Seite
vt lite penden. inno. l. Imperator.§. fi. cum lege ſequenti. ff. de legat̉. j. ſꝫ in particularibus ſecus vt in. d. l. qui vas niſi in caſibus ſpūalibꝰ de quibus ꝑ glo. in. c. inquirendū. de pecu. cle. ⁊ noͣt bar. in. d. l. ꝗ vas in fi. niſi ex cauſa nat talis ſubrogatio auctoritate ſuperioris vt hic vel conuentione ꝑtium ar. in. l. i. ff. de pactis. ⁊. c. i. eo. t. Glo. iij. facit duo. primo tractat de pena litigioſi cōtractus ſcd̓o qn̄ cōmittit̉ hoc vitiū litigioſi. ẜ qꝛ va num ē tractare de pena litigioſi ſi ignorat̉ ip̄m vitium qꝫ ignoratis pnͥcipijs oꝑtet ignorare ea que ſequūt̉ Adeo primo exaīabo ſecundam qōnem. Quero gitur primo qn̄ cōmittitur vitium litigioſi. glo. iſta ī s. vitium rn̄det vt patet ī ea. ⁊ excipit aliquos caſus in quibus licite alienatur res litigioſa. ſed certe minꝰ ꝑfecte glo. ſe expedit. nihil prorſus attingēs de actōe an ⁊ qn̄ efficiat̉ litigioſa. ita ꝙ cedi ſine vitio litigioſi alteri non poſſit ⁊ tn̄ multū vtilis eſt materia iſta ⁊ ne ceſſaria canoniſtis. Do. an. hic breuiter trāſit. ſed in c. finali. jͣ. eo. poſuit ſimpl̓r aliqua dicta bar. Ego colligendo dicta ī multis locis ſparſa diſtinguo ſic. ꝙ aūt agitur actōe reali aūt ꝑſonali. aut mixta. primo caſu ſi agitur de dominio vel quaſi dn̄io. ut publicia na. de quo in. c. abbate ſane. de re iudi. li. vi. vbi glo. plene. ⁊ inſti. de actio.§. alie. res efficitur litigioſa. C. de litigio in aucͣ. litigioſa ⁊ in corꝑe vnde ſumit̉ de liti­gio. in pnͥcipio. ⁊ lꝫ ibi dicat̉ ſolū ꝙ ꝯtendit̉ de dn̄io rei. idē tn̄ ē ſi de quaſi dn̄io. quia publiciana ē eiuſdeꝫ nature vt notat̉ in dicta aucͣ. ⁊ patet in iuribus p̄alle. ſꝫ Inno. in. c. cū. m. de ꝯſti. ꝓpe fi. ⁊ bar. in. l. ij. C. d̓ liti. Et idem ſi agat̉ ex ꝑte dominij. vt de vſufructu. ꝙ ipſe vſufructuarius cōſtitueret̉ litigioſus ꝑ ꝯuentōem ſolam ar. in dicta aucͣ. ⁊ ibi noͣ. ⁊ bar. in. l. i. ff. de liti. ⁊ hoc de ipſa re. An autē ipſa actio realis cū agit̉ de dn̄io vel quaſi vel de eo qd̓ eſt ꝑs dominij efficiat̉ eodem mō litigioſa ꝑ ꝯuentōem ſolā vt ſic nō poſſit vlterius cedi ſine vitio litigioſi. bar. in. d. l. i. ff. eo. ⁊ ī d. l. ij. C. eo. tꝫ ꝙ idē hoc cāu in actōe qd̓ ī ipſa re ad quā competit. ſꝫ Io. an. in. c. fi. jͣ. eo. ſentit ꝙ reſpectu actōis requirit̉ lit. cōteſt. vn̄ dicit ꝙ lꝫ ip̄a res nō poſ ſit vendi poſt cōuentōnem. ip̄a tn̄ actio ꝑ quā mouet̉ queſtio poterit cedi an̄ li. conteſt. Et hec opinio plus mihi placet. qꝛ aucͣ. ſuꝑius allegata ſolum facit men tionē de re. de cuiꝰ dn̄io ꝗo mouet̉. non aūt de actōe que cōpetit ad ip̄aꝫ rem. reſpectu gͦ actōis ſtabimus iuri antiquo qd̓ videt̉ require̓ conteſt. lit̓. ut. l. ij. ⁊. l. fi. C. de litigio. aut agit̉ non de dn̄io uel quaſi. ſꝫ ypo tecaria vt qꝛ dicit actorē ſibi obligatū eſſe ⁊ tunc res nō efficitur litigioſa. vn̄ pōt vendi cum onere ſuo. vt ī aucͣ. de litigio. poſt principium. ſed ip̄a actio efficit̉ li tigioſa tm̄ per lit. conteſt. vt erat de iure antiquo. l. ij. ⁊ fi. C. de litigio. aut agit̉ confeſſoria vel negatoria q̄ cōpetunt ꝓ iuribus corꝑalibus iuxta notata in. c. ex aīata. de iudi. ⁊. c. cū eccleſia