Seite
rator ⁊ arbit̉. C. māda. l. ī re. māda. ⁊. C. d̓ his ꝗ indig. l. polla. in prī. Itē res dete̓ior r̄ddita n̄ videt̉. ff. cōmoda. l. iij.§. j. ⁊. ff. de peſi. l. j.§. res. etiaꝫ res ſua nemini ſeruit. l. in re. ꝯmuni. ff. de ſeruit. vrbi. predi. Res iudicata ẜm azo. e. ti. dr̄ ſnīa q̄ finē ꝯtrouer. ſiarū ꝓnūciatiōe iudicis accipit. vt. ff. eo. ti. l. j. Uel ē qd̓ ꝯdemnatiōe vel abſolutiōe cōtingit. et addūt ꝗdaꝫ ſi nullo iuris remedio ſnīa poſſit at temptari. aut lapſis decē diebꝰ poſſit reformari ſed hͦ nō placet azo. Iteꝫ res iudicata ē a iudice ⁊ in iudicio eiꝰ quod deductum eſt ratiōe ꝑ eum adiudicatio. vt dicta. l. j. cū ibi. no. nam ibi nota tur qd̓ res iudicata nō ē ſentētia. ſꝫ id qd̓ ē deci­ſum ꝓnunciatiōe iudicis. Snīa vero eſt diſpo­ſitio vel ꝓnūciatio iudicis legaliter declarata. li. cet gͦ ibi glo. videat̉ hͦ ignoraſſe. Ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ int̓ locutoria nō pt̄ appellari res iudicata. qꝛ nō fa­cit finem cōtrouerſiaꝝ. licet qn̄qꝫ ex interlocu­toria cauſa diffiniat̉. Nec ſnīe arbitrorū dicūt̉ res iudicate. qꝛ nō imponūt finem. nā ꝑ ſolutio­nem pene poteſt reſiliri. Res ꝯmunes nat̉ali iure dicunt̉. qͦꝝ vſus oībꝰ animalibus ē ꝯmunis vt aer aqua ꝓfluēs ⁊ ma re et eius littora ẜm azo. ⁊ inſti de rerū diuiſi.§ flumina aūt. et. ff. de acqui. re. do. l. j. Reſpublice dicūtur q̄ ſunt oīm ppl̓orū et hoīm tm̄. vt ſunt flumīa et portus. et q̄ ſunt dedicata vſibus ppl̓i vt foꝝ ſtadium. Res ſancte dicuntur. q̄ ab omni leſione munite ſūt. vt muri et porte ciuitatis. q̄ ideo ſct̄e dicunt̉ qꝛ pena ſanguīs ꝯſtituta ē contra eos ſeu aduer ſus eos ꝗ aliꝗd in his delinquūt violādo vel ali­ud ꝯmittendo. vl̓ tales res trāſcēdēdo ſcalis ad­motis. vel etiā aliꝗd in eoꝝ leſionē auferendo. vel qͣlibet alia ratiōe occupādo. vt inſti. de rerū diuiſi.§. ſi ꝗs vero. nā ciues romanos al̓s ꝙͣ per portas egredi n̄ decet. cū iſtd̓ hoſtile et abhomi nandū ſit. nā et remus frater romuli occiſus tra­dit̉ ob id qd̓ muꝝ tͣnſcēde̓ voluit. vn̄ lucanꝰ. Fr̄ nō primi maduerūt ſanguīe muri. Res ſacre dicunt̉. q̄ rite deo ꝑ pōtifices ꝯſecra­teſunt. vt edes ſacre. ⁊ alia dona pia q̄ ad diuīa mīſteria ꝯſeruāda dedicata ſūt. vt cruces ⁊ thu ribula. q̄ etiā alienari ꝓhibent̉ excepta cā redē­ptionis captiuoꝝ. vt. C. de poſtli. re. l. ab hoſti­bus. et. l. fi. de hoc vide. c. j. de ping. ⁊ ibi. glo. Res religioſe ſepulcra ſunt in ꝗbꝰ hoīes ſepeli­unt̉. vt inſti. de re. diuiſi.§. religioſum. Res ſoli ē īmobilis. vt. ff. de diuerſis ⁊ tempo. p̄ſcrip. l. ꝗbuſdam. Res emphiteotica ē res emphiteotice ꝯditioni ſubiecta.