v em̄ illius cū eſſent iuſti erudierunt filiam ſuam ſcd̓m legē moyſi. Erat aūt ioachi diues val de: et erat ei pomeriuꝫ vicinū domui ſue: et ad ip̄m ꝯfluebāt iudei eo ꝙ eſſꝫ honorabilior om niū. Et ꝯſtituti ſūt duo iudices ſenes ī illo an no: de qͥbꝰ locutꝰ ē dn̄s qꝛ egreſſa ē iniquitas de babilone a ſenioribꝰ iudicibꝰ qͥ videbant̉ re gere populū Iſti frequētabāt domū ioachiꝫ: et veniebāt ad eos om̄s qui habebāt iudicia. Cū aūt ppl̓us reu̓tiſſet ꝑ meridiē: ingrediebatur ſuſāna et deambulabat in pomerio viri ſui Et videbant eam ſenes quottidie ingredientē et deambulantem: et exarſerunt in cōcupiſcen ciam eius. Et eu̓terūt ſenſum ſuū: et declina uerūt oculos ſuos vt non viderēt celuꝫ: neqꝫ recordarent̉ iudicioꝝ iuſtoꝝ. Erāt gͦ ambo vulnerati amore eius: nec indicauerūt ſibi viciſſim dolorem ſuum Erubeſcebāt em̄ iudicare ſibi ꝯcupiſcēciam ſuam: volētes cōcūbere cū ea Et obẜuabāt qͦttidie ſollicitꝰ videre eā Dixit qꝫ alter ad alterū: eamꝰ domū quia hora prādij eſt. Et egreſſi receſſerūt a ſe. Cūqꝫ reu̓tiſſent vener̄t ī vnū ⁊ ſciſſitātes ab inuicē cauſaꝫ cōfeſſi ſūt ꝯcupiſcēciā ſuā. Et tūc ī ꝯmune ſta tuerūt tempꝰ: qn̄ eā poſſēt inuenire ſolā. Fac tum eſt autē cū obſeruarēt diē aptū: ingreſſa eſt aliquando ſicut heri ⁊ nudiuſterciꝰ cum dua bus ſolis puellis: voluitqꝫ lauari in pomerio. Eſtus quippe erat. Et nō erat ibi quiſqͣꝫ p̄ter duos ſenes abſcōditos et cōtemplantes eam. Dixit ergo puellis. Afferte michi oleum et ſignata: et oſtia pomerij claudite vt lauer Et fecerūt ſicut p̄ceperat: clauſerūtqꝫ oſtia po merij: et egreſſi ſūt per poſticam vt afferrent q̄ iuſſerat. Neſciebātqꝫ ſenes intus eſſe abſcō ditos. Cum aūt eſſent egreſſi puelle ſurrexerūt duo ſenes: et accurrerūt ad eam et dixerūt Ecce oſtia pomerij clauſa ſūt ⁊ nemo nos videt: et in cōcupiſcēciam tui ſumꝰ. Quāobrem aſſētire nobis: et commiſcere nobiſcum. Quod ſi nolueris: dicemꝰ ꝯtra te teſtimoniū ꝙ fuerit tecū iuuenis: et ob hāc cauſam emiſeris puellas a te. Ingenuit fuſanna et ait. Anguſtie ſūt michi vndiqꝫ. Si em̄ hoc egero mors mic hi eſt: ſi aūt non egero nō effugiā manus veſtras. Sed melius eſt michi abſqꝫ oꝑe incide re in manus hominū: ꝙͣ peccare ī cōſpectu dn̄i Et exclamauit voce magna ſuſ īna: exclama uerunt aūt et ſenes aduerſus eam. Et cucurrit. vnus ad oſtia pomerij et aperuit. Cū ergo au diſſēt clamorem famuli domꝰ in pomerio: irruerūt ꝑ poſticā vt viderēt qͥdaꝫ eſſet poſtꝙͣ aūt ſenes locuti ſūt erubuer̄t ẜui vehemēter quia nūqͣ dictꝰ fuerat ẜmo huiuſcemōi de ſu ſanna. Et facta eſt dies craſtina. Cūqꝫ veīſſet ppl̓us ad virū eiꝰ ioachim: venerūt et duo p̄biteri pleni iniqͣ cogitacōne adu̓ſus fuſannaꝫ vt int̓ficerēt eā. Et dixerunt corā ppl̓o. Mitti te ad ſuſannā filiā helchie vxorem ioachi. Et ſtatim miſerūt. Et venit cum ꝑentibꝰ et filijs et vniu̓ſis cognatꝭ ſuis Porro ſuſāna ea̓t delicata nimis et pulcͣ ſpecie At iniqui illi iuſſerūt vt diſcooperiet̉: erat em̄ cooꝑta: vt vel ſic ſa ciarent̉ decore eiꝰ. Flebāt igit̉ ſui: et om̄s qͥ nouerāt eam Cōſurgētes aūt duo p̄ſbiteri in medio ppl̓i: poſuerūt manꝰ ſuas ſuꝑ caput eiꝰ Que flens ſuſpexit ad celū. Erat em̄ cor eiꝰ fiduciā habēs in dn̄o Et dixer̄t p̄ſbiteri. Cū de ambularemꝰ in pomerio ſoli. ingreſſa ē hͨ cuꝫ duabꝰ puell̓: et clauſit oſtia pomerij ⁊ dimiſit a ſe puellas. Venitqꝫ ad eā adoleſcēs qui ea̓t abſcōditus: et cōcubuit cū ea. Porro nos cum eſſemus in āgulo pomerij vidētes iniquitateꝫ cucurrimꝰ ad eos: et vidimꝰ eos pariter conmiſceri. Et illū quidē nō quiuimꝰ cōprehēdere quia forcior nobis erat: et aperto oſtio exiliuit Hanc aūt cū app̄hendiſſemus interrogauimꝰ quiſnā eſſet adoleſcēs: ⁊ noluit indicare nobis Huiꝰ rei teſtes ſumus. Credidit eis ml̓titudo quaſi ſenibꝰ et iudicibꝰ populi: et cōdēnauerūt eā ad mortē. Exclamauit aūt voce magna ſuſanna et dixit. Deus eterne qͥ abſcōditoꝝ es cognitor qui noſti oīa anteꝙͣ fiāt: tu ſcis qm̄ falſum teſtimoniū tulerūt ꝯtra me: et ecce mo rior cū nichil hoꝝ fecerim q̄ iſti malicioſe cōpoſuerūt adu̓ſū me. Exaudiuit aūt domīꝰ vo cem eiꝰ. Cūqꝫ duceret̉ ad mortem: ſuſcitauit dn̄s ſpiritū ſanctū pueri iunioris cui nomē da niel: et exclamauit voce magna. Mūdus ego ſum a ſanguine huiꝰ. Et cōuerſus oīs ppl̓us ad eum dixit. Quis eſt iſte ſermo qͣꝫ tu locutꝰ es? Qui cum ſtaret in medio eoꝝ ait. Sic fa tui filij iſrl̓ nō iudicātes neqꝫ qd̓ verū eſt cognoſcētes ꝯdēnaſtis filiam iſrl̓. Reuertimini ad iudicium: quia falſum teſtimoniuꝫ locuti ſunt aduerſus eaꝫ. Reuerſus eſt ergo populꝰ cum
zum Hauptmenü