Seite
De acqui. here. feciſſe in fraudem ⁊cͣ. Ilius. Non valet aditio facta iuſſu pr̄is a nepote ꝗ eſt in ptāte aui. h. d. Hoc eſt de iure vete ri: hodie vero ſecus. ⁊ ſic hodie non requiritur iuſſus: ut. l. ſi quis mihi bona.§. iuſſum. Scias etiam ꝙ hic ē cāus ꝙ d̓ iure ātiquo hr̄ditas ma terna n̄ acꝗrit̉ ei ī cuiꝰ ptāte ꝗs ē. lꝫ ꝗdā de hoc dubitauerint. sͣ. e. l. is qui heres.§. fi. ⁊ ibi dixi. Iter. In mādāte requirit̉ cer­titudo. cāe. h. d. nō tn̄ reꝗ rit̉ tāta certitudo quāta ī adeūte: ut. l. ſi ꝗs mihi bōa.§. iuſſū. ⁊.§. ſe. ⁊. l. eū ꝗ.§. i. sͣ. e. Mutus. Iuſſuſ poteſt geri nutu ⁊ lit teris. h. d. Intellige in muto qui habet intellectum perfectum. alias procur. poſſit iubere: ut. l. antiſtius. in fi. sͣ. e. Ex. l. ſequenti. An ꝑ partum poſſit renūciari ſucceſſioni vi uentis. Et an ſi filia iurat non habere regreſſuꝫ ad bona pr̄is noceat filijs natis ex ea. Et ꝗd ſi pacto exp̄ſſo dcm̄ ſit ꝙ filij nati ex ea n̄ ſuccedāt Ai ſuperſtitis. Nō no cet no­bis repudiatio fcā de bōis viuētisª. h. d. Gl. dicit idē ſi dubitet̉ ⁊ bn̄. Op. C. de bo­li. l. fi. Sol. gl. ꝙ ibi tacite qd̓ pōt nō expreſſe: ut hͨ. Aduerteᵇ ne erres: ius ſuccedēdi ibi nō erat aliud ꝙͣ iuſpatronatꝰ. vn̄ ſi iuſpatronatᶻ remit­tit̉ in cōſequētia remittit̉ ius ſuccedēdi. dixi ī. l. is pōt. ſed ius ſuccedēdi qd̓ habet̉ iure ſangui­nis: nec tacite nec expreſſe pōt renūciari: ut. l. iij ra ſanguinis. jͣ. de reg. iur. ⁊. l. ius agnationis. d̓ pactis: niſi delinquēdo: ut infra dicā. Op. jͣ. de dolo. l. quidā.§. fi. So. ibi delinquēdo a lege priuatur nō ipſe renūciat. Quero vtrū ꝑ pa­ctū poſſet renūciari ſucceſſioni viuentis. Gl. di­cit ꝙ nō etiā ſi iuret̉. vide glo. ⁊ qd̓ dicit de iura mento non procedit de iure cano. cui in hoc eſt ſtādū: vt in. c. ꝙͣuis de pac. li. vi. qd̓ verū ē in pa cto de nō ſuccedēdo. ſed pactū de ſuccedēdo ē cōtra bonos mores: ut. l. fi. C. de pac. iō nō vali daret̉ iuramēto etiā de iure cano. ut in. c. non ē obligatoriū. de reg. iur. li. vi. ſcripſi plene ī. l. ſti­pulatio hoc mō. jͣ. de uer. ob. Quero ẜm pre dicta: ualet pactū iuramēto firmatū de iure ca­no. quo ꝗs ꝓmittit nō ſuccedere. ꝗd ſi filia pro miſit ⁊ iurauerit ſe nō reuerſurā ad bona pr̄is. utrū hoc p̄iudicet filijs natis ex ea. Glo. tāgit ī .l. pactū. C. de colla. Aduerte ſiꝗdē nepos ex fi lia ueniret ad ſucceſſio. cū alijs nepotibꝰ aui: tūc pactū matris nō noceret ſibi ſine dubio: ꝗa ma ter pacta eſt de ſe. filiꝰ aūt ueniret ſuo iure. ſi au tē ueniret ad ſucceſ. cū patruis ſeu auūculiſ: tūc ip̄e nō pōt uenire: niſi ſuccedat in locū matris. ſed mater fuit excluſa ꝑ ſuū pactū. ergo ⁊ filius Rn̄. ad cōtrariū hic ꝙ filius ſuccedat ī locū ma tris ſeu patris ꝙͣtū ad ſucceſſionē aui nō habet a matre: ſed ex diſpōne legis. ergo mr̄ ſuo fcō n̄ potuit auferr̄ filio: ut. l. ſi arrogator. sͣ. d̓ adop­ Sed ꝗd ſi poneres hͦ exp̄ſſe dictū eē ī pacto ꝙ filij ex ea nō ſuccedāt. Hoc ēt tāgit gl. ᶜ in. d. .l. pactū. C. de coll. ueritas eſt ꝙ de iure nō ua­leret: de cōſuetudine in aliꝗbꝰ locis admittitur vt. x. colla. de matrimonio ad morga. cōtracto. .c. i. ⁊ ſi de feu. fu. cōtro. c. filius. Itē uide q̄daꝫ Ui ſuperſtitis. Uiuentis. Idem dicas de hereditate eius de cu­ius morte dubitatur ẜm bal. in. l. i. in. iij. col. C. de pac. ⁊ ibi vid̓ no. bar. ī. iiij. col. qn̄ dicat̉ paciſci d̓ hereditate viuētiſ ⁊ qn̄ poſſit b Aduerte. Adde bar. poſt alios in. d. l. pactū. d̓ colla. ⁊ fac̄ qd̓ no. bar. .in. l. i.