paſtoralis de cauſa poſ ⁊ ꝓpīe ⁊ glo. in. c. cum dilectus. de fi. inſtru. ſed cōtra hāc opi. me vehemēter impellit. qꝛ poſſet appellari. ⁊ ⁊ in cā appellatōis hꝫ locum nō oppoſitū opponā nō probatū probabo de fi.inſtru. c. cum Ioh̓s. ⁊. l. ꝑ hāc. C. de temp. app. Itēnec appellatōne pendēte nec tꝑe infra qd̓ appellari p̄tdebet aliquid innouari. ut in. c. non p̄t. ⁊ ꝙ ibi noͣ. deappel. li. vi. Itē appellatio extinguit ſeu ſaltē ſuſpendit ꝓnūciatum vt integer interim remaneat ſtatus appellantis etiam ſi talis ſit cauſa in qua ſnīa ſecum trahat executōem. ut in. l. vna.§. integer. ff. nil. no. app.pen. ⁊ qd̓ noͣ. glo. in. c. ſepe. de appe. que dicit depoſitum poſſe pendente appellatōe excōicare ⁊ ſuū officiūexercere p. d.§. integer. facit. l. i. ff. ad turpil̓. ⁊. c. venientes. de iureiurā. quo em̄ dicemus hunc priuari comodo poſſeſſionis poſt ꝓbatā accuſatōneꝫ cum hocſit adhuc in facultate probandi in cauſa appellatōnis⁊ totum factum ſuſpendi poteſt remedio appellatōisideo ſequor primam ſententiam alia non ſunt vtilia.ad ꝓpoſitum. Nico. abb.Ccleſia ſanctemarie. Hec decre. ⁊ ſequens deeodē facto loquūt̉ ⁊ aliqua ponunt̉ ibi quep̄ceſſerūt tꝑe aliqua poſita hic. ⁊ de hoc eodē facto loquit̉. c. eccleſia. de conſti. Et male pōt intelligi vna ſine alijs. ⁊ ideo gl. ponit hic caſum. ⁊ ſeriem facti adomnes tres decretales. ⁊ ſi vis hr̄e ſeriem facti proutcōtingit ordo eſt ut primo legat̉ iſta decretalis. vſqꝫad ver. ꝓhibemus. ſcd̓o decretalis ſequens vſqꝫ adfinem. tercio illa ſcilicet de conſti. quarto iſte ꝟ. ꝓhibemus. ⁊ hoc ideo qꝛ principium ⁊ originem huiusnegocij vſqꝫ ad ꝟ. prohibemus. ⁊ ſub illa dictōe ⁊ jͣ.que ꝓcedit ꝟ. prohibemus. deciditur qualiter factaalienatōne rei litigioſe in monaſterium. monaſteriumfuit defacto ſpoliatum ꝑ ſenatorem occaſione ſtatutide quo ī gl. ⁊ tradata fuit poſſeſſio eccleſie ſancte marie que etiaꝫ fuit poſtmodū de facto ſpoliata ꝑ quēdam cōſiliariū capitolij. ⁊ reſtituta fuit illa poſſeſſiode fctō moͣſterio. qꝛ reſtitutōne facta moͣſteriū illampoſſeſſioneꝫ titulo locatōnis tranſtulit in quendampetentē. ita ꝙ de facto haberi nō poterat primo incepit iuridice corā papa eccleſia ſancte marie petere reſtitutōem cōtra factū illius conſiliarij. ſed qꝛ illa poſſeſſio haberi non poterat de facto vt. s. dixi. ⁊ multad̓ facto fuerūt innouata. papa ꝓuidit ꝓut habet̉ in decre. ſe. ⁊ reſtituit eccleſie ſancte marie poſſeſſiones ſurrogatas in locū illius. ſeu illaꝝ que haberi non poterant poſt que petijt ſcd̓o monaſterium reſtitutōneꝫ illaꝝ poſſeſſionū occaſione ſpoliatōis facte ꝑ ſenatorē⁊ papa monaſteriū reſtituit̉ ut d̓r in decre. etiā de cōſti. quā reſtitutōe facta papa timēs ne monaſteriū illas poſſeſſiones ſurrogatas alienaret ſicut fecit d̓ pnͥcipalibus mādauit moſterio ꝓut d̓r hͦ in ꝟ. ꝓhibemꝰEt ex hoc iuncta glo. i. habes clariſſime feriem. etordinē negocij. ⁊ hec decretalis ⁊ ſequens. hͦ intēdūtin ſumma. Qui rē litigioſam alienauit. ita ꝙ rehaberi non pōt dꝫ equiualentē reſtitue̓ ſeu ſubrogare inlocū illius quā alienare nō poterit Et nō pōt hec decretalis cōgrue diuidi ꝓpter mixturā facti de qua. s.Noͣ primo ex hac decre. ⁊ ex illa eccleſia de cōſti.