Seite
ſcd̓m Io. an. an loquat̉ in pͥma ꝑſona vel tercia. jͣ. de ꝯuer. ꝯiu. dudū. Quinto ꝙ redigat ī publicā formaꝫ vt ptꝫ ibi in publicaꝫ formam ⁊cͣ. Requirit̉ ẜm hoſti. etiā ſextū ꝙ vocent̉ hi quos res tāgit ⁊ ſuꝑ vocatōne fiat publicū inſtr̄m ⁊ remittit de hͦ. s. de teſti. ſignifica uit. ⁊. c. albericꝰ. ⁊ idē egi. ⁊ bona Sꝫ certe hͦ dictū iui nō ꝓbat̉. nā iura p̄all̓. loquunt̉ ī alio caſu ſcꝫ cū inſtr̄m exemplat̉ nō a ꝓthocollo. ibi em̄ ſubeſt magnū ꝑicu­lum. qꝛ ſtat̉ exēplato ſic̄ originali nec p̄t ampliꝰ dete­gi falſitas. ſꝫ in caſu noſtro ſecꝰ cuꝫ ſemꝑ poſſit recurri ad originalē. vt in. c. qm̄ ꝯtra. de ꝓba. ⁊ ꝙ nō ſit opꝰ citare ꝑtem. bn̄ facit. l. ſi ꝗs ex argētarijs.§. i. ⁊. l. que dam.§. nihil intereſt. ff. d̓ edē. poſſet tn̄ dici ꝙ aut cō miſſio ſit ꝑ iudicē. ⁊ tunc ī generali ꝯmiſſione poterit fieri vna citatio generalis vt ꝯpareāt ad ꝯtradicēdum ſi qui ſua putāt ītereſſe. ſꝫ in qͣlibet autēticatōe nō ē ne ceſſe ꝑtem citare. vn̄ ſpe. requirēs citatōem loquit̉ qn̄ inſinuat̉ ſeu exemplat̉ inſtr̄m. nō aūt in cāu nr̄o vt noͣ. ꝑ eum eo. ti.§. on̄ſo. ꝟ. qͣliter. Itē dic ꝙ requirit̉ ſeptī mum ꝙ is qui fuit rogatꝰ ſit morte p̄uentus. vt in lite ra. Idem ſi longo impedimento detentus. alias au­tem nō p̄t vnꝰ notarius publicare rogatōem alteriꝰ vt in aucͣ. de tabell̓. ꝑ totū noͣ. bar. in. d. l. q̄dam.§. nihil intereſt. Octauo requirit̉ ꝙ notariꝰ qui fuit rogatus re duxerit rogatōem in notā.i. ꝓthocollū ſeu abbreuiatu ram ſuā. vt ptꝫ ibi ī nota redacta. alias aūt non videt̉ ſcriptura alicuiꝰ auctoritatis. niſi d̓ ea ꝯſtaret ꝑ teſtes Sꝫ reuoco in dubiū nunquid auctoritas ordinarij ſit ſemꝑ neceſſaria Io. an. ⁊ do. an. videntur velle qd̓ ſic dicūt em̄ ꝙ ſi rogatōes eſſent legate alicui notario. vt forte ꝯtigit h̓ ẜm eos neceſſaria ē iudicis auctoritas d̓ qͣ in tex. all̓. Io. an. C. de eden. l. procurator. ⁊. l. cyro graphis. ff. de admi. tuto. Que iura profecto hoc nō probāt. quinimo adduco iura que videntur probare ꝯtrarium in herede legatario ⁊ donatario. d. l. ſi quis ex argentarijs.§. i. ⁊. d. l. quedā.§. nihil. ⁊ exp̄ſſius hͦ tꝫ ibi bar. illa em̄ ium ſimpliciter dicūt heredem nota rium poſſe ꝯpelli ad edendū ſicut defunctꝰ olim pote rat. qꝛ ſuccedit in locū illiꝰ Idē in legatario ⁊ donata rio ⁊ faciūt noͣbiliter illa iura ꝙ nedū legari ſꝫ etiam in vita donari pn̄t rogatōes ꝑ notariū rogatū. qd̓ intelli git bar. in. d.§. nihil. qn̄ donator impedit̉ lōgo impe dimēto alias nō p̄t ꝑ alium rogatōes ꝯplere. vt hic ī gl. qd̓ intellige vt dixi in. c. īter dilectos.s. eo. Et nul la fit in dictis iuribꝰ mentio auctoritatis iudicis. Iſtū tex. ego intelligerē qn̄ iſte notariꝰ cui ſcribit̉ nō erat he res nec legatariꝰ nec donatariꝰ nec hͦ apparet ī littera. Sꝫ tn̄ aliquo mō ad manꝰ ſuas ille rogatōnes ꝑuene rant. ⁊ hͦ cāu poſſꝫ ſeruari qd̓.s. dixi d̓ citatōe genera li fiēda lꝫ ī veritate iuris nō ꝓbet̉. ſꝫ cautū eēt eā facere ī ꝯmiſſione huic noͣrio generaliter fiēda. Ulterius q̄ritur an ꝓthocollū ſeu noͣ ſiue abbreuiatura q̄ idē ſūt faciat ꝑ ſe fidē. Accur. in. l. argētarijs. ff. d̓ edē. ⁊ ſpe. de inſtru. edi.