turalis ⁊ re ꝯtracta. modo immediate ꝑ ciuilemobligatōꝫ q̄ v̓bis ꝯtrahit̉ tolli non pt̄. qꝛ ciuilisrō ciuilia iura tollere pt̄. naturalia v̓o non. tūcſi fiet ꝙ illa naturalis re ꝯtracta in ciuilem mutabit̉ ꝑ nouatōꝫ. vt dd̓o ſic. Iſtud qd̓ ego mutuaui tibi ꝓmittis. ſi tu dicas ꝓmitto. tunc obligatio illa pͥma efficit̉ ciuilis. ⁊ v̓bis ꝯͣhit̉ ꝑ aꝗlianam ſtipulatōꝫ ⁊ nouatōꝫ. ptꝰ ſi te dicente mihiſit. id qd̓ ego ꝓmiſi tibi acceptum ne habes acceptumqꝫ feres? Rn̄deam. acceptum habeo acceptumqꝫ fero.i. teneo ꝓ me ꝓpagato. Iſto moem̄ tollit̉ obligatio ꝑ acceptilatōꝫ. Et ſic ptꝫ q̄liter habeat fieri aꝗlia ſtipulatio ⁊ acceptilatoDe qͣ viſum eſt. sͣ. acceptilatio.¶ Ara eſt altare ſi pͥma ꝓducit̉ vel ſtabulū porcoꝝ ſi pͥma corripit̉. vn̄ v̓ſus. Eſt ara porcoꝝ breuis. ⁊ non ara deoꝝ.Artanum eſt idem qd̓ aratꝝ. ⁊ aſcendendo dicitur ſciſſum.Ars qn̄qꝫ dr̄ cura animaꝝ. vt. v. q. iij. qꝛ ep̄i. deeta. ⁊ qͣli. cum ſit ars artium cura animaꝝ. ⁊ rōnem dat ibi glo. j. Item ẜm Archi. Ars dr̄ actꝰdamnatꝰ. vt in. c. vnico de vi. ⁊ ho. cle. l. vj. ibi.ſi ꝑ annum artem iſtam ignominoſam facit. adhͦ qd̓ de vſu dr̄. xliiij. di. ſicut hi. Interdum etiaꝫvſure arte iniꝗſſima ex auro auꝝ naſcit̉. Etiambaliſtarij dicunt̉ exerce̓ artem de ſagit. c. j. Etmagi dicunt̉ exerce̓ artem. de ꝯſe. di. v. ne talesEt qͣliter nimium inherentes artibꝰ ſophiſticisetiam liberalibꝰ redarguūt̉. habes in ca. nōne⁊ legimꝰ. xxxvij. di. vbi qͣtuor genera hominumredargunt̉ vel reprehendunt̉. Primo dyaleticiꝗ qͦtidie ī ſua garrulitate torq̄nt̉. Scd̓o phiſiciꝗ oculos trans celum leuant. Tercio v̓ſificatores. Qto cupidi auari ꝗ diuitias ꝑ phas ⁊ nephas acꝗrunt. Etiam ibi rep̄hendunt̉ a beatoHieronimo ꝗ filios ⁊ nepotes faciunt lege comedias ⁊ poetica carmina. ꝑ q̄ ad turpia ꝯuertunt̉. ꝗ puniendi ſunt ſic̄ hely ꝗ cecidit de ſellaſupinꝰ ⁊ mortuꝰ eſt qꝛ filios nō correxit. vt in. c.licꝫ hely. de ſy. Sunt at̄ qͣtuor artes pauꝑtatisſcꝫ grāmatica q̄ eſt pͥncipium. ſꝫ cenſus claudithoſtium. Dyaletica q̄ veꝝ ⁊ falſum inſtruit. ſꝫſepe ſeu ſepiꝰ in ꝑſona ridiculum facit. Ariſmetrica q̄ docet numeꝝ ſꝫ nūmoꝝ neſcit ꝯpoſitum.Et geometria q̄ menſuram terre narrat. ſꝫ nūmo pͥuato exulat. Et ſunt qͣtuor ſcientie p̄ ceteris diſcende. ſcꝫ theologia q̄ eſt anime pabulū.leges q̄ ſunt egenis remedium. Decreta ſublimatio humilium. Et phiſica morbi ſubſidium.vn̄. Eſurit ars decreta tument lex lucra mīſtratPontificat moyſes thalamos medicina ſubintrat. Dat galienꝰ opes ⁊ ſanctio iuſtiniana. Exalijs paleas ex iſtis collige gͣna.Arbiter eſt ꝗ etiam ꝯpromiſſarius appellat̉. Eteſt ille ꝗ ex ꝯpromiſſo. i. ex ꝯſenſu ꝑtium ⁊ ex litigantium electione de cauſa cognoſcit q̄ nullāhꝫ iuriſdictōem ꝓpriaꝫ ſeu delegatam. ff. de arbi. l. j. Sꝫ electꝰ eſt a ꝑtibꝰ diſcordātibꝰ ad eaꝝlitem ſua ſnīa dirimendam. Et gͦ ab ip̄o nō appellat̉ cum ip̄o iure non teneat ſnīa eius. ſꝫ metu pene ſtat̉ ei. Et qd̓ non tenet reſcindi non pt̄hͦ veꝝ in arbitrio ꝯpromiſſario. ſecus in arbitrio iuris. xj. q. j. ꝑuenit. C. de iudi. l. vl. d̓ offi.de le. ſuſpitionis. de ap. cum ſpāli. ⁊ cle. j. e. ti. īglo. j. ⁊. c. ab arbitro. d̓ offi. de le. li. vj. vbi. glo.Item arbit̓ ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ teſte. vt in Gen̄. Accidit vt ioſeph oꝑis ꝗppiam abſqꝫ arbitro non faceret. Et eſt dr̄a int̓ arbitꝝ ⁊ arbitratorem ⁊ amicabilē ꝯpoſitorem. Nam arbit ⁊ arbitratorpn̄t eligi cū pena ſꝫ different̉. Quia arbit̓ dr̄ iudex ꝑ ꝯſenſum litigantium electus. q̄ iudicis ꝑtes ſuſcipit ⁊ finē ꝯtrouerſijs ſua ſnīa ſe pollicitet̉ impoſituꝝ. ff. de arbi. l. ſi de meis.§. recepiſe. Et a ſnīa talis non pt̄ appellari. ff. de arbi. l.diem ꝓferri.§. ſtare. ⁊. l. j. C. e. ti. Sꝫ arbitͣtoreſt in quem aliꝗ ꝯpromittunt tali forma vt poſſit cognoſce̓ ⁊ etiam iudicare alte ⁊ baſſe. ⁊ ꝗ etdici poſſit amicabilis ꝯpoſitor ⁊ a ſnīa talis etnon appellat̉. Sꝫ ſi fuerit lata ꝯͣ ius ꝯſtitutōnisirrita eſt ip̄o iure. C. qn̄ ꝓuo. ē ne. l. ij. Sꝫ ſi lata eſt ꝯͣ ius litigatoris valet: redigit̉ tn̄ ad arbitrium boni viri. l. ſi ſocietatem. l. ſi ſocietati. ff.ꝓ ſocio. dꝫ em̄ arbit̉ obẜuare iuris ordinē tanꝙͣ iudex ordīariꝰ. ⁊ ſnīa eꝰ ſiue iuſta ſiue iniuſtaſꝑ ē tenēda ſi pena fuerit appoſita. ij. q. vij. a iudicibꝰ. Sꝫ arbitͣtor non tenet̉ ẜuare iudiciariūordinem. Sꝫ ſi ꝓfert iniuſtam ſnīam remittit̉ad audientiam ſuꝑioris vel ad arbitrium boniviri. Et amicabilis ꝯpoſitor eſt ſine pena ꝗ temptat ⁊ exꝑit̉ an litigatores patiant̉ ꝯtrouerſiaꝫſuo ꝯcilio vel autoritate diſcuti.§. qd̓ ſi ꝗs. inp̄alle. l. ſi de meis. Alias dn̄tias multas videꝑ doc. plene. in. c. ꝗntauallis. de iureiur̄. ⁊ arbit̓eſſe pt̄ ꝗ n̄ ꝓhibet̉ a iure. vt liber hō. pr̄familiasetiam filiuſfamilias ⁊ libertꝰ ſꝫ non ẜuꝰ. Arbitroꝝ duo ſūt genera ſcꝫ ꝯpromiſſarij ꝗ ꝓprie dicūt̉ arbitri. ꝗ eligūt̉ vt iudices vt videlicꝫ ꝓcedāt ẜuato ī ſb̓ſtātialibꝰ ordīe iudiciario. Et dātur ad cognoſcendum ⁊ diffiniendū. vt ſi petisa me domū ⁊ ego denego ⁊ fiet ꝯpromiſſio in aliquē. ille eſt verꝰ arbit̓ qꝛ eligit̉ vt cogͦſcat ⁊ diffiniat cꝰ ſit domꝰ. Scd̓i ſt̓ arbitͣtores ꝙ n̄ eligūt̉vt iudices a ꝑtibꝰ vl̓ ſr̄ re litigioſa ſꝫ vt ꝯponēdovl̓ diuidēdo int̓ ꝑtes tm̄ diffiniāt. vt ſi duo ſocijres ſocietatis diuide̓ velit ad arbitriū petri. petrꝰ erit arbitͣtor. ar. ff. ꝓ ſocio. l. ſi ſocietatē.Arbitriū eſt actꝰ certaꝝ ꝑſonaꝝ exeq̄ntiū ꝯpromiſſum ẜm azo. Nam arbit̉ exeꝗt̉ veritatē inꝗrēdo vt iudex. xxx. q. v. iudicātē. Nā actor vl̓t vtobtīeat ⁊ reꝰ vt abſoluat̉. pl̓ actor ad āplificādācāꝫ reꝰ ad diminuēdū eā. ſt̓ gͦ ī actu arbitri tres