§. ſi ſic. de colla. do. ⁊ qd̓ no. ꝑ Sal. in. d. l. pactū quod dotali. c Tāgit gl. De quo vid̓ bar. i. l. i.§. ſi nepos. d̓ cō iugen. cum eman. lib. ⁊ bal. in. l. pa­ctum. in. ij. .q. de colla. ADDE in quātū bart. diſtinguit ī ſcd̓o qͦſito ꝙ bal. in. l. pa. ctum. C. de collat. dicit īdiſtincte ꝙ nō nocet̉ qꝛ iuramētuꝫ ē perſonale ex parte iuran tis: vt no. in no. in. c. ve­ritatis de iu reiurā. in. l. vero fi. C. d̓ pactis diſtī guit. Aut filia deceſſit ī vita patriſ ⁊ repudia­tio eius ⁊ iu ramentū nō nocet filijs eius qm̄ ha bētur ꝓ nō factis nā ēt ſi non repu­diaſſet nec iuraſſet fuiſ ſet filia ex­cluſa ꝑ mor tem nec fuit ſet ſibi dela­ta hereditat et illud iu ramentū ha bet conditō nē tacitaꝫ ſi contigat he reditatem ſi bi d̓ferri ali as non eſſet neceſſaria re pudiatio ꝑ qͣꝫ ergo nō extitit cōdi­tio euanuit repudiatio. Sed ſi ſuꝑ­uixit patri tunc ſtatim illo mortuo defertur he reditas pa tris ſibi ⁊ il lo inſtanti ſuccedit vir tus repudia tōis ⁊ illā ex cludit ab ea ⁊ tota accre ſcit illi ma­ſculo nō aūt trāſit ad fili os filie: ⁊ ꝙ ita ſit optīe ꝓbat̉. l. quo tiēs. jͣ. d̓ no­ua.§. fi. ⁊. l. ſticū.§. ſi ita in fi. ⁊ ſic fi lijs nō nocꝫ iuramētum matris ſed potius ſuꝑ mulier iurauit ſe eſſe dote contentam: ⁊ promi­ſit non uenire ad ſucceſ. nec ipſa nec filij: deīde illa mulier deceſſit anteꝙͣ pater relictis filijs he redibus: nunquid poſſint uenire filij ad ſucceſ­ſionem qui ſunt nepotes. Et de iſto eſt caſus d̓ cretalis: quia obligatio que uenit ex iuramento ex parte iurantis eſt in perſonā: ut ſi ego iuro n̄ ligo heredem iurando: ſed ex parte eius cui iu ratur eſt in rem ⁊ tranſit ad heredē: ut. c. uerita tis. extra de iureiur. ergo iſti nopotes poſſūt ue nire. Preterea creditis uos ꝙ iuramentū con firmatū confirmat illud pactu. Certe nō: quia pactum eſt nullū. ſed quia iuramentū eſt ſeruā­dum. ideo metu iuramenti ſeruatur pactum: ut in. c. cum contingat. extra d̓ iureiur. Sed po­ne ꝙ alienatio prohibita eſt de fundo dotali: ſi mulier facit iuuatur iuramento. ſed an tunc trā ferat dn̄ium. Credo ꝙ non: quia. c. dicit ꝙ non poteſt uenire contra. ⁊ mulier non uenit contra Sed decretalis non dicit ꝙ dominiū tranſfera­tur: adeo ꝙ ab alio non poſſit uēdicari: ſed ab ipſa muliere non poſſet: quia non poteſt ueni­re ꝯͣ. ⁊ ille ē magnꝰ effectꝰ. ⁊ no. iſtud qd̓ multuꝫ placuit qn̄ prīo occurrit mihi. ⁊ tene bene mēti Ex. l. ſequenti. An filia que paſſa eſt fratres poſſidere here­ditatem ⁊ ſi quid uoluit ab eis petijt licꝫ nō ſint lapſi. xxx. anni: tamen uideatur repudiare. Ecuſari. Uide ibi in text. ibi