procedunt predicta ſi teneat̉ opi. ꝙ etiā ad pochialem non ꝓmouet̉ monachus niſi ex diſpenſatōe hominis de quo ſatꝭ no. xvj. q. j. in ſum. de ſta. mo. c. ij. ⁊. c. ꝙ dei. ¶ Secūdo inducitur ꝙ diſpenſatio pluralitatis circa beneficia eſt odioſa cū ip̄a pluralitas ſuꝑ cupiditate ⁊ ambitiōe fundet̉ d̓ cle. non reſi. qꝛ nōnulli de preben. qꝛ intantū. sͣ. e. li. de reſcrip. c. fi. ⁊ hec in monachis p̄cipue reprobat̉ de preben. auaritie in deciſa. ſic etiā diſſolutio ⁊ vagatio que ex pluralitate proce dunt. sͣ. eo. li. de preben. cū ſingula. in princ. ceſſet ergo talis diſpenſatio cū oīa p̄dicta teneat̉ ep̄s a monachis extirpare ⁊ puniri dꝫ nō faciens. xxvij. q. j. ſi hō. ⁊. c. ſi cuſtos. nec face dꝫ id a quo dꝫ alios ꝓhibere de na. ex lib. ven. c. vno de elec. dudum. ij. ꝙ prohibere debeat pꝫ de cle. non reſi. qꝛ nōnulli ¶ Tertio dat̉ ꝙ ꝯcedat̉ ep̄m cum ſeculari clerico diſpenſa re poſſe in ſimplici ⁊ curato vt hꝫ cōmunis opi. vt dixi. sͣ. in. v. ar. tn̄ nō ſeꝗtur ꝙ diſpenſare poſſit cū mōacho ꝗa in pͥmo ſola pluralitas eſt impedimēto. hic vero vltra pluralitatem occurrit inhabilitas ꝑſone ex monachali ꝓfeſſiōe quare ad tale bn̄ficiuꝫ iudicat̉ inhabilis ⁊ nō ſic facile tollunt̉ duo im pedimenta vel due ẜuitutes vt vna. sͣ. de vſuꝑall̓. ex tuarū. ⁊ no. in cle. de preben. c. vno ſuꝑ verbo momenti. nec iuuat qd̓ allegabat̉ eū trāſlatū qꝛ nihilominꝰ monachus eſt: ſꝫ ab ab batis obedentia ſit ſolutus nec ꝯtra ipſiꝰ monachatus ſubſtantialia diſpenſare poſſet. de ſta. mo. cū ad monaſteriuꝫ in fi. ⁊ vide quod no. sͣ. eo. li. de elec. quorūdam in glo. pe. vn̄ ⁊ in abbatē eligi poſſꝫ. xvj. q. j. preſbr̄os vbi de hͦ. Iteꝫ ꝙ trāſ latio vel mutatio ſtatus vel officij nō proficiat ꝓbat̉ de elec. auaritie. sͣ. eo. li. vbi nō adminiſtrans vt electus nec admini ſtrat ſindicus vel procurator. Item ꝓhibitꝰ vt pꝫ nō adminiſtrat vt tutor. ff. d̓ tuto. ⁊ curat. da. ab his. l. ſcire.§. ſi mater al̓s eēt dare vna via ꝓhibitū alia via ꝑmitti ꝯͣ regulā eo. tit. cum quid. ¶ Quarto certū eſt diſpenſatōes odioſas: qꝛ fi unt ꝯtra ius cōe vt hec ⁊ ſic ſunt reſtringende. sͣ. eo. ti. odia. ⁊ sͣ. eo. li. de fi. preſby. c. j. ⁊. ij. de elec. dudū. ⁊ hoc dicimꝰ ꝗc quid ſit ī criminibus ꝙ epiſcopi ꝯͣ iura nō diſpēſant niſi vbi eis ꝑmittitur vt eſt expreſſuꝫ d̓ tempo. or. dilectus. xxv. q. ij. amputato: hoc aūt non eſt permiſſum ergo id non poterit. ¶ Quīto ꝯſtat ꝙ īfirmari vl̓ vituꝑari pōt p̄caueri debere xxiij. di. ī noīe dn̄i de ſer. nō or. c. j. d̓ ꝓcu. c. j. ſꝫ ſi ꝯcederet̉ ta lis diſpenſatio euenire poſſet monachū renunciare eccleſie parochiali vel illa pͥuari ⁊ ſic in ſimplici bn̄ficio exͣ clauſtruꝫ remaneret ſine cura ⁊ officio p̄dicandi. qd̓ abhorrēt iura vt eſt ꝓbatum. ¶ Soluit frater Ia. ꝓ hac ꝑte ꝑ has vltimas rationes inducens pͥncipaliter. xvj. q. j. c. de monachis ⁊. c. d̓ pn̄tiū ⁊ no. ea. q. mōachi. j. d̓ ſta. mo. ꝙ dei ⁊. c. cū ad mōaſte rium. ¶ Allegata primo in ꝯͣriuꝫ nō ob. qꝛ nō ſeꝗtur ſi ep̄s pōt hoc ergo id p̄t cū mōacho vt patuit ꝑ ſuperiora. qd̓ dr̄ ſecūdo de deci. cū ſingula. nō ꝓcedit qꝛ ceſſat argumentū a cōtrario vbi illius ꝯͣrium exprimit̉ in iure de quo vide quod ſcripſi de elec. publicato ſuꝑ vltima glo. Item ex illo modo arguendi ſequeret̉ ꝙ in duobus nō curatis diſpenſare poſſꝫ epiſcopus cū monacho quod falſiſſimū eſt vt pꝫ ꝑ ſuperiora. ad id quod ibi ſeꝗtur ꝙ diſpenſat in nō ꝓhibitis reſpon ſuꝫ eſt ſupra in. iiij. arg. huius ꝑtis. Ad alle. tertio fateor ab batem monacho ſuo cōmittere poſſe admīſtra. mon̄. nō curatam qꝛ ꝑ id ſtabilitas clauſtri nō frangitur cū ibi maneat vt obedientiarius ad abbatis nutū ad clauſtrū reuocādus ⁊ ꝓ tanto dꝫ habere ſociū ſui ordinis vt no. de ſta. monachorum ne in agro.§. ad hec. Item iuri plus placet ꝙ etiā ſi tales adminiſtrationes ſunt curate cura debeat potius ꝑ ſecu lares clericos qͣꝫ ꝑ monachos exerceri. vt ſic clauſtralis illā nō gerat de capel. mo. c. j. facit cle. de ſta. mo. ne in agro.§. ce terum. Ad alle. quarto reſpondet̉ nō arguēdū hoc caſu de permiſſis admiſſis ad nō permiſſa ēt ſi ſint minora facit qd̓ ſcripſi de tranſla. c. vlt. ſuꝑ gl. pe. Ad. v. ⁊.vj. reſponſuꝫ eſt ī. iij. arg. huius ꝑtis vn̄ monachus nō liberat̉ a monachatu ꝑ pochialē eccleſiā ſicut ẜuꝰ a ſeruitute ꝑ manummiſſionē qd̓ ꝑ ſe pꝫ nec tractamus hic de purgatōe vitij ſicut in cāu decre. pe. de elec. nec eſt hic difficilis ſeparatio vt in decre. ſacris d̓ ſepul. cum curatum beneficium ſeparabile ſit a non curato. De contra ius. lxiiij. Pōit Dy. exemplū in re eccl̓ie. vel pupilli ꝯͣ formā ⁊ ꝓhibitionē iuris aliena tam que alienatio habet̉ ꝓ infecta. sͣ. eo. li. de re. ec. nō alie. c. ij. C. de ſa. ſan. ec. l. iubemus d̓ 2 admi. tu. l. ꝯͣ tutores de p̄di. mi. l. j. vn̄ nec dominiū trāſfert̉ nec parat̉ titulus p̄ſcribēdi. C. d̓ p̄di. mi. l. ſi p̄diū d̓ auc. pre ſtan. l. eū qd̓ vſuc. ꝓ emp. l. fi. ⁊ in pre. de. ij. d̓ re. ec. nō alie. ¶ Glo. j. remittit ad exempla ⁊ ponit alia ⁊ de maͣ remittit ſecūdo obijcit in ſpē ⁊ in genere de ꝓhibitis que facta tenēt vel confirmat̉ ⁊ tripliciter ſoluit. ponit etiā quartā ſolutionem quā improbat. tertio obijcit de maleficijs ⁊ ſoluit. ¶ In. j. gl. ibi facta tenent dat Dy. exemplū de. l. ff. de īter. ⁊ re. l. relegatorū.§. ad tp̄s. vbi relegatis non debent adimi bona tamē ſi adimant̉ tꝫ ademptio ad idem. ff. de fer. l. j. vbi ꝓhibet̉ ferri ſnīa tꝑe feriato fauore hominū ſi tamē ferat̉ ꝑ tibus pn̄tibus tenēt ⁊ ibi tollent̉ vl̓ ad annullandū certa ac tio vel exceptio paret̉ vt in his que fiunt dolo vl̓ mētū. Dy. qꝛ factū tꝫ lꝫ non teneat cōſiderato effectu. ff. eo. ti. nihil īter eſt. ⁊ ibi ītelligunt̉ ꝯͣria. ⁊ de hoc in ſpe. de diſpu. ⁊ alle.§. p hec. ver. vl̓ illud ius hꝫ cāꝫ. dicebat Dy. qn̄ lex vltra progre ditur ſtari dꝫ clauſule ſpāli generali relicta. ff. d̓. ver. ob. l. do li clauſula. C. de pe. ſanctio leguꝫ. ff. de ali. le. l. alimēta.