Seite
De actionibus ⁊ obliga. deicōmiſſario nō ē eadē ꝙͣtū ad effectū quo ad multa petere ad idē: vt ī. l. quotiēs. C. de do. q̄ ſub mō. ⁊. l. pe­furti. ⁊ vide glo. ⁊ Bar. cū directa: ut no. ī. l. ꝗa ꝑinde. ad treb. Idē ī ꝑticulari ad exhi. tūc fateor ꝙ. l. ꝓducit ab initio obli. vtilē ⁊ ac­ī. l. certi ꝯdi bꝰ: ꝗa ꝯtra utilē cōpetit exceptio. q̄ nō ꝯtra directā: ut tionē q̄ orit̉ ex ea. ⁊ ſic dicet̉ actō natiua ⁊ obli. datiua. tio.§. qm̄. sͣ. .l. quotiēs. ī pͥn. d̓ admi. tu. ⁊ ꝑ Dy. ī. c. ꝓ poſſeſſore. de Nec ob. tex. ī. d. l. pe. ad exhi. q̄ dicit utilis dabit̉ ⁊ ſic ī­ſi cer. peta. reg. iur. li. vi. Itē directa īfamat qd̓ nō reꝑit̉ in utili: ut nuit ꝙ ē datiua: ꝗa illud dr̄: ꝗa dat̉ obligatio. neqꝫ hꝫ f Quero vn̄ orit̉. vid̓ .ff. d̓ īfa. l. i. Expedit etiā magis directā ꝙͣ utilē hr̄e ꝑꝑ ꝯtractū p̄cedētē ſufficiētē ex quo oriat̉. ⁊ ſic iuriſcōſul­bart. ī. l. i. C. ꝓbatiōes. nā ī utili qn̄qꝫ debeo plus ꝓbare.ſ. ꝯtractū ti appellabāt illā datiuā. ſꝫ ego ſtrictiꝰ. Si ꝟo accipimꝰ eo. an ſint da ⁊ ceſſionē. ſꝫ ī directa quaꝫ haberē ex ꝯͣctu meo: ſolū cō actionē utilē qͣrto mō.ſ. reſpectu directe cōpetentis ad tiue vel nati tractū. Ad ſcd̓m dicit ipſe ꝙ actio utilis ⁊ directa ſunt ue. plene per aliud: tūc fateor opi. Pe. ꝗa aut reſpicis pͥncipia. l. xij. bal. ibi in. ix. eedē gn̄e qd̓ ē ueꝝ ẜm opi. cōeꝫ. q̄ ē ꝙ ſit actio ī gn̄e: ut ta. ītroducētis directā: ⁊ nō pōt dici vtilis datiua: ꝗa n̄ col. ⁊ ī. vi. q. .l. ij. C. d̓ neg. ge. ⁊ ibi no. ī. l. iij.§. gn̓a. de acꝗ. poſ. ⁊ ibi debebat̉. Aut reſpicis alia iura ītroducētia vtilē: ⁊ tūc ⁊ bar. hic. ⁊ dixi. ⁊ no. ī. l. ẜuꝰ cōis meuij.§. fi. de ſtip. ẜuo. ſꝫ dicit ip̄e fateor ꝙ eſt natiua reſpectu obligatiōis reſpectu deli­bal. ī. l. ex le­gato. ī. iij. q ꝙ nō reꝑit̉ actio ī gn̄e: ut Cy. r̄fert ī p̄alle. l. iij. ergo ẜꝫ cti vel qͣſi: ut. l. curatoris. de neg. ge. ⁊. l. pe. ſi qͣdru. pa. .C. de legi. ī eū nō pōt dici eadē ī gn̓e cū nō ſit illd̓ genꝰ. Tertio fe. di. ⁊ ī multis legi. in ti. ad. l. acꝗ. qͣ īducūt utilē acꝗl. ver. ad exa­ubi dicit ꝙ ſūt eedē