Seite
De actionibus ⁊ obliga. i 7 I peti. hr̄di. l. diuꝰ. ⁊ fa. her. l. alienatiōes. Si ꝟo ē ꝑticu natiue. Idē no. hͨ ī pͥn. ma. glo. ⁊ i. l. ex maleficijs.§. he te. C. eo. di­laris: tūc res ⁊ actio efficit̉ litigioſa ꝑ lit. ꝯte. ut. l. i. ī fi. res. jͣ. e. ſꝫ in. l. pr̄. C. de pac. ꝯuē. dr̄ ꝙ qn̄qꝫ naſcit̉ qn̄qꝫ xerit ꝙ nun .C. cōi di. Quero ꝗd hēat oꝑari uitiū litigioſi. So. qͣꝫ ī ꝑſonali dat̉. Ad declarationē huiꝰ. pͥmo uideamꝰ ꝗd ē dictu res efficit̉ li ẜm iſta tꝑa tres erāt effectꝰ. pͥmo ꝙ īpediebat̉ aliena­natiua ⁊ datiua. pone exēplū ī hoībus. poſſū dicere ꝙ tigioſa. Sub tio: ut. d. l. diuꝰ. ⁊. l. alienatiōes. ſcd̓o ꝙ ille ī quē fiebat adā fuit hō datiuꝰ a deo īmediate factꝰ. alij hoīes nati dit tn̄. d. flo. talis trāſlatio nō poterat ī p̄ſcriptiōe ſibi cōnūerare tē in. d. c. cum ui: ꝗa ex patre ⁊ mr̄e nati. ita actio natiua qn̄ naſcit̉ ex M. ꝙ ēt li­pora ſui autoris: ut. l. i. C. de p̄ſcrip. lō. tēp. Tertio ꝙ ſi mr̄e.ſ. obligatiōe: ut. l. lꝫ.§. ea. sͣ. de ꝓcu. ſꝫ qn̄ īmedia­te pēdēte ꝗs cadebat a poſſeſſiōe nō poterat eā recuꝑare obſtāte ex te a lege ꝯcedit̉ ſine mr̄e dr̄ datiua. tex. quē Ia. but. ad pōt uti poſ­ceptiōe litigioſi: ut hͨ. hodie ꝟo ē additū ꝙ ꝯͣctꝰ ſuꝑ re hoc alle. in. l. iuriſgētiū.§. i. sͣ. d̓ pac. dicit ꝙ tūc dr̄ nati­ſeſſione ſua litigioſa hītus ē ipſo iure nullꝰ. Itē ꝗa accedenti ad ꝯͣ­dūmō licite ua qn̄ hꝫ aſſiſtētē materiā ſufficientē ex qͣ actio orit̉. al̓s vtat̉. ſecꝰ ſi il ctū īponunt̉ certe pene q̄ ponunt̉ ī. l. fi. C. eo. Iteꝫ ꝙ ſi dr̄ datiua. hoc p̄miſſo dicit Pe. ꝙ duplex ē materia. q licite ad p̄iu ſnīa lata ꝯͣ pͥmū reū tenet pōt mādari executiōi ꝯͣ eū in dā remota. q̄dā ꝓxi. exēplū ī ꝑſonalibꝰ ꝯtractꝰ ē mate diciuꝫ ꝑtis. quē facta ē trāſlatio: ut. l. fi. C. e. qd̓ pleniꝰ declaroª in re ria remota. obligatio ē ꝓx. ex qͣ actio orit̉ q̄ dr̄ natiua. vide q̄ ī ma­petitiōe. l. creditores. C. de pig. Quas penas intelligo teria dixit in rei vēdicatiōe ꝟo dn̄ium ⁊ poſſeſſio eſt cā ꝓxima rei do. āto. ī. d. ſi fiat alienatio lite pēdēte. nā ſi ꝑempta eēt īſtātia: tūc vēdicāde. Et ideo dicit ipſe aut q̄ris vtruꝫ actio utilis .c. cū. M. pꝰ lꝫ duret vitiū litigioſi: ut no. C. de iudi. l. ꝓperandū.§. dicat̉ natiua reſpectu cāe ꝓxime: ⁊ tūc ſi īſpicias pͥnci Io. an. ⁊ qd̓ ſed ſiquidē. ⁊ dixi in. l. ij. jͣ. iudi. ſol. tn̄ ꝯͣctꝰ habitus va­no. ī cle. fi. ut piū. l. xij. ta. q̄ iſtā utilē nō ꝓducebat erit datiua: ut in let: ut. d. l. i. C. de p̄ſcrip. lōg. tēp. An poſſit res litigio­li. pē. ⁊ ī ma­utili bonoꝝ poſſeſſiōe: ut in. l. pe. sͣ. ſi qͣdru. pau. fe. di. teria vide ſa obligari dic ꝙ nō: ut. l. ſi filiꝰ.