unt beneficium nec eccleſie curam habent. et ꝙͣuis vicarius nō det vicarium. c. clericos. de off. vica. cuꝫ illd̓ ſit ſatis abſonū ⁊ abſurdū: tn̄ Io. an. in cle. vnica. de off. vica. in glo. ſuꝑ ver. ſac̄dotiū putat cōtrariū. ꝑ. c. cū ex eo. de elec. li. vj. vbi ep̄i generaliter cū his qui obtinent eccleſias diſpenſant. et vbi ratio cōmunis: ibi ideꝫ ius. c. tranſlato. de ꝯſti. et ſic cū ꝑ ſeptenniū diſpenſat̉ cum vicario. vicarius nō dat vicariū ſed ep̄us diſpanſans dat eum. ẜm Io. an. ibidem. Reſponſa prudentum ſunt. q̄ iuriſconſulti rn̄de re dicūt̉ ꝯſulentibus. c. ꝯſtat. et. c. rn̄ſa. di. ij. vn̄ d̓ etiam rn̄ſa pauli dicta ſunt. fuerūt em̄ quidaꝫ prudentes et arbitri eꝗtatis. qui īſtitutiōes iuris ciuilis ediderūt. quibꝰ diſſidentiū lites et cō tentōes ſopirent̉. ẜm Iſi. li. v. ethi. Reus eſt q̄ defendit et ꝓpulſat actiōeꝫ vel accuſationem. nō a reatu dictus ſꝫ a re q̄ petit̉ ab eo p̄ſtāda. vl̓ ſuꝑ qͣ ipſe impetit̉. qꝛ ꝙͣuis ꝯſciꝰ ſceleris n̄ ſit. reꝰ tn̄ dicit̉ ꝙͣdiu in iudiciū pro re aliqͣ petit̉. vt in. c. forus. de v̓. ſig. ad fi. xv. q. iij. c. vlt. iij. q. xj. c. n̄ eſt. etiā qn̄qꝫ reus a reatu dicit̉. ille videlicet ꝙ ꝯuincit̉ criminoſus. c. j. de re iud̓. li. vj. vl̓ ſic reus ē ille ꝙ neceſſario ſe hꝫ defēdere. c. dilecti filij. de excep. et ſic dicit̉ a re quā ipſe defē dit. c. forus p̄all̓. Reus ꝓmittendi dicitur ille ꝗ ſtipulatur. ⁊ dici tur a re vel firmitate. qꝛ firmiter et oīno veꝝ eſt eū ſtipulatū vel obligatū. nā reus ſignificat firmitatem vt dicit virgilius et azo. C. de duo. re. ſtipulā. in ſum. Reuocare domū eſt allegare et dicē ſe non poſſe ꝯpelli eo loco qͦ ꝯuenit̉ ad litem ſuſcipiendaꝫ. ſꝫ remitti ad locū in qͦ domiciliū habꝫ. Inde dicūt legatos ꝗ romā mittunt̉ nō debe̓ cōueniri ipſis inuitis ſcd̓ hn̄t ius reuondi domū. d̓ hͦ vi. c. fi. d̓ fo. ꝯpe. ¶ Rigor iuris obſeruādꝰ ē ī duobꝰ caſibꝰ. ſcꝫ cū ppl̓s inde ſcādalizatꝰ ē. c. cū teneamur. d̓ prebē. c. cū nobis. de p̄ſcrip. Scd̓o qn̄ multis graſſantibꝰ opus ē. c. vt clericoꝝ. de vi. et ho. cle. Et no. ꝙ rigor iuris qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ ſolennitate et ordine iuris coīs hīto reſpectu ad reſcriptū pape. c. ſuper lr̄is. de reſcrip. Scd̓o ponitur ꝓ auſteritate pria diſpoſitioni et miſericordie. et ad alioruꝫ terrorē inducta. tercio ꝓſtricto ordine iuris cōmunis ⁊ ſic ſumit̉ in. c. ſi clericus. de fo. ꝯ. ⁊ no. glo. in. c. ꝯſtitueret̉. l. di. ¶ Rodes inſula eſt ī qua antiquitus vſus mercatorū fuit. et inde dicuntur leges rodye. vt no. ff. ad. l. rodu. de iac. Rodius eſt genus piſcis cꝰ ſanguis valet ad tīgendum veſtes. vt. C. de veſti. ole. et au. li. xj. Rogo