ſpē. circa qd̓ dic ꝙ dr̄ie q̄ ſumunt̉ ⁊ p̄dicta ꝟa ī ꝑſonalibꝰ. Quid ī realibꝰ an utilis ſit na minādā iſtaꝫ ex aliꝗbꝰ qͣlitatibꝰ nō faciūt dr̄iaꝫ ſpecificā. ſꝫ dr̄ie ſub­tiua vel datiua. gl. hͨ ī pͥn. dicit ꝙ reales actiōes nunꝙͣ materiam. a Quero ſtātiales faciūt aliqͣ differre ſpē. Un̄ ſi diceremꝰ hoīuꝫ oriunt̉ ex obligatiōe: ut īſti. de ac. ī pͥn. ⁊ dicit veꝝ: quia vtrū. Uid̓ ꝑ ꝗdā magni ꝗdā ꝑui. iſta eſt dr̄ia ẜm qͣlitates: ⁊ ſic non materia ex qͣ orit̉ rei vē. ē dn̄iuꝫ ⁊ poſſeſſio aduerſarij. bal. in. l. i. in differūt ſpē. ⁊ hoc ē qd̓ dicit. l. de plus ⁊ minꝰ nō diffe­ Uidēdū ē tn̄ ꝗa qn̄qꝫ dr̄ vtilis reſpectu directe q̄ cō viij. col. C. e rūt niſi ẜm qͣlitatē: ⁊ ſic nō differūt ſpē: ut. l. fi. d̓ fi. īſtr. ī v̓ſi. nūc ve petebat ad idē: ⁊ deſijt cōpetere: aduerſario deſinente nio ad ſcd̓ꝫ. Sꝫ dr̄ie ẜm ſubſtātiā ꝓut differt hō ab aſino faciūt dif poſſidere dolo: tūc puto ꝙ nō ſit natiua. nec.n. hꝫ ſuffi ⁊ ī v̓. ſcd̓o q̄ ferētiā ſpecificā. fa. l. ij. ī pͥn. sͣ. ſi cer. pe. mō ad ꝓpoſitū ciētē materiā: ꝗa deficit poſſeſſio: ut. l. i. de alie. iu. mu. rit̉. ⁊ uide in utilis ⁊ directa ſūt qͣlitates q̄dā. ergo nō faciūt dr̄iam cau. fa. ⁊ qd̓ no. doc. ī rub. C. de rei ven. Qn̄qꝫ dr̄ actio .d. l. ſi cū res ſpecificā. hoc ꝯcedo. ſꝫ pōt eē ꝙ ex alijs dr̄ijs differūt C. de nego. utilis reſpectu directe cōpetētis ad diuerſa ut utilis in geſt. ⁊ bal. in ſpē: utputa una ciuilis alia p̄toria q̄ ſpē differūt: vt īſti. rē q̄ cōpetit ēphiteote feuda. ⁊ ſil̓ibꝰ. Iſta ē natiua. nā .d. l. ex lega­de ac. ī pͥn. ⁊ Io. ī arbo. Quarto dicit Pe. ꝙ utilis orit̉ ex utili dn̄io qd̓ hꝫ ēphi. ⁊ poſſeſſiōe aduerſarij: ⁊ to. in pͥn. C. ſic loꝗt̉ ti. ſi ager uecti. pe. Qn̄qꝫ ē utilis reſpectu dire­⁊ directa nō ſūt idē numero. hoc ē ueꝝ ⁊ ꝓbo. Idē nu de lega. b Tu vero cte cui ꝯtrariat̉: ut in utili qͥ cōpetit p̄ſcribēti q̄ recte ve mero nō pōt differre a ſeipſo: ut. l. ꝓpōebat̉. ff. d̓ iudi. dic. Not. tn̄ nit ad īpediēdū directā q̄ cōpetebat ei ꝯtra quē p̄ſcri­⁊. C. d̓ codicil. l. ſi idē. ſꝫ īter utilē ⁊ directam ſūt