§. fi. sͣ. que res pig. ob. Si ꝟo reſpicis illas leges q̄ illas utiles inducūt dicet̉ Inno. ī. c. ex poſ. ⁊ no. per glo.ᵇ in. l. i.§. fi. C. cōi diui. actio natiua: ꝗa lex introducit obligationē ex qͣ hͨ actō ꝑte. de arbi. orit̉: vn̄ obligatio bn̄ poſſet dici datiua: ſꝫ actio nō. Si ⁊ bonā glo. de hoc uitio De actionibus ⁊ obligationibus. Rubrica. reſpicis cām remotā: tūc fateor opi. glo. ꝙ ē datiua. ⁊ ī litigioſi. xi. his utilibꝰ ſit obligatio ꝓbat̉ ex diffinitōe obligatōis: .q. ij. c. i. Et Ex. l. ſequenti. ꝗa ē iuris uinculū quo neceſſitate aſtringimur ⁊cͣ. ſꝫ hͨ his add̓ bal. Que dicat̉ actio datiua ⁊ q̄ natiua: ibi. Ad d̓claratō pꝰ bar. in. l. i. aſtringit̉ ergo ⁊cͣ. Ad examinādū hāc qōnē eſt p̄mittē cōi di. ⁊ add̓ nē. Et an utilis actio ſit datiua uel natiua: ibi. His pre dū ꝙ actio utilis dr̄ qͣdrupliciter. pͥmo r̄ſpectu directe ꝙ uitiū liti­miſſis. Et an actio utilis ⁊ directa ſint eadē ſubſtātia: cōpetētis ⁊ ad idē: ut. l. i. C. de ac. ⁊ ob. cū ſil̓ibꝰ. nā di gioſi īpedit ibi. Quero. Et an directa ⁊ vtilis poſſint cōpetere eidē alienationeꝫ recta cōpetit cedēti: ⁊ utilis ceſſionario ad idē. ſcd̓o re­poſſidētis ſꝫ ad idē: ibi. Quero utrū. Et ſi inſtr̄a gͣuarētigia hn̄t exe ſpectu directe q̄ iā cōpetit nūc nō cōpetit: ut in utili­nō acꝗſitio­cutionē paratā. an ille ꝗ hꝫ vtilē ex tali inſtr̄o debeat eā reſtituit̉ minori uel abn̄ti: ut. C. ſi aduer. tran. l. i. ⁊. l. in nē ab eo fie­dē executionē hr̄e: ibi. Quero. Et an ꝗ ītentauit dire­onerarijs. jͣ. e. v. ſed cū reſciſſa. tertio dr̄ utilis reſpectu ri. ita dicit ctā ꝓbauit in utili debeat obtīere: ibi. Quero ſi. Et an bal. menti te directe q̄ nunꝙͣ cōpetit lꝫ eſſet poſſibile cōpetere: ut. l. nēdū ī. l. ij. ī ſi utilis cedit̉ diuidat̉ in aliā utilē: ibi. Quero ſi utilis. quot. C. de dona. q̄ ſub mō. ⁊. l. pe. ad exhibē. qͣrto mō vl. col. C. ne Et an ex ſolo ꝯͣctu ſine ceſſiōe trāſferat̉ vtilis: ibi. Que dr̄ utilis reſpectu directe q̄ cōpetit ad alid̓: ut ī caſu. l. lit. penden. ro an. Et an p̄toria ſtipulatio dicat̉ actio. uide in fine. pe. ſi qͣdru. pa. fe. di. ⁊. l. curatoris. C. de ne. ge. ⁊ d̓ bo­ADDE Ro ma. ꝯſilio. cc 1 Quero qͥ poſ. here. peti. l. i. Scd̓o vidēdū eſt an̄ ꝑ ceſſionē