Seite
De offi. iudi. dele. ciū ꝑtibꝰ ſꝫ cā redit ad ſuꝑiorem. ⁊ dicit hic Inno. ꝗ etiā ſi dolo alteriꝰ ꝑtis cā nō poſſit decidi infra termi num nihilominꝰ expirat iuriſdictio niſi terminꝰ ꝓroget̉ ꝯmuni ꝯſenſu ꝑtium vt hͦ. Et aduerte qꝛ iſta ꝓrogatio dꝫ fieri durāte termino. nā poſt finitū terminū non p̄t dici ꝓrogatio cū iuriſdictio ſit finita. qꝛ qd̓ nō eſt ꝓro. gari nō pōt ar. c. ad diſſoluendū. de deſpō. impu. ⁊ ꝓ hͦ bo. tex. in. l. ſꝫ ſi manēte. ff. de p̄cario. facit. l. honoꝝ. ff. rem ra. ha. In glo. in ver. ꝑtiū. in fi. noͣ tria que ſunt de ſubſtātia ordinis iudiciarij. vt libelli oblatio. litis ꝯteſtatio. ⁊ ꝙ ſnīa ferat̉ ī ſcriptis. ⁊ idē noͣ. glo. in c. i. de libel. ob. Hāc materiā pleniſſime expediui ī di­cto. c. i. ⁊ dic vt ibi. ⁊ vide bo. glo. in. c. fi. de re iudi. li. vi. que dicit ꝙ ꝑtes pn̄t ex toto remittere ordinē iudi­cioꝝ ẜꝫ nō pn̄t facere vt iudex in ꝑte ſeruet ordinem ⁊ ī ꝑte non. vult dicere ꝙ ꝑtes pn̄t ꝯuenire vt iudex ꝓce­dat ſine omni ordine iudicario. ſꝫ tūc dictū ſuum non habebit vim ſnīe ẜꝫ cuiuſdā pacti. nam ſic ex poſtacto pn̄t ꝑtes approbare ſnīam nullā ⁊ habebit vim pacti. vt le. et nota. in. l. ij. C. ꝯmunia vtriuſqꝫ iudi. ⁊ nota. ī c. ſignificaſti. jͣ. de fo. ꝯpe. ita a pͥncipio pn̄t ꝯuenire vt iudex ꝓcedat ſine ordine iudiciario. ẜ ſi vellēt ꝑtes vt dictū iudicis habeat vim ſnīe tunc non pn̄t remittere ordinē ſubſtantialē a iure inductū. vt in. c. vnico. de li. ꝯteſta. ⁊ in. l. ꝓperandū. C. de iudi. ⁊ in cle. ſepe. ⁊ qd̓ ibi noͣ. in fi. de ꝟ. ſig. In glo. in ver. ꝓrogetur. in fi. Sꝫ quero ꝗd ſi non fiat ꝓrogatio nunꝗd ex toto expi ret iuriſdictio poſt lapſum termini. Tex. h̓ vid̓r ꝙ ſic. ſꝫ tu intellige tex. qn̄ terminꝰ ē p̄fixus iudici ⁊ iuriſdi­ctioni. nam tūc ꝑ lapſum termini expirat iuriſdictio et ptās deuoluitur ad ſuꝑiorem. ſecus dic vbi terminus p̄figeretur iudici tm̄. nam tūc ꝑ lapſum termini nō ex pirat iuriſdictio ſꝫ iudex venit puniendus vt in. l. i. C. vt omnes ca. tam ciui. qͣꝫ crimi. noͣ bar. in. d. l. ꝓperā dū. qd̓ tn̄ limita vt dicit glo. nota. in cle. i. de iure pa­Dubium eſt quid ſi terminꝰ p̄figitur inſtantie nūquid poſt lapſum terminū valet ſnīa ⁊ reſpectu inſtantie iu ris cōmunis nō eſt dubium. vt nota. in. l. ꝓperandum p̄alle. Ratio eſt quia ꝑempta inſtantia pereunt omnia acta litis. vt nota. in. c. cum cauſam. de teſti. ⁊ in. l. cuꝫ lite mortua. ff. iudi. ſol. vnde ſnīa reperiretur lata ſine li. ꝯeſta. ⁊ ſine petione ⁊ ſimilia. Sed dubium nota. eſt cum ſtatutum municipale apponit certum terminū infra quē debeat terminari cā. nunꝗd poſt lapſum ter minum valeat ſententia lata ſuper eadem inſtantia. et de hac. q. plene nota. per Io. an. in addi. ſpe. in ti. de legato.