videbis in gl. In gl. i. ibi circa rem petitā noͣ glo. ꝙ ea q̄ accidunt circa rē petitā pēdente iudicio veniūt offō iudicis lꝫ ī libello nō ſūt petita. ſecꝰ ſi accedūt an̄ iudiciū nā te niſi petāt̉ ī libello n̄ p̄t iudex de his ad ſē tentiā ducere Pone exēplū. vedicaui ancillā que peꝑit iudicō cepto poſſum em̄ implorare officiū iudicis vt etiā ſuꝑ fetu ꝓnūciet ſecꝰ ſi peꝑiſſet ante iudiciū Et aduerte qꝛ glo. ponit multa exēpla in quibꝰ poſtulat̉ iudicis officiū ſꝫ nō loquitur ordinate. Unde ad declaracionē totius materie p̄mittendū ꝯcluſiue ē quota plex ſit iudicis officiū de quo inſti. de act. in.§. pe. ⁊ in l. iiij. C. de poſi. nā aliqui dixerūt ꝙ ē triplex de quo ꝑ Azo. ī ſumma. eo. ti. ⁊ ꝑ ſpe. eo. ti. in.§. i. vbi plene videas ꝑ bar. in. d. l. i. ff. de iu. om. iu. Qn̄qꝫ dicitur ꝙ quoddā eſt officium iudicis per ſe ſtans nō deſeruiens alicui qd̓ exercetur Quādoqꝫ ex mero iudicis facto vt cum iudex ꝓcedit inquirendo Qn̄qꝫ ad inſtā ciam partis vt cum petitur reſtitutio in integrum vel implorat quis officium iudicis ꝯtra validitatem aduerſarij vt in. c. niſi cū p̓dem. ⁊. c. ſane de renū. ⁊ illud appellatur officiū nobile Quoddam eſt officium per ſe nō ſtans ē actōni deſeruiens vt quia iudex mouetur ad actionē ꝓpoſitam ꝑ partē ⁊ illud appellatur merce nariū qꝛ deſeruit actōni ſicut mercēnarius deſeruit do mīo. Primū.ſ. officiū nobile qn̄qꝫ imploratur pͥncipaliter loco actōnis indeficiētis exemplū in reſtōne in integrum quandoqꝫ ꝟo imploratur incidenter vtputa cū imploratur ſuper aliquo lite pendente. exemplū in gl. vel cū imploratur nō ꝓpter ſe ſed ꝓpter aliud vt cū poſtulatur aduocatus. Idē cū poſtulatur nō ꝓpter ſe ſꝫ rōne alteriꝰ res hn̄de. vt in. l. i. C. vt in poſt lega. vt cum petitur mitti in poſſeſſionē rei legate ꝓpter ꝯtu maciam heredis ⁊ ita in ſimilibꝰ. An autē indiſtincte requirat̉ litis ꝯte. ⁊ libelli oblatō cū implorat̉ iudicis officium. ꝯclude ꝙ ſi petitur ꝯtra certā ꝑſonā ⁊ exigitur plena cauſe ꝯgnicō tūc requiritur libellꝰ ⁊ li. ꝯteſt. vt hic ⁊ ī. l. papinianꝰ.§. vltīo. ff. de mino. Aut poſtu latur nō ꝯtra certam perſonā ⁊ nō exigitur ꝯteſtatō qꝛ n̄ eſt cū quo lis cōteſtari debebit ī aucͣ. ſi omnes. C. vt ſe ab here. abſti. Si.n. minor petit reſtōnē aduerſus aditionē hereditatis nō agit ꝯtra certā ꝑſonam vocari tn̄ debēt cōditores ꝓ eoꝝ intereſſe ⁊ ſi nemo cōparet nihilominꝰ debet ꝓcedi in cā. Dicit tn̄ ibi Bal. ꝙ ſi creditores cōꝑēt debet cū eis fieri litis ꝯt. ar. eoꝝ que noͣ. gl. in. c. ꝑ venerabilē qui fi. ſint le. nā ſi agit̉ de con iugio pōt ꝓcedi lite nō ꝯt. ꝯtra abn̄tē tn̄ ſi ꝑs cōꝑet fit cōteſtatō et videt̉ dictū ſatis noͣ. Qn̄qꝫ implorat̉ officium et n̄ exigit̉ cāe cognicō nec implorat̉ ꝯtra certā ꝑ ſonā ⁊ tūc n̄ exigit̉ libellꝰ neqꝫ ꝯteſtatō vt ſi petit̉ tutor pupillo. l. ſcire oꝫ. ff. excu. tu. Et multa ī hͦ poſſēt di ci ẜꝫ vide pleniꝰ in locis p̄real̓. Pōt em̄ dari hec regu la breuis ꝙ vbi officiū iudicis implorat̉ principaliter et cōtra