ꝑſone ſcꝫ actor. arbiter ⁊ reus. Ideo alij dicunt Arbitriū eſt actꝰ trium ꝑſonaꝝ ſuꝑ ciuili q̄ſtione in qͣ ſi iudicio ꝯtēdentiū. Uel ẜm hoſti. Arbitrium eſt pt̄as alieno volūtarie tͣdita ⁊ recepta ad ꝓnūciandū in lite ꝓut arbitrio ſuo riſuꝫ fuerit. aliqn̄ certa pena vallata ⁊ certis t̓minis limitata. Sꝫ ꝯpromiſſum eſt pt̄as arbitris data qͦꝝ arbitriū eſt ſnīa arbitͣlis q̄ etiam laudum dr̄. Et arbitriū ſeu arbitͣtꝰ ſuo ꝓprio ſigͥficato ſigͥficat libertatē arbitͣndi ⁊ volūtatē rōne regulatam. Et vbi actꝰ ponit̉ in arbitrio ſeu arbitu. ſigͥficat ꝑ modū ꝯditionis. vt ꝙ actꝰ valeat ſi arbitrio decernat̉. Et hͦ diuerſimode ẜm di uerſitatē materie ſubiecte. v̓bi gr̄a. Promitto ti bi equū arbitͣtu ticij. ticio nō arbitrante. qꝛ non vult vel non pt̄ arbitͣre nulla eſt ꝓmiſſio. nec recurrit̉ ad arbitriū boni viri. l. ſi ꝗs arbitͣt. ff. de ver. obli. Rō. qꝛ ꝯͣhens de arbitrio illiꝰ tm̄ ītellexit. qꝛ hec v̓ba important. vbi at̄ ſtat ꝑ illuꝫ cui ꝓmittit̉ ꝯditio ſtatim deficit nec ꝓmiſſor decetero ex illa ꝓmiſſione pt̄ obligari. vt. l. ſi ꝗs. p̄alle. Econtͣrio ſi ꝑ ꝓmiſſorē ſteterit ꝯditio ſtatim hēbit̉ ꝓ impleta. ar. l. iure ciuili. ff. de ꝯdi⁊ demon. vt ꝓmiſſio ſit efficax ſiue ille arbitret̉ ſiue nō. Sꝫ boni viri arbitriū ad qd̓ tunc recur rit̉. ⁊ hͦ ideo ne ſit in pt̄ate debitoris ſe liberare a ꝓmiſſione. Arbitrium tutele.i. actio tutele eſt q̄ dat̉ pupilo ⁊ eiꝰ hēdi ꝯͣ tutorem ⁊ eiꝰ hēdem finita tutela vt rōnes ſui actꝰ efficiat. ⁊ pupillo reddat. de hͦ ſupͣ actio tutele. Arbores furtī cede̓. ē ſcindē vl̓ inſcidē arbores inſcio ⁊ inuito dn̄o. Et ꝯpetit ꝯͣ ip̄ꝫ dānū dantē ad duplum damni dati. Etiaꝫ ꝯpetit huic actō legis aꝗlie. de ꝗbꝰ. sͣ. loco ſuo. Archicancellarius. Re. jͣ. cancellariꝰ. Archiepiſcopꝰ eſt pͥnceps ep̄oꝝ. xxj. di. cleros. Archiſinagogꝰ eſt pͥnceps ſinagoge. Achidyaconꝰ ē pͥnceps dyaconoꝝ ꝗ imꝑat ſubdyaconibꝰ ⁊ leuitis. vel eſt oculꝰ ep̄i ad ꝯſpicien dum corrigendū ⁊ emendandū ꝑ ep̄atum exceptis arduis. Et dꝫ audire iurgia ſingl̓oꝝ ⁊ hr̄e curaꝫ ⁊ ſolicitudinem in eccl̓ijs ⁊ de clericis. vt in. c. ad hͦ. de offi. archi. inde venit archidyaconatꝰ. ⁊ qn̄ fit ꝑ electōeꝫ tunc eſt dignitas. ſi d̓o habitus ſit ꝑ collationem n̄ eſt dignitas. vt no. in. c. decernimꝰ. de iudi. Archip̄ſbiter qͣſi pͥnceps p̄ſbiteroꝝ. ꝗ tn̄ ſubeſt archidyacono. cꝰ mīſteriū ⁊ officiū cum officio archidyacono ponit̉. xxv. di. ꝑlectis. Archimandrita eſt paſtor ouium. Un̄ archimā drita ſit ouiū tibi paſtor. ⁊ ponit̉ ꝓ ep̄o. j. q. vij. Diſpenſatōnes. qͣſi pͥnceps ouium. ab archi. i. pͥnceps. ⁊ mādros grece qd̓ ē