multe ꝙ ſi ceditur bit̉ ẜm doc. ī aucͣ. niſi. C. de bo. ma. ⁊ iſta ſil̓r ē natiua. dr̄ie: ut. sͣ. l. i. dixi. ergo ⁊cͣ. ⁊ hoc ꝓbāt. ll. hͨ alle. ꝑ glo. ī actio ī factū orit̉ enī ex dn̄io vtili q̄ſito p̄ſcribēti ꝑ p̄ſcrip. ⁊ ex poſſeſ multis ꝑtibꝰ q̄ uident̉ ſibi īuicē ꝯtradicere ⁊ tn̄ ſoluit̉ qn̄ ē datiua trāſit ī ceſſio ꝙ una. l. loꝗt̉ de directa. alia d̓utili: ⁊ ſic cū habeant ſe ſiōe aduerſarij. facit. l. i. ī fi. ⁊ qd̓ ibi dr̄. sͣ. de aqͣ plu. ar. uarium dire Qn̄qꝫ dr̄ actio util̓ reſpcū directe cōpetētis ad idē vo ut alid̓ ⁊ alid̓ n̄ ſūt idē nūero. Idē dic̄ ꝗnto ꝙ qn̄qꝫ cta. ita not. lūtate eiꝰ cui cōpetit directa ꝟa vl̓ p̄ſūpta: ut qn̄ dn̄s q ſingunt̉ idē: ut qn̄ util̓ loco directe: ut. C. ſi aduer. tra. bal. ī. l. ex pla .l. i. ⁊. ij. ⁊ hoc nō reꝑio ꝙ fingant̉ idē. nā reſtituta utiſ cito. in. viij. hꝫ directā rei uē. mihi cedit illā vel vēdit vel recipit eſti .q. C. de re­mationē rei tūc enī mere cōpetit utilis ī rē qͥ ē datiua n̄ ē ānalis cū alia eēt ꝑpetua: ut. l. in onerarijs. jͣ. e. ⁊ oēs ruꝫ permu­natiua. nō.n. habeo dn̄iuꝫ directū: ꝗa res nō ē mihi tra .ll. q̄ dicūt eādeꝫ eē ītelligo.ſ. nūero vel gn̓e vel ſpē ẜm c Rn̄. non dita nec utilis ẜm Dy. ī. c. ꝓ poſſeſſore. circa fi. d̓ regu. ſupͣdicta. nā ī ſubſtātia. facit ad hoc qd̓ dixi ī. l. meuiꝰ. vide bal. ī. l. .i. in. ix. ⁊. x. iur. li. vi. ⁊ gl. ī. l. ſi culpa. sͣ. de rei vē. lꝫ Pe. dicat ꝙ tūc .§. duobꝰ. d̓ le. ij. ubi tractamꝰ qn̄ actio extincta reuiui­.q. C. e. ⁊ qd̓ hꝫ utile dn̄iuꝫ: qd̓ ē falſū: ut. l. huiꝰ rei. ⁊. l. ſꝫ ſi rē. de rei ſcit an eadem ſit uel alia. Querit̉ an uideat̉ mādari no. ī. l. ſi duo vē. ⁊ hec ſunt ſatis neceſſaria ꝓpter libellū. Quero exercitiū directaꝝ ꝑ ceſſionē. glo. ī. l. ij. C. e. tꝫ ꝙ ſic. tu de ſolu. utrū qn̄ ago utili poſſū dicere debitorē mihi obligatū. ꝟo dicᵇ ut ibi dixi ī. l. i. Quero utrum directa ⁊ utilis d Qd̓ ap­paret. Et de gl. ī. l. i. C. d̓ ac. ⁊ ob. dicit ꝙ nō: dicas tu ut pꝫ ex ſupra poſſent cōpetere eidē ad idē. Rn̄. nōᶜ. cū.n. utilis īdu multis priui dictis. nā ī caſibꝰ ī ꝗbus utilis ꝑſonalis ē natiua recte cat̉ a. l. ex eꝗtate: vt dixi. sͣ. l. ꝓxi. qn̄ aliꝗs hꝫ directa qͣ­le. huiꝰ īſtru poſſū dicere debitorē obligatū mihi lꝫ ꝯtractus ſit ce­re iſta util̓ d̓beat īduci: ut ꝓbat̉ ī. l. ſi hr̄s īſtitutꝰ. ī pͥn. mēti uide ī .l. a diuo.