Seite
De acqui. here. perdat̉ volūtate. hoc eſt repudiatione p̄ſūpta: ⁊ tunc vno caſu tm̄ perdit̉.ſ. qn̄ quis exͣneꝰ vult vti ꝯtrarijs modis ex eadē ſcriptura ſi pͥmo pe­tijt: ut ex teſtō: nūc ex codicill̓ uel ecōtra: ut. l. fi. C. de codicil. ſꝫ ſi ex diuerẜ ſcripturis uel diſpo­ſitionibꝰ veniret: nō induceret̉ repudiatio: ut. l. legitimā. sͣ. de pet. here. rō: ꝗa talis error īpedit volūtatē: per cōſequēs impedit repudiationē. hoc eſt qd̓ hic dicebat paulus: ⁊ bene. reproba ta opi. papi. ſicut dubitans de viribꝰ teſtamenti errādo in iure uel facto nō pōt adire hr̄ditatē: vt. l. ſi is ad quē. ⁊. l. heres inſtitutꝰ. ⁊. l. ſeq. sͣ. e. ⁊ hoc ꝓpter impedimentū uoluntatis. Itē ille error impediret repudiatōnē: vt. l. iiij. ⁊. l. is po teſt. sͣ. e. Cōtra hoc tn̄ facit. l. ſi patronꝰ. in prī. .jͣ. de his que in frau. pa. Rn̄. ꝙ illud eſt reſpō­ſuꝫ papi. ⁊ ibi patet p̄cedēs error eodē mō quo hic. uel ſuſtinēdo dicas ꝙ ibi perdit̉ actio reuo catoria cōpetens patrono q̄ cū cōtra ius ciuile detur facilius ꝑdit̉: ut. l. in honorarijſ.§. ſed cū reſciſſa. de act. ⁊ ob. Quādoqꝫ querit̉ vtrū ꝗſꝑ errorē iuris perdat lucrū: nō dico repudiatiōe vera vel p̄ſumpta: ſed ex alia iuris diſpoſitōne: ⁊ tūc aut lex priuat aliquē ꝓpter aliqd̓ qd̓ cadit in delictū: ut matrē nō petētē tutorē filioª: ⁊ iu­ris error non excuſat: ut. l. fi. C. qui pe. tu. rō pa tetᵇ ibi ī tex. Aut priuat̉ ꝓpter aliud qd̓ non ca dit in delictuꝫ: ut quia infra tēpus: tūc diſtīguit̉ aut potuit cōſulere per itiores ſe. aut bo. poſ­nō petit: ut dicā in. d. l. bonorū. nec poſſet dici ꝙ ibi eſt tacita repudiatio nō petēdo infra tp̄s quia dico ꝙ illud nō ꝓcedit ex tacita repudiati on ſed ex legis diſpoſitione. Quid enī ſi ille infra tēpus ꝓteſtaret̉ ſe velle repudiare. Certe eodē mō concluderet̉. uel ſi ītelligeres ex repu­diatione: intellige ficta a iur̄ non preſumpta ex aliqua voluntate. Scd̓o cāu qn̄ queris an̄ ꝗs pͥ­uetur lucro iā acꝗſito: qd̓ tn̄ repudiare pōt: ut ī legato per errorē iuris. Et dic ꝙ non ibi ẜm pa pi. ut. l. q̄ fideicōmiſſum. jͣ. de le. ij. que eſt d̓ rn̄ papi. Et ideo ſi hic eſſet filius ſuus hereſ cui he reditas patris eſt ipſo iure queſita: lꝫ ſi vult pōt ſe abſtinere: ut. l. neceſſarijs. sͣ. e. tunc per igno­rantiam iuris non videtur repudiare: etiā ſcd̓m papi. quia eſt eadem rō que in legato: ut. d. l. q̄ fideicō. que in filio emancipato uel ſui iuris exi ſtente non ꝓcederet ſed haberet locū p̄cedens diſtinctio: ut. l. ij. C. de iuris ⁊ fac. igno. Ad glo. .l. filiū. sͣ. e. dico ꝙ nō dicit verū. ⁊ in. l. illa filius ſciebat ius ⁊ factu. ⁊ hoc tenet gl. ij. ⁊ lꝫ diceret ꝙ putaret patrē dementē non credit̉ ei: quia ſci re preſumit̉: ut ibi dixi. Quero ⁊ reuoco ī du biū vtrum hic fuerit bene pronūciatū. Reſpō. ſi iudex mouit ſe per reſpon. papi. male iudica­uit. ſed ſi alia ratione potuit bene iudicare.