ouis latine. Archinum publicū.i. armarium publicum. ſcꝫ vbi libri ponunt̉ ſeu inſtrumēta ſeu acta. Et hr̄ C. de fi. inſtru. in aut. ad hec. ⁊ no. xxx. q. j. ꝑue nit. Et deriuat̉ ab archa. Dic̄ eī hiero. ī ꝓlogo Heſter ſeip̄m libꝝ leuaſſe de archinis hebreoꝝ Archariꝰ eſt ꝗ ſuſcipit auꝝ ⁊ argentum publicua poſſeſſionibꝰ ẜm accur. in glo. C. de pon. l. j. li. x. vel dr̄ cuſtos arche. vl̓ ꝗ facit archas. Et fuerunt tres arche in tribꝰ tꝑibꝰ. Un̄ tꝑibꝰ tres eſ ſe tribꝰ cognouimꝰ archas. Prima noe. moyſi fuit altera. tercia xp̄i. Lege carens ſub lege manens a lege ſoluta. Hanc pelagus tulit hanc moyſes hanc ſpūſſanctus. Archiatri dicunt̉ ſummi medici. ab archos. i. pͥnceps. ẜm accur. C. de comi. ⁊ archi. li. xij. in rubri. Arca eſt fundus nudus vbi n̄ eſt edificium. C. de ſolu. l. ꝗ res.§. arca. Arcꝰ eſt pons lapideꝰ. Nec appellatōne arcꝰ venit pons ligneo. ff. de aqͣ plu. arc. l. ſupͣ iter. Architectꝰ ſeu architector eſt pͥnceps artificum vt fuit zorobabel vl̓ pͥncipalis edificator vel do moꝝ tector. Arenga eſt apta ⁊ ꝯcors v̓boꝝ ſnīa. q̄ ponit̉ ptꝰ ſalutatōꝫ in pͥuilegijs arduoꝝ negocioꝝ. Aropagus eſt villa v̓tutis vel eſt vicus in athenis vbi fuit olim ſummum ſtudium. Arreptitius.i. poſſeſſus a demone. Argentarij ſunt qͣſi campſores vel argentarie menſe exercitores q̄ ſinguloꝝ ſolebant rōnes.i. calculos ⁊ inſtrumenta ꝯfice̓ ſcribentes accepta ⁊ data. ita ꝙ ex ſeptis eoꝝ q̄ erat ꝯmunia. doceat̉ ⁊ ſciat̉ qͣntum datū ſit ⁊ qͣntum acceptum ꝗ al̓s dicunt̉ nūmularij. vt. jͣ. de. Q. Argentifodine aurifodine ſulfurifodine lapifedine arenefodine ſunt loca in quibꝰ hmoi res metalla fodiunt̉. Argutꝰ eſt ſeu dr̄ ẜm Iſid̓. ꝗ cito inuenit argumentum in loq̄ndo.i. ſubtilis ⁊ aſtutus. Argumentum eſt ratio rei dubie faciens fideꝫ. de here. cum ex iniuncto. Et dicit̉ qͣſi arguens mentem vel qͣſi argute inuentum. vt no. Bern. in ca. forus. de v̓. ſig. Et notat ꝓbationem naturalem. Nam argumentis res plerumqꝫ noſcit̉ ⁊ ꝯprobat̉. fa. l. j.§. idē cornelio. ff. de queſti. ⁊ argumentis eſt ꝓbandum qd̓ liꝗdo ꝓbari non pt̄. ff. de re. mili. l. nō omnes.§. ab arboris. Et ſunt multiplicia argumēta in iure vnum a ꝯtͣ rio ſenſu qd̓ valet. ff. offi. eius cui man. eſt iur̄. l. j.§. huiꝰ. xxv. di. qͣlis. Aliud argumentum ab illuſione vocabuli. ⁊ valet hͦ negatiue. ff. ſi cer. pe. l. ij.§. appellata. ⁊ inſti. de teſta. ⁊ tute. vtrobiqꝫ.§. j. Tercium argumentum ab autoritate ff. ſi cer. peta. l. ij. Quartum argumentum ab abſurdo. C. de temp. in inte. reſti. l. fi. ff. de bo. lib̓. l. naꝫ abſurdum. de iureiur. quem admodū.