Seite
De vſufru. lega. Empronio ea que. Ego habeo iſtud pͥncipium ꝓ notabili. Legato generali hītatiōis uel uſufructꝰ nō d̓ro­gatur per legatū ꝓprietatis. h. d. iſtud pͥncipiū notabile eſt meo iudicio. Op. extra gl. gene­ri per ſpēm derogat̉: ut. l. uxor.§. codicillis. ⁊.§. feliciſſimos. sͣ. de le. iij. hic uero nō derogat̉ qua re male. So. ibi eſt genus ⁊ ſpēs ꝓprie: ꝗa utrū­qꝫ legatū ꝓprietatis. hic ꝟo in uno erat legatuꝫ hītatiōis in alio legatū fundi ſimpliciter vn̄ ui­dent̉ quodāmō ſpēs differētes. ⁊ ẜꝫ hoc ꝓcedit glo. cū dicit ꝗa ꝑinde erit acſi habitatio ⁊ do­mus eſſent ſpāliter legate: ꝗa in legato habitati onis cōcurrēt ambo: ut. l. ſi alij. sͣ. e. qd̓ tene men ti: ꝗa quotidie relinquunt̉ p̄dia pluribus. ⁊ po­ſtea dicit teſtator uxori lego uſufructū bonoruꝫ: ꝗa in uſufructu oēs cōcurrent. qd̓ tene menti. Ex his uerbis. Quero qd̓ po­terat eē dubiū in. l. noſtra. Rn̄deo ꝗa liberti habitabāt cū pr̄o­nō iure familiaritatis tanꝙͣ clientes: ut. l. ij. sͣ. de uſu ⁊ ha. cū. l. ſe. quomō ergo debet̉ eis habita­tio cuꝫ teſtator habitationē nō p̄ſtabat. Hāc du bitatiōeꝫ remouet iuriſcōſultus: ut illa habitatō que preſtabat̉ tanꝙͣ clienti ⁊ ſeruitori nūc p̄ſtet̉ iure habitatiōis ⁊ ſeruitutis. Codicillis. Si heres grauat̉ aliꝗd pati: intelligit̉ grauatꝰ ut patiat̉ eo modo quo patiebat̉ defūctus. h. d. Ex. l. ſequenti. Si teſtator dicat ſi filius meus deceſſerit ſine liberis uel liberi eorū ſine liberis deueniat ī ſem proniū. an fideicōmiſſū uideat̉ datum a liberis. an a pͥmo inſtitutis. Odicillis. Fideicōmiſſuꝫ relictū poſt mor­tē oīum ab vltimo decedēte. videt̉ eſſe relictū. h. d. ⁊ eſt notabilis caſus. No. qd̓ dixi ī ſū mario. Scd̓o no. ꝙ uerbū accreſcat īducit fidei­cōmiſſuꝫ. de hoc dic ut in. d. l. centurio. sͣ. d̓ vul. ⁊ pu. Tertio no. ꝙ quādo relinꝗtur poſt mortē aliquoꝝ ſimpl̓r intelligit̉ poſt mortem oīuꝫ. qd̓ qualiter ītelligat̉ dicaꝫ infra. Itē opp. de. l. fi. .§. ſi filiuꝫ. sͣ. de le. ij. ⁊. l. luciꝰ.§. gaio. jͣ. ad treb. vbi dicit̉ ꝙ ex parte uniꝰ decedētis ſtatim fidei­cōmiſſū inducit̉. Rn̄det glo. ꝙ hic inducit̉ ex vi repetitiōis p̄cedentis legati ubi fuit dictū ꝙ de ueniat de uno in aliū. Itē eſt uerbū hoc ampli­us qd̓ ceſſat in. l. contraria. Sed iſta repetitio n̄ pōt intelligi repetita: ꝗa in ſecūdo caſu legata ē habitatio: vn̄ nō pōt ītelligi ꝙ uno decedēte de ueniat in aliū proprietas. Itē nō pōt intelligi ꝙ ab vltīo decedēte videat̉ relictū fideicōmiſſū ꝓ pͥetatis cū eis ꝓprietas relicta nō eſſet. dico ergo ꝙ. in. ll. cōtrarijs illa uerba poſt mortē eorū re­ſpiciūt diuerſos effectus: ꝗa a quolibet ē relictū fideicōmiſſū per ſe: ideo nō reſoluit̉ in ſingulari tates: ſed hic reſpicit unū effectū: ꝗa fideicōmiſ ſū ꝓprietatis eſt relictū poſt mortē eoruꝫ ab he rede: ⁊ ſic unū fideicōmiſſuꝫ eſt.