Seite
ff. de adop. l. i. ⁊. ij. noͣ. jͣ. de re. iudi. cū te. Sunt enim hec qͣſi ꝯtra naturā ⁊ miraculoſa d̓ infami facere bone fame. d̓ illegittimo legitimū. ⁊ hoīeꝫ ſui iuris ſubiacere alteri. fatet̉ tn̄ Inn. ꝙ ſi aliꝗs hꝫ de ꝯſuetudine ꝙ po­ſit facere tabelliones ꝙ hec ꝯſuetudo ſeruanda ē. Cre dit etiā ꝙ reges hn̄tes ſup̄mum imꝑiū poſſent tabelli ones creare. alijs aūt ꝗ ſunt ſubditi eccleſie vel imꝑio hͦ nō lꝫ ẜm eū. nec etiā pacto nudo p̄t ꝗs ſe ligare ꝙ credat̉ inſtr̄o alicuiꝰ pͥuate ꝑſone. nec etiā ſtatutuꝫ ab alijs qͣꝫ a p̄dictis ꝯditū valet. qꝛ nō lꝫ ꝯtra ius natura le ⁊ leges publicas ſtatuere. qͣre aūt valet ꝯſuetudo et nō ſtatutū. Rn̄det Inn. qꝛ ad hoc vt valeat ꝯſuetudo oportet vt īterueniat ꝯſenſus principis tacitus vel ex p̄ſſus. qd̓ aūt pͥnceps approbat ip̄e facere vid̓r. l. i. C. d̓ vete. iure enucle. ſecꝰ autē ē in ſtatuto. hͦ voluit ī effe­ctu Inn. Sꝫ certe hec vltima rō non ē bona. qꝛ valet ꝯſuetudo quāqͣꝫ ignorāte pͥncipe inducta vt no. gl. iiij. diſ. leges. Hoſti. aūt reddit aliā rōneꝫ. dicit em̄ ꝙ ī cō ſuetudine ꝯcurrit ꝯſenſus pluriū ſcꝫ vniuerſitatis ⁊ po puli qͥ pn̄t ordinariā iuriſdictōem dare. qd̓ ē maiꝰ. er­go multo fortiꝰ pn̄t ꝯcedere hͦ offm̄. qd̓ ē minꝰ ar. jͣ. de deci. ex ꝑte. iij. Statutū autē inferioris a pͥncipe cū ſo lus ſit tantā aucͣteꝫ nō hꝫ ⁊ ex hͦ arguit ꝙ ſicut vniuer ſitas p̄t facere ordinariū iudicē. ſic ⁊ is qͥ vniuerſitatē regit de ip̄ius ꝯſenſu tabellionē facere. qd̓ oīno credit veꝝ eſſe nec ē ꝯtra ius tabellionē facere ẜm eū. imo eſt ẜm iura q̄ volūt ꝙ inſtr̄o tabellionis credat̉. ⁊ in hoc ī ſtat hoſti. ⁊ cū eo. Io. an. trāſire vid̓r hͦ ⁊ ſpe. d̓ inſtru. edi.§. reſtat. ꝟ. ſꝫ ꝗs p̄t tabelliones facere. vbi plene in uenies de materia ⁊ in ſequētibꝰ ꝟ. Cōclude tu clariꝰ ⁊ latiꝰ materiam ꝙ de imꝑatore ⁊ papa ⁊ alijs pͥncipi bus nō recognoſcentibꝰ ſuꝑiorem ſaltē de facto ⁊ ciui tatibus exercētibꝰ iura pͥncipis non ē dubiū quin poſ ſint tabelliones ꝯſtituere ⁊ alia iura pͥncipis non ē du biū exercere. vt legitimare ⁊ reſtituere fame. ⁊ ſimilia. vt voluit hic Inno. ⁊ bar. in. l. infamē. ff. de publi. iu­di. vid̓r tex. in. c. ſuꝑ ꝗbuſdam.§. i. jͣ. de ꝟ. ſig. facit. c. ꝑ venerabilē. qui fi. ſint legi. Idē dic in ciuitatibus et alijs magiſtratibꝰ ſeu dn̄is iuriſdictōem habentibus reſpectu iuriſdictōnis eoꝝ. ar. c. cum dilectus. s. eo. et in auc̄. de defen. ciui. ex prouinciali. ⁊ hoc vult bar. in l. omnes populi. ff. d̓ iuſti. ⁊ iure. ⁊. l. i. de offi. ꝓcōſul̓. ⁊.ſ. non enim. ff. d̓ adop. ⁊ Bal. in. l. cūctos populos C. de ſum. tri. ⁊ ſpe. vbi. s. qui plus ſentit. ſcꝫ ꝙ prela ti in eoruꝫ iuriſdictione ſeu in ſpūalibus pertinentibꝰ ad eos poſſunt tabelliones creare. facit. c. quoniā con tra. de proba. ⁊ in. c. abbate ſane. ⁊ quod ibi noͣ. de re iudi. li. vi. Sed dubium eſt an vbiqꝫ locorum poſſunt predicti inſtrumenta publica conficere. ⁊ ē hec ſubtili or queſtio. Conclude ꝙ creatus a papa p̄t exercere of ficiū in terris ſubiectis pape ⁊ in ſpectantibus ad ſuā iuriſdictōem. ⁊ idē in creato ab imꝑatore reſpectu ſue iuriſdictōnis ⁊ territorij ſicut dixi in papa. ar. in. c. ſi duobꝰ. de appel. Creatꝰ aūt a papa nō p̄t in terris im perij nec creatus ab imꝑatore ī terris eccleſie niſi pe­viā approbatōis ſeu de ꝯſenſu ꝑtium. Nā ptās a pͥn­cipe ꝯceſſa p̄t exerceri extra territoriū in his q̄ ſunt vo luntarie iuriſdictionis ⁊ poteſtatis. vt. l. ij. ff. de offi. ꝓcōſu. ⁊. c. nouit. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de offi. lega. alias ſecus qꝛ exͣ terrioriū ꝯcedētis cenſet̉ pͥuata ꝑſona. l. iij. ff. de offi. p̄ſi. facit dictū. c. ſi duobꝰ. inſtr̄m tn̄ ꝯfectū ītra ter ritoriū. ꝯſtituentis facit fideꝫ extra territoriū. qꝛ fides iā orta ē in loco conſtituētis. ⁊ idē ē in creato ab inferi ori a pͥncipe. ar. in. l. i. C. de emāci. li. ⁊ in. c. cū dileci .s. e. tenet bar. ⁊ bal. ⁊ ſpe. vbi. s. Si vero tabellio fu­it conſtitutus ab alio qͣꝫ a p̓ncipe. tunc aūt inſtr̄m fuit ſcriptum intra territoriū ꝯſtituentis ⁊ facit fidem ibi ⁊ extra etiam ſi ab extraneis fuit rogatus. qꝛ inſpicimꝰ locum vbi inſtr̄m ſcriptum fuit d. l. i. ⁊ qd̓ noͣ. in. d. l. omnes populi. Aut extra territoriū ⁊ tūc aūt inter ex­traneos ⁊ ſunt opiniones Sꝫ cōiter ē opinio ꝙ nō fa cit fidē vt ſentiunt p̄dicti docto. ī locis p̄alle. ⁊ videtur tex. in. c. romana.§. ſꝫ nec. de foro cōpe. li. vi. ⁊ ibi hoc aperte tenet Io. an. pꝰ pe. de ſan. Aut inter ſubditos ꝯſtituentes. ⁊ idē vidēt̉ ꝯmuniter p̄dicti doctores ſen­tire. excepto Bal. Mouentur qꝛ iuriſdictio etiā volū taria ab alio ꝯceſſa qͣꝫ a pͥncipe. nō p̄t extra territoriū ꝯcedentis exerceri. d. l. ij. ff. de offi. ꝓcōſu. cuꝫ ibi noͣ. ⁊ in. d.§. ſꝫ nec Bal. in. d. l. cūctos populos tenet con trariū Mouetur qꝛ tabellio nō exercet iuriſdictōem ẜ hꝫ officiū quoddam ſine iuriſdictōe ſꝫ tale officium nō ſtringit̉ territorio. ar. in. l. quero. ff. de ſolū. Sꝫ in con trariū facit iudicio meo. qꝛ officiū tale nō extendit̉ ex tra territorium ꝯſtituentis. d̓r em̄ noͣrius ſeruus publi cus. in. c. ij. de vſur. li. vi. ſed ꝯſtitutus ab alio qͣꝫ a pͥn­cipe non p̄t dici publicꝰ extra territorium ꝯſtituentis. ar. in dicta. l. iij. ff. de offi. p̄ſi. ⁊ ſatis in hͦ poſſet ſtari conſuetudini. vt dicit ſpe. in d.§. ꝟ. ⁊ ſcias ꝙ tabellio­natus. argu. c. cum dilectus. s. eo. ti. Et circa hāc ma teriam vide nota. in dicto. c. per venerabilem. ⁊ in. c. ſicut te. jͣ. ne cleri. vel mona. vbi tractatur vtrum con­ſtitutus in temporalibus poſſit conficere inſtrumen­tum in ſpiritualibus. Unum quottidianum nolo hic obmittere quod ponit ſpecu. in dicto.§. reſtat. verſi. quid de hoc quod faciunt quotidie tabelliones. nam euitantes labores ⁊ quandoqꝫ forte neſcientes faciūt formam inſtrumenti per aliquem contrahentium or­dinari ⁊ ip̄i poſtea ſcribunt ⁊ in publicam formam re digunt nunquid poſſint. dicit ꝙ ſic. vt. xij. q. ij. cum redemptor. ibi ſcribendam dictauimus ⁊cͣ. ip̄e tamen notarius poſtea per ſe diligenter conſiderabit ſingula verba ⁊ quod ei videbitur emendabit. melius tamen eſt ſi id per ſe faciat cum ad hoc teneatur ſcd̓m eum. ⁊ hec nota. Nico. abbas