iudicio uolūta tis ⁊cͣ. addit Iac. de are. ut rem here­ditariā perire permittēdo: cū eā poſſit ſaluā fa cere. Ulterius illa. l. dn̄i p̄bet argumērū. ⁊ eſt q̄ ſi caſus ad illud ꝙ ſi filia femina paſſa ē fratres poſſidere hereditateꝫ. ⁊ ſi aliquid uoluit ab eis petijt: quia licet ab aditione hereditatis nō re­cedatur: niſi. xxx. an. tn̄ ſi illudin iudicio uolun tatis apparet ⁊ noluit recuperar̄: nō uideo qͣre n̄ uideat̉ recuſaſſe: ut hͨ. ⁊ ar. l. ꝓcula. sͣ. d̓ ꝓbat. Ui ſe pupillum. Er­ro­adeuntis in etate propria non īpedit aditionem. h. d. ratio eſt: quia talis error uolun tatem non impedit: hic non ſunt alia. Ex. l. ſequenti. An error impediat repudiationē. Et an per ignorantiam quis perdat lucruꝫ. Lodius. Qui adit ex poſte riori teſtō īualido per iuriſ errorē uidetur ex primo repu diar̄ ẜm papi. ſed paulus ꝯtra. h. d. Opp. ꝯͣ. papi. sͣ. de inof. teſta. l. mr̄. Sol. fateor ꝙ papi. male dixit: ⁊ ꝙ male ꝓnūciauit: ⁊ ꝙ paulus bn̄ dixit. iſtud eſt ueriſſimū ſi intelligamus iſtuꝫ er­raſſe in facto per. d. l. mr̄. ſed ſi ponimus eū er­raſſe in iure: tūc adhuc dubiū eſt. nā glo. in. l. fi. liuꝫ. sͣ. e. uidet̉ tenere ꝙ eo caſu papi. diceret be ne. Dy. remittit ad no. in. l. qui fideicōmiſſū. jͣ. d̓. le. ij. ubi glo. diſtinguit. aut tractat̉ de perdē­do debito: aut de acquirendo lucro. Alij diſtī­guūt quādo errāt in iure: aut potuit peritiores cōſulere: aut nō: ut. l. bonoꝝ. jͣ. de bono. poſ. tu dicas qn̄qꝫ tractamus utrum per ignorantiam iuris quis perdat lucrū quod poterat acquirer̄ quādoqꝫ utrū perdat illud quod erat iam acꝗ­ſitum. primo caſu: aut queris utrum illud lucrū exiſtētia eiꝰ ꝑꝑ qͣꝫ hereditas fuit illi d̓lata tāqͣꝫ p̄cedēti ī gradu nō āt filijs eiꝰ ⁊ excluſio q̄ poſtea ſubſequit̉ ex dicta repudiatōe cū iuram̄to n̄ ꝓdeſt filijs ad qͥs nō trāſmittit̉ ius repudiatum. l. ſi ꝗs filium de inoſ. teſt. ſed ꝓdeſt choeredibꝰ filie ꝗbus accreſcit vt qn̄ nō pe. par. l. vnica ⁊ hoc fi extant alij ꝗ ſucceſſuri eēnt cū iſta filia ſi nō repudiaſſet vt fratres vel fi­lij fratꝝ. ſed ſi nō extarēt aliꝗ ex illis ſꝫ alij agna­ti vlterioreſ ī gradu tūc illa repudia tio nō noce bit filijs etiā ſi mat̉ ſuꝑui xit patri: ꝗa nō deuolui tur ad choe redeꝫ ꝑͤ ius accreſcendi cuꝫ nō eidē ſed ad ſequē teſ ī gradu ꝑ ſucceſſoriuꝫ edictum vt inſtitu. de ſucceſ. cog. .§. placebat ſed filij eius reꝑiunt̉ in potiori gra du inter ſub ſequētes er­go illa ad­mittunt̉ per ſucceſſoriuꝫ edictū ꝗ nō ſuꝑeſt qui eoſ excludat ſicut ſi mat̓ vere repu­diaſſetˢ poſt mortem pa tris que ſo­la fuerat ſuc ceſſura ſi nō repudiaſſet. quinimo ſi repudiaſſet vt filia ēt ip ſemetᵐ hoc caſu tanqͣꝫ proximior agnata ad mitteretur: vt. l. i.§. vi­dendū d̓ ſuc ceſ. edic. ſe­cus ſi ſimpli citer. vt ibi not. do. et hanc diſtin­ctio nē bal. pau. de caſ. hic latiuſ cō probat quē vide. ⁊ eius cōſi. cccxi. Ecu r ſari. Al legat bal. hͦ no. ꝙ eſt re­currēdū ad teſtes de in tenti. quia verba ꝓlata ſufficiūt alle gari ⁊cͣ. ita ipſe in. c. i. ī vna addit. parua de cōten. inter me ⁊ do.