Iohe. lij. Explicit Oſee. Incipit Iohelis propheta. Erbū domini qd̓ factum eſt ad iohel filium fatuel. Audite hͨ ſenes: et auribꝰ percipite omnes habitato res terre. Si factum eſt iſtud ī di ebus veſtrꝭ: aut & in diebus patruꝫ veſtroꝝ. Super hoc filijs vr̄is narrate: et filij veſtri filijs ſuis: et filij eoꝝ generacōe altere. Reſiduum eruce comedit locuſta: ⁊ reſiduum locuſte comedit brucus: et reſiduū bruci come dit rubigo. Expergiſcimini ebrij: flete et vlulate omnes qui bibitꝭ vinuꝫ in dulcedine: qm̄ perijt ab ore veſtro. Gens em̄ aſcendet ſuper terrā meaꝫ: fortꝭ et innumerabilis. Dētes eiꝰ vt dentes leonis ⁊ molares eius vt catuli le onis. Poſuit vineam meā in deſertū: et ficuꝫ meam decorticauit. Nudans ſpoliauit eā et ꝓiecit: albi facti ſūt rami eius. Plāge quaſi vir go accincta ſacco: ſuper virum pubertatꝭ tue: Perijt ſacrificium ⁊ libacio de domo dn̄i: luxe runt ſacerdotes miniſtri dn̄i. Depopulata eſt regio: luxit humꝰ: quoniam deuaſtatū ē triticum. Confuſū eſt vinuꝫ: elanguit oleū. Cōfu ſi ſunt agricole: vlulauerūt vinitores ſuꝑ fru mento vino et ordeo: quia perijt meſſis agriVinea cōfuſa ē: et ficus elanguit Malogͣnatū et palma et malum et oīa ligna agri aruerūt: quia ꝯfuſum eſt gaudiū a filijs hominū. Accingite vos et plangite ſacerdotes: vlulate mi niſtri altaris. Ingredimini: cubate ī ſacco mi niſtri dei mei: qm̄ interijt de domo dei vr̄i fac̓fi cium et libacio. Sanctificate ieiuniū: vocate cetum: cōgregate ſenes omnes habitatores ter re in domū dei vr̄i ⁊ clamate ad dn̄m A a a di ei: quia ꝓpe eſt dies dn̄i: et qͣſi vaſtitas a potē te veniet. Nūquid non corā oculis vr̄is alimē ta perierunt: de domo dei veſtri leticia et exultacio. Conputruerunt iumenta ī ſtercore ſuo Demolita ſunt horrea: diſſipate ſūt apothecequoniam cōfuſum eſt triticū. Quid ingeniuit animal: mugierunt greges armēti. Quia nō eſt paſtua eis. Sed et greges peccoꝝ diſperi erunt. Ad te clamabo domine: quia ignis cō medit ſpecioſa deſerti: et flāma ſuccēdit omīa ligna regionis. Sed et beſtie agri qͣſi area fici ens ymbrē: ſuſpexerāt ad te Quoniā exſiccati ſunt fontes aquarum: ⁊ ignis deuorauit ſpecioſa deſerti. ¶ Capitulum ij. Anite tuba in ſyon. vlulate in mō te ſancto meo. Conturbentur om nes habitatores terre quia venit dies domini: quia ꝓpe eſt dies teI nebrarum et caliginis: dies nubis et turbinis. Quaſi mane expanſum ſuper montes: populus multus et fortis. Similis non fuit ei a pnͥ cipio: ⁊ poſt eum non erit vſqꝫ in annos gene racionis et generacōis. Ante faciē eius ignis forans: et poſt eum exurens flāma. Quaſi ortus voluptatꝭ terra coram eo: ⁊ poſt eum ſolitudo deẜti: neqꝫ ē qͥ effugiat eū. Quaſi aſpec tus eqͦruꝫ aſpectꝰ eoꝝ: ⁊ qͣſi eqͥtes ſic currēt Sicut ſonitꝰ quadrigarū ſuꝑ capita moncium exiliēt: ſicut ſonitus flamme ignis deuorantꝭ ſtipulā: velut populus fortꝭ p̄paratꝰ ad p̄lium A facie eius truciabūtur populi: omnes vultus redigentur in ollam. Sicut fortes currēt. qͣſi viri bellatores aſcendēt murū. Viri ī vijs ſuis gͣdientur et non declinabūt a ſemitꝭ ſuis Vnuſquiſqꝫ fratrem ſuum nō coartabit. ſinguli in calle ſuo ambulabūt. Sed et per feneſtras cadēt: et non demolient̉. Vrbem ingredi ent̉: in muro currēt. Domos cōſcendēt: per fe neſtras intrabūt quaſi fur. Afacie eius cōtre nuit terra: moti ſunt celi: Sol et luna obtene brati ſunt: et ſtelle retraxerūt ſplendorē ſuum Et dn̄s dedit vocem ſuam ante faciem exercitus ſui: quia multa ſunt nimis caſtra eiꝰ: quia forcia et faciencia verbum eius. Magnꝰ em̄ di es domini: et terribilis valde. Et qͥs ſuſtinebit eum. Nūc ergo dicit dn̄s. Cōuertimini ad me in toto corde veſtro ī ieiunio et fletu et in planc tu: et ſcindite corda veſtra et nō veſtimenta ve ſtra. Et conuertimini ad dominuꝫ deum vr̄m: quia benignꝰ et miſericors eſt: paciens et mul te miſericordie ⁊ preſtabilis ſuꝑ malicia Quis ſcit ſi conuertatur et ignoſcat deꝰ: et relinquat poſt ſe benedictionem. Sacrificium et libamē domino deo noſtro. Canite tuba in ſyonſāctificate ieiunium vocate cetum: congregate nes Ego tharabi cenes ſuo nuvos eun contͣ ad i aſcen li timi nifica lia re Quia linea de te et vob mij ſicu to: et redbrina ī tur cit ī mei hel amnur ſulie xij ſer ſpira ſi cōi ver oīs in moti
zum Hauptmenü