Seite
poterit apeſſari. de appel. p̄terea. Et deſcribun tur bona q̄ tn̄ fiſcus de facto nō occupat niſi pꝰ annum. Itꝰ hͦ iteꝝ ꝑ edicta reqͥret̉ accuſaſꝰ. ⁊ citans mittit lr̄as ſuas iudici vel rectori loci in qͥ deget accuſatꝰ. vt ꝑ illum citato innoteſcat ſe accuſatum vel citatum. ⁊ bona eius eſſe annota ta. Inde venit v̓bum annotare vel econtra ab hͦ v̓bo ip̄m nomen. Annotatio ſacra dr̄ reſcpͥtum illud qd̓ imꝑator ꝓprio motu mētis indulget alicui. ꝯſtituēs ẜm p̄ces eius ſeu illiꝰ aliꝗd fieri vel non fieri. C. de diuer. reſcp̓. l. fi. ⁊ ibi in glo. Et notat cardinal̓ ſabor. in. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcpͥ. dr̄am int̓ annota­tionem ⁊ p̄gmaticam ſanctionem. Anima no. Io. an. c. vnico.§. ſcire. de ſacͣ vnc. An̄ ſigͥficat an̄ rem factam ſꝫ bn̄ inchoatam. ff. ſi cer. pe. l. ij.§. iteꝫ mutuum. vbi de hͦ. ⁊. ff. de v̓. obli. l. ꝗ ante. ⁊. l. eū ꝙ ita.§. q̄ſitam. Annus quot dies ⁊ menſes hēat. no. glo. in. c. ſi ꝓpter. de reſcri. li. vj. ⁊. c. cum ſit. de elec. Nam annus ꝯtinet. ccclxv. dies. vt in. l. cum heres.§. ſtichus. ij. ff. de ſta. libe. Et qn̄ annus inceptꝰ ꝓ ꝯpleto habeat̉. vide. Inno. in. c. generalē. de eta te ⁊ qͣli. ⁊ archi. in. c. ſi annum. de iudi. li. vj. ⁊ ī .l. cum biſextus. ff. de v̓. ſig. Item ꝗdam ꝯputāt annum ab incarnatōe dn̄i. vt. xxxiij. di. In noīe dn̄i. in pͥn. Alij a natiuitate dn̄i. de hͦ glo. in.§. forma. ij. q. vj. ⁊ in ſpe. de inſtru. edi. in pͥn. in p̄­ma columna. Annꝰ iubileꝰ dr̄ annꝰ remiſſionis. qꝛ eo āno de­bita remittebant̉. ẜui hebrei dimittebant̉ liberi ⁊ omnia reuertebant̉ in p̄ſtinū ſtatum. ⁊ eſt an­nus ꝗnqͣgeſimꝰ. vt in. c. in iubileo. de peni. di. j. Annuꝰ vel annuatim ex ꝓprio ſigͥficato ſigͥficat multiplicatōꝫ ſimplicit̓ ſiue indet̓minate. Sed qn̄ applicat̉ caſibꝰ. ſigͥficat diuerſimode ꝓut ex diuerſificatōe materie ꝯcludit̉ ꝓferētē intellexiſ­ſe. vt pacto ſeu ſtipulatōe ꝓmittis. x. ticia ānua vel annuatim. ſignificat multiplicatōꝫ ꝑpetuā. qꝛ ſigͥficat ꝓmiſſam ſummam deberi ei cui ꝓmit tit̉. eiꝰ heredi. ⁊ heredis hēdi ⁊ ſic in infinitum. Ideo dr̄ in. l. ſtipulatio. ff. de v̓. ob. ꝙ ſtipulatio annua eſt ꝑpetua. Et nota ꝙ annuum legatum ꝓ pͥmo anno eſt puꝝ. ⁊ ꝓ alijs annis eſt ꝯditio­nale. qꝛ ꝓ qͦlibet anno debet̉ legatorio ſi tunc vi uit. Si v̓o mortuꝰ eſt. tunc n̄ debet̉. nec ſi depor­tatus eſt. qꝛ talis ciuil̓r mortuꝰ eſt ⁊ non hꝫ ius capiendi ex teſtamēto qd̓ eſt ciuile. l. cum in ſin­gulos. de an. lega. vbi dr̄. ꝙ ꝑ ſingl̓os ius inſpi­cit̉. Sꝫ ibi ꝓmitto tibi. x. annua vt ſis ꝓcurator meus in ꝑlamento. ſignificat̉ multiplicatio tꝑa lis ex cauſa q̄ apponit̉ de eſſendo ꝓcuratorem. qꝛ morte finiet̉. ſic ⁊ obligatio q̄ ex hͦ inducit̉. De hͨ vide. l. annua.