Seite
De actionibus ⁊ obliga. i 7 e terū nō tranſſert̉ obligatio naturalis ⁊ ciuilis ẜm Bal. in. l. ſi genero. in ter abſentes ē neceſſe ꝙ ꝯſenſus ementis ⁊ uēdētis pateat ꝑ nunciuꝫ ad fi. de iure do. a Quero an. vide Bal. in. l. ſi culpa. C. hoc ſpāliter d̓putatū. Fallit multū no. in dōatario ⁊ tutore ī ꝗbꝰ nō reꝗri de rei ven. ⁊ vide aliꝗd ꝑ Bal. in. l. ex legato. C. de lega. ꝑ quos aut act̓ tur ꝙ eoꝝ volūtas ſeu ꝯſenſus pateat ꝑ nūciū ad hoc ſpāliter deputatuꝫ inducat̉ ceſſio: ⁊ ꝑ q̄ vba vide Bal. ī. l. i. ī. ix. col. C. eo. ubi dicit ꝙ ꝑ v̓bū ſꝫ ſufficit qualitercūqꝫ ꝓbet̉ ut no. dicit archidi. xxx. q. iij. iſtd̓ ⁊ refert baſ­do uel trāſfero: ⁊ ꝑ verbū alieno: ⁊ ꝑ oē uerbū qd̓ ſecū trahit executionē in rubri. de ꝯfeſ. ⁊ ad hāc glo. adde ea q̄ no. Bar. in. l. abſenti. sͣ. de dōa. ī ⁊ etiā ꝑ ver­pͥn. ⁊ an̄ pre bū ꝯcedo d̓ ſentationem quo vide remanet apd̓ cedētē: ⁊ alia utilis trāſeat ad ceſſi ēp. Itē no. dicit gl. ꝙ ex vi noīs ꝙ ubi diſtincta epiſtole ſorti Bar. in. d. l. onariū. Rn̄. qn̄ utilis ⁊ directa cōpetūt eodē ca tur effectuꝫ ſunt noīa ⁊cͣ. dic ut gl. ⁊ Dy. inſti. de ac. ſꝫ ꝗcꝗd .i. ⁊ in. d. l. ꝯͣctꝰ. bal. in ſu ut directa cedēti utilis ceſſionario: tūc ſi utiliſ Azo dicat dic ꝙ qn̄qꝫ noīa ꝯͣhētiū ⁊ nomē ꝯͣct ad euꝫ. sͣ. de rub. C. d̓ do. cedat̉ nihil remāet apd̓ cedēteꝫ ꝗ eā ſolā hēbat: dona. Ideꝫ variant̉: ⁊ tūc fateor ꝙ oriunt̉ᶜ due actiōes. ſed ꝓmiſ. uide d̓ eſt in verbo ut. l. ēptor. ⁊ ibi no. C. d̓ ac. uel hr̄. uē. ⁊. l. ex aſſe. vtraqꝫ directa: ut hac gl. Qn̄qꝫ uariant̉ noīa ꝯͣ­p̄dictis ple­dono. l. deni ⁊ ibi no. sͣ. ad trebe. ⁊. l. i.§. de illo. e. ti. Alio mō ne ꝑ roma. ī hētiū nō nomē ꝯͣctꝰ: ut ī pignore: ⁊ tūc oriuntur qꝫ.§. ſi fide­.l. ſtipulatio dr̄ utilis reſpcū directe q̄ cōpetit alio caſu: ⁊ tūc iuſſor. sͣ. mā due actiōes. vna directa alia ꝯtraria. Qn̄qꝫ orit̉ iſta.§. ſi ſti­da. not. bal. lꝫ alij cedat̉ remanet apd̓ cedenteꝫ: ⁊ ſic poterat vnū nomē ꝯͣctꝰ ⁊ ꝯͣhētiū: ut pro ſo. ⁊ utraqꝫ dire puler. jͣ. d̓ v̓. in. d. l. ſiꝗdē dici directo reſpcū utilis q̄ cōpetit ceſſionario. ob. ⁊ ꝑ doc. cta. Qn̄qꝫ deſcēdūt a noīe: ut mādās ⁊ mādata C. d̓ actio. ⁊ exēplū ī bōefidei poſſeſſore d̓ iure p̄torio ꝗ reſti in. l. oīno. sͣ. rius: ⁊ tūc vna eſt directa ⁊ alia ꝯtraria. obli. Iteꝫ ⁊ de īpē. in re. tuit hr̄ditatē. nā apud eū erat utilis de iure p̄to dationē in Si iudex. dota. ſac. ſtrumēti cau rio ⁊ apud eū remanet et ī fideicōmiſſariū trāſit emaleficio. TOp. ꝗa ī X ma­ſa exiſtēte: ut utilis ꝑ treb. ut. l. i.