tranſ Bligatiōes. ſnt iſte obli lxx. ubi de p̄ fert̉ utilis obligatio ſicut actio utilis. ⁊ uidet̉ ꝙ nō. nā dictis. gatōes q̄ naſcūt̉ ex varijs figuris cauſaꝝ. glo. ul. in. l. i. C. d̓ ac. ⁊ ob. dicit ꝙ hn̄s utiles nō pōt di a Declaro. Et glo. ponit opi. ⁊ pͥmoᶜ ꝙ ille q̄ ſunt ex cere illū ſibi obligatū. in ꝯtrariū ē tex. in. l. ſi īſolutū. e. idē tꝫ bart. ī .l. fi. C. e. ⁊ qͣſi ꝯͣctu. ⁊ iſtā opi. rep̄hēdit glo. īſti. d̓ ac. ti. ꝓut eſt in lr̄a hēs. ꝓ hoc ꝗa uideo qn̄ alicui reſtituit̉ Bal. in. l. i. ī pͥn. ⁊ ꝗa qn̄ dr̄ ex ꝯͣctu ſeꝗt̉ ⁊ de his q̄ ex hr̄ditas nō tn̄ trāſfert̉ actio utilis. ſꝫ tn̄ dr̄ utiliter hr̄s: .C. cōi di. et qͣſi ꝯͣctu: ut ꝓbat̉ ꝑ illos ti. īſti. de obli. que ex qͣſi ꝯͣctu. ut. l. ſi filiꝰ qd̓ cū eo. ⁊. l. poſtulāte. ad treb. Preterea vi Ange. in. d. Alij dicūtᵇ ut Hū. ꝙ ē ꝯditio furtiua q̄ naſcit̉ ex varijs auc̄. de litig. deo ꝙ ꝑ ceſſionē pōt tranſferri ſpes obligatiōis: ut. l. in pͥn. figurisᵉ cauſaꝝ. ⁊ hoc tꝫ glo. hͨ ⁊ ī. l. ſi ꝓ fure. sͣ. de ꝯdi. ſpē. C. de dōa. p̄terea obli. q̄ nō parit actionē pōt cedi: b Per gl. furti. Sꝫ illud rep̄hēdit̉ ꝑ Dy. ⁊ Guil̓. ⁊ oēs doc. mo­ut. l. ſi cuiꝰ. ad tre. ea. rōne q̄ parit. p̄terea uideo ꝙ īſtā Et illā gl. ſe­der. ꝗa īmo ꝯditio furtiua orit̉ ex d̓licto: ut. l. ſi ābo.§. tia iudicij q̄ n̄ ē actio ſꝫ ꝑ eā obligat̉ ꝗs inſtātie: ut. l. i. ī quit̉ bal. ibi quotiēs. sͣ. d̓ cōpē. ⁊. l. ſi mulier.§. pe. sͣ. re. amo. Alij di ī. d. l. i. ubi ēt pͥn. ad treb. ⁊. l. hr̄ditas. facit. l. tā ex ꝯtractibꝰ. ff. de iu. q̄rit an poſ­cūt ꝙ ītelligit̉ d̓ obligatiōibꝰ q̄ nō ſūt iure ordīario ⁊cͣ. ⁊ ſic puto ꝙ cōpetit utilis obligatō ſicut actio. Tertio ſit fieri de ea ut glo. ſꝫ illd̓ uidi rep̄hēdi: ꝗa hͨ d̓ obligatiōe. exēplū ē eſt uidēdū qn̄ actio naſcit̉ ex oblig. an ſemꝑ naſcat̉ an cōpromiſſū de actiōe: ⁊ iſta nō ē bōa rep̄hēſio: vel dic de pactis ap ab initio tm̄. ſūt eniꝫ q̄dā q̄ oriunt̉ ex aliquo indeſinen ⁊ ſimplex cō poſitio ⁊ ꝗd poſitis exͣ ꝯͣctū ⁊cͣ. ut glo. ſꝫ trūffa ē ꝗa pacta īcōtinēti ter: ut lux a ſole. q̄dā in pūcto: ut filius a pr̄e. rn̄deo ſe­corā arbitro appoſita ſūt ꝯͣctꝰ. Pe. dicit ꝙ actio ī ſcm̄ q̄ ē ex varijs mel tm̄ ab initio orit̉ actio nō īdeſinēter. facit ad ideꝫ: an inducat̉ figuris cauſaꝝ: ut. l. ſancimꝰ. C. d̓ ſa. ſan. ec. nō plꝫ. ꝗa hͦ vt. l. ſi ꝗs ſtip. ⁊. l. ſi ſic de ꝟ. ob. ⁊. l. cū querebat̉. iu. ſol. vitium liti­loꝗt̉ in obligatiōe. exēplū ē ī actiōe. ꝗd