adducet ī iudiciū In deſpecto.i. in etiā ꝯtēptibilis hic vr̄: nec videt̉: qm̄ deꝰ ip̄m videt: nec euꝫ de­ſpicit: nec iudicat p̄terit. Ca. IIII. Uius itaqꝫ vltimi iudicij dei teſtīonia de ſcpͥturꝭ ſanctis ponere inſtitui: pͥus eligēda ſūt de libris teſtamēti noui: po­ſtea de veteris. Ꝙuis em̄ vetera priora ſint tꝑe: noua tn̄ anteponēda ſūt dignitate: qm̄ illa vetera p̄conia ſūt nouoꝝ. Noua igit̉ ponenda ſūt pͥus: vt firmiꝰ ꝓbemꝰ aſſumunt̉ vetera In veteribꝰ habent̉ lex ꝓphete ī nouis euā­Roma. 3 geliū apl̓ice lr̄e. Ait aūt apl̓s. Per legē em̄ co gnitio peccati. Nunc aūt ſine lege iuſticia dei manifeſta ē: teſtificata legē ꝓph̓as: iuſticia aūt dei fidē ieſu xp̄i in oēs credūt in. hec aūt iuſticia dei ad nouū ꝑtinet teſtamentū: et teſtimoniū hꝫ a veteribꝰ libris: ē a lege ꝓ­phetis Prius igit̉ ip̄a ponēda ē: poſtea te ſtes introducendi. Hūc ip̄e ieſus xp̄s ordineꝫ Aat. j3. ſeruandū demōſtrās. Scriba inqͥt eruditꝰ ī regno dei: ſimilis ē viro pr̄ifamilias ꝓferenti de theſauro ſuo noua vetera. dixit vete­ra noua: qd̓ vtiqꝫ dixiſſet: niſi maluiſſet meri torū ordinē ſeruare qͣꝫ tempoꝝ. Ca. V. Rgo ip̄e ſaluator obiurgaret ciuita tes in quibꝰ magnas ꝟtutes fecerat ne qꝫ crediderāt eis alienigenas anteponeret. Uerūtn̄ inqͥt dico vob̓: tyro ſydoni remiſſiꝰ Math̓. ij Abidem. erit in die iudicij qͣꝫ vob̓: Et paulo poſt alteri ci uitati. Amē inqͥt dico vob̓: qꝛ t̓re ſodomoꝝ re miſſiꝰ erit in die iudicij qͣꝫ tibi. Hic euidētiſſime Mat. 12 p̄dicat diē iudicij ventuꝝ. Et alio loco. Ui­ri niniuite inqͥt ſurgēt ī iudicio generatiōe iſta: ꝯdēnabūt: qꝛ penitentiā egerūt in p̄­Pidem. dicatiōe ione. Et ecce pluſqͣꝫ iona hic. Regina auſtri ſurget in iudicio generatiōe iſta dēnabit: qꝛ venit a finibꝰ t̓re audire ſapīam ſalomōis: ecce pluſqͣꝫ ſalomō. Duas lo­cores diſcimꝰ: vēturū iudiciū: mortu­oꝝ reſurrectiōe venturū. De niniuitis em̄ re gina auſtri qn̄ hec dicebat de mortuis ſine du­bio loq̄bat̉: qͦs tn̄ ī die iudicij reſurrecturos p̄dixit. nec dixit ꝯdēnabūt qꝛ ip̄i iudicabūt qꝛ ex ip̄oꝝ cōꝑatiōe iſti merito dānabuntur. Rurſus alio loco: de hoīm bonoꝝ maloꝝ nūc ꝑmixtiōe: poſtea ſeꝑatiōe: vtiqꝫ in die iu dicij futura ē loqueret̉: adhibuit ſimilitudineꝫ de tritico ſemīato: ſuꝑſeminatis zizanijs: eā­qꝫ ſuis exponēs diſcipulis. Qui ſemīat īqͥt bo­abat ij ſemē ē filiꝰ hoīs: ager aūt ē hic mūdꝰ: bonū ꝟo ſemēhi ſūt filij regnizizania aūt hi filij ſunt nequā. Inimicus aūt ſeminauit ea: ē diabo­lus. Meſſis aūt ꝯſūmatio ē ſeclī: meſſores ꝟo angeli ſūt. Sicut colligunt̉ zizania igni cō­burunt̉: ſic erit in ꝯſūmatiōe ſeculi. Mittet fi­Iidan lius hoīs angelos ſuos: et colligent de regno ſuo oīa ſcādala eos qui faciūt iniqͥtatē: mit tent eos in caminū ignis: ibi erit fletꝰ ſtridor dentiū. Tūc iuſti fulgebūt ſic̄ ſol in regno pa­Ibiden. tris eoꝝ. Quihꝫ aures audiēdi audiat. hic qͥ­dem iudiciū vel diē iudicij noīauit: ſꝫ multo clarius ip̄is rebus exp̄ſſit: infine ſeculi fu turū p̄dixit. Itē diſcipulis ſuis: Amēinqͥt di 4huuiꝫ. co vobis vos ſecuti eſtis me: in regenera­tiōe ſederit filiꝰ hoīs ī ſede maieſtatꝭ ſue ſe­debitꝭ vos ſuꝑ ſedes duodecī iudicātes duo decī tribꝰ iſrl̓ Hinc diſcimꝰ ſuis diſcipul̓ iudi caturū ieſum. Un̄ alibi iudeis dixit. Si ego Luce. j. in beelzebub eijcio demonia. filij veſtri in qͦet ciūt? Ideo ip̄i iudices veſtri erūt. Necqm̄ ſuꝑ duodecim ſedes ſeſſuros ait duodecī ſolos hoīes ip̄o iudicaturos putare debemꝰ. Du odenario qͥppe nūero vniuſa q̄dā ſignificata ē iudicātiū multitudo ꝓpt̓ duas ꝑtes numeri ſe ptenarij: ſignificat̉ plerūqꝫ vniu̓ſitas: due ꝑtes.i. tria qͣttuor: altera alterā multiplica te duodecim faciūt. qͣttuor ter: tria qͣter duodecim ſūt: ſi alia huiꝰ duodenarij nūeri ad hoc valeat ratio reꝑit̉ Alioqͥn qm̄ in locū iude traditorꝭ apoſtolū mathiā legimꝰ ordina Aci. j. . Apl̓s paulꝰ plꝰ illis oībꝰ laborauit vbi ad iudicandū ſedeat non hēbit: ꝓfecto alijs jcaii ſanctis ad nūerū iudicū ſe ꝑtinere demr̄at. dicit. Neſcitꝭ qꝛ angelos iudicabimꝰ? De ip̄is qͣꝫ iudicādis in nūero duodenarioſil̓is cāeſt jſon qꝛ dcm̄ ē. Iudicātes duodeciꝫ tribꝰ iſrl̓. tribꝰ leui tertiadecīa ē ab eis iudicādan̄erit Mario aut ſolū illū populū. etiā ceteras gētes iudi cabūt? Qd̓ aūt ait in regeneratione. ꝓculdul bio mortuoꝝ reſurrectionē. noīe voluit regna tionis intelligi. Sic em̄ caro nr̄a regenerabit̉ incorruptionē. quēadmodū eſt aīa noſtrare generata ꝑfidē. multa pretereo. de vltimo iudicio ita dici vident̉ vt diligenter ꝯſiderata