Transkription / 2 [140

vt in. c. i. de ſequeſt. poſ. ⁊ fruc. idē corā ordinario qn̄ actor ⁊ reꝰ ſunt eiuſdē fori. ut ille qui cognouit d̓ vna cā cognoſcat ⁊ de alia. ẜ qn̄ ſunt diuerſi fori ſecꝰ ut h̓. ex quo enī ille qui obtinuit in poſſeſſorio ē alteriꝰ fori dꝫ ꝯueniri ſuꝑ ꝓprietate corā iudice ſuo ⁊ nō corā iudice rei. nō ob. ꝙ ſupradictū ē de recōuētione qͣre hic nō cadit ꝓprie recōuētio cū recōuētio fiat in eodē durante iudicio. ⁊ hic cā poſſeſſoria erat iā finita nec po terat petitoriū inchoari ꝑ reū durante iudicio poſſeſſorio ꝓpter priuilegiū tributū ſpoliato. ut non teneat̉ ſpoliatus ante reſtitutionē rn̄dere ſuo ſpoliatori ut in c. fi. de or. cog. hoc ītendit tota iſta gl. ⁊ bn̄ loquitur. lꝫ nō ꝑfecte explicet hūc articulū. do. an. hic nihil bo ni dicit licet in hoc videat̉ inſtare hoſti. hic ſuꝑ tex. vi det̉ velle ꝙ iſti monachi tenebant̉ rn̄dere ſuꝑ ꝓprieta te in iudicio ſeculari vbi fuit actū poſſeſſorio ſi primo fuiſſet mādata ſnīa lata ſuꝑ poſſeſſorio executioni ſed qꝛ ꝯpellebant̉ rn̄dere ſuꝑ ꝓprietate anteqͣꝫ electꝰ per eos reciꝑet̉ ꝑ cōitatē caſtri fuerūt grauati iō appellauerūt ad papā vel adiuerūt eū ꝑ viā q̄rele ⁊ papa pro uidit ut habet̉ in lr̄a. ⁊ iſte intellectus eſt ꝓrſus diuer ſus ab intellectu glo. ⁊ ẜm iſtū intellectū non ꝓbaret iſtud. c. id ad qd̓ quotidie inducit̉ ut cū actor ⁊ reus ſunt diuerſi fori. ⁊cͣ. ut in ſummario. ij. ſed ꝓ intellectu glo. ⁊ ꝯtra hūc intellectū quē ſenſit hoſti. induco lr̄aꝫ in eo ꝙ pōderat in cōmiſſionē. ꝙ ptās ꝯpellebat cōuentū ad rn̄dendū in iudicio ſeculari nō enī ſe fundat ꝙ hoc faciebat ante ſnīe executionē. Itē ſi cā fuiſſet ibi ordinarie tractāda debuiſſet appellari ad ſuꝑio rē iſtiꝰ ptātis ꝑ nō ad papā qꝛ gradatim ſunt faciēde appellationes. ut. s. dixi. ⁊ ſic remanet intellectus gl. quē ſentit Io. an. in addi. ſpe. in ti. de reſcript. p̄ſenta tione.§. vlt. ꝟ. itē qd̓ facit. vbi dicit ꝙ id qd̓ dicit̉ de diuerſitate fori ꝓcedit qn̄ diuiſum ꝯpetit vtriqꝫ alteꝝ ſcꝫ vni poſſeſſoriū ⁊ alteri petitoriū vt hic ſecuſſi vni ꝯpetit vtrūqꝫ qꝛ corā eodē iudice ſunt tractāde cauſe iſte. tn̄ dicit ꝙ tūc pōt impetrare ſuꝑ altero tm̄ ut de reſti. ſpo. ꝑ totū. nec tūc dicit̉ diuidere cōtinentiā cāe qd̓ nō. ꝓ hoc etiā intellectu gl. facit qd̓ noͣ. Cy. ī p̄al. l. nulli vbi dicit ꝙ finita vna cā coraꝫ vno iudice pōt agi ſuꝑ alia corā alio etiā ꝑ eundē qd̓ eſt fortiꝰ ſꝫ barin hoc tenet ibi ꝯtrariū ar. l. i. ff. de quibus re. ad eūdē iudi. eat̉. ſꝫ ut omniū ſaluet̉ opi. puto ſatis eq̄ poſſꝫ in hac materia diſtingui ꝙ aut quis ſimul ⁊ ſel̓ vult ī petrare diuerſos iudices in cā poſſeſſionis ⁊ cā ꝓprie tatis ⁊ nō pōt ẜm oēs ⁊ ꝓbat̉ in. c. i. de cā poſ. ⁊ proprie. ⁊ dicta. l. nulli. Aut finita vna cā vult ideꝫ actor agere ſuꝑ alia corā alio iudice ⁊ nō pōt qꝛ ex qͦ p̄t ſine violatione alicuius regule cām agitare corā eodeꝫ dꝫ hoc facere qꝛ ille ē melius informatus in cā. vnde qꝛ ē melius inſtructus ⁊ rōne ydentitatis eiuſdē ſubicti qꝛ ſuꝑ eodē ſubiecto vtraqꝫ cā verſat̉ dꝫ ille idē iudex adiri ſuꝑ ꝓprietate