De vſufru. lega.nō diuidūtur. Preterea res nō affert tantā utilitatem in parte reſpectu partis quātum in totoreſpectu totius. Preterea ſi hoc eēt ueruꝫ incideret inuitus ī cōionē qd̓ nō eſt cōueniēs: ut no.in ſi sͣ. de cōtrahē. emp. l. fundus: expone ut. l. ſialiā. jͣ. de ſol.i. nō eſt ꝗd diuiduū: ſꝫ indiuiduuꝫ.ꝓ hoc etiaꝫ qd̓ no. in. l. certi cōdi. sͣ. ſi cer. pe. ī gl.mag. vbi dicit̉ ꝙ uendere eſt factū lꝫ non meruꝫ.⁊ ꝓ hoc dico in. l. nr̄a ſi ſatiſfactio ꝯtineret aliꝗdindiuiduū: ut ꝗa dos cōtinet reſtitutionē p̄dij n̄haberet locuꝫ iſta. l. ſꝫ hꝫ locuꝫ tm̄ qn̄ dos ꝯtinetcertā quātitateꝫ pecunie. ꝓ hoc. l. pe. jͣ. de cōdi.⁊ de. ¶ Ultimo iſta. l. facit contra gl. q̄ ē in. l. cōidiui. iudi. sͣ. cōi diuidūdo. q̄ ponit de hr̄dibusunius em̄ phitheote. de qua dixi in. l. fraudati. jͣ.de publ.Ex.§. ſequenti.¶ Detētatio habꝫ locū traditiōis cuꝫ teſtator legat fundū ei qui nullum detinebat.Colono.Tene mēti ꝙ qn̄ legatur fūdus a teſtatore ei qui habetfundi detētatiōeꝫ nō agit ut ſibi tradat̉: ꝗa illadetētatio hꝫ uiꝫ traditiōis: ut. l. nō ſolū.§. i. jͣ. deuſuc. ſꝫ agit ut hr̄s eum liberet: ut hic.S qui fundum.Diuiſiofacta cum ꝓpͥetario nō p̄iudicat fructuario. h. d. ¶ Op. d̓. l. iul.§ idē celſus. sͣ. d̓ act. ēp.ubi ius qd̓ ꝗs hꝫ remanet tm̄ in illa ꝑte q̄ debitori uenit in ꝑtem. iō huic mulieri dꝫ remanere inea ꝑte q̄ hr̄di obuenit in ꝑteꝫ. Dicit Pe. ibi creditor hꝫ ius ꝑſonale in fundo hͦ uero ius reale.⁊ ſic reſpicit totum fundū ꝓ indiuiſo iō factū herediſ nō pōt p̄iudicare. Cōtra hoc dictū pe. op.de. l. cōi diuidūdo.§. ſi debitor. sͣ. cōi diui. ⁊. l. cūin fundo.§. ſi fundus. sͣ. de iure do. Sol. ibi illeꝗ diuiſit hꝫ ius diuidēdi ab eo ꝗ habebat ius inre: utputa creditor cui videt̉ dn̄s concedere: utalienet alienatiōe neceſſaria: ⁊ etiā volūtaria proſuo debito: ut. l. nō eſt nouuꝫ. d̓ acꝗ. re. do. ⁊ italoꝗtur.§. ſi debitor: uel erat maritus cui muliervidet̉ cōceſſiſſe oēm adminiſtrationē. ⁊ ita loꝗtur.§. ſi fundus. ⁊ idē dicerē in. l. noſtra: ꝗa ſi diuiſio fieret cū fructuario p̄iudicaret dn̄o: ꝗa fructuarius hꝫ plenā adminiſtrationē in re in quahꝫ uſufructū uidet̉ ꝓcurator in rē ſuā: ut. l. i. ī fi.⁊. l. ſe. jͣ. d̓ ope. no. nū. ⁊. l. i. ī fi. ⁊. l. ſe. sͣ. uſufruc.quēad. ca. Predicta ītelligo ſi ſit actū noīe ſuo.⁊ dn̄i. al̓s intelligo in dubio ꝙ nomīe ſuo: ut. l. ⁊magis. jͣ. de ſol. Ex p̄dictis diſtingue utrū re diuiſa remanet ius tertij in ꝑte q̄ debitori obuenitvel in toto. aut ius erat ꝑſonale aut reale. ⁊ ſi reale aūt ille cuꝫ quo ē facta diuiſio habebat plenāadminiſtratōeꝫ aūt n̄: ut dixi. sͣ. ⁊ ē no. materia.Enerali.Uerba adulatoriaad honoratuꝫ directa nō inducūt diſpoſitiōem. h. d. d̓ materia huius. l. glo. tāgit in. l. peto. in pͥn. sͣ. d̓ le. ij.ego pleniſſime expediui. jͣ. de dona. l. ex hac ſcriptura ⁊cͣ.Filia.Verba a teſtatore ꝓlata debēt ītelligi: ut aliꝗd oꝑentur: ut al̓s diſpoſitio reddatur inutilis. h. d.Ex.