Seite
De vulga. ⁊ pupii. ſub. trāſmittitª ius deliberandi quis p̄fert̉ an hereſ heredis an ſubſtitutus. Dico ꝙ heres heredis p̄fert̉: ꝗa lꝫ īſtitutuſ heres nō fuerit hr̄s: tn̄ facit aliū heredē: ꝗa ex eius ꝑſona alius heres adijt: ⁊ ſic ceſſat ſubſtō: vt. d. l. ſi pr̄. pro hoc videt̉ ca ſus in. l. i. C. de his qui ante aper. tabul. ⁊ ibi ita hoc exponebat Ray. cuꝫ ibi dicit tex. alioſqꝫ ⁊cͣ. Et ipſe exponebat alios.ſ. ſubſtitutos vel ꝯiun­ctos. ꝓ hoc videt̉ tex. jͣ. de acꝗ. here. l. ſi ꝗs filiū .ij. rn̄ſo. ſi bn̄ illud rn̄ſum allegas ad pͥncipiū cō tinuabis. pro hoc videt̉ gl. in. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝓ dote.§. pe. jͣ. de le. p̄ſtā. ⁊ ibi tetigi. dꝫ ergo expectare q̄ heres hr̄dis repudiet vel alio mō excludat̉. Itē pōt dubitari: ꝗa ſeruo inſtituto nolēte adire: lꝫ dn̄s velit locus eſt ſubſtituto: vt. l. cuꝫ ꝓponas. .C. de here. inſtituē. Quero ꝗd ſi ē inſtitutus monachus ꝗ nō vult adire. Iac. de are. ⁊ Ray. dicūt idē qd̓ in ſeruo: vt. l. deo nobis. C. de epiſ. ⁊ cle. Et idē in ſpe. in ti. de ſta. mo.§. i. ver. viij. q̄ rit̉. Alij dicūt ꝙ lꝫ monachꝰ recuſet adire nihilo minus poterit adire monaſterium ſicut pr̄ filio recuſanteᵇ: ut. l. fi.§. ſinaūt in ſecūda. C. de bo. que li. ⁊ hoc tꝫ Archi. xviij. q. i. c. i. Et Io. an. tā­git extra de ꝓba. c. in pn̄tia: ⁊ iſta videt̉ eꝗor opi nio: vt ſic ſubiectio monachalis ſit magis ſubie ctio filialis ꝙͣ ſeruilis: qd̓ apparet: ꝗa ẜuus p̄t vē di: monachus nō: ſicut nec filius. Itē monaſte riū cogit̉ alere monachū ſicut pater filiū: nō aūt dn̄s ſeruū: ꝗa p̄t eū habere ꝓ d̓relicto. Sed dice tis vos adhuc reſtat dubiū an filio repudiāte p̄ feratur ſubſtitutus vel pr̄. Gl. in. d. l. cū nō ſolū .§. i. tꝫ pr̄em preferri: ⁊ ibi Cy. Guil. de ſuza. tꝫ cōtrariū: ꝗa teſtatoris volūtas eſt ſeruanda: ut ī .§. diſponat. Guil. de cu. idē ꝙ expreſſa ꝓuiſio teſtatoris dꝫ tollere ꝓuiſionē. l. vt. jͣ. e. l. cū ex fi­lio.§. i. ⁊. l. ex facto.§. itē q̄ro. Dn̄s Ray. tꝫ gl̓. ꝑ tex. illius. l. ꝗ dicit ꝙ repudiatio filij nō dꝫ noce­re patri: ꝗa pater ⁊ filiuſ cēſent̉ vna ꝑſona. Ego idē teneo ꝙ pater p̄ferat̉. pͥmo per. l. cū nō ſolū .§. ſimili mō. ibi enī dicit tex. ꝑinde ac ſi ipſe pa ter ab initio fuiſſet inſtitutus. Preterea ego di­xi ꝙ ſubſtitutio vulgaris ītelligit̉ ſi heres nō erit vel aliū hr̄dē nō fecit: ut. l. ſi pr̄. cū ſi sͣ. ti. i. ſꝫ hic filius miniſterio ſuo fecit hr̄dē patrē: ⁊ pr̄ ex iu­re filij adijt: ⁊ ſic ceſſat ſubſtitutō: vt. d. l. ſi pater cū ſi sͣ. ti. i. Et ꝑ hoc rn̄det̉ ad oīa ꝯtraria: quia fateor ꝓuiſio teſtatoris tollit ꝓuiſionē. l.