De vſufru. lega. diuidūtur. Preterea res affert tantā uti litatem in parte reſpectu partis quātum in toto reſpectu totius. Preterea ſi hoc eēt ueruꝫ inci­deret inuitus ī cōionē qd̓ eſt cōueniēs: ut no. in ſi. de cōtrahē. emp. l. fundus: expone ut. l. ſi aliā.. de ſol.i. eſt ꝗd diuiduū: ſꝫ indiuiduuꝫ. hoc etiaꝫ qd̓ no. in. l. certi cōdi.. ſi cer. pe. ī gl. mag. vbi dicit̉ uendere eſt factū lꝫ non meruꝫ. hoc dico in. l. nr̄a ſi ſatiſfactio ꝯtineret aliꝗd indiuiduū: ut ꝗa dos cōtinet reſtitutionē p̄dij haberet locuꝫ iſta. l. ſꝫ hꝫ locuꝫ tm̄ qn̄ dos ꝯtinet certā quātitateꝫ pecunie. hoc. l. pe.. de cōdi. de. Ultimo iſta. l. facit contra gl. ē in. l. cōi diui. iudi.. cōi diuidūdo. ponit de hr̄dibus unius em̄ phitheote. de qua dixi in. l. fraudati.. de publ. Ex.§. ſequenti. Detētatio habꝫ locū traditiōis cuꝫ teſtator le gat fundū ei qui nullum detinebat. Colono. Tene mēti qn̄ legatur dus a teſtatore ei qui habet fundi detētatiōeꝫ agit ut ſibi tradat̉: ꝗa illa detētatio hꝫ uiꝫ traditiōis: ut. l. ſolū.§. i.. de uſuc. ſꝫ agit ut hr̄s eum liberet: ut hic. S qui fundum. Di­uiſio facta cum ꝓpͥetario p̄iudicat fructu­ario. h. d. Op.. l. iul.§ idē celſus.. act. ēp. ubi ius qd̓ ꝗs hꝫ remanet tm̄ in illa ꝑte debito ri uenit in ꝑtem. huic mulieri dꝫ remanere in ea ꝑte hr̄di obuenit in ꝑteꝫ. Dicit Pe. ibi cre ditor hꝫ ius ꝑſonale in fundo uero ius reale. ſic reſpicit totum fundū indiuiſo factū he rediſ pōt p̄iudicare. Cōtra hoc dictū pe. op. de. l. cōi diuidūdo.§. ſi debitor.. cōi diui.. l. in fundo.§. ſi fundus.. de iure do. Sol. ibi ille diuiſit hꝫ ius diuidēdi ab eo habebat ius in re: utputa creditor cui videt̉ dn̄s concedere: ut alienet alienatiōe neceſſaria: etiā volūtaria pro ſuo debito: ut. l. eſt nouuꝫ. acꝗ. re. do. ita loꝗtur.§. ſi debitor: uel erat maritus cui mulier videt̉ cōceſſiſſe oēm adminiſtrationē. ita loꝗ­tur.§. ſi fundus. idē dicerē in. l. noſtra: ꝗa ſi di­uiſio fieret fructuario p̄iudicaret dn̄o: ꝗa fru ctuarius hꝫ plenā adminiſtrationē in re in qua hꝫ uſufructū uidet̉ ꝓcurator in ſuā: ut. l. i. ī fi. . l. ſe.. ope. no... l. i. ī fi.. l. ſe.. uſufruc. quēad. ca. Predicta ītelligo ſi ſit actū noīe ſuo. dn̄i. al̓s intelligo in dubio nomīe ſuo: ut. l. magis.. de ſol. Ex p̄dictis diſtingue utrū re di­uiſa remanet ius tertij in ꝑte debitori obuenit vel in toto. aut ius erat ꝑſonale aut reale. ſi rea le aūt ille cuꝫ quo ē facta diuiſio habebat plenā adminiſtratōeꝫ aūt: ut dixi.. ē no. materia. Enerali. Uerba adulatoria ad honoratuꝫ dire­cta inducūt diſpoſitiōem. h. d. ma teria huius. l. glo. tāgit in. l. peto. in pͥn.. le. ij. ego pleniſſime expediui.. de dona. l. ex hac ſcri ptura ⁊cͣ. Filia. Verba a teſtatore ꝓlata debēt ītel ligi: ut aliꝗd oꝑentur: ut al̓s diſpo ſitio reddatur inutilis. h. d. Ex.