Seite
De iudi. calū. ⁊ ibi plene tangā qꝛ hͦ. c. ē ſatis grauatū in mate ria ſua. vi. tn̄ hic ſentit ꝯtra iſtā gl. nā intellexit hͦ. c. ꝙ hic ageret̉ de iurepatronatꝰ vel alio iure ſpēali eli­gendi dicēs ꝙ de ſimplici ſpoliatione illius iuris po tuit agi corā laico ſed de proprietate nō etiā inciden­ter ſꝫ dicit Io. an. ꝙ vin. errauit. qꝛ nō querebat̉ hͦ de electione rectoris eccl̓ie ſed caſtri ⁊ erat rector tꝑalis. ut pꝫ in fi. tex. ibi tꝑs regiminis ⁊cͣ. Et iō agit̉ coram ſeculari ẜm eū. pondera bn̄ hoc dictū Io. an. qꝛ ſentit ꝑ hec verba ꝙ ſi fuiſſet actū de iure ſpūali eligendi lꝫ poſſeſſorio debuiſſet agi corā eccleſiaſtico dica ī p̄al. c. litteras. Sed cōtra hoc ⁊ cōtra tex. oppo. ſi eniꝫ cā iuridice ventilabat̉ corā iudice ſeculari nō debuert iſti abbas ⁊ ꝯuentus habere recurſum ad papā cōtra ptātem ſed ad ſuꝑiorē iſtius ptātis. ar. de appell. c. ſi duobꝰ. ⁊ sͣ. e. c. nouit. So. Io. an. ſuꝑ tex. dicit ꝙ qꝛ ptās cōpellebat abbatē ⁊ cōuentū reſpondere ſuꝑ ꝓ­prietate anteqͣꝫ electus ꝑ oēs eēt ꝑ cōitatē caſtri rece­ptus in hoc grauabant̉ monachi. vn̄ ad fedē apoſto­licā appellauerunt. ⁊ papa ꝯmiſit negociū ut habetur in littera ⁊ tunc littera ē plana ẜm Hoſti. vel ẜm Io. an. fuit delata hec qō ad papā ex p̄dicto grauamine ex ſimplici querela monachoꝝ ⁊ ex hoc no. do. anto. ꝙ vbi clericꝰ litigando grauat̉ corā iudice ſeculari p̄t īmediate papā adire via appellationis vl̓ ſimplicis q̄ rele ſi hͦ foret veꝝ eēt valde notandū. ſed nō puto verū ⁊ cōtrariū ſentit Inn. in. c. ſignificantibꝰ de offi. dele. nā gradatim ē appellandū etiā per clericū ut dicaꝫ in c. licet ex ſuſcepto. jͣ. ti. prox. Ad hͦ. c. rn̄deo ꝙ qꝛ cōpellebant̉ rn̄dere corā alieno iudice adiuerūt papā ꝑ viā querele poſſet etiā dici ꝙ appellauerunt extraiu dicialiter. quia ille violabat iuriſdictionē eccleſiaſticā. ꝯpellendo clericos litigare corā ſe. vn̄ rōne huiꝰ mo­leſtie potuerūt qōnem ad papā deferre. ẜ plus placet ꝙ ꝑ viā querele qꝛ cōtra ptātem nihil mandat̉ h̓. nec monachi erāt in iudicio cū cā poſſeſſoria eēt finita ꝑ ſnīam ⁊ ꝯpellerent̉ rn̄dere ſuper noua cā petitorio et ſic nō colligit̉ qd̓ dicit do. an. Ultīo colligit h̓ gl. i. in fi. ꝙ ſnīa lata ſuꝑ poſſeſſorio ē diffinitiua. Idē tꝫ glo. in. l. vna. C. ſi de mon. po. ⁊ in. l. ꝙ iuſſit. ff. de re iudi. ⁊ bar. in p̄all̓. l. vna mouet̉ qꝛ in tali cā lis ꝯteſta tur. l. incerti. C. de inter. facit inſti. de inter.§. retinen de. ⁊ idē ibi Cy. ⁊ cōiter alij. Et videt̉ tex. ẜm Io. an. in cle. vna. jͣ. de ſequeſtra poſ. ⁊ fruc. facit qd̓ noͣ. in. c. cū ad ſedē de reſti. ſpo. In cōtrariū facit text. in. c. ij. de or. cog. vbi appellatur ab interlocutoria. ⁊. c. cū ue niſſent. de inſti. ⁊ gl. in. c. cōſultationibꝰ. de off. dele. q̄ dicit ꝙ eſt quaſi diffinitiua ⁊ ſic nō ſimpliciter diffi nitiua. do. ant. diſtinguit ꝙ ſi iudicium deducitur per viam exceptionis ē interlocutoria. ut in p̄all̓. c. ij. de or. cog. ibi interloquēdo ꝓnūciamꝰ. ⁊cͣ. ſi ꝑ viā actio­nis ⁊ ſecū accumulat̉ cōditio ex. l. ſiqͥs in tantā. C. vn̄ vi. illa ē diffinitiua ꝓ hͦ gl. ī. c. cū ad ſedē. ⁊ ꝓ hͦ qꝛ tūc nō ꝓnūciat̉ ſuꝑ poſſeſſorio tm̄ ẜ ſuꝑ ꝓprietate. vn̄ a tali ſnīa appellat̉ etiā de iure ciuili lꝫ alias de iure non poſſet a ſnīa ſimpl̓r lata appellari ut noͣ. gl. ī. d. l. vna ⁊ in. c. cū ad ſedē. nā imponit hec ſnīa finē toti cāe ſi ſe cū accumulat̉ petitoriū tūc ſnīa prius lata ſuꝑ poſſet ſorio ē interlocutoria vt in. c. cū veniſſent de inſti. ẜm vnā lec. ⁊ tenet ibi Inn. nō enī diffinit negociū pͥnci­pale cū ſperet̉ ſnīa ſuꝑ petitorio que trahit ad ſe vireſ poſſeſſorij ut in. c. cū dilectꝰ. de cā poſ. ⁊ proprie. idē ſi qō poſſeſſionis deducitur incident̉ ad tuendā po­feſſionē ut in. d. c. cū veniſſent ẜm aliū intellectum. ſi vero qō poſſeſſoria intentat̉ pͥncipaliter ꝑ ſe. tunc in­quātum habet̉ reſpectus ad ſolā qōem poſſeſſionis. dicit̉ diffinitiua. vn̄ in ip̄a lis ꝯteſtat̉ ⁊ ordo iudiciariꝰ ſeruari dꝫ ut in. c. ꝯſultationibꝰ de offi. dele. ⁊ in. c. ac cedēs. jͣ. ut lit. nō cōte. el. i. nā diffinit totū negocium poſſeſſionis in iudiciū deductū maxime qꝛ ex eiꝰ fine finit̉. qn̄qꝫ in effectu qō ſuꝑ proprietate ꝓpter difficul tatē probandi dominiū. ut in. c. ſepe. d̓ reſti. ſpo. ſi tn̄ habet̉ reſpectus ad petitoriū qd̓ pōt intentari in quo plenius merita cāe tractant̉ ⁊ ſnīa lata in eo abſorbꝫ ſnīam latā in poſſeſſorio. ut in. c. cū dilectꝰ de cā poſ­⁊ proprie. ⁊ ſic hec ſnīa dependꝫ ab euentu ſnīe ſuper petitorio. ideo nō pōt dici proprie diffinitiua. ⁊ ideo glo. appellat eā quaſi diffinitiuam. vt in dicto. c. cōſul tationibus dic tamē ꝙ ī omnibus regulabitur ut dif finitiua quia verum ē dicere ꝙ īponit finē de preſenti cāe deducte in iudicium vn̄ debet ab ea appellari ut a diffinitiua. Itē dꝫ ferri ī ſcriptis ſic̄ q̄libet diffinitiua ut ī. c. ꝯſultationibꝰ. vbi ꝓcedit̉ ſic̄ ſuꝑ qualibꝫ ca pͥn­cipali. ⁊ in. d. cle. vna. de ſequeſ. poſ. ⁊ ibi vide bo. gl. q̄ dicat̉ diffinitiua ⁊ q̄ interlocutoria. bar. tangit in. l. titia. ff. de accu. in ſil̓i qōne an ſnīa lata ſuꝑ obſeruati one iudicij ſit diffinitiua vel interlocutoria. Cōclude gͦ ꝙ hoc cāu qn̄ intentat̉ qō poſſeſſoria de ꝑ ſe ⁊ ꝑ vi am actionis ē diffinitiua qͦ ad ſolēnitatē obſeruandaꝫ ⁊ qͦ ad īponēdū finē cāe. Uenio ad glo. ij. q̄ dupl̓r opponit cōtra tex. ad ꝓbandū ꝙ iſta cā petitoria de­beat tractari coram iſto poteſtate. primo quia iudex qui cognoſcit de poſſeſſione debet cognoſcere de pro prietate. de cā poſ. ⁊ proprie. c. i. ⁊ dicit. l. ꝙ illi audi entia denegāda eſt. qui cōtinentiā cāe nititur diuide­re ut corā vno agat de poſſeſſione ⁊ corā alio de pro­prietate. C. de iudi. l. nulli. Item cā reconuentiōis ⁊ conuentionis corā eodē fieri debēt. iij. q. viij. cuius. ſ agēs nūc petitorio videtur reconuenire ⁊cͣ. Et fortiue debet hoc caſu locū habere cū hoc videatur qͣſi idem iudicium. So. glo. in ſolutione inſtat et eius mens in breui eſt hec ꝙ cā poſſeſſionis ⁊ proprietatis debet tractari corā eodē iudice ſcꝫ ut īpetrando qͥs nō debe­at diuerſos iudices obtinere. vnuꝫ ſuꝑ poſſeſſione et aliū ſuper ꝓpͥetate ut ī. c. i. de cā poſ. ⁊ ꝓp̓e. ⁊ ꝙ ſi cui cōmittitur ſimpl̓r cā videatur commiſſa ſuper vtroqꝫ