ſ. in eū caſū quo teſtator diſpoſuit.ſ. ſi heres nō erit vel aliū hr̄dē nō fecerit. ſed hic fecit aliū heredē: er go ⁊cͣ. idē dico in monaſterio ꝙ p̄ferat̉ ſubſtitu to: ꝗa fecit aliū heredē. Quero ꝗd ſi mōachꝰ vel filius deceſſerit an̄ aditā hereditatē: an ſit lo cus ſubſtitutiōi vel ueniet pr̄. Dn̄s Ray. cōiun­gebat hos duos caſus filio repudiante vel mor tuo ante aditā hereditatē: ⁊ dicebat idē vtroqꝫ caſu. ſꝫ Ri. malū. dicebat ſecus filio mortuo: ut refert Cy. in. l. cū nō ſoluꝫ.§. i. C. de bo. li. ⁊ hoc puto veꝝ. prīo ꝑ. l. ſi infanti. C. de iure d̓libe: vbi filio mortuo an̄ aditionē q̄rit̉ patri ita demuꝫ ſi fuit infans. ſecuſ ſi fuit maior: ibi ergo eſt tex. cū gl. noſtre qōnis. Preterea ꝑ filiū nō trāſmit titur ad patrē hereditas non adita: niſi alioruꝫ deſcēdētiū ẜm gl. l. i. C. de his ꝗ ante aper. tab. ⁊. l. i. C. ad orfi. lꝫ teneāt ꝗdā ꝯtrariuꝫ in hoc: vt ibi no. ſi ergo eſt ſpeciale in hr̄ditate aſcēdētiuꝫ ergo in ꝯtrariū ē ius cōe. ẜm alios eēt minus du bium: ut ibi notaui. Itē dubitatur ꝗd ſi ille ꝗ repudiauit hꝫ ſubſtitutum vulgarē: ⁊ aliū habet ꝑ fideicōmiſſū. fideicōmiſſarius petit illū repu­diantem cogi adire: ut. l. nam qd̓.§. ſi ꝗs cōpul ſus.jͣ. ad treb. mō ſubſtitutus vulgariter vult he reditatē iure ſubſtitutōis vulgaris: ⁊ fideicōmiſ mediuꝫ. l. fi. .C. de repu. heredi. an iſto caſu po terit admit­ti ſubſtitutꝰ Bal. ⁊ ang. firmāt ꝙ ſic i. l. qͣꝫdiu. la pͥma d̓ acꝗ. here. alleg. Alexā. vltra eos text. et gl. expreſſaꝫ i. l. ſi ꝗs ſuuſ .jͣ. de iure d̓ libe. ⁊ idē vi detur tenere pau. de caſt in. d. l. qͣꝫdiu lꝫ ī. d. l. ſi ꝗs ſuus ipſe ⁊ Raph. tene ant ꝯͣ bart. ⁊ Pau. in. d .l. fi. a Trāſmit­tit Ang. hic tenuit ꝯͣriū ꝙ īmo non trāſmittāt ſꝫ opi. bart. vi det̉ verior qͣꝫ ip̄emet te nuit in. l. cū ꝓponas. C. de heredi. ī. ſti. ⁊ ibi frā. tigri Bal. ⁊ pau. de caſt. bar. ⁊ īmol. in. d. l. ſi pa­ter h̓ alleg. bal. in. l. cuꝫ antiꝗoribuſ ⁊ in. l. ꝗdam calogio. C. de iure d̓li. ⁊ in. l. apud hoſtes. C. d̓ ſuis ⁊ legi. ⁊ ī. l. papinia­nus.§. quar ta de inoffi. teſ. Ang. ī. l. ſi plures.§. .i. j. eo. pau. de caſt. in. l. qͣꝫdiu la pri ma. jͣ. d̓ acꝗ. here. imo. iu .c. rainutiuſ in materis vulgaris de teſta. b Recuſan te. vid̓ ang. ꝯſi. lxxxxj. et ꝯſil. cxxxiij. bal. ꝯſil. ccc. viiij. li. ij. vbi clare tenꝫ ꝙ monaſteriuꝫ inuito mōa­chō vel mo­nacha poſſit adire here­ditatē. ⁊ īqͣꝫ tū ale. reliꝗt cōſiderāduꝫ an relictum monacho a patre videat̉ relictū rōe ſā guinis po­tius qͣꝫ ītui tu monaſte rij die ꝙ bal. ꝯſi. cclxxxii. li. iij. dicit ꝙ relictuꝫ reli ſarius vult eā iure fideicōmiſſi. q̄rit̉ ꝗs preferat̉ ⁊ videtur ꝙ fideicōmiſſarius: vt. l. non iuſtā. C. ad trebel. ⁊. l. facta.