ẜm caſus poſitōem qͣꝫ facit hic glo. ꝙ cōſtitutō laycorum etiā generaliter diſponēs licet nō tendat contraeccleſiaſticā libertateꝫ non dꝫ extendi ad eccleſias ſeubona ip̄arum. Et idem dicendum de bonis clericorum contra bar. in. l. cunctos populos d̓ ſum. tri.iſtud em̄ ſtatutum de nō alienāda re litigioſa erat generale. nec tendebat contra libertatē eccleſiaſticā. necalias erat iniquū imo iur̄ menti cōforme. ⁊ tn̄ non debebat extēdi ad eccleſias ⁊ eaꝝ bona vt. d. c. eccleſia.de cōſti. ubi plene dico maxīe ī repetitōe ⁊ gn̓aliter tetigi in. c. ꝙ cleric̄. de fo. cōpe. Nō ſcd̓o ꝙ ſubrogatū dꝫ ꝑ omnia ſaꝑe naturā eius in cuius locū ſubrogatur. ſi ſubrogatio fit a principe ut h̓. idem ſi fiatꝑtium conſenſu ar. regl̓e cōtractus. de re. iuris. li. vi.⁊.jͣ. dicā latius ſuꝑ glo. Nota tercio ⁊ tene mentiꝙ leges penales generaliter diſponētes habent locūetiam in rebus eccleſiaſtis exquo canones aꝑte noncōtradicūt. vt patꝫ hic in legibus loquentibꝰ de vitiolitigioſi. ptꝫ etiā in denūc. noui oꝑis. j. de no. o. nū..c. i. ⁊ multis alijs ſimilibus. dico pleniſſime in. d. c.eccleſia. de cōſti. ubi tracto generaliter. an ⁊ qn̄ legeshn̄t locū in rebus ecc̄iaſtic̄. Nota ꝙ pendēte vendicatōe pōt actor trāſire ad vitium litigioſi. ⁊ hoc inodiū alienātis rem cōtra p̄ceptum legis. ſicut em̄ pedente petitorio pōt actor eo ſuſpenſo tranſire ad poſfeſſoriū ut in. c. paſtoralis. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ⁊ ī de.i. eo. ti. ita pendente petitorio pōt trāſire ad vitiū litigioſi vt hic. Nota vltimo iudicem debere prouidere ex officio ne iudicium ſit ſaltem de facto fruſtratorium. ⁊ ſic vt res de qua agitur nō baratetur ne actore obtinente fruſtratoria ſit rei adiudicatio ſeu reſtitutio. Idē ⁊ fortius dicendum ſi timetur iudicium futurum de iure nullum ex defectu alicuius ſolennitatisuel poteſtatis. ut in. c. cauſam. de iudi. ⁊ vide glo. in.c. i. de procura. li. vi. Gloſa. ij. in principio eſt facilis. poſtea colligit ar. ꝙ res que ſuccedit in locumalterius eodem iure cenſetur cum illa. vt patet hic intex. Contra hoc opponitur de. l. qui vas.§. vl. fi.de fur. vbi patet ꝙ precium habitum ex re furtiua furtiuum non eſt. ⁊ ſic precium non cenſetur eodem iurecum ip̄a re. ⁊ tamen ſuccedit in locum rei glo. non ſouit Io. an. remittit ad noͣ in. c. inquirendū. jͣ. de pecu.cle. Conclude ꝙ in vniuerſalibus. ⁊ in petitōe hereditatis ⁊ in fideicōmiſſis vniuerſalibus precium ſuccedit loco rei vnde cenſetur eodem iure cum ip̄a re viꝓbatur in. l. ẜ ſi rem ⁊ p̄cium. ff. de petitōe hēditatis