§. pe. ⁊.§. ſtichus. Abbas in diſtīctōibus de teſti. c. ij. in fi. dat aliā ſolutionē quā attribuit odor. aut expedit faciēti id haberi ꝓ infecto: ⁊ tūc habet̉ pro facto vt in maleficijs. ⁊ ſeꝗtur in gl. qꝛ delictū non prebet īmunitatē. ff. de īterdic. l. relegatoruꝫ in fi. aut illi expedit haberi ꝓ facto. ⁊ tūc habet̉ pro infe cto vel ip̄o iure. pone exemplū de elec. cū in cunctis. vl̓ opeexceptōis. eo. ti. ꝙ ſicut. ne ex improbitate cōmodū reportꝫ ff. de fur. itaqꝫ fullo. ⁊ ibi ſortiunt̉.i. alias ſortiri poſſunt. dic̄ Dy. regula loꝗtur in prohibitis a iure. tamē illoꝝ quedam ſunt quorū effectꝰ retractari pōt ⁊ ad pͥmū ſtatū reduci vt ī ꝯͣctibꝰ electionibus ⁊ teſtamētis ⁊ in his loꝗtur regula que dā ſunt q̄ tractari vel ad primū ſtatū reduci nō poſſunt. vt mortuꝰ ad vitam ⁊ in his ceſſat effectus regule. Ec regula facit ad qōnē tritā.ſ. dn̄i calem poſtea diſputatā ꝑ fratrē Iac. ⁊ Guido. poſtea ep̄m mutinen̄. que ſic ꝓponebat̉ ꝑ vltimū ſponſus ſponſaꝫ de pn̄ti ingreſſaꝫ monaſteriū ⁊ ꝓfiteri volentē violenter rapit ⁊ cor rupit que poſtea ꝓfitet̉ ſponſus ip̄am repetit q̄rit̉ an poſſit. ¶ Quod poſſit allego. v. ⁊.vj. in ꝯͣrium. tertio ponitur ſo. Hoſtien̄. ⁊ Io. ꝯͣria Bar. ⁊ Guid. rn̄dētiū ad rōes primo rū vltimo de. q. excludo. iiij. cāus nō dubios ⁊ ſcd̓os ſequor Pro actore ſi allegabat̉ poſſetenus abbreuiando ꝯſtat ꝙ matrimonio cōſumato alter altero inuito relegionē ingredi non pōt ſꝫ īter iſtos erat matrimoniū ꝯſumatū ergo ⁊c̄. ma ior pꝫ d̓ cōuer. ꝯiu. ꝑ totū ⁊.xxvij. q. ij. ſunt ꝙ dn̄t ⁊. c. agatha ſa cum ſequētibus. Declaro minorē ad cōſumationē matri monij reqͥrunt̉ duo cōſenſus aīorū ⁊ cōmixtio corporū que firmat ⁊ ꝑficit. xxvij. q. ii. in oī. ſed īter iſtos vtrūqꝫ interueniſſe ꝓponit̉ ergo ⁊c̄. nec obſtat violentia qꝛ etiā illicitꝰ coi tus affinitatem inducit ⁊ efficit virū ⁊ muliere vnā carneꝫ ⁊ vnū corpus pꝫ primū de eo ꝗ co. cōſan. diſcretionē. ẜꝫ. xxxii. q. iiii. in eo fornicator. ſi ergo hec copula lꝫ illicita fecit ſpon ſos vnū corpus. pars nō pōt religionē ītrare parte reliqua in ſeculo remanēte. xxvii. q. i. qꝛ agathoſa. de conuer. ꝯiu. ad apoſtolicā. ⁊ ponderat̉ hic factū quod ſemel factuꝫ nequit nō fuiſſe. ff. de cap. ⁊ poſt li. re. in bello.§. facte p̄cipue in hoc caſu quo virgo poſt ruinā ſuſcitari nō pōt. xxxii. q. v. ſi paulus cui ꝯcor. l. C. de rap. vir. vna. ⁊ precipue qꝛ in corruptiōe etiā inuita preſumit̉ aliqualis fuiſſe ꝯſenſus qui ma. ac. poſſ. inſuꝑ. ⁊ facit quod ſcripſi poſt Hoſti. de deſpon. īpu. cōtine batur. cū aūt coacta voluntas includat volūtatē. xv. q. i. me rito ergo talis volens profiteri nō potuit. Item dato ꝙ nul lus fuerit ꝯſenſus ſꝫ abſoluta coactio. ſicut tamē corrupta ī ter virgines reputari vel conſecrari nō dꝫ. xxxii. q. v. ille. ꝗa lꝫ qͣꝫtum ad gratiā ſuſcipiatur vt virgo. ſecus qͣꝫtum ad. l. ꝗ Mer. Io. an. b iiij
zum Hauptmenü