ſ. ab herede nō ab ipſis moriētibꝰ. uel ſo. al̓r ibi loꝗtur qn̄ p̄ceſ­ſerat relictū ꝓprietatis quo caſu poſt emolumē­tuꝫ q̄ſitū nō eſt locus iuri accre. merito uno de­cedēte in eius ꝑſona eſt locus fideicōmiſſo: ꝗa alter heres uel legatarius nō pōt de hoc cōque ri: quia ſua intereſt. ⁊ ſic nō ſuꝑeſt perſona que ex p̄ſumpta uoluntate defūcti ſubſtitutuꝫ exclu­dat. hic ꝟo loꝗtur in relicto habitatiōis in quo inter eos eſt locuſ iuri accreſcēdi ſic in vſufructu ut. l. i. in fi. de uſufru. accre. ideo reꝗritur mors a Empro­nio ea q̄ per lega tum proprie tatis nō d̓ro gatur lega­to vſufru. vi de bal. in. l. quotiens. in fi. C. ſa. her. ⁊ bar. in. l. ſi quis ſeruuꝫ .§. fi. de leg. ii. ⁊ vide ad bar. h̓ aliꝗd per pau. de caſt. ī conſi. ccxxxviij. in cip̄. ī xp̄i no­mine amen. prefati fan­tutius ⁊ frā­ciſcus cū fue rint ⁊c̄. ⁊ in conſi. ccii. in cipien. in xp̄i noīe amen. uiſo dcō pū cto obſcure ⁊ male for­mato ⁊c̄. b Eori vſu u fructus. no. iſtam .l. cōiuncta glo. in. v̓. fū dum. ꝙ ſi le­go fundum videor lega re villaꝫ ibi poſitam ẜm bal. in. l. i. C. e. de le. Et fa cit iſta. l. ad .q. diſputatā per Richa. malū ꝙ ſi te ſtator. reliꝗt vxori ſue vil lam toto tē­pore uite ſue donec hone ſte uixerit ſi ne uiro ⁊ ꝑ uitā ſuam de ueniat ad ti­ciuꝫ ꝙ ſi pꝰ ea dcā uxor trāſeat ad ſe cunda uota. ⁊ ſic expira­uit legatuꝫ: dcā villa re­manet peneſ heredē. ⁊ ex­pectatur di­es mortiſ an teqͣꝫ deueni­at in ticiū. cō trariū deter minat Ric. malū. in dcā ſua diſpu. in cipien. ꝙ in ſuo teſto ſtc dixit per. l. ſi ita. qn̄ di. le. ce. ⁊. l. muli­er.§. i. ad tre. ⁊ ita de­terminat ip̄e nō ob. hac. l. ⁊.l. quibꝰ di ebus.§. qui dam el. ij. de cō. ⁊ de. iteꝫ facit ad pul­chrā. q. ſpec. poſitam ī ti. de locato.§. vtriuſqꝫ: ꝗa ſuꝑuiuētis intereſt ſicut quando te­ſtator exp̄ſſe reſeruauit ius accreſcēdi: ut in pri­mo caſu huius. l. ⁊ ſicut in ſubſtitutiōe vulgari: ut. l. ꝙͣuis. C. de īpu. ⁊ ali. ſubſt. ⁊ d̓termīaui ple niſſime ī. l. heredes mei.§. cū ita. jͣ. ad tre. Itē hͨ .l. videt̉ facere cōtra me in eo ꝙ dixi. sͣ. de le. iij. .l. ſi ſic dicit teſtator ſi filius meus deceſſerit ſine liberis uel eorū liberi ſine liberis deueniat in ſē proniū: an uideat̉ fideicōmiſſū datuꝫ a liberis: an vero ab heredibꝰ pͥmo inſtitutis: ut ibi deter minaui qd̓ videt̉ relictū ab heredibꝰ inſtitutis. Ad hāc. l. reſpōdeo ⁊ dico ꝙ ibi fideicōmiſſum aliter ualere nō poterat: unde intelligit̉ eo mo­do quo ualere poteſt. hic ꝟo pōt ualere fideicō miſſū ſiue ſit relictū a pͥmo ſiue a ſecūdo. Itē cō tra. l. noſtrā facit. l. ſi ẜuus.