certā ꝑſonā ⁊ requirit̉ plenarie cāe cognitō tūc debet libellꝰ ⁊ fieri li. cōteſt. ſi aūt īplorat̉ incidenter n̄ ſit litis ꝯteſt. et pone exēplū vt ī gl. fi. et multis modis pōt implorari incidenter vt colligit̉ ex gl. et melius ꝑ Bar. in. d. l. i. In gl. ij. ibi nō ꝑpetuat̉ ꝑ litis con teſtatōnē. noͣ. gl. et idem repetit. s. ꝓpe fi. et ſenſus gl. ē ꝙ ꝑ litis cōteſtatōnē n̄ cōpetit maiꝰ tēpꝰ ad implorādū iudicis officiū qͣꝫ priꝰ cōpetebat. exemplū ī reſtō ne in integrū que dꝫ peti. jͣ. quadriēniū. vt in. c. i. ⁊. ij. de in ī te. reſti. li. vi. ⁊. l. petendi. ⁊. l. fi. C. de tē. ī inte. reſti. ſecꝰ aūt ē ī alijs actōnibꝰ. nā actō tꝑalis ꝑpetuat̉ ꝑ litē ꝯt. de quo dicēdū vt habet̉ ī. l. fi. C. de preſcrip. xxx. vel. xl. an. In ea. gl. ibi ſed cōtra vid̓r noͣ bene iſtā ꝑticulā gl. vſqꝫ ad ꝟ. itē eſt ar. nā quotidie allegat̉ ⁊ effectꝰ cōſiſtit in hoc ꝙ aut implorat̉ iudicis officiū principalit̓ cōtra certā ꝑſonā ⁊ nō p̄t ꝓcedi lite nō cōteſtata ẜ data ꝯtumatia ꝑtis cōtra quā implorat̉ dꝫ ꝓ cedi ad miſſionē ex prīo ⁊ ſcd̓o decreto vel ad excōne vel alia remedia quēadmodū cū actōne intētata reꝰ ē ꝯtumax. aut implorat̉ cōtra incertā ꝑſonā vt cū minor petit ſe reſtitui aduerſus hereditatē aditā et tūc nō eſt neceſſe ꝙ fiat cōteſtatō qꝛ nō ē cū quo fiet. Et aduerte qꝛ gl. dicit ꝙ etiā ſi creditores apparerēt nō eſt fienda cū eis litis cōt. qꝛ nihil ab eis petit̉ ⁊ ſic cū gl. trāſeūt Io. an. ⁊ do. an. ſꝫ vt dixi bal. tꝫ oppoſitum ī. d. auc̄. ſi oēs. ⁊ illa opi. vid̓r verior nā lꝫ nō petat̉ aliꝗd a credi toribꝰ tn̄ exquo implorat̉ officiū qd̓ pōt tēdere in pre iudiciū creditoꝝ creditores ſe offerūt ī iudicō ⁊ cōtradicūt dꝫ cū eis fieri litis cōteſtatō ⁊ ſatis vid̓r d̓ mēte bar. in. l. ne quicqͣꝫ. in.§. vbi decretū. ff. de offi. ꝓconvbi generaliter ponit an̄ ⁊ qn̄ ſit dādus libellꝰ cū implorat̉ iudicis officiū Butri. tamē quē ſequūtur bar⁊ bal. in. d. aucͣ. ſi oēs. ⁊ in aucͣ. qui ſemel. C. quomō ⁊ quando iu. ponebat hāc regulā ꝑ tex. illiꝰ aucͣ. ꝙ vbi n̄ ē ꝓuiſū d̓ remedio remiſſioīs pōt ꝓcedi li. n̄ ꝯt. ⁊ hāc dicebat rōnē eſſe decidēdi ī illa aucͣ. ſi oēs et hāc regulā firmāt legiſte qualitercūqꝫ agat̉ ni iudicic. vnd̓ cū minor petit ſe reſtitui aduerſus aditā hereditatē nō pōt ibi ꝓcedi ad miſſionē ex prīo decreto Idē eēt ſcd̓ꝫ hāc regulā qn̄ quis petit reſtitui aduerſꝰ ſnīaꝫ qd̓ tenuit Odo. ſꝫ hāc regl̓a ſēꝑ impugnauit do. an. ꝑ. c. tue jͣ. vt lite nō ꝯt. vbi d̓r ꝙ ſi n̄ pōt ꝓcedi ad miſſionē dꝫ reꝰ excōicari ⁊ ſic n̄ ꝓcedat̉ li. nō cōt. Et ad illā auc. ſi oēs. rn̄dꝫ ꝙ ibi n̄ erat iudiciū cōtradictoꝝ qꝛ nihil pe tebatur a creditoribꝰ nec ip̄i voluerūt cōpare̓ ideo ſine cōteſtatōne ibi ꝓcedit̉ Cōclude ergo breuit̓. vltra p̄dic ta ꝙ aūt officiū iudicis implorat̉ īcidēt̉ ⁊ n̄ ē neceſſari a li. cōt. nec libellꝰ. Aut implorat̉ prīcipalit̉ ⁊ tūc aūt ſuꝑiā liquido ita ꝙ n̄ ē ncc̄aria cāe cogitō ⁊ n̄ dꝫ fieri li. ꝯt. exēplū cū filiꝰ petit alimēta a pr̄e l̓ ecōtra dꝫ em̄
zum Hauptmenü