Seite
De plus petitionibus. dixi. ſed tūc ẜm Bar. ī. l. vna puniret̉ crimē ſtelliona tus. ſi dolus in aliā ſpeciē delicti nō cadit ut. l. i. ⁊. ij ff. de cri. ſtelli. hꝫ enī locū remediū illius ti. qn̄ deli­ctum nō hꝫ ſpecificū nomē. ſicut iſtud qn̄ ꝑ dolū exe git cautionē de pluri. nō tn̄ plus petijt. Ex hac etiaꝫ rōne dico dictū Hoſti. nō ꝓcedere. ut an̄ li. ꝯte. hēat locū pena. ſi aduerſarius fecit expenſas. quia dico ꝙ ex remedio huius ti. nō ꝯdēnabit̉ in expenſis: cū nō pſiſterit in iudicio. ut requirit iſte tex. ſed ꝯdēnabitur in expenſis alio remedio quia temere litigauit. ut. l. eū quē temere. ff. de iudi. ⁊. c. finem. de dolo ⁊ cōtu. ⁊. c. calūniā. de penis. Cōcludendo ergo hāc ma teriā aſſumēdo aliqͣ dicta Bar. in. l. vnica p̄all̓. ſic di ſtingue. ꝙ aut quis plus petijt exigendo ꝑ dolū cau tionē de pluri. ⁊ etiā plus petēdo. ⁊ hꝫ locū. d. l. vni­ca ut priuet̉ toto debito neqꝫ ſit locus penitentie niſi vſqꝫ ad li. ꝯte. Excipiuntur ibi in tex. duo caſus pͥ mus cū actor ꝯuincitur ſuꝑ maiori quantitate ⁊ ꝯui­ctus an̄ ſnīam vel poſtrāſigit cū reo ſuꝑ pena. ſcd̓us cūfactor plus exegit: ſed reus in iudicio ꝯfeſſus ē ſe totū debere. ⁊ hoc voluit ille tex. ibi in fi. Tertiuſ caſus pōt eē ẜm Io. an. hic ⁊ gl. ⁊ Bar. in. d. l. vnica qn̄ poſt lit. ꝯte. an̄qͣꝫ ꝯuincat̉ de maiori quātitate ip̄e met actor ꝯfitetur tūc nō punitur ī toto debito ꝗa il le tex. ꝓcedit qn̄ actor ꝯuincitur. ſed ſi ꝯfitetur nō cō uincitur ſed cōuincit ſeip̄m. facit. l. eū qui. ff. de iure­iuran. Quartꝰ caſus dubiꝰ ē qn̄ actor ī veritate de­bēs habere. x. exegit prius cautionē de. xx. ꝑ dolum ⁊ poſtea exegit in iudicio. xx. ſed nō ꝓbauit niſi de. x. reus tn̄ nō cōuincit eū ꝑ ꝓbationes ſuas ip̄m plꝰ do­loſe exegiſſe cautionē ⁊ petijſſe. nec ꝯſtat ī iudicio d̓ dolo ip̄ius actoris. ⁊ hoc cāu tꝫ gl. in. d. l. vnica. pe­nā illā habere locū. ſed Cy. ibi ⁊ Bar. ⁊ cōiter doc. tenēt oppoſitū. ꝗa lꝫ nō potuerit ꝓbare non tn̄ ꝑ hoc p̄ſumitur dolus: nec ē ꝯuictus ꝑ dolū plus exigiſſe; ⁊ petijſſe. Et iō dicendū ꝙ adhuc nō hꝫ locū illa pe­na. ꝓ hoc ꝗa indubio nō p̄ſumit̉ dolus. ut. l. qͦtiens. §. qui dolo. ff. de ꝓba. Et in dubijs mitior interp̄ta tio facienda ē. ut. l. preſes. ⁊. l. interp̄tatione. ff. de pe nis. ⁊ in regula odia. ⁊ regula in penis li. vi. Et qd̓ sͣ dixi de iure ciuili. dico ꝓcedere etiā de iure canonico. exqͦ nō reꝑit̉ ꝯtrariū ar. in. c. i. d̓ no. ope. nū. ⁊ qd̓ ibi noͣ. hic enī tex. nō īponit illā penā. qͥa loquit̉ tm̄ ī eo qͦ cōmiſit vnū delictū in plꝰ exigēdo: ⁊ ſic ſuppleri dꝫ iſtud ius canonicū ꝑ illud ius ciuili. nā vbi minꝰ de linquit̉ mitior exerceri dꝫ vindicta. xxiiij. q. i. nō offe ramꝰ. ⁊. l. reſpiciēdū. ff. de penis. Qn̄qꝫ qͥs cautiōeꝫ pluris tm̄ ꝑ dolū exegit. nō aūt plus petijt. ⁊ tūc nō punit̉ in debito. ita ꝙ non hꝫ locū. l. illa: nec iſtud. c. ſed puniet̉ crīe ſtellionatus. ſi dolus ille nō cadit ī ali quā ſpeciē delicti. ut. l. i. ⁊. ij. ff. de cri. ſtelli. ut noͣ. ibi Bar. ⁊ dixi. sͣ. qn̄qꝫ ſolū ꝑ dolū plus petijt nō tn̄ ex egit cautionē de pluri. ⁊ tūc ẜm Bar. in. d. l. vna. pu nit̉ in triplo expenſaꝝ ſed nō ꝑdidit debitū ut ī.