Seite
Or arbitris. alia ꝑte. ſic̄ em̄ ip̄e ꝑtes nō pn̄t cōmittere ſimoniam vi renuncietur iuri ſpūali ꝓ temꝑali ꝯſequēdo. vt in. c. ex ꝑte. de offi. le. iuncta glo. ita nec ex ꝓnunciatōne arbi­trorum hͦ p̄t induci. Sed contra hanc lec. op. de. c. niſi. de p̄ben. vbi vid̓r aꝑte ꝓbari cōtrariū. ad idē tex hͦ in fi. vbi innuit̉ ꝙ iſtud arbitriū p̄t eſſe eqͥtati ſubnixū et papa met mandat illud obſeruari. So. cōtrarium eſt difficile Inno. in quadā gl. ſua hͦ non tn̄ formando cō trarium p̄dictum dicit ꝙ nō eſt ſimoniacū ꝙ renuncie tur ius ſpūale ad dictum arbitrorū et qd̓ det̉ aliquid tꝑale cum hoc poſſit fieri non in cōpenſatōe iuris ſpiri tualis ẜ ꝓ bono pacis. ad hͦ dictum. c. niſi. ſed qꝛ hͦ ha bet ſpēm ſimonie ꝓhibet̉ a iure. et lꝫ ꝑtibus contraue­nire iuramēto nō obſtante vt h̓. ſꝫ hoc non tollit forma liter cōtrariū. credo tn̄ ꝙ Inno. habuit bonū ſenſum vt .jͣ. dicam. Hoſti. dicit ꝙ ex ꝑtium cōpoſitōne nō licꝫ re ciꝑe tꝑale prenunciatōne iuris ſpūalis. vt in. c. cū pri dem. de pac. vbi tex. ſed qn̄ hecrdinatio habuit origi­nem ab arbitris hͦ p̄t admitti. ⁊ ita intelligūt tex. iſtum in fi. Aduerte nam hec ſol̓o non tollit cōtrarium quod licitur ex verbo qm̄. in p̓n. nam h̓ non interuenit factū ꝑtium immo ꝑs reſiſtebat ẜꝫ ſola diſpō arbitroꝝ. ⁊ tamē lex. dicit ꝙ ſi ita neꝗter arbitrati ſunt nō dꝫ iſtud incor rectum relinqui. ergo hͦ nō poteſt induci etiā ex ordīa­tōne arbitroꝝ. et hec cōtrarietas facit me multū dubi­tare. ſed ꝓ cōcordāntia iſtius tex. ⁊ aliquoꝝ iuriū diſti guerem ſic. ꝙ aut certum eſt ꝙ tꝑale datur in cōpenſa tōne iuris ſpūalis qd̓ remittit̉ vt qꝛ certum eſt de iure alteri ꝑti cōpetenti. et tunc dico indubie iſtam ordina­tōnem nō tenere etiā ſi ſit facta ab arbitris ⁊ etiā ſi ar­bitri alias eſſent iudices ad hͦ allego tex. aꝑtum in. c. fi. de re. ꝑmū. aut p̄t dubitari vtꝝ temꝑale detur in cō­penſatōne iuris ſpūalis an ꝓ bono pacis tm̄. vtputa. qꝛ nō eſt certum de iure cōpetenti alterri ꝑti. et eſt poſ ſibile ꝙ alteri ꝑti nullum ius cōpetat. ſꝫ arbitri ꝓ bono pacis ordinant vt illa ꝑs renunciet iuri ſi qd̓ habꝫ ſeu ꝙ cedat liti ⁊ recipiat aliquid tꝑale a ꝑte ⁊ tūc hͦ nō eſt ſimoniacū ſꝫ hꝫ ſpēm ſimonie. qꝛ ſi ius cōpetit parti da­tur tꝑale ꝓ ſpūali. et hoc caſu p̄ſumptio eſt maxima cō tra arbitriū. ⁊ p̓ma fronte tale arbitriū nō dꝫ obſeruari ita intelligo iſtū tex. in v̓. qm̄. in pͥn. et gl. iſtam. tn̄ iſta p̄ſumptio ſimonie p̄t purgari et ſi purgabit̉ dꝫ iſtud ar bitrium obſeruari ⁊ ita intelligo iſtum tex. in fi. purga­bitur aūt ſi iſti arbitri allegant aliquā iuſtam excuſatio nem eoꝝ arbitrij. puta qꝛ dicunt ꝙ hoc nō fecerūt ꝓpt̓ ius ſpūale. qꝛ nullū ius ꝯpetabat ꝑti vel erat valde du biū. ſꝫ ꝓ bono pacis fecer̄t illā ordintōꝫ nō tn̄ oīo dꝫ credi dicto arbitroꝝ ẜꝫ ex circūſtantijs ⁊ exactis ⁊ ex qͣ litate ipſoꝝ arbitroꝝ ſuꝑior admittet iſtam excuſatōem vel nō. ad hͦ vide bo. tex. cū gl. in. c. cū dilecti. d̓ accuſ. et hͦ vid̓r tacite ſenſiſſe Inno. hic dum dic̄ ꝙ iſti arbitri