§. bonoꝝ. ad treb. ⁊. l. recuſa leficio. peritia ē culpa: ut. jͣ. de re. iur. l. īperitia. ⁊ no. bal. in. l. no. in re.§. i. e. ti. ita ītelligo. l. curatoris. C. de ne. geſ. ex culpa ꝗs ex maleficio tenet̉: qͣre n̄ hͨ: ut ī acꝗl. .i. C. qn̄ fiſ. ſpe. uid̓ tex. Nā ſi minor cederet utilē neg. ge. ꝯtra curatorē vel pͥua. Et ⁊ glo. dicit ꝙ alid̓ ī iudice: alid̓ in acꝗl. ⁊ nō dicit ⁊ qd̓ ibi bar an eoipſo ꝙ ēt apud eū remaneret vtilis. ar. dictoꝝ iuriū. Et to. ī. l. idēqꝫ plꝰ. Sꝫ q̄ pōt eē rō. dicit ꝙ offm̄ iudicis ē neceſ facta ē ceſſio iſtd̓ eſt utile ad. q.d̓ facto. nā ille ꝗ cedit ꝑꝑ v̓tu .§. ſi ꝗs ea. ſariū: ut. l. mūeꝝ.§. iudicādi offm̄. jͣ. d̓ mu. ⁊ ho. utiliū videa .sͣ. manda. tē directe q̄ remanet apud eū pōt ſolutionē reci ꝗa ex neceſſitate tenet̉ acꝗl. volūtarie fit. Que tur mādatū e Is qͦqꝫ. exercitiū di­ꝑe ⁊ debitorē liberare niſi in tribꝰ caſibꝰ: ut. l. iij. ro ꝗd in ꝯſiliario ꝗ ꝯſuluit ꝑ īperitiā male. no. ī Dy. ꝯſuluit. rectaꝝ. bal­.C. d̓ noua. ſꝫ ſi apd̓ cedētē nil remaneret tūc ſe­Spe.ᵈ de reꝗſi. ꝯſi.§. i. ver. ꝯſiliarius. Adde bar. ī in. l. i. in. vij. cus. iō tene mēti. Quero anª ex ſolo ꝯͣctu ſine .l. ſi cū exhi­Ex.§. ſequenti. col. C. e. dic buiſſent. ī fi. ceſſiōe trāſeat utilis. Rn̄. latiꝰ dic: aut alicui d̓be ꝙ ſic ī ceſſio Stāte ſtatuto ꝙ contrata ſeu villa teneat̉ ca­de pub. ⁊ qd̓ ne hoīs nō tur ius ſeu nomē ex vltīa uoluntate: aut ex ꝯͣctu: pere malefactorem ⁊ ſi nō ceꝑit teneat̉ in tm̄ an ibi dixi ⁊ bar ceſſiōe legis aut alia eꝗtitate. pͥmo caſu ſiꝗdē ti. ſingulari ut to. hoc ſeꝗt̉ vno exacto ceteri liberentur. Et ꝗd ſi fiat bal. ī. l. i. ī. i. ex cā legati trāſit utilis ſine ceſſiōe: ut. l. ex lega­ Quero ſi pl̓es tenent̉ ceſſio dbito col. C. de cō IS qOMꝯ. ex qͣſi maleficio. an ſolu­to. C. d̓ leg. rō ꝗa etiā ī rebꝰ corꝑalibꝰ trāſit dn̄iū ri dic ꝙ īpor dic. fur. dicit tat liberatio ſine traditiōe. Aut ti. vniuerſali ⁊ nō trāſit ſine tio vniꝰ liberet alios. uidet̉. l. ꝙ nō: ut ē caſus in tn̄ bal. in. l. i. nē ẜm Bal. ceſſiōe: ut. l. reſtituta. ad treb. fallit ſi nō reꝑit̉ ꝙ ī ulti. col. C. maleficio. ⁊. l. itē mella.§. ſi pl̓es. sͣ. ad. l. acꝗ. ⁊. l. in. d. l. i. ī vl ne filiꝰ ꝓ pa cedat ⁊ ī alijs caſibꝰ no. C. ad trebe. l. pe. ⁊ sͣ. ad ſi ꝗs id qd̓. ī fi. sͣ. d̓ iuriſ. om. iu. ⁊ glo. dicit ꝙ tria ti. col. ⁊ qua tre. ꝙ ſi ſta­treb. l. i.