§. ſi margaritā. sͣ. de le.i. ubi fideicōmiſſū in dubio intelligit̉ datū ab heredibꝰ. Sol. illud ueruꝫ ubi teſtator legat rē legatā: ꝗa tūc legatū uidet̉ a legatario ut hic. Ultimo hec. l. inducit̉ per Dy. ad. q. ſi duobus eſt cōceſſa emphitheoſis: ⁊ unuſ moriat̉: an ac­creſcat alij uel redeat ad eccl̓iam. dixi plene. jͣ. d̓ uerb. ob. l. ſi mihi ⁊ ticio. ⁊ ibi ꝑ Dy. ⁊ per Cy. .C. quādo nō pe. par. l. i. Ex.§. ſequenti. Qualiter intelligat̉ decima hereditatis. Qui ſempronia. Fideicōmiſ­ſum relictuꝫ a curatore quē quis putabat legitime datuꝫ ab herede ſcripto debet̉. h. d. Quero ꝙͣtū habe bit meuia ⁊ ꝙͣtuꝫ ſempronia ex iſta hereditate. ⁊ qualiter ītelligit̉ v̓bū decīa. Uidete q̄dā ſunt nomīa nūeralia: ut due partes tres ꝑtes qͣttuor partes ⁊cͣ. ⁊ tūc in dubio ītelligunt̉ due ꝑtes de .xij. ⁊ tres ꝑtes de. xij. ut. l. interdū.§. i. sͣ. de he­re. inſti. ⁊. l. cū qō. C. de le. ⁊ inſti. d̓ here. inſti.§. hr̄ditas: niſi aliter appareat de uolūtate diſpo­nētiuꝫ: ut ibi dixi. ⁊ ꝓbat̉ in. l. ꝗ nō militabat.§. .i. de here. īſti. q̄dā ſūt noīa quote: ut ſcd̓a tertia qͣrta. ⁊ tūc dꝫ ītelligi decīa.ſ. totiꝰ hereditatis fa ciēdo. x. ꝑtes hereditatis. ⁊ tertia dꝫ ītelligi d̓ to ta hr̄ditate faciēdo tres ꝑtes totiꝰ hr̄ditatis: ut .l. interdū. ī fi. sͣ. de here. inſti. ⁊ ita hͨ ꝗlibet ha­bebit decimā totiꝰ hr̄ditatis faciēdo. x ꝑtes toti us hr̄ditatis. ⁊ ex hoc apparet vtilitas fidecom miſſi: ꝗa quilibet hꝫ uſufructū pro uirili cuꝫ nō habeat niſi decimā totius hr̄ditatis. Xori uſufructus. L3 exti terit cōditio tn̄ expectāda eſt dies q̄ ſuꝑeſt. h. d. Op d̓. l. aliqn̄. sͣ. ad velle. ⁊. l. fūdus. sͣ. de uſu fru. Pe. ſoluit ibi. eſt tm̄ cōditio. hͦ ꝟo dies ē ⁊ cōditio. vn̄ dꝫ expectari dies: ut. l. in illa. jͣ. d̓ ꝟb. ob. uel dic ꝙ hic oꝑat̉ dictio tūc. que extremita tē tēporis ſignificat: ut. l. iiij. jͣ. de cōdi. ⁊ de. Itē op. ut glo. ⁊ ſo. ibi erat q̄dā conditio neceſſaria quo ad acquiſitiōem. ideo quocūqꝫ modo exi­ſtat nō intereſt. plene dic ut dixi in. l. gallus.§. ⁊ quid ſi tm̄. sͣ. de li. ⁊ poſth. ſed hic fuit volunta ria: quia ſtatī potuit teſtator legare pure. Itē oppo. de. l. liberto.§. fi. sͣ. ti. i. Solū. ibi ad fien­dum cauſam finalem pubertatis aduentus erat neceſſarius. ideo non intereſt quomodo exiſtat. Ticho. Qui habet ius in re in dubio uidetur legare rem reſpectu iuris quod habet lꝫ mor te finiatur. hoc dicit ⁊ eſt aliquantuluꝫ pulchra .l. Oppo. ⁊ videtur ꝙ iſti non potuerunt pre ſcribere: quia ſine poſſeſſione cuili preſcriptio non procedit: ut. l. i.§. per ſeruum. de acqui. nunc aliquo v̓. cxlv. ⁊ ibi Io. an. A DE ad. q. ri char. Bal. conſi. ccccij. lib. iiij.