Seite
quo. eo. ti. c. ad audiētiaꝫ. ij. c. eā te. c. litteris. c. mandatum ⁊cͣ. et etiam priuilegium. vt. e. ti. c. qui ordinem. vt no. fran. d̓ zab. in. c. ſuper lr̄is. preall̓. et comprehendit. etiam annotationem ⁊ pragmaticā ſanxioneꝫ. Tercio capit̉ ſpecialiter et ſtricie. ꝓ ſcriptura cōtinente diſpoſitionem quā dat̉ iudex. nec aliquid aliud cōcedit̉ niſi cō ram illo iudice ius tibi competens cōſequaris. et hoc dicitur reſcriptū ad lites. quod datur ali­cui ad cōfirmatiōeꝫ ſui iuris. de quo in. c. ſuper lr̄is. e. ti. et ſic ē ſpecies diſtincta a p̄uilegio qd̓ cōcedit aliqd̓ ius ꝑticulare cōtra ius cōmune. et a reſcripto ad bn̄ficia. quod magis ꝓprie cō paratur priuilegio. v̓. gratia. Iure ſcripto ali­cui cōceſſo cauetur ꝙ iudicē adire poteſt. Ex hiſ verbis nō imponit̉ neceſſitas iudici ſuſcipiēde cognitionis. vt. l. ſepe. ff. de offi. preſi. ratō. ꝗa verba iſta ſignificāt ī poteſtate eius eſſe cui con cedit iudicem adire. nō aūt ī neceſſitate iudicis cognoſcere. ſil̓r ī reſcripto cauetur ꝙ adire dēs iudicem. vt no. in. l. ſepe preal. qꝛ d̓ iure cōmuni nō imponit̉ alicui neceſſitas agendi. nec illa d̓­ba ſignificāt neceſſitatē imponi iudici ſuſcipien de ꝯgnitiōis. Item princeps alicui cōcedit iudi cem extraordinariū. qꝛ iſte cui ꝯcedit̉ aſſerebat ordīariū ſuſpectū vel impeditū multis negocijs ſiue inuitū. et ſic intelligit̉ obtinere cōceſſioneꝫ ſi p̄ces veritati innitantur. vt. l. fi. C. d̓ diuerſis reſcrip. ratio. qꝛ ꝯcedit̉ tanꝙͣ ex vera cauſa. igi­tur ſi nō ē vera. nō ꝯceditur. ex qͦ patet. ꝙ ſi ꝯce­ditur illo expreſſo mendacit̉ vel ꝑ ignorātiam ē n̄ exp̄ſſo. vl̓ tacito illo qͦ expreſſo nō ꝯcederet̉. tūc nō cēſetur cōceſſuꝫ. de hͦ vi. c. ſuꝑ littēs. e. ti. Itē vbi prīceps ꝯcedit alicui ꝙ poſſit vti frui rebus ſuis. nō valet. l. vnica de theſauris. li. x. rō. quia nil poteſt operari. eo ꝙ illud qd̓ ꝯcedit̉ iure cō­muni habet̉. nā fruſtra p̄cibus impetratur qꝛ iure ꝯn̄i ꝯcedit̉. l. vnica p̄al. et. ff. de mīo. l. ī cau­ſe. ij. l. cū ſuꝑ. C. de rei ven. et p̄dicta vera ſunt d̓ vnico ꝯſcripto. ſi vero plura ſunt ꝯͣria vel diuer ſa. ſiue vnū alteri derogās vel vtrūqꝫ valet vl̓ al terum tm̄. d̓. gratia. quidā impetrauit gratiam ad beneficia vnius collatōis. impetrat. ſcd̓o ali am ad beneficia alterius collationis. ſi ſcd̓m fa cit mentionē de primo valet vtrūqꝫ. vt. c. in no­ſtra. de reſcrip. et reſcriptū in eccleſiaſticis pōt cōcedere papa. et in ſecularibꝰ imꝑator. Un de etiam reſcriptum dicit̉ qd̓ imꝑator vl̓ alt̓ p̄cibꝰ et ſupplicationibꝰ alicuius reſpōdens reſcribit. ei fieri vel nō fieri debere qd̓ poſtulat. Et no. ꝙ in reſcripto ſemꝑ intelligi debet ſi preces verita ti innitant̉. et ſi ita eſt. c. ij. eo. ti. in tex. et in glo. et quando ponitur ibi hec clauſula. ſi ita eſt. dꝫ referri ad omnia precedentia ẜm ber. in. c. olim eo. ti. ponuntur tn̄ ibi opi. in glo. Item