De arbitris. ex illarū ſententia nec pena ꝯmit­titur nec pacti exceptiodat̉ ipſiꝰ arbitriū obẜuare ꝯtemnebant ꝓpt̓ qd̓ monachi cōqueſti ſūt dn̄o pa. vn̄ ſuꝑ hoc pa. ſcribit qͥbuſdaꝫ di­cēs licet femine ut dictū eſt a pub licis officijs ſint remote qꝛ tamen iuxta ꝯſuetudinē approbatā que lege ẜuatur in ꝑtibus gallicanis hmōi feīe p̄cellētes hn̄t ordīar iuriſdictōꝫ ī ſubditos ſuos mādat pa. iſtis iudicibus qͣtinꝰ cōpellāt iſtos hoſpitalarios penā in co­promiſſo appoſitam ap. re. ut arbi triū ip̄m ſicut ꝓuide latū eſt ab vtraqꝫ ꝑte ſponte receptū obſer­uent p̄cipue ep̄oꝝ pn̄tia con ſilio fuerit roboratū. Nota ſuetudo dat iuriſdictōꝫ ꝑſone que al̓ mabilis e ad iudicādū Itē ec cleſia viri religioſi poſſunt pete re penam. Caſus. Abbas piga Cu tꝑe nia pͥuilegia alias in dulgentias a ſe. ap. tꝑe. c. meruit obtinere ꝓpter qd̓ ep̄us merſbur­gen̄. dioceſanus eiꝰ ꝯtra ip̄m gra uiter eſt cōmotus vn̄ abbas ſuper ꝯtrouerſijs que inter ip̄m ex ꝑte vna ep̄m qͦſdā monachos ip̄iꝰ abbatis ex ꝑte altera vertebantur ꝓmiſit ſe arbitriū archiep̄i mag­deburgen̄. fide hinc inde data ſer uaturū idē archiepus arbitriū ſub certa forma ſuꝑ cōtrouerſijs illis ꝓmulgauit ꝓnunciās abbas re nunciaret pͥuilegijs indulgētijs libertatis demū orta eſt diſcordia inter ip̄os occaſiōe hmōi arbitrij ꝓpter qd̓ ip̄e abbas ꝓcuratores ep̄i ad ſe. ap. acceſſerūt pa. exami­nato cōpromiſſo arbitrio qꝛ ſtitit ei legitime fide hinc inde data ꝯpromiſſum fuit ī archiep̄m p̄dictū arbitriū ip̄m decreuit obẜ­uādū. exceptis capitulis illis tra libertatē ip̄iꝰ monaſterij du arum cappellarū eiusde in arbitrio ſūt exp̄ſſa qꝛ ſi ſponte vellet ab­bas illis renunciare de iure tn̄ non poſſet renuciare pͥuilegijs vel in­dulgentijs libertatis ſine licentia romani pontificis indicat mona ſteriū ad ius ꝓpͥetatē romane ec­cleſie ꝑtinere. Nota iuramētū qd̓ tangit ius alterius non tenet. Item arbitriū ꝑte tenet parte tenet. Item exemptus poteſt renuciare pͥuilegio liber­tatis ſine licentia illiꝰ cui ſubeſt. Cum dilectꝰ. Caſus. Reus ꝯuentus corā iudice poteſt recōuenire actorem ſuū. querebat̉ vtrū coraꝫ arbitris locum haberet recōuentio ſicut in iudicio arbitrio ad inſtar iudi­cioꝝ ſūt redacta. Rn̄. pa. licet ī iudicio ꝯuentus recōuenire valeat ꝯueniente cauſaꝫ corā arbitris re cōuencio locū habet quia arbi tri iudicare pn̄t hijs tm̄ ſuꝑ quibus in eos extitit cōpromiſſum Nota recōuentio coram arbi­tris fieri poteſt. Caſus. Int̓ pͥorē Cum olim. ſancti bartholo­mei lucan̄. ex vna ꝑte rectoreꝫ et fratres hoſpitalis ſancti bartho­lomei ex altera ſuꝑ eligēdis recto re fratribꝰ in ip̄o hoſpitali que ſtio vertebat̉ ſuꝑ cauſa cōmiſſa fuit quibuſdā iudicibꝰ tāde vtͣqꝫ ꝑs in ip̄os iudices cōpromiſit et ip̄i ꝓtuler̄t arbitriū ſuꝑ vtrīqꝫ dubitatio eſt exorta quā pecierūt ſedeꝫ ap. declarari. dn̄s pa. in ſe cudo inſtrumēto arbitriū ꝯtinēte ac diligenter inſpecto inuenit or ſancti bartholomei ẜm formam arbitrij tenet̉ habere ꝯſiliū fa­milia hoſpitalis tractare cum ea de inueniendo rectore ꝓpter quod