¶ Oſee Oſee fidelibꝰ. ¶ Capitulum xij. Phram paſcit ventū: et ſequitur eſtum. Tota die mendaciū et vaſtitatē multiplicat. Et fedus cum aſſirijs ijt: et oleum in egiptum ferebat. Iudicium ergo domini cum iuda: et viſitacio ſuꝑ iacob. Iuxta vias eiꝰ et iuxta ad inuentiones eius reddet ei. In vtero ſupplancauit fratrem ſuum: et in fortitudine ſua direc tus eſt cum angelo. Et inualuit ad angeluꝫ: et confortatꝰ eſt. Fleuit: et rogauit eum. In bethel inuenit eū: et ibi locutꝰ eſt nobiſcū. Et dn̄s deꝰ exercituū: dn̄s memoriale eius. Et tu ad dn̄m deum tuū ꝯuerterꝭ. Miſericordiam ⁊ iudiciuꝫ cuſtodi: et ſpera in deo tuo ſemꝑ. Cha naan. in manu eius ſtatera doloſa: calumniaꝫ dilexit. Et dixit ephram. Verūtamen diues effectus ſū: īueni ydolū n. Om̄s labores mei non inuenient michi iniquitatē ꝙͣ peccaui. Et ego dn̄s deus tuꝰ ex terra egipti. Adhuc ſedere te faciā in tabernaculis: ſicut in diebꝰ feſti litatis. Et locutꝰ ſum ſuꝑ ꝓphetas ⁊ ego vi ſionem multiplicaui: et in manu ꝓphetarū aſſi mulatus ſum. Si galgal ydolum: tamen fruſtra errāt in galgal bobꝰ īmolantes. Nā et altaria eoꝝ quaſi acerui ſuꝑ ſulcos agri. Fugit iacob in regioneꝫ ſyrie: et ſeruiuit iſrahel in vx ore: et in vxorē ſeruiuit. In ꝓpheta aūt edux it dn̄s iſrahel de egipto: et in ꝓpheta ſeruatus eſt. Ad iracundiam me ꝓuocauit ephraim in amaritudinibꝰ ſuis: et ſanguis eius ſuꝑ eū ve met: et opprobrium eius reſtituet ei dn̄s ſuus. ¶ Capitulum xiij. Oquente ephraim horror inuaſit. iſrahel: et deliquit in baal et mor tuus eſt. Et nunc addiderunt ad peccandū: fecerūtqꝫ ſibi cōflatile de argento ſuo quaſi ſimilitudinē ydolorum. fractura artificum totum eſt. Hijs ip̄i dicunt Immolate homines: vitulos adorantes. Id arco erunt quaſi nubes matutina: et ſicut ros matutinꝰ p̄teriens. Sicut puluis turbine raptus ex area: et ſicut fumꝰ de fumario. Ego au tem dn̄s deus tuꝰ ex terra egipti: et deū abſqꝫ me neſcies: et ſaluator non eſt p̄ter me. Ego cognoui te ī deſerto in t̓ra ſolitudinis. Iuxta paſcua ſua adimpleti ſunt: et ſaturati ſunt. Et eleuauerūt cor ſuuꝫ: et obliti ſūt mei. Et ego ero eis quaſi leena: ſicut pardus in via aſſirio rum. Occurram eis quaſi vrſa raptis catulis: et dirupam interiora iecoris eoꝝ. Et conſumam eos ibi quaſi leo: beſtia agri ſcindet eoPerdicio tua iſrl̓: tantummodo in me auxilium tuum. Vbi eſt rex tuus? Maxime nūc ſaluet te in omnibꝰ vrbibꝰ tuis. Et iudices tui de qͥbus dixiſti: da michi regem et principes. Dabo tibi regem in furore meo: et auferā ī indignacione mea. Colligata eſt iniqͥtas ephraim: abſcōditū peccatū eius. Dolores parturientis venient ei. Ipſe filius non ſapiens. Nunc em̄ nō ſtabit in contricione filioꝝ De manu mor tis liberabo eos: de morte redimam eos. Ero mors tua o mors: morſus tuus ero inferne. Conſolacio abſcondita eſt ab oculis meis: quia ip̄e inter fratres diuidet. Adducet vren tem ventum dn̄s de deſerto aſcendentē: et ſic cabit venas eius. et deſolabit fontē eius: et ip ſe diripiet theſaurū omnis vaſis deſiderabilis ¶ Capitulum xiiij. Ereat ſamaria: quoniā ad amaritudinem concitauit deum ſuum In gladio pereant. Paruuli eorum elidant̉: et fete eius ſcindan tur. Conuertere iſrahel ad dominū deum tuū: quoniam corruiſti iniquitate tua. Tollite vobiſcum verba: et conuertimini ad dominum: et dicite ei. Omnem aufer iniquitatē et accipe bo num: et reddemus vitulos labioꝝ noſtroꝝ. Aſſur non ſaluabit nos. Super equum non aſcendemꝰ: nec dicemꝰ vltra dij noſtri opera manuum noſtrarū: quia eius qui in te eſt miſereberꝭ populi. Sanabo cōtricōes eoꝝ: dili gam eos ſpōtanee: quia auerſus eſt furor me us ab eis. Ero quaſi ros. Iſrl̓ germinabit ſi cut liliū: et erūppet radix eius vt libani. Ibūt rami eius: et erit qͣſi oliua gloria eius: et odor eius vt libani. Cōuertent̉ ſedentes in vmbra eius: viuent tritico. et germinabunt quaſi vinea: memoriale cius ſicut vinū libani. Ephra im quid michi vltra ydolum: Ego exaudiam et dirigam eum: ego vt abietem virentem: ex me fructus tuus inuentꝰ eſt. Quis ſapiēs et intelliget iſta: intelligens et ſciet hec: Quia rete vie domini et iuſti ambulabunt in eis: preuaricatores vero corruent in eis.
zum Hauptmenü