dicemꝰ. Ad pͥ­ His p̄miſſis uenio ad. q. an utilis actio ſit datiua vl̓ gioſi. De actio mū dico ꝙ obligatiōes q̄ ſunt ex qͣſi ꝯͣctu ſūt ex varijs natiua. Iuriſcōſulti appellauerūt datiuā q̄ n̄ hr̄et ſub nibꝰ ⁊ obli. figuris cauſaꝝ. ⁊ rep̄hēſio gl. īſti. d̓ ac. ī pͥn. ꝓcedere vr̄ ſiſtētē materiā ex qͣ oriat̉: ut p̄al. l. iuriſgētiū. Nos aut Rubrica. ẜm ordinē tituloꝝ ī īſti. poſitoꝝ. ſꝫ hͨ iuriſcōſulti ordo ſtrictiꝰ dicamꝰ eā eē datiuā q̄ nō hꝫ obligationeꝫ aliq̄ Oliga eſt ꝯͣ: ꝗa pͥmo hic agit̉ d̓ obligatōe ex ꝯͣctu. ſcd̓o de obli ēt datiuā. ⁊ aſſumo utilē ⁊ pͥmo ut cedēti ⁊ ceſſionario o tiōes. ⁊ pͥmo. gātiōe ex maleficio: ut. jͣ. e. l. ex maleficijs. Et poſtea ſe­cōpetit obli. utilis ergo hꝫ obligationē ex qͣ orit̉. Con­vide aliꝗd ꝑ quit̉ ꝙ dicat de uarijs figuris cauſaꝝ: ⁊ ponit̉ de obli­trariū dico ī ceſſionariū trāſfert̉ utilis obligatio q̄ erat bar. ī. l. ſi me gatiōe ex qͣſi ꝯͣctu vel qͣſi maleficio: ⁊ ſic vr̄ de mēte iu­directa apud cedētē q̄ nō potuit plus parere cū iā pe­⁊ ticiuꝫ. sͣ. ſi cer. pe. riſcōſulti ꝙ iſte ſint ex varijs figuris cauſaꝝ. Impropͥe pererat. ergo iſta utilis non pōt parere: ut. l. eū ꝗ. ff. de d Alij di­ponit̉ iſtud ꝟbuꝫ ex qͣſi ꝯͣctu ⁊ ex qͣſi maleficio cū hͨ di­fur. ergo ē mere datiua. ⁊ hoc caſu dicit veꝝ glo. Sed cut. glo. hāc cat de uarijs figuris cauſaꝝ: ⁊ ſic ē mēs huiꝰ. l. Ad illd̓ ſi poneres ꝙ an̄ partū obli. utilis trāſfert̉: ut in caſu. l. alle. pro no. qd̓ dr̄ de ordine tituloꝝ īſti. rn̄deo ꝙ magis debemus ſpē. C. de dōa. tūc Pe. bn̄ dicit ꝙ oriat̉ ex oblig. dati bal. ī rub. C. d̓ pac­ordinē tituloꝝ in. ff. attēdere ꝙͣ in. C. ut ī ti. de bo. poſ. ua cū nullū hꝫ ꝯtractū ex quo oriat̉. Si ꝟo accipimus e Uarijs fi ꝯͣ ta. ⁊ ẜm ta. ⁊ eꝯͣ in. C. itē actiōes ſcripte ī rē q̄ rei ꝑuē­actionē utilē ſcd̓o mō. ẜm quē dr̄ reſpectu directe non guris. Et qͥ tione obueniūt tūc ex varijs ſiguris cauſaꝝ ꝓponūt̉: cōpetētis ad idē ⁊ nō cōpetit: ⁊ id ꝗa eſt datiua nō na ſit actio que ꝗa nō ex ꝯtractu vl̓ qͣſi oriūt̉: ⁊ ita tenet glo. C. qd̓ me. tiua. iō.n. euacuata erat ptās ī illa obligatione directa oritur ex va rijs figuris cau. l. iij. Quero vn̄ orit̉ᵗ actio utilis. glo. ī. l. ex lega eo ꝙ ſemel parturierat: ut. l. i. ⁊. ij. C. ſi aduer. tranſ. Si cauſaꝝ. ē gl. to. C. de leg. dicit no. ꝙ actiōes utiles ſunt datiue non ꝟo accipis actionē utilē tertio mō.ſ. qn̄ poſſibile ē cō­ī. l. ſi ꝓ ſure. .§. fi. C. ꝯdi. I83