§. lebratꝰ cū alio: ut. l. ꝗ ſtipēdia. C. d̓ ꝓcur. ſꝫ qn̄ actio eſt ad treb. ⁊ iō ſi ceſſionariꝰ ꝗ hꝫ utilē illā īteriꝫ cederet ei ſnīaꝫ. ī fi. de ꝗ ſibi ceſſerat nō trāſfert̉ ī illu util vt eā poſſit ſuo noīe datiua idē: nō tn̄ poſſeꝫ ꝯcludere ꝙ ꝟtute illiꝰ obli. cō re iudi. ⁊ ad dēnaret̉ mihi: ꝗa nō pōt obli. actionē īducere. ⁊ glo. ī ītētare: ut. d. l. ſi hr̄s. Quero ex forma ſtatuti īſtr̄a cō bar. h̓ vide .l. i. C. e. hͨ voluit dicere ob.ſ. q̄ actionē īducat. facit ad feſſionata ſeu gͣuarētigie hn̄t paratā executionē: utruꝫ bal. ī. l. ꝑ di­uerſas. in. x. hoc qd̓ no. ī. l. hr̄dē d̓ acꝗ. he. Quero utrūª actio util hoc erit veꝝ ī eo cui cōpeteret utilis vigore illius īſtr̄i. .q. C. māda. ⁊ directa ſint eedē ī ſubſtātia. vr̄ ꝙ ſint eedē: ꝗa cōtra Rn̄. ſic: qd̓ apꝑetᵇ. nā dn̄o lata ſnīa ꝓ ꝓcur. ſuo vel ꝓ­⁊ ī. l. ex lega­agētē ex neceſſitate dat̉ utilis ex uolūtate directa ī. l. cu cur. iurāte cōpetit utilis ⁊ tn̄ dn̄s pōt petere executōeꝫ to. ī vl. ver. ratoris. d̓ neg. ge. ſꝫ he due dicunt̉ eedē: ꝗa dicit. l. hec .C. de leg. ſicut ſi hr̄et directā: ut. l. ſi ꝓcuratoris. ff. d̓ ꝓcu. ⁊ d̓ re e Quero ſi actio ⁊cͣ. ut. l. iij.§. hͨ actio. sͣ. d̓ ne. ge. ⁊ vr̄ cāus ī. l. actō. iudi. l. iiij.§. i. ⁊. ij. ⁊ de iureiur. l. nā ⁊ poſtea.§. iuſiurā vtilis. vide e. ti. ẜm pͥmā lec. p̄terea tutor tenet̉ directa tutele mgr̄a Quero ſi aliꝗs ꝓponit directā ⁊ ꝓbat ī utili utꝝ ob bar. ī. l. ſi ꝗs tus utili: ut. l. i. C. d̓ ma. ꝯue. ſꝫ he due dicunt̉ eedeꝫ: ut tineat. hāc. q. format Pe. C. e. l. i. ꝟitas ē aut pēdente vi.§. differē .l. fi. sͣ. d̓ ma. ꝯue. ergo ⁊cͣ. In ꝯͣriū ꝙ ſint diuerſe ꝓbat̉ tia. ff. d̓ acꝗ. iudicio ei cui cōpetebat directa cepit cōpetere vtilis fa poſ. ⁊ in. l. ex ī actōe directa ꝗs fūdat ītētionē ex ꝑſona ſua: ī utili ex cto rei ⁊ tūc ex eadē īſtātia pōt actor obtīere: ut. l. ꝙͣꝙͣ aſſe. sͣ. ad tre ꝑſona alteriꝰ: ut. l. ꝗ ſtipēdia. C. d̓ ꝓcu. qd̓ ītellige qͣꝫtuꝫ .