admittunt̉ ad excuſandū iſtud arbitriū de iniqͥtate. di­co etiā ꝙ tanta p̄t eſſe idonitas arbitroꝝ ⁊ ꝑtium ꝙ n̄ p̄ſumēt̉ ſimonia ſꝫ ꝙ ꝓ bono pacis hͦ fecerunt ⁊ facie­mus p̄ſumptōem ꝙ ille qui iubet̉ cedere qōi nō hēbat aliꝗd ius in veritate. ⁊ in hoc caſu intelligo tex. noͣ. in d. c. niſi. de p̄ben. vt ptꝫ ex pͥn. litere. In glo. pe. ibi ꝓpter inopiam ꝓbationum. noͣ bn̄ iſtam glo. iūcto tex. ex qͣ habes ꝙ arbiter ſeu iudex p̄t eſſe teſtis ſuꝑ geſtis a ſe defeciente alia ꝓbatōe: ⁊ generaliter ex gl. potes no tare ꝙ in defectū ꝓbatōnum admittunt̉ teſtes nō oīo idonei. ad qd̓ facit. c. fi. jͣ. de teſti. cog. et. c. veniens. el. ij. in fi. de teſti. ⁊ habes ꝯſimilem gl. in. c. cum dilecti. de elec. Idem tꝫ Io. an. in. c. romana. de teſti. li. vi. ſu per gl. ij. et ꝑ hoc poſſet ſolui ꝯtrarium de. c. ſciendum ij. q. vi. vbi d̓r ꝙ in cauſa in qͣ ꝑs fuit iudex vel aſſeſſor non p̄t eſſe teſtis vt illud fallit data inopia ꝓbatōnum qd̓ eſſet notandū ſi eſſet veꝝ. Doc. hoc multum varia runt ⁊ hoſti. h̓ diſtinguit ꝙ aut iudex vel arbiter aſſu­mitur ad deponendum ſuꝑ intentōe iniꝗtatis.i. an iu dex vel arbiter habuerit bonū animū in iudicando et debet admitti. qꝛ intentio ip̄ius aliter ꝓbari non p̄t. ⁊ ī hoc caſu poſſet inteſtigi iſte tex. facit in ſil̓i. c. ſi ꝟo. de ſen. ex. Aut ſumitur ad corruptōem ꝓbandam ⁊ nō dꝫ admitti. qꝛ corruptio p̄t ꝑ alios ꝓbari. ad hoc. c. fi. de teſti. ⁊ ſic videtur ꝯcludere ꝙ in his que ẜm naturā nō pn̄t ꝓbari. ꝑ alios admittunt̉ iudices ⁊ arbitri ad d̓po­nendū ſuꝑ geſtis a ſe. alias ſecus Inno. v̓o h̓ multum variat et loꝗtur multū intricate. ſꝫ in effectu vid̓r velle. ꝙ iſti arbitri nō aſſumunt̉ oīno vt teſtes ẜ ad excuſan dum arbitriū modo p̄dicto vn̄ dicit ꝙ ſi ip̄i ꝯfiterentur turpitudinem ꝓpriam ad eoꝝ dictum non retractaret̉ ſnīa. ar. in. c. i. de ꝯfeſ. et. xv. q. iij. nemini. ſecus ſi ꝯfite­rentur alias iniqͥtatem non allegādo turpitudinem. vt puta ſi allegarent errorem ꝓbabilem. et finaliter cōclu dit relinq̄ndum eſſe arbitrio iudicis qͣꝫtum ip̄is debeat credi. Do. an. hic multa tangit q̄ fuerunt expedita in. c. cum a nob̓. de teſti. vbi plene dixi an ⁊ qn̄ iudex poſſit eſſe teſtis. ꝓpria aūt materia huius. c. eſt qn̄ finito of ficio iudex ſeu arbiter aſſumitur vt deponat non d̓ ge­ſtis coram ſe ſꝫ de geſtis ꝑ ſe. vnde ad ꝓpoſitum Do­an. ꝯcludit ꝙ iudex ſeu arbiter non p̄t deponere ſuꝑ iu­ſticia ſnīe ſue ſeu ſuꝑ alio. quod videt̉ ꝯpetere ⁊ fauere factum a ſe. ⁊ ita loquat̉ illud. c. ſciendū. ſecus aūt ſi de ponat ꝯtra ſnīam ſeu impugirando aliud geſtū a ſe nā tunc dꝫ ſibi credi. qꝛ hoc caſu ceſſat ſuſpitio. ⁊ ī hoc ca ſu intelligit iſtum tex. exquo infert ꝙ ſi aduocatus de­ponit ꝯtra ⁊ in p̄iudicium clientuli ſui ꝙ ſibi eſt creden dum. qꝛ hͦ caſu ceſſat ſuſpitio. ⁊ idem dicit in ꝓſonetis. et alijs ꝑſonis q̄ deponūt ꝯtra id qd̓ veriſil̓it̓ dn̄t foue re. nam tunc cū ceſſat oīs ſuſpitio dꝫ eis credi. ⁊ bn̄ fac̄ in ar. c. atteſtatōnes. de deſpon. impu. ⁊ quod ibi noͣ.