Seite
De fide inſtru. inſtrumēta. Inſtrumentū ex emplatum ꝑ ta­bellionem aucͣte ordinarij eādeꝫ vim habet cū originali. pͥmo ponitur qō. ſcd̓o ſolutio. ibi coram Materiam hniꝰ. c. plene expediui in. c. albericus et aliquid tetigi in. c. ſignificauit de teſti. ideo hic lēte tranſibo. Nota pͥmo ꝙ omnis ſcriptura faciēs ad inſtructionem alicuius cauſe pōt peti exēplari. hͦ colli gitur hic in. ꝟ. inſtrumenta. qd̓ eſt verbū generale cō­p̄hendens omnem ſcripturam facientem ad inſtructō nem cauſe vt in. l. i. ff. de fi. inſtru. facit. c. i. ꝑuenit. s. d̓ teſti. cogen. et generaliter ſcd̓m. Inno. ⁊ hoſti. omnia de quibus nō habetur ſufficiens documentū ⁊ timet̉ ꝓbandi facultas pn̄t peti exēplari et publicari ne ꝑeat. ꝓbandi ꝯmoditas etiā ſi ſint dicta teſtium ut in. d. c. ſignificauit. et. c. albericus. dixi plene et plenius in. d c. albericꝰ. facit. l. curēt. ff. de teſti. et. l. in lege acquilia ff. ad legem acqui. Nota ſcd̓o ibi vel aliam iuſtā cām ꝙ omīs cā iuſta ſufficit ad petendam hanc exem plationem et publicationem et pōt dici iuſta cā omīs cā ꝑ quam timetur veriſimiliter ne pereat ꝓbandi fa­cultas hoc ꝓbat verbum antecedens. ibi ꝓpter vetu­ſtatem iuncta illa dictione vel aliam. nā dictio alius facit poſitionem eiuſdem qualitatis cū p̄cedentibus vt noͣ. in. c. ſedes. de Reſcrip. et ponit hoſti. aliqͣ quo tidiana exmpla vltra glo. Pone em̄ ꝙ originalia ſunt tranſferenda ex cauſa ad locum remotū ⁊ timetur de ꝑditione in via vel ꝯſumptōe. ex hac em̄ cauſa po­terit peti ut exemplent̉ vel forte originalia ſunt ſcripta in papiro de ꝯfir. vti vel inuti. cū dilecta. vel ſunt cō­munia inter heredes vel ſocios quorū quilibet eget vno. l. ſi que ſunt. ff. fa. her. et d̓ fi. inſtru. l. fi. nec debꝫ iudex hoc negare ſcd̓m hoſti. etiā ſi ꝯtra ipſum ſit vt ī aucͣ. defen. ciui.§. ſed neqꝫ. coll̓. iij. Ex hoc ⁊ ex tex. in fero ꝙ ceſſante iuſta cauſa iuſte denegatur exemplatō nam poſſet alijs eſſe ꝑnicioſa cū forte originalia ſint corrupta et ſic vicium non poterit amplius detegi cū nō ſit amplius neceſſe originalia ꝓducere. ut ī fi. tex. colligitur. Nota. tertio. ibi exemplari. ꝙ inſtr̄a ali as publica ꝓprie petuntur exemplari non aūt publi­cari cum ex ſe ſint publica. Exemplū tn̄ etiam dꝫ eſſe publicum alias non faceret fidem ut in. c. i. s. eo. vnde dicit Inno. ꝙ ꝓprie loquendo auctentica et publica exemplant̉. pͥuata vero et non autentica publicantur quod noͣ. vt habeas rectum modum loquendi et dic­ꝙ inſinuatio ꝓprie differt a predictis. ſit em̄ qn̄ iure diſponēte actus geritur et deſcribitur in actis publiciſ corā iudice pone exeriplum in donatione excedente trecentos vel quīgentos aureos iuxta. l. ſanximus. et .l. ſi quis ꝓ redēptione. C. de dona. ⁊ de hac inſinua­tione vide plene ꝑ bar. in. l. modeſtinus. ff. de ſo. Nota ꝙ hec exemplatio debet fieri corā ordinario iu­dice ſen ipſo auctoiſante vel corā delegato ab eo