ſutrina de cauſa poſſeſſi onis ⁊ ꝓprietatis Et tūc ſubdiſtinguo. ꝙ aut actor dicit ſe ius habere puta agit ad p̄bendā quā alius te net quā dicit ſuā eſſe vel ius hr̄e in ea. ⁊ tunc res effi­cit̉ litigioſa qꝛ lꝫ incorꝑalia n̄ ſunt in bonis nr̄is ſunt tn̄ in quaſi bonis. ſecus ſi dicit aliquod ius ſibi debe­ri. qꝛ tunc cum non cōtendat̉ de dn̄io vel quaſi nō ef ficitur ipſa res ſeu ip̄m ius litigioſum. vt no. Inno. ī .c. cū in p̄alle. ſic puto limitandum ⁊ diſtinguendum bar. in. l. i. p̄alle. vbi dicit ꝙ in incorꝑalibus res non efficitur litigioſa. vt in auc̄. eo.§. ad hoc ip̄e tn̄ actōes efficiunt̉ litigioſe ꝑ lit̓. ꝯtͣ. ar. in. d. l. ij. ſi vero agitur actōne ꝑſonali. ⁊ tunc bar. in. l. ij. C. eodem ſimplici ter dicit. ꝙ ipſa res nunqͣꝫ efficit̉ litigioſa. all̓. noͣ. in. l. quanqͣꝫ.§. i. ff. de aqua plu. arcen̄. ſed ipſa actio effici tur litigioſa ꝑ conteſt. lit̓. vt dicta. l. ij. ſed ipſe bar. in d. l. i. aliter diſtinguit dicens. ꝙ ſi nō contenditur de ipſa re ſed de aliquo oꝑe facto in re. ⁊ tunc ipſa res nunqͣꝫ efficitur litigioſa. etiam ſi illa actio ſit in rē ſcri pta ⁊ ſic videtur intelligere dictā. l. quanqͣꝫ.§. Iulia­nus ſi vero cōtenditur de ipſa re. ⁊ tunc efficit̉ litigio­ſa ipſa res. ⁊ actio ꝑ lit̓. ꝯtͣ. vt. d. l. ij. C. eo. ẜ Io. an. in. c. finali. jͣ. e. ſimpliciter tenet ꝙ actio efficitur litigi­oſa ꝑ lit. cōteſt. ſed ip̄a res nō ar. in. l. fi. C. eo. Idem ⁊ clarius tenet Inno. in. d. c. cum. m. ubi ſentit ꝙ lꝫ ꝑ actōnem ꝑſonalē agat̉ ad ip̄am nihilominꝰ nō im­peditur alienatio ꝑ litis pendentiam. quia nō efficit̉ res litigioſa exquo nō cōtenditur de ipſius dominio ⁊ hoc dictū plus mihi placet. et videtur mihi tex. ex­preſſus in corꝑe ī auc̄. de litig. poſt pn̓cipium. Si vero agitur actōe mixta tꝫ bar. in. l. ij. C. eo. ⁊. l. i. ff. eo. p̄al. ꝙ aut eſt actio vniuerſalis aut ſingularis pri ma caſu ⁊ olim ⁊ hodie efficitur litigioſa res ⁊ actio ꝑſolum controuerſiam ſeu citatōem vt. l. diuus. ff. d̓ petitōe hereditatis. ⁊. l. alienatōes. ff. fami. herc̄. ⁊ hͦ noͣ. in glo. vbi patet ꝙ poſt citatōem ſeu cōtrouerſiaꝫ que fit an̄ lit. conteſt. non dꝫ poſſeſſor hereditatis ali enare regulariter aliquaꝫ rem hereditariam ſiue agat̉ petitōe hereditatis ſiue iudicio fami. herc̄. placꝫ mihi hoc dictum in ipſis rebus ⁊ de eis loquunt̉ iura ſupe rius allegata. ſed ip̄e actōnes non prohibentur cedi ante lit. conteſta. ⁊ ideo ſtarem iuri antiquo vt etiam actio vniuerſalis efficiatur litigioſa per ſolam cōteſt. vt dicta. l. ij. ⁊ fi. C. d̓ litigͣ. Si vero actio eſt parti cularis vt communi diuidundo que datur ad diuidē dam rem particularem communem. ⁊ tunc tam res qͣꝫ actio efficitur litigioſa per conteſt. vt. l. i. C. cōmu ni diuidū. iuncta. l. i. ⁊ nota gloſam in dicta. l. aliena­tiones. ⁊ bar. in dictis iuribus prealle. hec procedūt regulariter. ſed fallit in caſibus contentis. in dicta. l. fina. ⁊ in dicta. l. diuus quos enumerat iſta glo. no­ſtra. ſed inquantum excipit caſum tranſactōis. tunc obſtat iſte textus vt patet in deciſa alienatio fuit fa­cta in monaſterium ex cauſa tranſactōis. doc. rn̄dent