§. iulianuſ. jͣ. ad trebel. vbi hͦ videtur expreſſum. In ꝯtrariū videt̉ caſus in. l. ſi patronus.§. fi. ẜm primā caſus poſitionem. e. ti. Dico ſic. aut fideicōmiſſuꝫ non eſt repetitum a ſubſtituto tacite vel expreſſe: ⁊ tūc p̄fertur ſub ſtitutus vulgariter: vt. d.§. fi. Aut ē repetitū: ⁊ p̄ fertur fideicōmiſſarius: vt. d. l. non iuſtā: ⁊. d.§. iulia. ſed ꝗa ille.§. iulianus aliꝙͣtulum videt̉ ob ſtare huic dicto iō dic ut ibi. Itē q̄ro ꝗd ſi hr̄s inſtitutꝰ eſt indignusᵉ: nec adijt hr̄ditatē: an ve niat fiſcus vel ſubſtitutꝰ? Rn̄. fiſcus repulſo ſub­ſtituto: ut. jͣ. ad ſill̓. l. ſi ſequēs. ī pͥn. facit. jͣ. d̓ bo­liber. l. in ſeruitutē.§. ei ꝗ. rō: ꝗa lꝫ ipſe inſtitut nō ſit hr̄s tn̄ facit heredē fiſcū: ergo ſubſtitutus repellit̉: vt. l. ſi pater ſepius preall̓. sͣ. ti. i. hīc ē ꝙ fiſcus tenet̉ ad legata: ⁊ fideicōmiſſa ēt heredi tate non adita per heredem: ut no. in. l. eaꝫ quā C. de fideicō. ⁊. l. recuſare.§. ſi fiſco. jͣ. ad trebel. Itē q̄roᵈ an aliquo caſu īſtitutus: ⁊ ſubſtitut ueniāt ſimul. Doc. cōiter dicunt ꝙ ſic in. l. ſi pr̄ .sͣ. ti. i. ⁊ inſti. e.§. fi. Ego do aliū caſū quādo pa tronus fuit ſubſtitus: ⁊ in aliqua re propria gra­uatus: ꝗa tūc ipſe habebit debitā portionē: vt ī ſtitutus: ⁊ reſiduū habebit ſubſtitutus ſi ip̄e nō vult iudiciū defuncti īplere: ut. l. ſi libertus pa­trono. uer. quid ergo. jͣ. de bo. li. Et ſic concur­runt inſtitutus ⁊ ſubſtitutus. item do tertiuꝫ ca ſum in filio inſtituto: ⁊ grauato eo mō quo mo­do dixi in patrono ꝑ eandem. l. ꝗa eſt eadeꝫ rō. Sumus expediti de primo effectu ⁊ qōnibus emergētibus circa illū. Scd̓us effectus eſt ꝙ te ſtam̄tū pōt aſſumere effectū ab alio ſecūdo gra­du: ut. l. iij. in. fi. sͣ. de lib. ⁊ poſthu. Circa qd̓ dic breuiter qn̄qꝫ pͥmus gradꝰ nō hꝫ effectū ꝓpter defectū cōtingētē ex ꝑte inſtituētis. qn̄qꝫ ꝓpter defectū ꝯtingētem ex ꝑte inſtituti. pͥmo cāu aut ille defectus fuit p̄teritiōis vel exheredationis: ⁊ tūc diſtingue ut no. in. d. l. iij. sͣ. de lib. ⁊ poſt. ⁊ sͣ. de iniuſ. teſt. l. nā ⁊ ſi ſub conditione. rō: ꝗa ideo preteritus vel exheredatus rūpit ut faciat locū ſibi nō alteri. ꝓ hoc. l. pe. sͣ. de iniuſ. teſta. ⁊ qd̓ ibi dixi vobis. Aut fuit alius defectus ī pͥmo gradu ꝗ ceſſat ī ſecūdo: ⁊ tūc īdiſtīcte pōi a ſecū do gradu īciꝑe: ut. sͣ. de iniuſ. teſ. l. ſi miles: ⁊ sͣ. ti..i. l. ſi is ꝗ ſoluēdo ē ẜuuꝫ ⁊cͣ. Scd̓o caſu qn̄ eſt defectus ex parte inſtituti: tunc indiſtīcte pōt a ſecūdo gradu īcipere ſiue pͥmus nolit eē heres vt. sͣ. ti. i. l. iam dubitari. ⁊. C. de here. inſti. l. cum ꝓponas. cū ſi. ſiue primus ſit excluſus tꝑe: ut. jͣ. de acꝗ. here. l. ꝙͣdiu. ſiue ſit excluſus morteᵉ: vt C. d̓ cadu. tol.