§. fi. ⁊ to. ti. ff. de an. lega. Angaria penultima longa. eſt iniuſta exactio vel ꝯpulſio. Naꝫ angarie dicunt̉ ꝑſonalia obſe­quia ꝓprijs ſumptibꝰ p̄ſtita. c. Non minꝰ. de im mū. ec. Sunt gͦ q̄daꝫ ꝑſonales p̄ſtatōes q̄ a vul go dicunt̉ capitōes. Sꝫ ꝑangarie penul. longa vide. jͣ. de per. Anſa eſt nodus curſilis ⁊ facilis ad ſoluendum ita factꝰ. ꝙ ſi recte trahit̉. caput fili omnino ſo­lutꝰ eſt. vt no. Ber. in. c. cū olim. de v̓. ſig. vbi dr̄ in tex. dum anſam ſoluimꝰ nodum dicimus liga uiſſe Antapoca ſiue ātipoca ſiue ātepoca qd̓ idē eſt ẜm aliqͦs. ⁊ ẜm azo. ī ſū. d̓ fi. īſtru. v̓. d̓ atapocis vocat̉ cirogͣphū qd̓ facit debitor creditori ī qͥ ꝯfi tet̉ ſe ſoluiſſe tantum. Et ſic eſt de ſolutis. Et fit a debitoe̓ in hūc modū. Confiteor me tantū vſu raꝝ noīe vel penſionis ſoluiſſe. Et dat̉ creditori ⁊ ſic non dr̄ ab anti qd̓ eſt ꝯͣ. ſꝫ ab an̄ ẜm Io. qꝛ ſit an̄ apocam. vel ab anti qd̓ eſt ad. qꝛ eſt indu cta ad ſecuritatē creditoris. Et fit et an̄ apocā. Qui em̄ alieno noīe poſſedit ⁊ penſioneꝫ ſoluit vel q̄ creditori vſuras repn̄tauit. ſi qn̄ dicat ſe ſuo noīe poſſediſſe. ⁊ ita demū factū vel p̄ſcpͥtio ne liberatū ꝯtendit ius agentis facit vacillare. niſi dn̄s vel creditor vſuras vel penſiones p̄teri ti tꝑis ſibi ſolutas ꝯprobꝫ. ꝓbat at̄ ꝑ antipocā debitoris. C. d̓ fi. īſtru. l. pl̓es. vbi glo. dat tres modos dd̓i. Uel vt alij dicunt. antapoca eſt ſcri ptura quam facit debitor obligando ſe ⁊ in qͣ fa tet̉ ſe debē. Et fit ꝯͣ apocam dd̓o. Confiteor me debe̓ ⁊cͣ. Et ſic dr̄ ab anti qd̓ eſt ꝯͣ. Apoca at̄ ẜm omnes eſt ſcpͥtura creditoris ꝯfi­tentis ſibi a debitore ſolutum. Et ſic apoca eſt de receptis. ⁊ fit a creditore. puta ꝯfiteor me re­cepiſſe tantum. ff. de ꝯdi. l. fi.§. ticiꝰ. ff. de fur. l. Qui tabulas.§. apoca. ⁊ de accep. l. acceptila­tio.§. j. Plane at̄ ꝯſulit̉ creditori vel dn̄o. vt dā do apocam debitori vel colono. vt exemplar reti neat cum ſubſcpͥtione debitoris vel coloni. vel creditor det colono apocaꝫ ⁊ recipiat ab eo an­tipocam ẜm azo. Dicunt gͦ tercij vt Ia. de are. ꝙ creditor ſcribat duas apocas ⁊ dat eas debi­tori vt vnam ſibi retineat ⁊ in alia ſe ſubſcribat ⁊ reddat eam creditori. Qd̓ non placꝫ accur. vt in glo. p̄alle. l. pl̓es. Itm̄ Hoſti. de fi. inſtru.§. ꝗd ſit antipoca. vbi addit v̓ſum. Apoca ſit dan tis antipoca ſuſcipientis. Alij tn̄ dicūt. ꝙ apo­cas ⁊ antipocas hodie general̓r vocamꝰ oīa do­cumenta ⁊ ſigna. q̄ ſolēt fieri. ſiue in ſcpͥtis ſint ꝯfecta ſiue in trunculis v̓gaꝝ. qͣs ꝗdam dicas vocant. Hodie freq̄nter fieri ſolent int̓ ſuꝑioēs ⁊ inferiores diſpenſatores in domibꝰ dn̄oꝝ ſi­ue diuitum. Et etiam int̓ creditores ꝗ retinent ſibi famam ⁊ debitores ꝗ recipiunt ibi minore qͣntitatem v̓ge vel dice in ſignum ſolutōis faci­ende. Differt tn̄ cirographum ab antipoca vel