Seite
apoca. quia cirographum dicit̉ cum duo paci­ſcentes faciunt duas ſcpͥturas ⁊ ſub eadem for­ma v̓boꝝ ꝯficiunt ⁊ mutuo tradunt. Animaduerſio dr̄ pena. qꝛ animaduertere eſt punire. vnde dr̄. animaduertendum eſt in faci­noroſos homines. Item animaduerſio dr̄ cu­iuſlibet oꝑis certa determinatio ẜm quam ꝗs ꝓ mercede ſua ſuſcipit certum opus ⁊ determi natum ſuis impenſis faciendum. vt terraꝫ co­lendam vel domum ꝯſtruendam. Etiam anim­aduerſio eſt ꝯſideratio qͣ ꝗs puniendus ſit ⁊ qͣ pena. qͣliter ⁊ quō in ꝑrochijs ⁊ circūſtantijs cō uerſet̉. Hinc etiam ſignificatio v̓bi animaduer tere ꝯſiderari pt̄ ſuo modo. Anceps eſt aliꝗd ſeu aliꝗs huc ⁊ illuc fluctuās ⁊ dubius an iſtud vel illud rapiat ⁊ anxius in quam ꝑtem declinat. ẜm yſid̓. li. x. ethymo. Anthidotum ponit̉ ꝓ ꝯͣ vl̓ ꝓ ꝯͣdato. Et ſolet di­ci qd̓ dat̉ ꝯͣ venenum. ⁊ ſic ponit̉ ꝓ medicina. vt in. c. ceteꝝ. de iura. calum. inde anthidottarius ⁊ eſt liber in medicinis. d̓ iureiur̄. c. j. in cle. vbi Anthidoꝝ eſt etiam contraria donatio. ita ex ponit glo. ſuꝑ v̓. anthidora. in. l. Sꝫ ⁊ ſi lege.§. ꝯſuluit. in fi. ff. de pe. here. ⁊. viij. q. ij. illud. ⁊ de teſta. Cum in officijs. Antiſtes dictus eſt ſac̓dos eo ꝙ an̄ ſtat. c. Cle­ros. xxj. di. Communit̉ tn̄ ſumit̉ ꝓ ep̄o ẜm glo. in cle. dudum. de ſepul. Anthiteſis eſt figura q̄ ponit caſum ꝓ caſu ⁊cͣ. di. ix. c. ego ſolus eis ſcpͥtoꝝ.i. ſcriptoribꝰ. vbi ponit̉ genitiuꝰ ꝓ datiuo. De figuris vi. c. forꝰ de v̓. ſig. in. glo. Amminiſtrator reꝝ publicaꝝ ē ꝙ tꝑalia gerit. Sed mgr̄atꝰ qꝛ iuriſdictōꝫ exercet. ẜm azo. C. de adminis. reipublice. li. xj. in rubri. Apparitores dicunt̉ ꝗ citant ꝑtes ⁊ eas appare̓ faciunt in iudicio. hͦ nomen inde tͣhentes. Uel dicunt̉ ideo apparitores qͣſi apparatores qꝛ ipſi apparent in iudicio. Item dicunt̉ catholicant qͣſi ꝯmuniter ⁊ vulgariter ẜuientes vt pedelli ad iudicium. Item dicunt̉ officiales ẜm Azo. Uel ẜm Iſi. apparitor dr̄ ille eo ꝙ appareat ⁊ vi­deat̉ vt p̄ſto ſit ad obſequm vel aliꝗd audiens teneat. Et no. ꝙ regularit̓ ẜm leges an̄. lit. cō­teſta. ꝯͣ abſentem non ꝓcedat̉ ad diffinitiuam ſnīaꝫ. niſi excepto vno caſu ꝯͣ apparitores.i. nū cios generales duꝫ ip̄i deliq̄runt in officio ſuo. Secꝰ ſi al̓r deliq̄rent. vt no. in glo. ſum. iij. q. ix. Et de apparitore habetur in. c. tua. de homi. ⁊ glo. magna. in. c. veritatis. de do. ⁊ cōtu. Apes vel apis eſt auis volatilis. de ꝯſe. di. v. Nunꝙͣ de deci. nūciꝰ. Et hꝫ apium in genitiuo plurali. vt inſti. de re. diui.