ar. in. l. i. ff. de qui. re. ad cū. iudi. eat̉ qd̓ puto ꝓcedere etiā ſi vellet actor agere corā alio ordinario eiuſdeꝫ rei. nō enī audiendꝰ ē ne con tinentia cāe diuidat̉. Si auteꝫ reus in vna cā nūc vult agere ꝯtra actorē ſuꝑ proprietate ⁊ tunc ſi ē eiuſdē fori debet fieri corā eodē iudice etiam ſi reus qui primo fuit actor habeat priuilegiū ſibi eligendi iudicē iuxta auē. habita. C. ne fi. ꝓ patre. aut ſunt penitus diuerſi fori. ⁊ tunc nō tenet̉ actor rn̄dere in prima cā corā indice in alia cā ⁊ de hoc videt̉ caſus h̓ qꝛ nō dꝫ violari regula cōis generalis ⁊ naturalis ꝙ actor ſequatur foꝝ rei propter illam regulā accidentalē ⁊ nō multuꝫ neceſſariā ne cāe cōtinentia diuidat̉ cū alius iudex ſcꝫ ꝓprius ⁊ naturalis ip̄ius rei de facili poterit inſtrui ⁊ maxime eo attēto quare nihil cōe hꝫ ꝓprietas cū poſſeſſione. l. naturaliter.§. nihil cōe. ff. de ac. poſ. ⁊ cā naturalis vincit accidentaliter. ut. l. qui habebat. ff. d̓ tute. ⁊ ꝓ hoc habes intellectū huius. c. ⁊. c. i. de cauſa poſ. ⁊ proprie. ⁊. l. nulli. ⁊ opiniones in hoc cōtra rie pn̄t reduci ad concordiā. Uenio ad gl. fi. ꝓ cu ius expoſitione oppo. ⁊ videtur ꝙ legitima erat exceptio cōitatis de tempore feriato ꝓpter vindemias ut in. l. i. ff. de fer̄. ibi ptꝫ ꝙ ſnīa lata tali tꝑe non tenet ⁊. in. c. fi. jͣ. de fer. So. dicit glo. hoc regulare ē vt tali tempore non procedatur. fallit ſi ꝑtes ꝯſenſerūt qd̓ ē reſtringendum ad ferias introductas in fauorē hoīm nā in introductis ob reuerentiā ſanctorum cōſenſus ꝑtium nihil oꝑetur in prealle. c. fi. Itē fallit ẜm gl. in actu porrectionis libelli. Itē quando res ē ꝑitura ut erat hic qꝛ inutiliter labebat̉ tēpus huius electi. Itē quando expirat iuriſdictio huius delegati. ar. c. cōſu luit ⁊ hoc voluit glo in effectu. Examinemꝰ nūc eam ⁊ primo inquātū dicit ꝙ tꝑe feriato poteſt libellꝰ offerri. dicit do. an. hͦ ꝓcedere ī oblatione q̄ ſit iudici. ſe cus ī oblatōe q̄ ſit ꝑti. qꝛ non dꝫ offerri in die feriato. Aduerte ad hūc articulū latiꝰ. nā ſpe. in ti. de libel. cō cep.§. nūc videamꝰ ī p̓n. dicit ꝙ iudici pōt offerri. ẜꝫ ꝑs ad hͦ citari nō pōt. Idē videt̉ tenere bar. ī. l. mileſ §. ſexaginta. ff. de adul. vbi dicit ꝙ nedū in cāu illius §. pōt libellus offerri ſꝫ etiā in qualibet cā ciuili iō dic̄ ſe obtinuiſſe ī quadā cā vbi fuit ꝓceſſuꝫ die feriata ꝙ tm̄ fuit retractatus ꝓceſſus vſqꝫ ad oblationē libelli. qͣſi oblatio libelli potuerit fieri die feriata ⁊ dicit ꝙ ſi cut pōt tali die offerri libellus per actorem ita ⁊ exceptiones fieri pro parte rei. qd̓ noͣ. in practica. Sꝫ loan. in addi. ſpe. in loco prealle. tenet contrarium regu lariter. ſed fallit vbi res eſt tempore ꝑitura ſeu actio vel priuilegium ⁊ ita intelligit illum.§. ſexaginta. nā ibi loquitur de marito volenti accuſare iure mariti. qui habet certū tꝑs ad accuſanduꝫ iure mariti. Et. hac opi. Io. an. facit gl. in p̄alle.§. ſexaginta. vbi dicit ꝙ illud ē ſpeciale. ſed Io. an. ibi dicit ꝙ illa ſpecia litas ē gnaͣlis mō predicto. ⁊ ꝓ hͦ dicit dictū Io. non procedere in. c. placita. xv. q. iiij. vbi dicit ꝙ licet