Seite
caſti. et in. c. pe et glo. in. c. de cauſis de offi. de ⁊ in l. ij. ff. de iudi. et. l. ſi quis per errorem. ff. de iuriſdi. om. iudi. non obſtat predictum. c. iudices. xi. q. i. qꝛ ſecundum glo. loquitur in criminali. et hodie nō tenꝫ Hoſti. dicit ꝙ immo tenet ſed loquitur in cauſa crimi nali epiſcopi preſbiteri vel dyaconi. xv. q. vij. ſi autē. vt.ſ. tunc reus eligat iudices qui d̓ cauſa habent cog­noſcere. et dicūt ibi noͣ. Quero extra glo. qͣre tex. dicit prius ⁊cͣ. ꝑ hoc enī verbum ſentit ꝙ poſtea pōt ꝯueniri corā nō ſuo iudice So. hoc dicit qꝛ poſtea in cauſa appellationis cā agitat̉ corā metropolitano ẜm hoſti. ad hoc. c. paſtoralis de offi. or. vel ſcd̓m pe. hoc dicit ꝓpter ep̄i ꝓprij negligētiā. et ex hoc ſentit ꝙ ep̄o negligente deuoluitur ca ad metropolitanū. de qͦ noͣ. in p̄al. c. paſtoral̓. et in. c. i. de ſup. ne. p̄la. li. vi. ſꝫ ego ſemper tenui ꝯtrariū vt in caſu negligētie regularit̓ nō deuoluat̉ iuriſdicio ad archiep̄ꝫ lꝫ poſſit cōpellere ep̄ꝫ ad iuſtitiam miniſtrandā. ꝓ hͦ qd̓ dico in. c. nullus. d̓ iure pat. et dicā in. d. c. paſtoral̓. et plene tetigi in repe­titione. c. ſi quis ꝯtra clericū. jͣ. e. Ultra doc. hic quero qͥs dicat̉ ep̄s ꝓprius apud quē poſſit ille ꝯue­niti Reſpōdeo ꝙ pōt dici ꝓprius ep̄s domicilij fo­rus.n. domicilij ē generalis ⁊ vl̓ior oībꝰ alijs. vt noͣ. in. c. fi. jͣ. eo. et eſt exp̄ſſum in. c. dilecti. jͣ. eo. Itē dicit̉ ꝓprius ut ibi poſſit conueniri rōne bn̄ficij qd̓ obtinet in loco lꝫ ſit alterius dio. qd̓ intelligo quando agitur de illo beneficio tm̄ ſi non requirit reſidentiā ar. in. c. ſane. jͣ. eo. et in. l. fi. C. vbi in rem acti. et in. c. dilectuſ filius. s. de Reſcrip. Si vero exigit reſidentiā tunc cū ibi contrahat domicilium iuxͣ no. ꝑ Inno. in. c. ex ore de pͥui. idē dd̓m qd̓.s. dixi d̓ iudice domicilij ut poſ­ſit ibi conueniri etiā de alibi geſtis iuſta noͣ. in. c. fi. jͣ. ē. Item d̓r ꝓprius rōne originis ꝓprie. lꝫ alibi habe­at domicilium. ar. op. in. c. iij. de tēp. or. li. vi. et. ff. ad munici. l. aſſumptio. ⁊ qd̓ ibi noͣ. C. de muni. et ori. l. .i. et. l. origine. li. x. qd̓ intelligo ut ibi poſſit ꝯueniri ſi tn̄ ibi reperiatur et non aliter iuxta noͣ. ꝑ bar. in. d. l. aſſumptio. Itē pōt dici ꝓprius rōne ordinis ab eo recepti. ꝓ hoc eſt glo. ſingularis. ī. l. heres abſens. ff. de iudi. et iſtā glo. dico procedere quando eū ordina­uit nomine ꝓprio tanqͣꝫ ſuum ſubditū. vt qꝛ habebat domicilium in ſua dio. ſecus ſi ex ꝯmiſſione alterius ep̄i. qꝛ tunc ille dicitur facere ar. in. c. ſi ep̄s. de p̄ben. li. vi. Item qͣꝫtū ad caſum hꝰ. c. ut ibi poſſit conueniri poteſt dici ꝓprius ep̄s rōne ꝯtractus rei vel delicti. jͣ. e. c. dilecti. et. c. fi. Aduerte tn̄ quia rōe rei ꝯtractꝰ vel delicti non d̓r quis ꝓprie ſubditꝰ lꝫ ſortiat̉ forum vt ibi conueniri poſſit ut dicit glo. in. cle. i. de fo. cōpe. que eſt notabilis in verbo ſubditos. et de ſen. ex. nuꝑ. Vllus. Iudex ſecularis ſi clicū ꝑ ſe di­in. gl. v. ſtringit vel cōdemnat excōica ri dꝫ. h. d. et duo facit. primo ꝓhibet. ſcd̓o adijcit penā ibi qd̓ ſi. Noͣ pͥmo