De malicia huiꝰ Nemroth pleni ſunt libri. Forte dīno Hoc regnū citaꝝ lꝫ ſit vetuſtiſſimū tn̄ qꝛ barbaroꝝ ē inter pͥncipalia regna mīme cōputat̉. Snde ꝓpter illius ppl̓i in epti iudicioactum eſt ut nero in eius tudinem ſiue groſſitiue regio illa ſemper dicta eſt barbarica. vocabulo plane ſe offerat q̄ ſiEt ē magna milē infamiā habuere. nam poſt M palis. q na ctat IIao Ingſitat ſqū ꝯfuſionē linguarū ad ꝑſas abijt otidis palu regnū orinum ſiue lorit̉.i. feminaꝝ iter Fos ⁊ eos ignē cole̓ docuit babiloſcitas ⁊ albanoe ꝟ dibus incipi(tur ꝓpe/ 5 II II II ne relicta filio ſuo belo q̄ ei ſucſus ſeptētionē De ens īter daceſſit ⁊ ſic deinceps poſteritas 5 ſcitis trabūt originē eiꝰ regnū illud obtinuit vſqꝫ ad nubiū ⁊ oc danubium. iſi ſi ceanū ſeptēFFTTI quartā chiliadē ẜm methodium trionalē vſꝫ ad germaniā porrigit̉. Et ē prima ꝑs europe. In qua ⁊c̓. Sed aug. dicit eū fugatuꝫ n n n primū regnauit Tanus de ſtirpe Iaphet gothi id eſt vngari ſunt inde ⁊ ꝙ filij aſſur illud regnū de hijs gͦ dani ⁊cͣ. obtinuerunt ⁊ tenuerunt vſqꝫ Fums babeſ. I Hic orit̉ egyIſti tres pͥncipes cū ppl̓is ſuis ad annos. izoh. ⁊cͣ. ptioꝝ r̄gnū qd̓ ꝯuenerūt ī cāpū ſenaar formi/ gorores diuerſis altedātes diluuiū iteꝝ poſſe īunpͥmus egy rationibuſcreNemrotꝭ dare dipti rex. bro mutatū fer xerūtqꝫ. princepsd̓ 1 Sulphene tur. Et ſepe fit Edificē Iectāfrat̉ Cham de Iaphet. turrimo mētio de hijs ī ſacra ſcriptura Faleg de durauit vſqꝫ ad Anguſtum. altitudo ꝑ ¶ Sem. 3 tingat vſad celum ⁊cͣ. ut hr̄ gen̄. ii. videns autem deus ſtulticiam eoꝝ miLingua babelſparſa ſit raculoſe ī penā pct̄i ꝯfudit linguas eoꝝ ⁊ ſic diſꝑſiſt̉ ꝑtotū mūdū. flatu flaminis vna. L7 Amonunti 264 3 Fad ¶ haleg Ragau Linea xp̄i. vixit an an. 302 nis. 239 ro Iſte Phaleg filius heber ſic dictus eſt qꝛ ī diebꝰ eiꝰ facta fūit ꝯfuno linguaꝝ q̄ſi ipſe diuiſus ab alijs quia ī domoſua māſit lingua priſtina. Sn̄ ẜm augꝭ ī hoc nō puūꝫ iuſticie veſtigiū apꝑuit ꝙ iſta domꝰ libera fuit ab hac pena qͣi nō fue rit ꝑticeps ī culpa. Et noͣ ẜm euudē ꝙ numerꝰ linguaꝝ fuit ẜm numeꝝ generationū. ſ. 72. Auctꝰ aūt ē nūerꝰ gentiū multo amplius qͣꝫ linguaꝝ. nam ī vna lingua plurimas gētes nouimus. Nobilitas circa hec tp̄a fert̉ ītroducta. Et nota ꝙ pluribꝰ de cauſis nobilitas iſtituta fuit. Prima fuit neceſſitat̉. Creſcēte enī hūano genere cū hoīes ad malū ꝓni eſſent oportuit ꝓhibe re īſultꝰ prauoꝝ aduerſus bonos. ⁊ ideo eligebat̉ aliꝗs vir bonꝰ iuſtior ceteris atqꝫ prudētior q̄ cōitati p̄fideret virtuoſos ꝓmoueret. mediocres defenderet. malos coherceret. Hic dictꝰ ē nobilis qͣſi pre alijs ī ꝟtutibꝰ notabilis. Sn̄ Iero. Nichil alio video ī nobilitate appetendū niſi ꝙ nobiles quadā neceſſitate ꝯſtringant̉ ne ab antiquoꝝ ꝓbitate degenerēt. Secūda cauſa fuit diſcolia plebiū que rectū iudiciū ignorabat licet tn̄ int̓ ſe pacate viuerēt. nam adeo eberes fuerūt ꝙ nihil magnipendere valuerūt niſi qd̓ vulgari opinione celebradat̉. Sn̄ expediebat ꝓ ipſaꝝ pace cō ſeruanda ut ex natalibꝰ nobiliū principes haberēt. Tertia cauſa ꝓceſſit ex fortitudine aliq̄ ſingulari. Nenunqͣꝫ enim cōitates grauate ob īcurſus hoſtiles tale edictū ſanxerūt ut quecūqꝫ patriā a talibꝰ liberaret ius nobilitatꝭ ꝓ ſe ⁊ heredibꝰ ſuis ꝑpetuo obtineret. Hoc modo plures nobilitati legunt̉. Quarta cauſa ex abundātia diuitiaꝝ ſumit̉. Aliqn̄ enī populares nimia penuria victualiū attenuati tradiderūt ſe ⁊ ſua alicui diuiti ut hͦ pacto malū īopie tēperarēt ⁊ eū deinceps velut nobilē ⁊ dn̄m recognoſcerēt. Inueniūt̉ etiā quedā nobilitates ꝑ dīuū oraculū īſtitute licꝫ pauce quaꝝ alique ꝑmāſerūt ut ī dauid. alique cito defecerūt ut ſaul ⁊ iheroboā ⁊ qͦrundā alioꝝ. Plurime qͦꝫ legunt̉ nobilitates ꝑ violētiā ⁊ tyrānidē ītroducte quaꝝ ſimilit̓ aliqͣ ſtatim deſtructe ⁊ penitꝰ delete fuerūt: alique ſtabiles per māſerūt. Et nota ꝙ ẜm veteres hyſtorias raro aut nunqͣꝫ ī paganiſmo nobiliū ſtirpes ꝑpetuate fuerūt ꝓpter ſuꝑbiam ⁊ tyrānidē. Multe etiā apud xp̄ianos ꝓpter eandē cauſam delete ſunt. ẜm illud Eccͣ. i0. Sedes ducum ſuꝑboꝝ deſtruxit dn̄s ⁊ ſedere fecit mites ꝓ eis. It. noͣ ꝙ nemo vnꝙͣ/ nobilitatē odio habuit. qꝛ ē bonū ꝑ ſe appetibile ſic̄ virtꝰ aut religio. ſed ſancti multi eū fugierūt v̓b grande ꝑiculū d̓ ī eo latet ꝓpt̓ difficultatē maximā ipſi annexā. Hoc ſatꝭ īſancto ꝓpheta dauid apparuit quē ipſemet deus tam peculialiter elegit. Relinꝗtur ergo ꝙ vix pauciſſimi ad tantaꝫ ſublimitatem ydonei fuerunt.