§. ſequenti.¶ Exceptio lꝫ firmet regulā in nō exceptuatis n̄tamē illā dilatat ut faciat cōp̄hendi ea que d̓ ſuinatura nō cōprehēdunt̉. Et an legato oīum qͥteſtator hꝫ in domo ueniāt venalia. ⁊ qualiter ſignum uniuerſale recipiat reſtrictiōem.Uxori.Legatū generaliter merces ⁊ venalia nō ꝯprehēdit ⁊ ꝑ ꝯſequēsa S quiſundūiſtū tex.allegat bal. ⁊Imo. no. in.l. ſerui electio. de le. i.in.§. fin. ⁊uide pleniuſbar. in. l. quirome.§. fi. ī.x. q. d̓ verb.obli.b Enerag li.§. v.xori firmet regulā.vtrum exceptio firmetregulam. ⁊iſtud intellige: vt no. ꝑbar. in. l. nāquod liquide.§. item fiquis. jͣ. d̓ penu le. ⁊ videbar. in. l. queſitum.§. deniqꝫ. jͣ. defun. inſtr. ⁊quod dixi in.d. l. nam qd̓.§. fi. ⁊ videbarto. in. l. i.in fi. de re.iur. ⁊ idemibi āg. ⁊ bar.in. l. i his.§.de legi. perdocto. in. c.qui ad agendum.§. i. deproc. ī. vi. ⁊vide bonuꝫtex. in. c. pe.d̓ priui. ⁊ vide hanc in.d. c. qui adagendum.c ¶ Item no.remediū eſtꝙ dicat ſiueſint venaliaſiue nō vtuoluit bar. inl. nā quod. d̓penu. leg.d ¶ Non venit ſi teſtatordicat relinquo vxorioīa bona q̄ īdomo habeo: an veniat frumentūquod erat indomo cā vēdendi. ⁊ vid̓qd̓ no. bar. ī.l. diuus. debo. dāna. ꝑbal. ī rub. C.d̓ v̓. ſig. ⁊ no.ꝙ pecunia n̄cederet vnquā in hoclegato: qꝛſemper dicitur venalis.⁊ parata alienationi. l. vxorem.§. legauerat. dele. iii. vbi eſttex. no. ⁊ no.bal. ī. l. fi. adfi. C. de cōpen. ⁊ no.bal. in. l. cerper ſpāle generale reſtringit̉. h. d. ¶ No. ex iſto.§ qd̓ dixi in ſūmario. ⁊ ꝑ hoc dicit Ia. de are. ꝙille qui obligat oīa bona ſua nō uidet̉ obligareque hꝫ uenalia: ut hic. cū ſi. ſꝫ iſte.§. nō facit: utdicā. ⁊ facit. l. cū taberna. in pͥn. sͣ. d̓ pig. ¶ Iteꝫno. lꝫ exceptio firmet regula in nō exceptuatisnō tn̄ eā dilatat: ut faciat ſub ea ꝯprehēdi que d̓ſui natura nō cōprehēdunt̉. ita vr̄ hͨ. legauit enīuſufructū oīum que ſunt in domo excepto argento. Iſta exceptio nō facit ut illud legatumcōprehēdat merces ⁊ uenalia. Itē no. ᵉ ſi teſtator reliquit uxori oīa q̄ hꝫ in domo non uenitfrumentū qd̓ erat ibi cauendēdi: ut hic. in ꝟſi.idem queſijt cū ⁊c̄. qd̓ tene menti. Sed cōtra p̄dicta op. ꝙ in legato apponit̉ ſignū uniuerſaleoē. tunc tale legatū nō recipit reſtrictiōem. l. pediculis.