§. ſequenti. Exceptio lꝫ firmet regulā in exceptuatis tamē illā dilatat ut faciat cōp̄hendi ea que ſui natura cōprehēdunt̉. Et an legato oīum teſtator hꝫ in domo ueniāt venalia. qualiter ſi gnum uniuerſale recipiat reſtrictiōem. Uxori. Legatū generaliter merces ve nalia ꝯprehēdit ꝯſequēs a S qui ſundū iſtū tex. allegat bal. Imo. no. in .l. ſerui ele­ctio. de le. i. in.§. fin. uide pleniuſ bar. in. l. qui rome.§. fi. ī .x. q. verb. obli. b Enera­g li.§. v. xori fir met regulā. vtrum exce­ptio firmet regulam. iſtud intelli­ge: vt no. bar. in. l. quod liqui­de.§. item fi quis.. pe­nu le. vide bar. in. l. que ſitum.§. de­niqꝫ.. de fun. inſtr. quod dixi in .d. l. nam qd̓ .§. fi. vide barto. in. l. i. in fi. de re. iur. idem ibi āg. bar. in. l. i his.§. de legi. per docto. in. c. qui ad agen dum.§. i. de proc. ī. vi. vide bonuꝫ tex. in. c. pe. priui. vi­de hanc in .d. c. qui ad agendum. c Item no. remediū eſt dicat ſiue ſint venalia ſiue vtuo luit bar. in l. quod. penu. leg. d Non ve­nit ſi teſtator dicat relin­quo vxori oīa bona ī domo ha­beo: an veni at frumentū quod erat in domo dendi. vid̓ qd̓ no. bar. ī .l. diuus. de bo. dāna. bal. ī rub. C. . ſig. no. pecunia cederet vn­quā in hoc legato: qꝛ ſemper dici tur venalis. parata alie nationi. l. v xorem.§. le gauerat. de le. iii. vbi eſt tex. no. no. bal. ī. l. fi. ad fi. C. de cō­pen. no. bal. in. l. cer­per ſpāle generale reſtringit̉. h. d. No. ex iſto .§ qd̓ dixi in ſūmario. hoc dicit Ia. de are. ille qui obligat oīa bona ſua uidet̉ obligare que hꝫ uenalia: ut hic. ſi. ſꝫ iſte.§. facit: ut dicā. facit. l. taberna. in pͥn.. pig. Iteꝫ no. lꝫ exceptio firmet regula in exceptuatis tn̄ dilatat: ut faciat ſub ea ꝯprehēdi que ſui natura cōprehēdunt̉. ita vr̄. legauit enī uſufructū oīum que ſunt in domo excepto ar­gento. Iſta exceptio facit ut illud legatum cōprehēdat merces uenalia. Itē no. ſi teſta­tor reliquit uxori oīa hꝫ in domo non uenit frumentū qd̓ erat ibi cauendēdi: ut hic. in ꝟſi. idem queſijt ⁊c̄. qd̓ tene menti. Sed cōtra p̄­dicta op. in legato apponit̉ ſignū uniuerſale . tunc tale legatū recipit reſtrictiōem. l. pe­diculis.§. labeo. de aur. ar. le.. l. iulianꝰ. ī pͥn. .. le. iij. Sol. fateor recipit limitationem niſi quā teſtator facit. unde ſi teſtator ſimpl̓r reliꝗſſet vſufructuꝫ oīum reruꝫ ſuarum fateor oīa cederēt uenalia uenalia: ut. d. ll. ſed hic teſtator reliꝗt uſufructuꝫ rerū ſuaruꝫ adiecit q domi erāt: que uerba limitāt primū legatū gene rale: ut. l. ea tn̄.. le. iij. vnde hic q̄ritur ſigni­ficatione iſtius limitatiōis que domi erāt. rn̄­det ea que ſunt venalia uidētur eſſe in do­mo. iſta enim limitatio fuit indefinita: nec habu it ſignū ul̓e: ſecuſ ſi haberet: ut ſi dixiſſet que do mi quoquo modo erāt: ꝗa tunc iſta limitatō reſtrīgeret. ſic patet iſte.