Seite
De fide inſtru­Si noͣbiliter q̄ aꝑte vid̓r hoc tenere loquitur in teſtō. Ego credo hͦ dictū procedere vbi ſcriptura ē d̓ ſubſtā tia ꝓbatōis. vt qꝛ actꝰ ē talis de ſui natura vel actum fuit īter ꝑtes vt actus fieret ī ſcriptis. tūc enim clariſſi­mum ē ꝙ non valet ꝗcquid ſcribit̉ niſi pͥus ꝯplete ſcri batur ⁊ poſtea legat̉ corā ꝑtibꝰ ⁊ teſtibus. ⁊ de hͦ ē tex. noͣbilis in. l. ꝯtractꝰ. C. e. ⁊ ibi ꝑ bar. ⁊ in hͦ caſu p̄t in telligi glo. in d. l. quanqͣꝫ. qn̄ ſcꝫ teſtōr volebat ſolēni­ter teſtari in ſcriptis. ẜ ꝓthocollū non fuit lectū vel qn̄ ipſemet teſtator ſcripſit animo poſtea publicādi coraꝫ notario ⁊ morte p̄uentus nō fecit. talis enim ſcriptura fidē non facit ſalteꝫ inter extraneos vt noͣ. ibi bar. ⁊ in l. ſi is. ff. de teſta. Sed in alijs actibꝰ in quibꝰ ſcriptu ra ſit ſolum ad facultatem probandi non puto neceſſa rium ꝙ notarius ſegat prothocollum coram ꝑtibus ⁊ teſtibus. qꝛ hoc nullibi probat̉ imo potiꝰ probatur contrarium ꝑ locum a ſpeciali in. d. l. ꝯtractus. ⁊ hic ī ar. cum em̄ alij actꝰ deſcribātur ī prothocollo vt plu­rimum abbreuiate impoſſibile eſſet illa legere. qꝛ qd̓ non ē ſcriptum legi non p̄t. hoc etiā vid̓r tacite ſentire bar. in. l. gallus.§. idem credendū. ff. de li. ⁊ poſt. ⁊ in d. l. ꝯtractus. Item iura ſolum vident̉ requirere ꝙ ta bellio fuerit rogatus ī aucͣ. de tabel.§. nos aūt facit. c. qm̄ ꝯtra. de proba. vbi ſolum requiritur ꝙ acta ſcribā tur ad hoc vt faciant ꝑpetuam fidem ⁊ qn̄ erit opus exemplent̉. fateor tn̄ ꝙ ſi ſcriptura eſſꝫ imperfecta ita ꝙ appareret notarium voluiſſe plus ſcripſiſſe ꝙ talis ſcriptura non faceret fidem ꝑ. d. l. ſi is. ff. d̓ teſta. ⁊ ibi ꝑ bar. Exemplū d̓r in ꝓto collo talis vēdidit titio do­mum ꝓ cētum his ꝯditionibus. ⁊ nihil amplius dicit nec ē dictio ⁊cͣ. vel ſimilis. ⁊ hec notabis qꝛ quotidia na ⁊ facit ad id quod ſtatim dicā. Quero qūo no tarius publicabit rogatōes mortui ſi ſunt abbreuiate ſcripte more tabellionū qui pluries geminant in vno ꝯtractu dictōnem ⁊cͣ. dicendo renunciat ⁊cͣ. ꝓmiſit de fendere ⁊cͣ. obligando ſe ad dāna ⁊cͣ. ⁊ ſic de ſimilibꝰ de hͦ vide ſpe. eo. ti.§. on̄ſo. ꝟ. ꝗd ſi abbreuiatura ⁊ ꝟ. ſe. Hoſti. hic dicit ꝙ ſi ꝯtractus ē in ſcriptis nullum ē remedium. C. e. l. ꝯtractus. Idem ⁊ clarius bar. in. l. gallus.§. idē credēdū. ff. d̓ li. ⁊ poſt. Ratio ē qꝛ vt. s. dixi talis actꝰ nō valet niſi pͥus plene ſcribat̉ ⁊ coram ꝑtibus ⁊ teſtibus legatur. d. l. ꝯtractus. per quod dic̄ Bar. male facere notarios qui ſcribentes appellatōeꝫ dicunt appellauit in his ſcriptis ⁊cͣ. Naꝫ nihil poteſt addere poſtqͣꝫ lecta ē. Idem in ſententijs ⁊ ſimilibus que debent ī ſcriptis fieri. Si vero ſcriptura nō exigit̉ de ſubſtātia ẜꝫ fit ad ꝓbatōem ⁊ tunc dꝫ attēdi ꝯſuetu do noͣrij ⁊ abbreuiature p̄cedentes ⁊ ſequētes Et ſi ex his p̄t intētio noͣrij. mortui elici fiet publicatio ẜm ꝙ h̓ d̓r. ad hͦ. l. ſi ẜuus pluriū. ff. de leg. i. ⁊ de fi. inſtru. l. cuꝫ delamonis.§. aſinā. Itē p̄t intētio notarij mortui ꝑpendi ex ꝯꝑatōe alioꝝ inſtrumētonū fecit iter eaſdē vel alias ꝑſonas ſuꝑ ſil̓i ꝯtractu. in aucͣ. eo. ti. in.