ſpe cialiter. ⁊ ex hoc verbo ſpēaliter infertur ſcd̓m Io. an. ꝙ delegatus deputatus ad cām nō p̄ſtat auctoritateꝫ huic exemplationi etiam ſi inſtrumentū faciat ad cām illam ſed oportet ut ſpēaliter ad hoc deputet̉ qd̓ noͣ. Ex hoc etiam voluerunt inferre Goff. Uin. et hoſti. ꝙ ꝑ generalem vicarium ep̄i hoc nō poterat expediri qd̓ eſt falſum ſcd̓m Io. an. et bene qꝛ vicarius ep̄i habet ordinariam. vt no. in. c. ſuam de offi. iudi. et in. ca. ꝑ lectis. xxv. diſtin. et in. ca. licet de offi. vi. li. vica. Sed poſſet dubitari de officio foraneo qui habet delegatā vt noͣ. in cle. ij. de Reſcrip. habet tn̄ eam ad vniuerſali tatem cauſaꝝ ex quo in aliquibus equiꝑat̉ ordinario vt noͣ. glo. in. c. cū cām. de appel. ſed puto ꝑ iſtuꝫ tex. ꝙ ſua poteſtas ad iſtum caſum non extendit̉ facit qd̓ dicam in dicto. c. cū cām. An aūt oporteat ordinariū habere adminiſtrationē hoſti. hic ꝙ ſic et idē dixit. s. c. xxi. in caſu illius. c. ſꝫ tu in hoc dic ut ibi dixi. Noͣ officium iudicis adiri ſuper hac exemplatione dꝫ em̄ p̄uilegia vel inſtrumenta coram eo pn̄tata diligenter inſpicere et ſi in nulla ꝑte vicioſa r̄ꝑit mandare ꝑ pub licam ꝑſonam exēplari non ergo ſufficit eius ſimplex auctoritas. ⁊ ex hoc infero ꝯtra practicā hodiernā. nā tabellio qui tranſcribit atteſtatur ꝙ ipſe diligenter in­ſpexit ⁊ nullum vitium reperit ⁊cͣ. qd̓ eſt officiū iudicis et non tabellionis vt colligitur hic in tex. et ideo de­beret dicere ꝙ iudex diligenter inſpexit ⁊ nullo vicō re perto mandauit ſibi vt exemplaret nec eſt damnoſuꝫ immo eſt vtile ſi notarius vult etiam atteſtari de ſuo ſenſu ꝙ ſibi etiam videbatur omni vitio carere ſicut in ſimili dixi poſt Inno. in. c. qm̄ ꝯtra de ꝓba. cū iudex dep̄hendit teſtem variare et hoc noͣ. quia ꝯmuniter in hoc erratur ex defectu non ponderandi diligenter ver ba tex. An autem iudex debeat ꝑtem cuius intereſſe poſſet facere citari. Inno. ꝙ ſic tu vide quod latiꝰ cir­ca hoc dixi. in. d. c. albericus. Nō ibi in nulla ſui ꝑte ⁊c̄. ꝙ vicia inſtrumēti ſi que inſunt impediūt hāc pub­licationem ſeu inſinuationē nō em̄ debet inſinuari ni ſi pͥus d̓cernatur cā ꝯgnita ſuꝑ illis ar. in. c. cū dilecta de ꝯfir. vti. dic tn̄ ſcd̓m hoſti. ⁊ Io. an. ꝙ aūt vicia ſūt viſibilia ut cancellature raſure ⁊ ſimilia. et impediunt hanc exemplationem qd̓ intellige vt. s. dixi.ſ. niſi pͥ­us tollatur illa ſuſpitio ꝑ teſtes vl̓ alio modo legitimo Aut vicia ſunt inuiſibilia vt ꝙ inſtrumētū fuit ꝯfectuꝫ ab excōmunicato vel ſeruo et ſimilia. et nō impediūt audiretur tn̄ ꝯtradicens et ſcriberetur ꝯtradictio ⁊ re­ſeruaretur diſputatio ad aliud tempus in aucͣ. de teſt. .§. ſi vero. de teſti. ſignificauit. et de p̓uil̓. ex ꝑte. que iura clare hͦ nō ꝓbāt dictū tn̄ placet et pōt eſſe diuerſi tatis rō inter pͥmū caſum et ſcd̓m. nā ſi in pͥmo caſu fieret ſtatī exemplatio non ſubeſſet poſtea remedium impugnandi cū non ſit opus ꝑducere amplius origi­