§. tri pli. inſti. de acti. ⁊ hͦ ꝓcedit de iure ciuili. An aūt d̓ iu­re canonico hēat locū hec pena tripli gl. hic ī. ꝟ. am plius ſentit ꝙ ſic. Doc. noſtri hic cōiter tenēt ꝯtrariū ar. in. c. i. de dolo ⁊ ꝯtu. nā ſi papa hic intellexiſſꝫ d̓ pena tripli. hoc expreſſiſſet. ſed tm̄ dixit eū cōdēnā dū in expenſis ar. in. c. ad audientiā de deci. Itē tex. in. d.§. tripli loquit̉ de expenſis factis noīe ſportula rū ſed in foro eccleſiaſtico ſportule nō p̄ſtant̉ de vita ⁊ ho. cle. cū ad omni. qd̓ ergo nō ē. vel nō exigit̉ tri­plicari nō pōt. de cōſti. cū acceſſiſſent. ꝑ hoc etiā ſeꝗ tur ẜm Io. an. ꝙ etiā in foro ciuili vbi ſportule de cō ſuetudine nō p̄ſtant̉ nō erit locus illi pene qd̓ placet Et intellige hͦ qn̄ petit̉ plus re vel cā. ſi aūt petit̉ pl̓ꝰ tꝑe vel loco. habet locū alie pene. de quibus in tex. Et his caſibus licitū ē penitere ad euadēdū has pe nas vſqꝫ ad ſnīam ut. s. dixi. Sed cōtra hoc di­ctū doc. op. ſic. nā ſi nō hꝫ locū pēa tripli. de nihilo ꝓuidet hec decre. reſpectu petentis plus re vel cā: cū ꝑ alia iura ſit ꝓuiſum de cōdēnatione expenſaꝝ. re­ſpectu temere vel calūnioſe litigantiū. ut ī. c. calūniā. de pe. ⁊. c. finē de dolo ⁊ ꝯtu. Cōtrariū videt̉ difficile ſed rn̄de duobus mōis. pͥmo ꝙ ꝓuidet in dādo no­uum remediū circa ꝯdēnatione expenſaꝝ. ſicut dicit̉ cū noua ꝯſtō dictat id qd̓ antiqͣ ut oꝑet̉ ſaltē in dan­do nouā actionē ut noͣ. Bar. in. l. i. ff. ad. l. fal. ⁊ noͣ. in. c. i. de reſcrip. ⁊ in. c. ex ꝑte. ij. de ꝟ. ſig. ꝓdeſt eniꝫ habere plura remedia. ad hoc. l. quociēs. ⁊. l. nunqͣꝫ. ff. de actio. ⁊ obli. Scd̓o ſoluo ⁊ noͣbilius ꝙ per re­mediū antiquū cōdēnatio expenſaꝝ ſolū venit acceſ­ſorie. vn̄ poſt ſnīam ſuper p̓ncipali. nō valet ampli iudex ꝯdēnare in expēſis. ut. l. terminato. C. de fruc. ⁊ li. expen. ⁊ noͣ. ī. c. finē. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊. c. id̓ ſequēs. poſ. ⁊ fruc. ſed ex remedio huius. c. poterit agi dupli citer. nam poterit dari poſtea nouus libellꝰ ſuꝑ hac pena. cum non veniat hec condēnatio acceſſorie ſed etiam principaliter. ⁊ eſt in hoc notabilis ꝓuiſio. licꝫ Do. an. ſentiat hic oppoſitum in expenſis. per. l. ter­minato. Sed certe illa. l. loquitur quando veniūt ac ceſſorie. ſed hec eſt principalis prouiſio: ad hoc op­time facit qd̓ noͣ. Bar. in. l. iij.§. ſi rē. ff. dele. iij. vbi dicit qd̓ ibi noͣ. ꝙ ſi ſtatuto cauet̉ ꝙ victus victori cō dēnetur in expenſis. poterit etiā poſt ſnīam peti con demnatio expenſarum. quare pn̄t principaliter peti­ex cōditiōe ſtatuti ut ſic ſtatutū aliꝗd cōferat ad ius. cōe. qd̓ noͣ. addi. nico. Itē poterit pendente prīo iudicio īplorari officiū iudicis ſuꝑ hac ꝯdēnatōe ſic̄ ī ſil̓i noͣ. in. c. ſi diligēti. de fo. ꝯpe. ⁊ ī. l. ī crimīali. C de in. om. iudi. ⁊ in. l. fi. ff. de rei ven. ⁊ hͦ voluit bar. ī. d. l. i. C. eo. Et ex hoc habes duos modos practi candi remediū huius. c. qn̄qꝫ qͥs neqꝫ ꝑ dolū exigit cautionē de pluri. neqꝫ ꝑ dolū plus petijt: ſed per te meritatem tātū ⁊ tunc ẜm Bar. in. d. l. vna punit̉ tm̄