capit̉ qn̄qꝫ ꝓ p̄cipio. xj. q. iij. rogo. ꝙͣuis ꝗ exortat̉ mandatoris opera nō fungatur. ff. de his qui no. in fa. l. ob hec verba. Rogus vi. xxiij. q. vij. ꝯuenior ſuper v̓bo buſto vbi glo. ꝙ buſtum dicitur cum res eſt exuſta. ro gus cū comburitur. pira eſt cōgeries lignoꝝ ad cōburendū ibi vide Archi. Roma eſt cōmunis patria. l. roma. ff. ad municipa. ⁊ ī. c. expoſuit. d̓ dila. ẜm Inno. ⁊. c. vl. d̓ fo. ꝯpe. vbi dicitur roma mater et magiſtra omnium eccleſiaꝝ. c. baſilicas de ꝯſe. di. j. ⁊ ꝙ dici tur vbi papa ibi roma. ẜm Inno. in. c. ego. ij. de iureiur. dicit ludo. de. ro. ꝓ hoc nō eſſe in mūdo aliquem textum. licet multi multos allegēt. ⁊ d̓ preeminentijs pape vide per bal. in. l. reſcripta. C. de p̄ci. imꝑa. offe. bene dicit glo. roma caput auaricie. cunctos pueros dolicapaces generat. vt in. l. ſequitur dicere. ff. de vſucapi. glo. ſuꝑ v̓. animū poſſidendi. Roſtrum dicitur forus cauſaꝝ vbi cauſe tenentur vel tractantur. Rudera ſunt ea que eijciuntur de menibꝰ diſcuſſis vel a domo mundata cū ſcobis. vt fragmē ta lapidū vel demolimenta cementoruꝫ vl̓ folia fauille. pulueres. Rumor ẜm ſpe. de notorio crimine eſt particu laris aſſertio vel inſinuatio ex ſola ſuſpitione et in certo autore ꝓueniens. c. ſuꝑ eo qui cog. con ſā. vx. ſue. ⁊ hic minus ꝓbat ꝙͣ fama. quia fama eſt cōmunis aſſertio. rumor vero cuꝫ pauci aliquid tn̄ non publice dicūt. et ideo non probat ſed ſolum ſuſpitionem et preſumptionem induRuſticani ⁊ ruſtici ſunt idem. C. de ruſti. li. xj. et ruſticitati parcendum ē. C. d̓ teſta. l. fi. in prī. et. l. ex qͣcūqꝫ. ff. ſi quis inius vo. nō ie. Et dixit do. catho circa. l. p̄all̓. ꝙ ꝯſuetudo ruſticorū eſt vt nō eꝗtēt. gͦ expenſe in factis alicuiꝰ ꝓ eꝗtatu nō debet eis refici. vt eſt glo. in. l. idem.§. idem labeo.§. mandati. Item in. l. ſeruus. ij. de le. iij. vbi glo. ꝙ ruſtici non vtūt̉ panibꝰ albis ſed groſ ſo et alleis caſeo et cepis et fabis. et nō pullis vl̓ alijs cibarijs delicatis ẜm accur. ibidem. C. de epiſco. audi. l. iudices. Ruſtica predia. re. sͣ. predia. Rura cera ſunt que ceduntur vel eruūtur. ff. de ac. p. l. ſi fundus.§. ſi rupta. Rurſus.i. iteꝝ vel qͦtienſcūqꝫ et ſigͥficat ꝓut ſignificatum ꝓpriū vel aliud mediū ſigͥficare declarat. v̓. gratia. teſtator reliquit alicui de cē. ⁊ ſi ꝑdiderit rurſus ei reliquit. dicit tex. ꝙ nō ampli us ꝙͣ ſemel poſtꝙͣ perdiderit eſt iuuandꝰ. Et ſic dictio rurſus aliquando verificatur in vna vice. l. fideicōmiſſa.§. ſi quis. ff. de le. iij. ratio. ꝗa niſi ſic ſignificaret. heres grauaretur ſepius nō uam quantitatem preſtando. qd̓ nō ē veriſimile teſtatorem voluiſſe ⁊cͣ. et tantū de R.
zum Hauptmenü