§. iul̓. d̓ aqͣ plu. ar. facit optīe. l. i.§. ẜuꝰ. ff. d̓ īfa. ⁊ de rei bel. ⁊ in. l. i. ad facti narrationē. ergo ſunt diuerſe. p̄terea vides ꝙ uē. l. ſi pꝰ acceptū: ſꝫ ab initio cōpetebat directa tm̄: et C. eo. ⁊ ī. l. curatores. ī qn̄qꝫ utilis ē p̄toria directa ē ciuilis: ut. sͣ. d̓ bo. poſ. hr̄. ꝓpoſui utilē vel ecōuerſo: tūc nullo mō pōt obtinere: vl. col. C. de pe. l. i. ſꝫ ciuiles ⁊ p̄torie differūt ſpē. ergo nō ſūt eedē­ꝗa actionē aptā nō ꝓpoſuit: ut. l. i. ī pͥn. ſi mēſ. fal. mo. neg. geſ. ⁊ ui Breuiter Pe. dicit ꝙ ꝙͣtū ad effectū ſūt eedē: ꝗa hn̄t dix. Uerūtn̄ pōt eē qn̄qꝫ ꝙ ꝟba libelli ſūt ita gn̓alia ꝙ de quod no. effectū eūdē: ut. l. actio. ff. d̓ neg. ge. Itē ſūt eedē ī gn̓e: bal. in. l. i. in pn̄t ad utrūqꝫ referri. maxīe ī realibꝰ vbi ꝗs nō cogit̉ ī viij. col. C. e. ꝗa ſicut una ita alia ē actio. Itē ſūt eedē ſpē: ꝗa de qͣli­libello expͥmere cāꝫ remotā. nā ſi dicit ad ſe ꝑtinere iur̄ v̓. ſcd̓o q̄rit̉. bet actiōis ſpē poſſumꝰ dicere alia directa alia utilis. dn̄ij pōt ītelligi d̓ directo ⁊ utili: ⁊ tūc ſi ꝓbaret in utili no. tn̄ ꝙ ſi Sꝫ ſi q̄ris an ſint eedē nūero: ⁊ tūc ipſe dicit ꝙ nō: obtīeret: ut. l. ſꝫ ⁊ ſi poſſeſſori.§. itē ſi iurauero. de iure ſtatuto caue tur qd̓ alteri qd̓ apꝑet: ꝗa ſunt multe dr̄ie. fingunt̉ tn̄ eedē qn̄qꝫ: ut iu. lꝫ gl. al̓r videat̉ dicere ī. l. minor.§. i. d̓ eui. ⁊ ī. l. ſi mr̄. ex ſtipulatōe qn̄ una loco alteriꝰ ponit̉: ut. C. ſi aduer. trāſac. l. i. ⁊. ij. .§. eādē ī fi. d̓ exce. rei iu. ſꝫ qd̓ ibi dicit nō uideri ꝓponi alteriꝰ q̄rat̉ hec ſunt ꝟba ſua q̄ examinemꝰ. Dicit ipſe ꝙ ꝙͣtū ad ef d̓ utili dn̄io ē ītelligēdū.i. d̓ qͣſi dn̄io. ꝓ quo publiciana actō directa fectū utilis ⁊ directa ſūt idē: ꝗa hn̄t eūdē effectuꝫ. hoc ſine ceſſione cōpetit: ut ex ipſis gl. apꝑet ⁊ ī qͣlibet eaꝝ dixi. Que­iſto caſu ī al nō ē ueꝝ ſimpl̓r: ꝗa utilis petitio hr̄ditatis q̄ cōpetit fi ro ſi utilis cedat̉ an diuidat̉ ī aliā utilē: ita ꝙ una ut