ſ. ſi clodius heres ante aditam hereditatem deceſ­ſiſſet. hoc ſentit gl vlti. hic ⁊ bene. Ue neptis. Poſt abſten­tionem cohe redum alius ſe implicans vniuerſe he reditati vniuerſis oneribus tenet̉. h. d. No. ꝙ poſt abſtentionē coheredū īmiſcendo ſe om nibus bonis perdit quiſ beneficiū: ut. l. cū hr̄di tate. ⁊. l. ſi minor. sͣ. e. nō hētis hic alia recitāda. Ex. l. ſequenti. An qn̄ vni deferunt̉ plures portioneſ vnius hereditatis ex diſpoſitione defūcti ſi habꝫ vnā portionem cogatur habere omnes: ibi. Circa primū. Et quando deferunt̉ plures portiones quedam ex diſpoſitione defuncti quedam ex di ſpoſitione. l. quis cogatur habere totū: ibi. Cir Lo­c dius tuto­rē filio AD De ꝙ pau­d̓ caſ. hic di cit ſe conſul uiſſe ꝙ illud eſt verum ſi potuit con­ſuluere peri tiores alias ſecus: vt qꝛ eſſet in lociſ ruſticanis ⁊ tn̄ diligēter bona admi­niſtraſſet li cet non peti erit tutoreꝫ tn̄ qꝛ ſolum errauit ī iu re poſitiuo non autem naturali uel quaſi dixit ipſam excu ſandam ab illo rigore iuris ⁊ qd̓ ita eſt ve­ritas ſicut d̓ us eſt. b Ratio patet. Et ad de ꝙ iuris ignorantia excuſat a pe nis doli nō late culpe. l. bene. de pre ſcrip. xxx. an no. ⁊ no. an ge. in. l. ſicut ad fi. de pre ſcrip. xxx. an no. dolus ⁊ lata culpa n̄ equiparātur ī delictis qn̄ tractaretur de perditio ne fame ⁊ ꝑ ſone. l. lege cornelia. de ſicc. in here. ditate tamē acquiſita nō nocet error iuris. glo. ē no. ī. l. fidei. commiſſuꝫ. de le. ij. ſed ī d. l. fi. v̓. ſi ꝗſ vero. videt̉ probari qd̓ error iuris noceat. nam ibi dicit tex. lucra nō ca pere ⁊ debi­ta amittere. ſi enim debi tum amittit tractat d̓ dā no vitādo. ſi ca ſcd̓m. Et quid quando vni plures heredita­tes deferuntur ⁊ primo quādo deferuntur plu res hereditates vnius ex diſpoſitiōe vnius: ibi. Circa tertium. Et quid quando plures heredi tates vniuſ ex diſpoſitione diuerſorum: ibi. Cir cha ſecundum. Et an quando plures heredita tes diuerſorum ex diſpoſitione diuerſorum de feruntur an vna adita cogatur omnes habere: ibi. Circa tertium. Et quid cum plures heredi tates diuerſorum ex diſpoſitione tantum vnius ex illis ⁊ qualiter tribus modis hoc contingere poteſt. Et an cum quis vult adire paternaꝫ ⁊ re pudiare pupillarem uel adire pupillarem ⁊ re­pudiare paternam an poſſit: ibi. Quarto. Riſto. In eum qui poſt abſtē tionem vniuſ omnia bo na vendicat dantur actio. in īteg. h. d. Quero in quo differat hec. l. a precedenti. Rn̄. in precedenti fuerūt abſtenti ꝑ reſtitutōeꝫ in integ. hic vero vnus ſe abſtinuit per benefici um abſtinendi conceſſū a pretore mortuo. Itē in precedēti dicitur ꝙ tenetur ad vniuerſa one­ra paſſiue. hic vero poteſt intelligi ꝙ ad euꝫ trā ſeant omnes act. actiue. Opasͣ. e. l. cum here ditate. So. hic volebat vti beneficio illius. l. ibi non volebat. Contra īmo qui habet vnam por tionem cogitur habere omnes alias inuitus: ut .l. quidam eulogio. C. e. l. i. ⁊. l. ſi ſolus. sͣ. e. So lu. ibi quando plures portiones deferuntur ex diſpoſitione defuncti. hic quando vna ex diſpo ſitione defuncti: alia ex diſpoſitione legis.