ſ. illa quā eccīa vl̓ aliꝗs dn̄s dn̄o et ꝓ prietate retēta. ꝯceſſit emphiteote qͣntū ad ſolaꝫ poſſeſſionē. vn̄ ſi hͦ emphiteota rē illā ī aliā ꝑſo­nam tͣnſpone vult. n̄ pt̄ tͣdē cā.i. dn̄m tͣnſferre. eo ꝙ ip̄e nec hꝫ nec huit illud ⁊ iō altei dare nō poteſt. qꝛ nemo ī aliū plꝰ iuris tͣnſferre pt̄ ꝙͣ ipſe hꝫ. vt ī regula nemo plꝰ. d̓ re. iur̄. li. vj. Reſartire ē reſtaura. vn̄ dicit̉. tu ꝯpelli dēs mi hi damnū reſartire.i. reſtitue̓. Reſtitutio in integꝝ reꝗre. sͣ. in integꝝ reſtitu­tio. et dat̉ tā eccīe ꝙ minoribꝰ rōe etatis. qͣre eſt pͥoris ſtatꝰ vl̓ iuris reintegͣtio. qꝛ ſuccurrit ꝑ re­ſtitutōis auxiliū minoribꝰ. xxv. an. et etiā eccle­ſijs q̄ mīoꝝ iure fungi cēſent̉. ſꝑ eī eccīa debꝫ iu­re mīoris illeſa ſeruari. vt in. c. j. e. ti. et reſtituit̉ minor vl̓ eccīa ſiue ledat̉ ſiue decipiat̉ ip̄e mīor ſiue tutor ſiue ꝓcurator eiꝰ vl̓ ſi p̄latꝰ ſindicꝰ vel iconomꝰ eccīe decipiat̉. Nā delictū ꝑſone n̄ dēt indetrimētū eccīe redūdare ī re. delictū de re. iu. l. vj. et ſi reſtitutio fit iure mīoris dr̄t ab ea reſti tutōe q̄ ſit iure maioris. qꝛ prīa dat̉ officio iudi­cis deficiēte actiōe. Scd̓a v̓o hꝫ actōeꝫ ſuo iure ſcꝫ vtilē officio iudicis accedēte. vt ī. c. cū veīſſēt de ī integͣ. reſti. ī glo. v̓. reſtituimꝰ. Etiā reſtitu­tio qn̄qꝫ petit̉ vbi nulla poſſeſſio poteſt eē. vt cuꝫ petit̉ ꝯſtitutio ꝯſanguinei. c. cū veiſſent. e. ti. in glo. ī. c. lr̄as. de reſti. ſpoll̓. Reſtituere in integꝝ. re. sͣ. de I. Res dicit̉ in ꝯtͣctu venditiōis adhuc eē integra qn̄ res n̄ ē ī toto vel ꝑte tradita. et p̄ciū ī toto vl̓ in ꝑte n̄ ſolutū. licet ꝯͣctꝰ ſit factꝰ. alit̓ etiā dicit̉ res integͣ reſpectu iudicij. qn̄ lis nōduꝫ ſuꝑ tali re accepta ē videlicet an̄ li. ꝯteſt. vt in. c. ex inſi­nuatione. de ꝓcura. Reſcriptū ẜm goff. ē mandatū principis qd̓ ad inſtātia alicꝰ vl̓ aliqͦꝝ ſiue ꝓprio motu vel ex re latōibꝰ abſentiū vel ex ſuggeſtiōibꝰ pn̄tiū. vl̓ ad alicꝰ ꝯſultatiōeꝫ facit. vel cū alicui vl̓ aliꝗbꝰ cor pori. collegio vniuerſitati vel ciuitati aliꝗd mā­datur vl̓ indulget̉. talia em̄ ius faciūt. nō gene­rale ſed ſpeciale in negocijs et inter ꝑſonas. in quibus et inter quas ꝓmulgata ſunt. vt. C. de legi. et conſti. l. ij. Et no. ꝙ reſcriptum capit̉ tri­pliciter. Primo generaliter. et ſic quelibet ſcri­ptura continēs aliquam diſpoſitionem ſuperio ris dicitur reſcriptum. et ſic idem eſt quod ſcri­ptum. ⁊ ẜm hoc ſi papa reſpondeat etiā de iure dicitur reſcriptum. Secundo minus generalit̓ vt concernit ti. de reſcriptis. et ſic eſt ſcriptuꝫ ſu per negocio vel negocijs particularibus alicui vel aliquorum. ſiue ſingulorum ſiue vniuerſi­tatis ſiue motu proprio ſiue ad inſtantiam ſiue cauſa cognita ſiue non cognita. a ſuperiore ema nans. ſiue aliquid iuris tribuat ſiue tribuat ſo­lum exercitium iuris alicui competentis. et ita comprehendit reſcriptum ad lites. de quo de re­ſcrip. in. c. j. et. ij. ſi autem ſuper litteris plerum qꝫ ſimilibꝰ. et dicitur reſcriptuꝫ ad beneficia de