hec clau ſula. Et quidā alij talis dyoceẜ. nō extendit ſe ad alios de ciuitate. niſi dicatur. et quidam alij de ciuitate et dyoceſi. ſecus ſi dicetur talis ep̄a­tus. vt in. c. rudolus. eo. ti. in glo. Itē hec clau­ſula ſi ꝓ alio nō ſcripſerimꝰ. ſemꝑ debet intelli gi in reſcripto quādo papa ſcribit ꝙ prouideat̉ alicui de bn̄ficio in eccīa aliqua. etiam ſi nō ap­ponat̉. ſi vero papa velit alicui facere gratiā ple nam. tunc ſcribat nō obſtante ꝙ al̓s dixerimus ſcripta noſtra. c. mādatū. e. ti. in glo. Iteꝫ ꝑ hāc clauſulam generalem. quidam alij n̄ ponūt plu­res ꝙͣ qͣtuor citari. quoꝝ etiā nomina debent in pͥmo citatorio nomīari vel exprimi. in. c. cū ml̓ tis. e. ti. li. vj. in tex. et in glo. olim trahebantur xl. ar. de teſti. cum cauſam. et. c. ſignificauerunt de cle. ex. in. c. latores. ⁊ ratio qͣre reſtricta ſit ci tatio ad quatuor eſt arbitraria. l. nō omnium. ff. de le. potuit em̄ plus vel minus reſtringi. vel redde rationem ſimilitudinariam quam habes de ꝯſan. et aſ. c. nō debet. tn̄ ẜm ber. ſuꝑ indiuiſi bili ſcilicet iudicio ꝯmuni diuidūdo familieher ciſcūde. pn̄t ꝑ generalē clauſulam vltra quatu­or reuocari ad iudiciū. Itē oēs vltra illos qua­tuor ꝗ ius hn̄t in re. pn̄t agere vel defendere ꝓ iure ſuo corā illo iudice. ar. de re iud̓. cū ſuper­d̓ off. dele. ſuꝑ eo. de elect. c. j. idē hos. et archi. ſꝫ pone. qͣtuor exp̄ſſit poſtea aliū ꝯuenit nihil exci­pit̉. an valeat iudiciū: vide ibidē in glo. Item in reſcriptis debet ſeruari ordo ſcripture. c. cū dile­cta. eo. ti. in glo. v. trāſponētes. et Io. an. ſuꝑ hͦ plures alias ſentētias infert. de hͦ vide de elec. c. generali. li. vj. et tādem dicit. ꝙ maſculinū ſub­iectū a canone ꝯp̄hendat feminas. qd̓ ꝓbat̉. xvi q. iiij. ſi quis ſuadente. iuncto. c. ml̓ieres. d̓ ſen. ex. qd̓ ē veꝝ niſi eadē ꝯſtitutiōe femina excipia­tur. vide. c. indēnitatibꝰ.§. ſꝫ eas. de elec. li. vj. Reſidere in eccīa ẜm goff. eſt in eccleſia deſerui re bn̄ficiū et eccīe cura hr̄e. c. ꝯquerente. de cle. n̄ reſi. paꝝ em̄ ē reſidere niſi reſidens curam habe at eccleſie in qua bn̄ficium habet vel ꝑſonatum vt in. c. qꝛ nōnulli. de cleri. n̄ reſi. Debet aūt reſi dere ꝑ ſeip̄m nō ꝑ vicariū. c. qꝛ nō alle. Nam per vicariū deſeruire nō licet niſi in caſibus. vt cuꝫ ex indulgentia ſpeciali cōpetit alicui nō reſide­re. vel cū cōſuetudo excuſat nō reſidentem. vl̓ cū eccleſia dependet ex p̄benda. vel cum ꝑſona ſine culpa ſua incidit debilitatem deformitatem vel morbum. vt ꝑ ſe deſeruire nō poſſit. vel cum ne­ceſſaria ꝓfectio imminet. vel etiam voluntaria vtilis tamē et honeſta. vt ſtudioꝝ vel ꝑegrinati­onis cauſa. cū licētia tn̄ prelati et capituli. vel d̓ conſenſu. vt no. goff. in ſum. d̓ off. vica.§. nūc vi­dendum. Sunt ergo clerici nō reſidētes. qui in eccleſijs in quibus intitulati ſunt. nō faciunt re­ſidentiam et ſi ꝑſonaliter reſident nō tn̄ deſerui