§. labeo. de aur. ⁊ ar. le. ⁊. l. iulianꝰ. ī pͥn..sͣ. d̓ le. iij. Sol. fateor ꝙ nō recipit limitationemniſi eā quā teſtator facit. unde ſi teſtator ſimpl̓rreliꝗſſet vſufructuꝫ oīum reruꝫ ſuarum fateor ꝙoīa cederēt uenalia ⁊ nō uenalia: ut. d. ll. ſed hicteſtator reliꝗt uſufructuꝫ rerū ſuaruꝫ ⁊ adiecit qdomi erāt: que uerba limitāt primū legatū generale: ut. l. ea tn̄. sͣ. d̓ le. iij. vnde hic q̄ritur d̓ ſignificatione iſtius limitatiōis que domi erāt. ⁊ rn̄det ꝙ ea que ſunt venalia nō uidētur eſſe in domo. iſta enim limitatio fuit indefinita: nec habuit ſignū ul̓e: ſecuſ ſi haberet: ut ſi dixiſſet que domi quoquo modo erāt: ꝗa tunc iſta limitatō nōreſtrīgeret. ⁊ ſic patet ꝙ iſte.§. n̄ facit ad ea quedixit Ia. de are. ut. sͣ. dixi.Lucius.Ad expenſas factas pro fructibus colligēdis fructuariuſtenetur pro rata. h. d.Duas.Finita cauſa finali in legato extīguit̉ legatuꝫ: ſecus ſi aliud ꝯſtatd̓ mente teſtatoris. hoc dicit. ¶ Oppo. sͣ. ti. i. l.liberto.§. fi. ⁊ glo. oppo. de.§. filium. sͣ. e. Dicitglo. ꝓbabitur eoip̄o ꝙ nō probatur cōtrarium.Iſta ſol. videtur contra mentem huius tex. Reſpondeo ergo ad cōtrariuꝫ. quia ibi fuit nudusminiſter. hic uero fuit legatarius: ut expreſſe dicunt uerba legauit ⁊c̄. ſꝫ in contrario erat dubium: unde in dubio preſumitur ut miniſter. Tamen in ſolutiōe huius cōtrarij multum dubitoprecipue in ſolutione illius.§. fi.Heredis.Uſufructus ſurrogatus īlocuꝫ ānui legati debet ſequi naturam ip̄ius. hoc dicit ſecūduꝫ Dy. Op.ꝙ immo ad heredem pertineat: ut. l. defuncti. īprin. sͣ. de uſufru. ⁊. l. uſufructus. sͣ. qui. mo. uſufru. amit. Sol. potes intelligere de reliquis antecedentis temporis ante mortem legatarij. ⁊tunc non eſt contra. ſed ſi intelligis de reliꝗstemporis preteriti poſt mortem legatatij tunceſt contra. Quare dicit Dy. hic uſufructus eratſurrogatus in locum legati annui certe quantitatis. ſicuti ergo ſi ibi deceſſiſſet in princ. annitotum haberet: ita hic in uſufructu totum habebit.Uſufructum.Cui relinquituruſufructꝰ partisbonorum poteſt heres ſoluere eſtimationem vl̓rem ⁊ onus tributorum pertinet ad legatariuꝫuſufruc. hoc dicit uſqꝫ ad fi. ¶ Oppo. de. l. nōamplius.§. fi. ⁊. l. ſe. s. de le. i. So. hec ẜm illamdebet intelligi.Ex. l. ſequenti.¶ Cum uni legatur uſuſfructus rei alteri proprietas non derogatur legato uſuſfructus.ti. in vi aliasvii. q. C. lo.cati. ſꝫ benevenit in obligatiōe generali. l. cum tabernā.§. fi. d̓pig. ⁊ duꝫ h̓dicitur ꝙ inlegato generali nō ueniunt uenalianiſi ad aliudreferri nonpoſſint: ut inglo.§. itē cūquereretur.⁊ bal. in. d.rubri. de v̓.ſig. bene facit. l. fundusqui locatus.sͣ. de fun. īſtru. Iteꝫ. cōtra no. hic ꝑBar. uidet̉tex. in. d.§.itē cum quereret̉. ⁊ bal. īdicta rub. in.iiij. q. in. v̓.ſignificat: ſꝫaduerteª qd̓bar. hic ſctēloꝗtur. namaut dico lego omne argentū: ⁊ nōueniunt uenalia argentea. d. l. pediculis. aut dico lego oīabōa aūt vſufructuꝫ oīuꝫbonorū ⁊ coprehendunt̉uenalia: ut.l. quotiens.§. fi. d̓ uſuſ.⁊ in fi. no.īmo. i. l. fi. inprin. jͣ. d̓ dona. īter ui. ⁊uxo.