§. reſtat. ꝟ. quid ſi ſtatuto. Et ibi poſt multa cō cludit ꝙ aūt ſtatutum apponit penam iudici non deci­denti cauſam infra terminum. et tunc valebit ſnīa poſt terminum dummodo proferatur infra terminū iuris. quia non videtur receſſum a diſpoſitōne iuris. facit qd̓ etiam nota. in. l. non dubium. C. de legi. Aut ſtatutuꝫ non apponit penaꝫ ⁊ in dubio p̄figendo terminum ad deciſionem cauſe videtur p̄figere ipſi inſtātie ⁊ hͦ maxi­me tenendum in odium litium. quod ſatis mihi placꝫ Nam ſicut in ſimili dicimus ꝙ terminus ab homine prefixus ſuccedit loco termini iuris. vt nota. Inn. in. c. ex ratione. de appel. ita terminus p̄fixus a ſtatuto ſuc­cedit loco termini iuris. de quo in. d. l. ꝓperandum. et hec notabis. Iu glo. in ver. certa ibi debet mitti ī poſſeſſionem. Aduerte quia hoc videtur ꝯtra tex. qui p̄ſupponit ꝙ qn̄qꝫ non eſt a lege p̄fixa pena contra cō tumacem. Inno. dicit ꝙ tex. ꝓcedit in citatis cōtuma­cibus. ſed in contumacibus cōdemnatis bene reꝑitur pena p̄fixa a iure. Alij aliter dicunt. ego dicerem ꝙ re medium miſſionis nō eſt ꝓprie pena ẜ potius ꝯcernit intereſſe partis nec excōmunicatio eſt ꝓprie pena ſed eſt medicina. vt in. c. i. de ſen. excō. li. vi. vnde ſi ſubſe­quenti die vellet excōmunicatus vel paſſus miſſionē ſatiſfacere de expenſis nullam penam ſuſtinere. vn̄ di eo ꝙ reſpectu pene infligende ꝓpter cōtemptum iudi cis non reꝑitur ꝓuiſio regulariter a lege facta. et ideo iudex poteſt arbitrio ſuo penam cōtumaci infligere vt in. l. i. ff. ſi quis ius dicē non obtemp. ⁊ in. l. ij. ff. ſi ꝗs in ius vo. facit. jͣ. c. xxi. in ꝟ. damnare. Et hec faciunt q. nunquid delegatꝰ poſſit mulctare ꝑtes. Et ſcias ꝙ mulcta eſt ſpecies ſententie iudicialis conſiſtens in pe cunia ⁊ imponitur extraordinarie ad contumaciaꝫ. co ercendam. d̓ quo per ſpe. in ti. d̓ ſen. ꝓla.§. i. poſt p̓n. le. et noͣ. in. l. ſi qua. ff. de ꝟ. ſig. Inn. hic ⁊ in. c. i. s. e. ⁊ hoſti. in. c. ꝓxi. ⁊ in. d. c. i. et gl. ordinaria. in. c. paſto ralis. jͣ. eo. in glo. penul. tenēt ꝙ ſic. Contrariū ſenſit Accur. in. l. ij. C. de ſpor. ⁊ in. l. eos. C. de mō mulc. et hoſti. in ſum. in ti. de ſententia. ſub rubrica d̓ mulc. §. ſi quis poſſit. ſed ipſe hoſti. correxit ſe ſuper. c. i. Et cōcluſio cōmunis eſt ꝙ delegatus pape in dubio po­teſt mulctare ⁊ videtur ꝓbari hic. ⁊ jͣ. c. xxi. ⁊ in. c. i. s. eo. Et licet hoſti. dixerit ꝙ non poteſt imponere tantā mulctā ſicut ordinarius ar. in. d. l. ij. ⁊ in. d. l. eos. Ta men do. an. ſentit hͦ oppoſitum ⁊ forte meliꝰ. quia dele gatus principis eſt de maioribus iudicibus vt nota. ſpe. in ti. de iuriſ. om. iudi.§. i. ꝟ. ſunt ⁊ alij. Si vero ē delegatus inferioris. Inno. in. c. i. p̄alle. vult ꝙ idem vnde dicit etiam ꝙ ſubdelegatus delegati pōt mulcta re. ꝓ eo ſatis bene facit. c. ex litteris. jͣ. eo. ſed poteſt di ci ꝙ non poteſt imponere tantā mulctam ſicut iſti ma iores iudices ſed arbitrabitur quantitatem ſcd̓m qua litatem cauſe. ⁊ ſcias ꝙ vſqꝫ ad ſex ſolidos ſcꝫ aure­os dicitur mulcta modica. vnde infra illam ſummam poſſunt illi iudices minores arbitrari. de quo ī dicta l. ij. ⁊. l. eos. An autem ordinarius eccleſiaſticus poſ­ſit etiam mulctare. credo ꝙ ſic. ar. in. c. dilectus. d̓ offi. or. ⁊ ibi per Io. an. ⁊ in. c. ſtatuimus. xvi. q. i. tꝫ hoſti. et ibi per Io. an. in. c. i. de homi. li. vi. Sic et penam