§. ſꝫ ⁊ ſi. colla. vi. ⁊ idē vult in effectu bar. in. d.§. idē creden dū. Addit tn̄ h̓ hoſti. ꝙ cetera q̄ deficiūt exqͦ d̓ his ꝓ babiliter apparet aucͣte iudicis ſupplebūt̉ ar. ff. ꝙ cuꝫ fal. tu. l. ij. ī aucͣ. vt fra. fi.§. illd̓ qͦꝫ. colla. viij. ita tn̄ ꝙ deciſio ꝯtrahentiū vix aūt nunqͣꝫ ſuppleat̉. ſuꝑ qͦ remit tit ad noͣ. in. c. ij. de li. ob. ⁊ hͦ dicit veꝝ ſine noua ꝓba­tione. Idē ꝑ om̄ia vult ſpe. in p̄al. ꝟ. Sꝫ Io. an. ī ad­di. ſupͣ dicto. ꝟ. ſꝫ ꝗd ſi abbreuiat Recitat nico. mate. tenuiſſe ꝙ idē noͣriꝰ qͥ rogatōes ſcripſit poterit abbre uiate ſcripta ī ꝓthocollo extēdere ẜm interp̄tatōem iu­ris. vel ꝯſuetudinis ſeu cōis ītellectꝰ ſꝫ aliꝰ notarius hͦ nō poterit. qꝛ ignorat mentē alteriꝰ nec hꝫ ptātem in terp̄tandi. ⁊ ideo dicebat ꝙ dꝫ in publicatōne ponere ꝓut reꝑit in ꝓthocollo. hͦ non placet ibi Io. an. qꝛ ni mis rigoroſum. ideo ſꝫ qd̓ s. dictū ē. ꝯſulit tn̄ ꝓ tuiti­on. vt in dubijs fiat declaratio ꝑ noͣriū iudicis aucͣte ẜm p̄dicta. vbi aūt nō p̄t dari certꝰ ⁊ tutꝰ ītellectꝰ nota riꝰ ponet ꝓut ſtat ī ꝓthocollo. qꝛ nec ip̄e nec iudex ſcit intentōem mortui ẜm ſpe. ibi Nūꝗd aūt heredes po terunt ꝯueniri ſi notariꝰ ita ꝯfuſe ⁊ defectuoſe rogatio­nem ſcripſit ꝙ publicari non pōt. Recitat ibi Io. an. quendā doctore diſputādo determinaſſe ꝙ poterit cō ueniri ad intereſſe. facit. l. illicitas.§. ſicuti. ff. de offi. p̄ſi. ⁊ vide ibi plenius. Tractauit etiam iſte doctor an poſſit iſte notarius ſupplere ea q̄ ille obmiſit in ꝓtho­collo. ⁊ determinauit ꝙ ſi obmiſit aliqͣ de ſubſtantiali bus d̓ ꝗbus in aucͣ. vt p̄po. no. imꝑa. ꝙ cū tūc ſcriptu ra ſit nulla nō poterit ſupplere. ſecꝰ ſi circa defectū cō miſit. de quo vide qd̓ noͣ. bar. in. l. librarius. ff. de re. iur. ⁊ Io. an. ſuꝑ data li. vi. ⁊ hec noͣ. Querit̉ qͣliter ſubſcribet ſe iſte norius qͥ publicat rogatōes alterius hoſti. ponit hanc formā. Ego talis tabellio ſupͣdictuꝫ inſtrumentū de verbo ad verbū ſuſcepi de noͣ talis ta bellionis mortui qͥ ip̄am manu ꝓpria quā bene noui ſcripſerat ⁊ hͦ de mādato talis iudicis quo ad ſubſtā­tiam nullo detracto addito vel mutato vel tranſporta to ⁊ in publicam formam redegi ⁊ meum ſignum ap poſui. Ultimo hic queritur quis poſſit tabellio­nes creare Inno. hic inſtat ponēdo varias opiniones ip̄e autem in hoc finaliter reſidet vt ſolus princeps hͦ poſſet. ſcilicet papa vel imperator niſi aliquis habeat pͥuilegiū a pͥncipe cōceſſum vel ꝯſuetudo ar. l. i. C. de emanci. li. ⁊ ī. c. cū dilectꝰ. d̓ ꝯſue. qd̓ ſic ꝓbat. certū ē ꝙ offm̄ tabellionis ē cōtra ius. qꝛ carte aīalis mortui credit̉ ſine alio admīculo. Sꝫ ꝯtra ius naturale vl̓ no uum ⁊ vetꝰ teſtm̄ nulli venire ꝓpria aucͣte lꝫ. ſic̄ dicimꝰ in diſpenſatione que eſt ꝯtra ius de temp. or. dilectus ſicut nec licet reſtituere infamem nec legitimare illegi­timos vel arrogare niſi principi et paucis alijs qui­bus eſt ſpecialiter conceſſum vt notatur. jͣ. qui fi. ſint legitimi. per venerabilem. ⁊. ff. de poſtu. l. i.§. de qua