§. d̓ illo. Si ꝟo ex ꝯͣctu tūc aūt īnoīato ⁊ liter debeat ſunt ſpālia ī qͣſi maleficio ꝑ tex. iſtū ⁊ gl. Dy. cō­tutū dicit ꝙ narrare in li nō trāſeūt ſine ceſſiōe: ut. C. d̓ ac. ⁊ ob. l. i. ẜm pri ſuluitᵉ in tali qōne. Statutū ē in ciuitate lucana aliquo com bello ceſſio­mā lec. no. Aut ex noīato. ⁊ regir non trāſit ſine mittente ho quo cauebat̉ ꝙ ſi hoīes de ꝯtrata nō ceꝑint ma narius. vide micidiuꝫ illi ceſſiōe: ut. l. i. ⁊. ij. sͣ. ꝓ ſo. fallit in ēptore: ut. C. e. lefactorē tūc puniant̉ in tm̄ an oēs inſolidum: ⁊ no. bal. in. l. de familia te ſi culpa. sͣ. d̓ .l. ij. de here. vē. l. ēptor. rō ꝗa ſic placuit. qd̓ ītelli uno exacto alter liberet̉. ⁊ Dy. ſo. ꝙ iſta tenent̉ nent̉ ad mil rei vē. ⁊ bal. ge ī uolūtaria alienatiōe. ſcd̓o fallit in dote fauo ex qͣſi maleficio cū de facto alteriꝰ teneant̉: ut hͨ le uniꝰ ſolu­in. l. ex lega tio n̄ liberat re dotis: ut. l. i. ſol. ma. ꝓbat̉. C. e. l. ij. Tertio in ⁊ ideo unius ſolutiōe alter liberatur: ut hic: ⁊. l. to. ī. iij. q. C. aliū. l. pe. de noīe dato in ſolutū: ut. C. qn̄ fiſ. uel pͥua. l. fi. qd̓ ī .iij. sͣ. de his ꝗ deie. vel effu. Ex. l. ſequenti. de lega. cū ſi ꝯdi. inſer. mi. ⁊ qūo co tellige qn̄ datio ī ſolutū facit ēptiōeꝫ: al̓s ſecꝰ. qͣr Preſcriptio ſtatutaria an interrūpat̉ per ſo­N oī gnoſcat̉ an to ī noīe dato pignori: ut. l. cū ꝯuenit. sͣ. de pig. lam citationem. i bus co ꝗs ſit ceſſio gnita. ⁊. l. poſtꝙͣ. de here. vē. ꝗnto fallit ī dōa. ut. l. illā. Op. sͣ. de uſu. l. narius an di uide tn̄ gl. ⁊ N oībus. inuſuca. ⁊. l. pe. sͣ. d̓ .C. de dōa. ⁊ no. l. ij. C. e. hoc ultimuꝫ nō placet recto dn̄s. ui ibi bar. ī. l. p̄ de bal. in. q. Ia. bu. nā ibi fuerūt actiōes ceſſe. al̓s nō cōpete­diuer. ⁊ tēp. p̄ſcrip. Glo. ſol. in. ll. ꝯͣrijs. ⁊ dicit ꝗ tor.§. hoc ī incip. ſtatu ret. facit. sͣ. d̓ dōa. l. ad eū. ⁊ ibi dixi dr̄iam īter ce­terdictū. de ꝯͣria loquunt̉ in p̄ſcriptiōe ⁊ uſucapiōe mobiliū to cauet̉. ī. x. ope. no. nū. dere ⁊ ꝯcedere. tertio caſu qn̄ quis dꝫ cedere ex q̄ eſt fauorabilis hͨ in p̄ſcriptiōe. xxx. an. q̄ eſt me col. ⁊ gl. in. l. pō alia eꝗtate actio nō trāſit ſine ceſſiōe niſi ī ſubſi­b Quid de re odioſa. ſꝫ illud nō credo verū cum p̄ſcriptio po.§. fi. sͣ. d̓ actōe. Per diū qn̄ nō reꝑit̉ ꝗ cedat quo caſu ſemꝑ trāſit vti .xxx. an. de iure iſto nō erat cognitaᶠ: ut īſti. de ꝑ acqui. poſ. bal. ī. l. cura lis ſine ceſſiōe: lꝫ al̓s ceſſio reqͥrat̉: ut. l. i. C. e. ⁊ sͣ. g Per ſo pe. ⁊ tēpo. ac.§. i. ⁊ no. glo. in. l. nō ſolū. al̓s inci­toris. C. de lā citationē. d̓ īſti. l. i. d̓ dā. īfec. l. dāni.