ſ. per ius ac. circa quod glo. poſuit ſummā ſuā in. l. ꝗ dam eulogio. C. e. ⁊ ibi Cy. ⁊ Dy. poſuit in. l. i. .sͣ. e. Ego ut tibi materia iſta liqueat reſeruaui eam hic. ergo ut eā plene habeas diſtīgue ple niſſime quattuor caſus. primo quādo deferun­tur vni plures portiones vnius hereditatis ex diſpoſitione defuncti. ſecundo quādo deferun tur plureſ portiones: quedam ex diſpoſitiōe te ſtatoris quedam ex diſpoſitiōe legis: vt per ius acc. tertio quando deferuntur plures heredita tes. quarto quando plura legata. Circa pri­mū dic. aut quis errat circa quotā ſeu quotas ſi bi delatas: quia putat de maiori uel minori ꝙͣ ſit: ⁊ diſtingue: ut no. sͣ. e. l. ex ſemiſſe. ⁊. l. ſi quiſ extraneus.§. ſi quis partē. aut eſt certuſ de po­tione ſeu portionibus ſibi delatis: ⁊ tūc aut to­tum relinquit̉ vno noīe: aut diſtinctis partibꝰ. primo caſu aūt relinquit̉ libero: aut ſeruo. Si li bero: tunc aut adijt ipſe aūt heres eius. ſi ipſe tūc aditione partis totum uidetur adir̄: nec po teſt ſcindere vnitateꝫ relicti: ut. l. i. ⁊. l. ſi ex aſſe­sͣ. e. ſi non adeunt heredes eius forte ex iure d̓­li. ad eos tranſmiſſo: tunc ſi ſunt plures poſſūt pro parte adire. ar. l. legatariuſ. in prin. jͣ. de le­.i. ⁊ per rōnem poſitam. sͣ. e. l. cum ſeruꝰ: ut. ibi dixi. ſi vero relinquitur ſeruo: tūc aut eſt ſeruus vnius ⁊ non pōt ſcindendo adire pro parte. s. ē. ⁊ quia ceſſat rō. l. cū ſeruꝰ. sͣ. e. aut eſt ſeruꝰ plu riū ⁊ pōt adire ꝓ parte: ut. sͣ. e. l. ſeruꝰ duorū. ⁊ .l. ſeruꝰ cōis. ⁊. l. ſe. Scd̓o cāū quādo plures partes deferuntur diſtinctis partibuſ: tunc aut deferuntur mihi omnes per me: aut omnes ꝑ alium: aut quedam ꝑ me: quedam per aliū. pri mo caſu omnes deferuntur mihi eodē iure: pu ta inſtitutionis. aut diuerſo.ſ. quedā iure inſti­tutionis ⁊ quedā iure ſubſtitutionis. Si primo modo: aut omnes pure: ⁊ vnius aditiōe videor adire totū etiā ſi aliquē habeā ſubſtitutū vel cō iunctum: vt. l. ij. ⁊. l. ſi ſolus. sͣ. e. ⁊. l. ꝗdam eulo­gio. C. eo. ſi uero quedā pure: ⁊ quedaꝫ ſub cō lucra capit tractat d̓ lu cro captādo qͥ diſtinctio ſit ī ignorē te ignorātia iuris. l. iuri­⁊. l. error. d̓ iuris ⁊ fac. igno. non in errante ī fa­cto. l. i. de iu ris ⁊ fac. igͦ. ⁊ tn̄ ibi ſi ꝑ ignorantiaꝫ iuris eligit venire iure directo cre­dens d̓ iure poſſe venire ad heredita teꝫ tanqͣꝫ di recto heres ex teſtō: ⁊ n̄ poterat niſi ex codicillis ⁊ per fidei­cōmiſſum ī caſu in. d. l. fi. ſibi impu tet. nocꝫ enī ſibi illa iuriſ ignorantia: vt non poſ­ſit poſtea he reditateꝫ ſi­bi delatā iu re fideicom miſſi petere Fallit ī aſcē dentibus et deſcēdētibꝰ ibi enume­ratis ī. d. v̓. ſi ꝗſv̓o. qui elegerūt ve nire iure di recto ⁊ ſuc­cubuerūt qͣꝫ uis ꝑ igno­rantiā iuris excuſent̉ ⁊ poſtea veni re poſſūt iu re fideicom miſ. tanquā heredes ex codicillis.i. per fideicō­miſſuꝫ. AO DE ad hāc .l. ꝙ conſul uit bal. ī ter minis conſi lio. cccxliij. primo vol.