§. apium natura. ⁊ hͦ qn̄ in noīatiuo hꝫ apes. licꝫ ẜm alex. hꝫ um ī genitiuo tn̄ apis hꝫ in nominatiuo. vnde v̓ſus. Um tibi donat apis ſed apes dat ium gr̄o. Apex eſt ſummitas honoris vel diſtinctōis no ta. Nam qd̓ in ſummo diſtat a pedibꝰ vel infi­mis. Et hec ſummitas reſpicit tꝑalia. vt in. c. ſolite. de maio. ⁊ obe. Etiaꝫ ſumit̉ ꝓ lr̄a vt dixit xp̄c minimus apex non peribit. Item ſumit̉ ꝓ ſubtilitate dum dicimus. de apicibꝰ iuris non diſputandum. ff. manda. l. ſi fideiuſſor.§. que­dam. Appellatio ẜm azo. eſt a minore iudice ꝑ inuo­cationem maioris iudicis p̄textu iniꝗtatis pri­me late ſnīe reſciſio. ff. de mino. l. p̄fecti. Item eſt de minori iudice ad maiorem ꝓuocatio ẜm ſummiſtas. de ꝯſue. c. ij. li. vj. in. glo. iiij. Uel al̓r ẜm Hoſti. Appellatio eſt iuriſdictionis pͥoris iudicis ꝑ inuocatōꝫ ſuꝑioris iudicis rite facta ſuſpenſio. ⁊ hec diffinitio ẜm eum ꝯpetit tam ẜm le. ꝙͣ ẜm can. Ad hec de offi. dele. c. paſtora lis.§. p̄terea. Uel ſic. Appellatio eſt ab audien­tia minoris iudicis ad maiorem ꝓpter gͣuamen illatum vel ꝯminatum ꝓuocatō. de appel. vt de­bitꝰ. ⁊. c. cum ceſſante. Et ſi exͣ iudicium appel­lat̉. tunc eſt ſuꝑioris inuocatō ſeu ꝓtectio ab ī­iuria vel gͣmine irrogando. c. cum ſit romana. e. ti. de ap. rela. ⁊ recū. Et appellatio ⁊ recuſatō ſt̓ paria. de ap. ſuꝑ eo. ij. rn̄ſo. Et hͦ qͦ ad modū. Sicut non admittit̉ fruſtratoria appellatō ita nec recuſutio. Orn̄t tn̄. qꝛ recuſo ſi non grauor non tn̄ appello a iudice in quem ꝯſenſi niſi gͣuer ⁊cͣ. vt de offi. dele. c. ſi ꝯͣ. in glo. fi. li. vj. Et nota aliqͥs caſus in ꝗbꝰ nō appellat̉. vn̄ appellare ve­tant ſcelꝰ excellentia pacta. Contēptꝰ ꝑtis ⁊ int̓­dictio facta. Arbitrium res q̄ ꝑit eſt ſi longiꝰ a­cta. Scelus qꝛ in notorio delicto nō appellat̉. c. cum ſit romana.§. p̄terea. de ap. ⁊. c. ꝯſuluit. e. ti. Item excellentia iudicis vetat appellari. qꝛ a papa pͥncipe ſenatuſconſulto p̄fecto p̄torio nō appellat̉ ẜm Goſ. in ſum. Pacta qꝛ ſi paciſcant̉ ꝑtes ne appellāt n̄ poter̄t appellare. ff. a ꝗbꝰ ap. n̄ licꝫ. l. j. Contemptꝰ ꝑtis qꝛ ꝯtumax nō audit̉ appellās. xxiij. q. iij. d̓ illicita. niſi veniat adhuc iudice ſedēte ꝓ tribunali. ff. de ī inte. reſti. l. vl. Ul̓ niſi eēt ꝯtumax ī exhibēdo. l. creditor.§. miſ­ſus. ff. e. ti. Int̓dictō fct̄a. qꝛ qn̄ inhibet̉ a papa appellatō appellari n̄ pt̄ niſi exp̄ſſa cā ꝓbabili ⁊ ꝓbata corā eodē iudice a qͦ appellat̉. Arbitriū qꝛ ab arbitrio n̄ appellat̉. C. de arbi. l. j. Sꝫ pe tit̉ reductō. l. penul. C. e. ti. ⁊ in ſum. Goſ. Res q̄ ꝑit. nā ſi res ex dilatōe patet̉ detrimētū ſic ꝙ eēt ꝑitura. n̄ admittēt̓ appellatō in cā. Si lōgi­acta. naꝫ āno dat̉ a iure ad ꝓſeq̄ndū appellatōꝫ ⁊ decendium ad appellandū a tꝑe ſnīe vel moni tōis. de ap. romana. li. vj. d̓ teſti. ſigͥficauer̄t. ij. q. vj. anterioꝝ.