§. fi. ad idē. l. ī credito­pit iul̓. sͣ. ex ꝗ. cau. ma. ⁊. l. ꝗ occidit. ad. l. acquil. ne. ge. ⁊ bal. uid̓ q̄ ſcripſi re. sͣ. de euic. ꝗcꝗd dicat Pe. ⁊ Cy. C. e. l. i. Re in. l. i. ī. viij. in aucͣ. ut eccl̓a ro.§. i. Sꝫ ꝗd dicemꝰ. dic ꝙ hͨ lo in. l. fi. in pͥn. col. C. eo. ⁊ deo ad gl. ⁊ q̄ro ꝗd de actōeᵇ in rē. ⁊ ſolet tracta quit̉ in p̄ſcriptiōe redibitorie: ⁊ quāto minoris .sͣ. de eo per adde ꝙ ſig. ri. īſti. d̓ ac.§. i. ⁊ ꝑ Cy. C. d̓ alie. iu. mu. cau. fa. l. i. quē fact. er. ⁊ in ſili. Sꝫ quō glo. loquit̉ tunc de p̄ſcriptione no. glo. in. l. ubi etiā uide Quero ꝗd d̓ p̄toria ſtipu. q̄ petit̉ offō iudicis .xxx. an. dico ꝙ glo. bn̄ dicūt: ꝗa idē iuris ē in pͥ oīno. sͣ. de ī de perpetua pen. in reb. nobili. dico ꝙ nō ē ꝓprie actio. Itē nō hꝫ obli­ſcrip. xxx. an. qd̓ ī iſtis p̄ſcrip. hͨ: ꝗa utraqꝫ ē odio tione. dot. factis. gationē ſꝫ īſtar obligatōis: ut. l. ſi ꝑ colluſioneꝫ. h Inducit̉ ſa. ⁊ ex negligētia nō petentis ⁊ ſine ti. ⁊ ꝑ hoc Onſen De hac. q. ui .sͣ. d̓ ac. ēp. ſꝫ officio iudicis nouat̉: vt. l. ⁊ vno.§. habetis ꝙ p̄ſcriptio. xxx. an. interrūpit̉ ꝑ ſolā ci­c ſu fiūt. de ꝑ bal. ī. l. .i. jͣ. de acceptil̉. ſicut actio ēpti. de quo dixi ī. l. i. ꝙ oriū tationemᵍ. In uſucapiōe. x. uel. xx. an. fit interru fi. in prin. de tur. h̓ habes de iuriſ. om. iudi. Quero de actiōibꝰ q̄ oriun ptio demuꝫ ꝑ lit. ꝯte. In uſucapiōe triēij nullo eo ꝑ quē fa. gl. no. ⁊ me­tur ex pactis incōtinēti appoſitis. dic ut ī gl. ip̄o erit. ⁊ ang. ī mō interrūpit̉: ut dixi in. l. i. ⁊. ij. in fi. sͣ. ꝓ emp liꝰ ī. l. i. ī fi. sͣ. .l. ſic̄ in pͥn. rū tn̄ originē doc. pleniꝰ ponūt in. l. bōefidei. C. Mō ꝗd in p̄ſcriptiōe. xx. an. q̄ ꝑ ſtatutū induci d̓ ꝯͣhē. ep. q de preſcrip. de pac. ⁊. l. ex placito d̓ re. permu. ⁊. l. iuriſgētiū. ad hoc ut ꝯ turʰ qͣliter interrūpat̉ dic ꝑ ſolā citationē: ꝗa ex .xxx. anno. ctus ualeat .§. qnīmo. sͣ. de pac. ⁊ ibi dixi. negligētia ſola nō petētis inducit̉ cū petit ceſſat qui cōſenſu Tene mēti negligentia q̄ eſt cauſa p̄ſcriptionis: tunc in pre perficit̉ in­Onſenſu filii? glo. q̄ īcipit ſcriptione. x. uel. xx. an. nō pōt habere locū ꝑ ſo­.i. ſimul ⁊ pn̄tialiter ⁊cͣ. ⁊ iſtaꝫ gl. allegaui tibi ꝙ lā citationē interruptio: quia ti. meꝰ ⁊ bōafides debemꝰ īſpicere qͣliter. ll. loquūt̉ dū diſpu. q. ī lo nō poteſt interrumpi. De. q. de qua querit glo ca. ⁊ ꝯduc. ⁊ idē no. glo. ꝙ hͨ ī. l. i. ī fi. sͣ. de ꝯͣhen. dic ut glo. Ex. l. ſequenti. I8I ij