§. facit ad ea que dixit Ia. de are. ut.. dixi. Lucius. Ad expenſas factas pro fru ctibus colligēdis fructuariuſ tenetur pro rata. h. d. Duas. Finita cauſa finali in legato extī guit̉ legatuꝫ: ſecus ſi aliud ꝯſtat mente teſtatoris. hoc dicit. Oppo.. ti. i. l. liberto.§. fi. glo. oppo. de.§. filium.. e. Dicit glo. ꝓbabitur eoip̄o probatur cōtrarium. Iſta ſol. videtur contra mentem huius tex. Re­ſpondeo ergo ad cōtrariuꝫ. quia ibi fuit nudus miniſter. hic uero fuit legatarius: ut expreſſe di cunt uerba legauit ⁊c̄. ſꝫ in contrario erat dubi­um: unde in dubio preſumitur ut miniſter. Ta men in ſolutiōe huius cōtrarij multum dubito precipue in ſolutione illius.§. fi. Heredis. Uſufructus ſurrogatus ī locuꝫ ānui legati debet ſe­qui naturam ip̄ius. hoc dicit ſecūduꝫ Dy. Op. immo ad heredem pertineat: ut. l. defuncti. ī prin.. de uſufru.. l. uſufructus.. qui. mo. uſu fru. amit. Sol. potes intelligere de reliquis an­tecedentis temporis ante mortem legatarij. tunc non eſt contra. ſed ſi intelligis de reliꝗs temporis preteriti poſt mortem legatatij tunc eſt contra. Quare dicit Dy. hic uſufructus erat ſurrogatus in locum legati annui certe quanti tatis. ſicuti ergo ſi ibi deceſſiſſet in princ. anni totum haberet: ita hic in uſufructu totum ha­bebit. Uſufructum. Cui relinquitur uſufructꝰ partis bonorum poteſt heres ſoluere eſtimationem vl̓ rem onus tributorum pertinet ad legatariuꝫ uſufruc. hoc dicit uſqꝫ ad fi. Oppo. de. l. amplius.§. fi.. l. ſe. s. de le. i. So. hec ẜm illam debet intelligi. Ex. l. ſequenti. Cum uni legatur uſuſfructus rei alteri pro­prietas non derogatur legato uſuſfructus. ti. in vi alias vii. q. C. lo. cati. ſꝫ bene venit in obli gatiōe gene­rali. l. cum ta bernā.§. fi. pig. duꝫ dicitur in legato gene rali ueni unt uenalia niſi ad aliud referri non poſſint: ut in glo.§. itē quereretur. bal. in. d. rubri. de. ſig. bene fa­cit. l. fundus qui locatus .. de fun. ī­ſtru. Iteꝫ. tra no. hic Bar. uidet̉ tex. in. d.§. itē cum que reret̉. bal. ī dicta rub. in .iiij. q. in.. ſignificat: ſꝫ aduerteª qd̓ bar. hic ſctē loꝗtur. nam aut dico le­go omne ar gentū: ueniunt ue­nalia argen­tea. d. l. pedi culis. aut di co lego oīa bōa aūt vſu fructuꝫ oīuꝫ bonorū co prehendunt̉ uenalia: ut .l. quotiens .§. fi. uſuſ. in fi. no. īmo. i. l. fi. in prin.. do na. īter ui. uxo.