Da niel feſtinatione. Et dixerūt ei ſenes. Veni et ſede in medio nr̄m et indica nobis: quia tibi deꝰ de dit honorē ſenectutꝭ. Et dixit ad eos daniel Separate illos ab inuicem ꝓcul: et diudicaꝙ eos. Cum ergo diuiſi eſſent alter ab altero vocauit vnū de eis: et dixit ad eum. Inuetera te dierū maloꝝ. nūc venerūt peccata tua que operabarꝭ prius: iudicans iudicia iniuſta. innocentes opprimēs ⁊ dimittēs noxios dicente dn̄o: innocentem et iuſtū nō interficies. Nunc ergo ſi vidiſti eā: dic ſub qͣ arbore viderꝭ eos colloquētes ſibi. Qui ait ſub cino. Dixit autē daniel. Recte mētitus es in caput tuum. Ecce em̄ āgelꝰ dei accepta ſentēcia ab eo ſcindet te mediū. Et amoto eo iuſſit venire aliū: et dixit ei. Semē chanaā et nō iuda ſpecies decepit te: et ꝯcupiſcēcia ſubuertit cor tuum. Sic facie batis filiabꝰ iſrahel: et ille timētes loquebantur vobis: ſed non filia iuda ſuſtinuit iniquita tem veſtram Nūc ergo dic michi ſub qͣ arbore cōprehēderꝭ eos loquētes ſibi. Qui ait. Sub p̓no. Dixit autē ei daniel. Recte mētitꝰ es et tui caput tuū. Manet em̄ āgelus dei gladiuꝫ hn̄s vt ſecet te mediū: et int̓ficiat vos. Excla mauit itaqꝫ oīs cetus voce magna: ⁊ benedixe rūt deū qͥ ſaluat ſperātes in ſe. Et ꝯſurrexerūt adu̓ſus duos preſbiteros. Cōuicerat em̄ eos daniel ex ore ſuo. falſum dixiſſe teſtimonium fecerūtqꝫ eis ſic̄ male egerāt adu̓ſus ꝓximā vt facerēt ſecundū legē moyſi: et interficerūt eos. Et ſaluatꝰ eſt ſanguis innoxiꝰ in die illa helchias aūt et vxor eius laudauerunt deū ꝓ filia ſua fuſanna cū ioachim marito eiꝰ ⁊ cognatꝭ omībꝰ: quia non ē inuenta ī ea res turpis Daniel autē factꝰ eſt magnꝰ in conſpectu populi a die illa et deinceps. Et rex aſtiages ap poſitus eſt ad patres ſuos: et ſuſcepit cyrus perſes regnum eius. ¶ Capitulum xiiij. Rat autem daniel conuiua regis: et honoratus ſuꝑ omnes amicos eius. Erat quoqꝫ ydolū apud ba bilonios nomine bel: et impēdebā tur in eo per dies ſingulos ſimile artabe duo decim: et oues quadraginta: viniqꝫ amphore lex. fex quoqꝫ colebat eum: et ibat per ſingu los dies adorare eum porro daniel adorabat deum ſuum. Dixitqꝫ ei rex. Quare nō adoras bel: Qui reſpondēs ait ei. Quia nō colo ydola manufacta ſed viuenteꝫ deum: qui creauit ce lum et terram et habet poteſtatem omnis car nis. Et dixit rex ad eum. Non videt̉ tibi eſſe bel viuens deus. An non vides quanta come dat et bibat quottidie. Et ait daniel arridēs Ne erres rex. Iſte eſt eniꝫ intrinſecus luteus formiecus ereus: neqꝫ comedit aliqn̄. Et iratus rex vocauit ſacerdotes eiꝰ: et ait eis. Niſi dixeritꝭ michi quis eſt qui comedat impeſas has moriemini. Si aūt oſtenderitꝭ ꝙ bel comedat hec moriet̉ daniel: quia blaſphemauit in bel. Et dixit daniel regi Fiat iuxta v̓bū tuū. Erāt aūt ſacerdotes bel ſeptuaginta: exceptꝭ vxoribꝰ et paruul̓ et filijs. Et venit rex cū daniele in templū belis. Et dixerūt ſac̓dotes belis. Ecce nos egrediem foras: et tu rex pone eſcas et vinū miſce: et claude oſtiū et ſigna anulo tuo. Et cum ingreſſus fueris mane niſi inuenerꝭ omīa comeſta a bel morte mori emur: vel daniel qui mentitꝰ eſt adu̓ſum nos Confidebāt aūt quia fecerūt ſub mēſa ābſcō ditum introitū: et per illum ingrediebant̉ ſē per et deuorabant ea. Factum eſt igit̉ poſtꝙͣ egreſſi ſunt illi ⁊ rex poſuit cibos an̄ bel: p̄cepit daniel pueris ſuis et attulerūt cinerē: et cribra uit per totum tēplū corā rege: et egreſſi clauſerūt hoſtiū: et ſignātes anulo regis abierunt Sacerdotes autem ingreſſi ſūt nocte iuxta cō ſuetudinem ſuam et vxores et filij eoꝝ: et co mederunt omīa et biberunt. Surrexit autē rex primo diluculo: et daniel cum eo. Et ait rex. Salua ne ſunt ſignacula daniel: Qui rn̄dit. Salua rex. Statimqꝫ cū apperuiſſet oſtiū: intuitus rex menſam exclamauit voce magna. Magnꝰ es bel ⁊ nō ē apud te dolꝰ quiſqͣꝫ Et riſit daniel ⁊ tenuit regē ne ingrederet̉ intro et dixit. Ecce pauimentū: animadu̓te cuiꝰ veſtigia ſūt hec. Et dixit rex. Video veſtigia viroꝝ et mulierū ⁊ infanciū. Et iratꝰ ē rex Tūc app̄hendit rex ſacerdotes ⁊ vxores et filios eo rum: et oſtenderunt ei abſcōdita oſtiola ꝑ que ingrediebant̉ et ꝯſumebant que erāt ſuꝑ mē ſam. Occidit ergo illos rex: et bel tradidit in poteſtatē danielis: qui ſubuertit eum et tēplū eius. Et erat draco magnꝰ in loco illo: ⁊ cole bāt eum babilonij. Et dixit rex danieli. Ecce nunc nō potes dicere qꝛ iſte nō ſit deus viuens
zum Hauptmenü