§. pro ſecundo. ibi: uel ſubſtituit ⁊cͣ. ⁊ ibi no. ⁊. jͣ. de fideicōmiſ. li. l. thais.§. ſplen doforus ſiue ſit excluſus deportatōe vel alia dā natiōe: vt. sͣ. de lib. ⁊ poſth. l. gallꝰ.§. ⁊ ꝗd ſi tm̄ ⁊ de bo. li. l. ſi neceſſe.§. i. ſiue excludat̉ rōne al­terius incapacitatis. forte ꝗa nō eſt natꝰ ex legi­timo matrimonio: ꝗa ſpuriꝰ: ut. l. ij. C. de here. inſti. Et p̄dicta vera in vulgari expreſſa. ſꝫ in ta­cita. jͣ. dicā. Ulterius q̄ro ꝗd ſi īſtitutus ī pͥmo gradu pōt eē heres: ſꝫ nō eodē mō quo defunc ctus voluit: ꝗa fuit īſtitutꝰ ſuus: vel neceſſarius. ſꝫ in tꝑe mortis reꝑit̉ emācipatus vel manumiſ ſus: an admittet̉ īſtitutuſ vel ſubſtitutꝰ. hͦ ē meū dubium. Et dic aūt iſta vulgaris ſubſtituio fuit fcā ex neceſſitate: vt qn̄ nepos ſubſtituit̉ filio: et tunc ſubſtitutꝰ p̄ferat̉: ut. l. gallus.§. ⁊ ꝗd ſi tm̄: ibi emācipatꝰ eēt ⁊cͣ. videt̉ enī ſubſtitutus in il­lum caſū ſi filius deſijt eē ſuus: ut ibi pꝫ: ⁊ hͨ ẜm iſta tꝑa. ẜm hodierna iura forte aliud eēt: vt di­xiin. d.§. ⁊ ꝗd ſi tm̄. Si ꝟo ſubſtitutio fuit facta gioſo ꝗ hēre pōt ꝓprium potius vide tur relictum rōne ſangui nis qͣꝫ mōa ſterij ſi. vero ꝓpriuꝫ hēre nō pōt vide tur relictuꝫ potius mōa ſterio. c Indignꝰ ADDE ꝙ ange. tenuit ꝯͣriuꝫ ꝗa fiſ cus nō vēit tanqͣꝫ heres īdigni ſꝫ tā qͣꝫ ſucceſſor vniuerſalis ad bona va cātia. d. l. re cuſare itē qꝛ qua rōne ue niētes ab īte ſtato ad he reditatē iſti īdigni repu diantis non poſſūt exclu dere ſubſti tutuꝫ vulga reꝫ ita nec fi ſcꝰ. imo. v̓o dicit ꝙ aut adiuit ille īdi gnuſ: ⁊ tunc clarū eſt ſub ſtitutū exclu di. l. poſt adi tā. C. de im pu. aut non adiuit ⁊ tūc iura p̄ſumūt eū ī fraudeꝫ fiſci noluiſſe adire ut no. glo. ī. d.§. fi ſco ⁊ bart. in .d.§. ſequēs hāc opi. tenꝫ guil. de cu. in. d. l. p̄cibꝰ ī. iiij. colū. ⁊ ibi bal. ī. vij. col. ⁊ īmol. ī .c. rainutius d̓. teſt. ⁊ uide ang. ꝯſi. ccv. ſꝫ ꝗd ſi teſta tor īſtituat filiū: ⁊ ſubſti tuat ꝙ ſi qͥ uis mō ca­pax eē n̄ poſ ſet titiꝰ: ⁊ cō tīgat ꝙ fili ſit ꝯdēnatur vt rebellis an uēiat ſub ſtitutꝰ vide anch. ꝯfi. cc. lxxvj. d Quero ADDEeun dē bar. in. l. gerit circa mediū. jͣ. de acꝗ. heredi. doc. ī. l. ſi he res īſtitutuſ .C. eo. bal. ī .l. vnica. C. qn̄ n̄ pe. ꝑteſ ꝑ bar. vbi qͥ rit an filiꝰ ꝙ hēt ſubſtitu tū vulgareꝫ poſſit retēta legitima re t i