ibi cl̓icū nullū ⁊cͣ. ꝙ qͥſqꝫ cl̓icus in qͦcunqꝫ ordīe ꝯſtitutꝰ gaudet pͥuile­gio fori ut nō poſſit diſtringi vel ꝯdēnari ꝑ iudicē ſe­cularem. cōcor. c. cū nō ab hoīe s. ti. xxi. et cū hͦ ꝓhi­beatur indiſtincte facultas diſtringendi vel ꝯdēnandi infert̉ ꝙ etiā ꝑ viā reconuētōis hͦ fieri nō pōt. de quo ple. dixi. ī. c. ac ſi clerici. s. ti. xxi. Itē cū indiſtincte ꝓ hibeat de qͦcunqꝫ cl̓ico infert̉ idē eē ī clericis ꝯiugatis in eis tn̄ dic ut legit̉ in. c. vno de cle. coniuga. li. vi. Noͣ. ij. ꝙ iniuria facta clericis videt̉ facta eccīe dei fū guntur em̄ clerici legatōe dei. ij. q. vij. accuſatō in fi. vbi dicit tex. ꝙ īiuria eorū ad xp̄m ꝑtinet. cꝰ legatōe funguntur. de hͦ tn̄ dic ut dixi in. c. cū veniſſent d̓ iu. Noͣ excōicatū dici ab eccleſia ſeq̄ſtratū. et hoc id̓o qꝛ ab eccīa ſeꝑatꝰ ē xxiiij. q. iij. certū. ex quo infert̉ ex­cōicatū ab eccīa poſſe et dēre repelli ad hoc. xxi. di. clericos in verbo infideles. et. xxv. di. ꝑ lect. facit. c. re ſponſio. de ſen. ex. ꝑ locū a ſpāli. Ultīo noͣ inqͣꝫtū dicit de diſtringēte ꝙ excōicatꝰ pōt iterū excōicari. nā ex diſtrictōe clerici īducit̉ excōicatō. xvij. q. iiij. ſi quis ſuadēte et nlominꝰ mandat̉ excōicari ab hoīe. d̓ qͦ vid̓ bo. gl. in. c. ita qͦrundā. d̓ iudeis. vbi noͣ. quid oꝑatur ſcd̓a excōicatio. ſꝫ quatenus tex. loqͥt̉ hic de ꝯdēnatiſ non puto ꝙ ex hͦ ſit excōicatꝰ ip̄o iure exquo nullam violētiā intulit ipſi ꝑſone niſi in caſu. c. qm̄. de immū. eccle. li. vi. Uenio ad apparatū et op. ꝯtra tex. in eo ꝙ dicit nll̓m iudicū dēre ꝯdēnare ⁊cͣ. ex hͦ em̄ crīa re­manebunt īpunita. ꝯtra. c. vt fame. de ſen. ex. So. pri ma gl. metu contrarij ſupplꝫ ad tex.ſ. ſeculariū. eccl̓ia ſtici enī nō ꝓhibēt̉ Ex hͦ noͣ ꝙ ꝟbū iudicū ſimpliciter prolatū refert̉ ad ſeculares et non ad eccīaſticos ⁊ for te iō qꝛ iudices eccīaſtici cōiter ſunt p̄lati et denoīani a p̄latura et dignitate quā hēnt. ut archiep̄i. ep̄i abba tes ⁊cͣ Contra hͦ tn̄ facit tex. in. c. cū ſpāli. de ap. vbi tm̄ ꝯp̄hendit̉ iudex eccl̓iaſticꝰ et nō ſecularis appella­tione iudicis. qd̓ probat̉ ex iſto. c. iuncta. l. cū ſpāli et .l. aꝑtiſſimi. C. de iudi. ad idē. c. ſi iudex laicus. d̓ ſen. ex. li. vi. nam ſi tm̄ ꝯp̄henderet̉ ſecularis fruſtra fuiſſet additum ꝟbū laicꝰ dico hͦ dēre intelligi ſcd̓m ſubiec­tam materiam. nam in diſpoſitōnibꝰ eccīaſticis ꝯpre hendunt̉ eccl̓iaſtici niſi ſubiecta materia aliud ſuade­at vt h̓ In ſecularibꝰ ꝟo diſpoſitōibꝰ tātū ꝯp̄henden tur ſeculares ar. in. c. ij. de ꝯſti. li. vi. et in. c. a nobis d̓ ſen. ex. Si materia ē parit̉ ꝓportionabilis iſtis et illis et lex ꝓmulgat̉ ab hn̄te ptātē ſuꝑ vtriſqꝫ ſatis puto ꝙ ꝯp̄hendat omēs iudices ar. in. c. canonū. de ꝯſti. et hͦ noͣ. ꝓpt̓ ſtatuta facientia mētōꝫ in iudicibꝰ ſimpliciter Scd̓a gl. q̄rit qui ꝯp̄hēdantur h̓ appellatione mi­norum qͥ nō pn̄t diſtringi a iudice ſeculari. Rn̄det ꝙ pn̄t ꝯp̄hendi ſcholares ſiue eccl̓ie deſeruiētes deputa ti ad eius obſeqͥum ⁊cͣ. Inqͣꝫtū gl. dixit d̓ ſcholari bus habuit forte reſpectū ad qͣſdā eccīas maxime in alemania vbi ſunt ſcholares addiſcētes et ſeruientes