§. vidēdū. ꝟ. ⁊ noͣ. ꝙ tabellio. vident̉ vel le ꝙ ſic. ꝓ quo facit qꝛ oīno ꝓthocollū hꝫ illa que hr̄e dꝫ inſtrumētum ⁊ plꝰ. quia ip̄a rogatio ē origo ⁊ fons vn̄ ſumit̉ inſtr̄m. ⁊ ſic plꝰ illi credendū ē. ix. di. c. vt ve teꝝ. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊. lxxvii. di. ieiuniū. ij. C. d̓ edē. l. pnl̓. ⁊ aucͣ. ſi ꝗs Sꝫ Nico. ma. ꝯtradicit vt recitat Io. an. ī addi. ſpe. in d. ꝟ. ⁊ noͣ. dicēs ꝓthocollū eē pͥncipium inſtr̄i nondū ꝯpleti. vn̄ niſi ꝯpleat̉ ꝓ nihilo habet̉ ar. C. ad ſill̓. l. penul. ad finē. dat ſil̓e de teſtō ⁊ de ſnīa q̄ nōdum ꝯpleta lꝫ ſcripta nil ꝓbāt. ptꝫ pͥmum. ff. de te ſta. l. ſi is. ⁊. l. ſi ex ea. ij. C. de ſen. ex pe. re. l. i. ⁊ vid̓r ẜm eū caſus C. de fi. inſtru. l. ꝯtractꝰ. ī p̓n. ibi n̄ alit̓ vi res hr̄e ⁊cͣ. ⁊ lꝫ ibi loquat̉ de ꝯtractu ī ſcriptis quo ad ſubſtātiā ꝓbatōis. idē tn̄ vid̓r ī alio ex idēptitate rōis. ar. c. cū dilecta. de ꝯfir. vti. et videtur hͦ vltimū placere do. Io. an. ibi ⁊ adducit ad pͥncipale dictū. c. eccleſia veſtra. el. i. de elec. Ego dico tex. iſtū facere ꝓ ⁊ ꝯtra. fa cit em̄ ꝓ pͥma opi. inqͣntum facit fidē vt aliꝰ notarius poſſit rogatōes illas publicare. Ad idē. c. qm̄ ꝯtra. d̓ proba. vbi originalia ꝯſeruant̉ vt ſi quid difficultatis emerſerit in exemplatis. ad illa poſſit haberi recurſus Sunt ergo maioris aucͣtis originalia qͣꝫ exemplata ⁊ publicata In ꝯtrarium ꝓ ſcd̓a opi. facit tex. in duplici loco. Primo qͣtenus dicit ꝙ defunctꝰ nō ꝑficit. ⁊ ſic an̄ publicatōem vid̓r ſcriptura imꝑfecta quo ad facien dum fidē in p̄iudiciū alterius. Scd̓o facit in fi. ibi ꝓpe tuam fidē ⁊cͣ. q̄ verba ſatis innuūt ꝙ an̄ hanc publica tionē nō faciūt fidē ī iudicio. Sꝫ ꝯcordādo opi. dicerē ſic. ꝙ aut actus geſtꝰ ē per extenſum deſcriptꝰ ī ꝓtho­collo aut hꝫ omnes ſolēnitates publici inſtrumenti ⁊ ꝓcedat pͥma opi. cū rationibꝰ ſuis. maxīe qn̄ ꝓthocol lū ꝓducit̉ a noͣrio rogato. Aut ē abbreuiate ſcriptꝰ ẜm ꝯſuetudinem noͣrioꝝ. ⁊ ꝓcedat ſcd̓a opi. cū em̄ multa poſſint ītelligi ſub illis abbreuiaturis. non ē ꝯgruū fi dem adhiberi anteqͣꝫ ſit rogatio ī publicā ⁊ extenſam formā redacta. ⁊ ita loquit̉ iſte tex. vt ſonāt illa verba in nota redacta ⁊cͣ. Nec ē credēdū verbo noͣrij vt noͣ. in. c. poſt ceſſionē. d̓ ꝓba. ⁊ hec faciūt ad qōnem quā pluries agitari vidi. ꝑs ad faciendaꝫ fidem de procu ratione producit prothocollum notarij negat̉ ꝙ fidei ſit illi adhibēda. habes per p̄dicta quid iuris. ⁊ idem in ſimilibus. Infero etiam ad aliam queſtionē quoti­dianā an ꝓthocollum faciat fidem quo ad publicatio nem fiendam ſi nō fuit lectum ⁊ recitatū prius coram ꝑtibus ⁊ generaliter p̄t queri de quolibet inſtrumēto notarij an faciat fidē ſi prothocollum vn̄ fuit inſtrumē tum ſumptū lectū nō extitit tꝑe rogatōnis corā ꝑtibꝰ ⁊ teſtibus Do. an. tꝫ hic ꝙ non. allegat dictū Io. an. in addi. ſpe. in.§. on̄ſo. ꝟ. illud. in addi. magna. vbi hͦ tenet pro indubitato. ⁊ allegat. l. fideicōmiſſam.§. i. ff. de leg. iij. ⁊ ibi eſt bonus tex. in ar. tamen. ſed glo.