Hanc ciuitatem magnam ninus Sic̄ dic̄ aug. 18. d̓ ciui. d̓i r̄gnū ſi c hoīoꝝ ampliauit ⁊ ex ſuo nomine niniad modū ꝑuū erat de qͦ doctiſſimꝰ varro Agileue velut antiqͦ tp̄e exorſus eſt. Peruenit tan ue appellauit. xͣ O Z pͥmꝰ rex dē ad athenien̄. deinde ad latinos. deīde ad romanos. Huic ſucceſſit Europs ſcd̓s LiI rex ſichoīoꝝ ⁊ durauit vſꝫ ad tp̄a heli ſac̓dotꝭ ⁊ iudicis iſrahel. ſ 1 1 LI Iſte zoraſtes dr̄ ẜm aug. riſiſſe pͥmū qn̄ na f tꝰ ē nec aliꝗd bōi mōſtruoſus ille riſus ꝓter g g F Praſtes 1 1 1 5 debat cū oībꝰ cōe ſit flēdo hūc mūdū ītrare zα. rex bre ſi τι f TT ττττ Artē nāqꝫ magicā īuēit ⁊ aīo ī bello ſuꝑatꝰ (ctianoꝝ gͣ ꝯ ē ꝗ eiꝰ libros combuſſit. Arttogolis aiſatioꝝ Era pͥncipal̓ Euſebij ⁊ gētiliū qͥ ātiꝗora Niniue magna deſtruit̉ tēpora ꝯmemorāt h̓ inchoāt cōiter. Hoc regnū pene tempore joſie regē iude Fi nunqͣꝫ pacatū fuit. ¶ Sebꝰ.j. rex aſſy rioꝝ an. 6h. ⁊ dr̄ a ꝗbuſdā ſaturnꝰ. rex aſſirit Itē augꝭ īter plurima regna terraꝝ ī oꝝ mo narcha pͥmꝰ regnauit annis. v4. ꝗbꝰ t̓rene vtilitatꝭ vel cupiditatꝭ ē di uiſa ſocietas quā hꝰ mūdi ciuitatē vl̓ī Iſte Ninus libidine dn̄andi ꝑ motꝰ ut latiꝰ regͣre Iſte Gelꝰ dr̄ ī obſcuro poſſet finitimis.i. vicinis ſuis bella iutulit. Et quia vocabl̓o nūcupamꝰ duo r̄gna c̓nimꝰ regnaſſe qꝛ ꝑuū hūit do ppl̓s adhuc rudis fuit nec bellādi nec armoꝝ peri lōge ꝓuēiſſe clariora. aſſyrioꝝ pͥmū miniū. Et iſte fuit pͥmus deīde rōanoꝝ ut tp̄ibꝰ ita ⁊ locis int̓ ciā hūit cito totā pene Aſiā ſibi ſb̓iugauit. factuſqꝫ quē error ppl̓i deū fuiſſe ſe ordinata atqꝫ diſtīcta. Illud priꝰ ī ē primꝰ monarcha oriētaliū. Cūqꝫ nimis doloret putauit. Sn̄de diū̓ſe gē oriēte hͦ poſteriꝰ ī occidēre ẜrexit. In de morte pr̄is ſui belifecit ſibi ī ſolacium ſuum fieriꝰ tes diuerſimode euꝫ no imaginē eius cuiꝰ tantā reuerētiā exhibebat ut ꝗbuſ fine illiꝰ iniciū fuit huiꝰ regna cetera minauit. ſcꝫ bel. baal ba cūqꝫ reis ad ipſam ꝯfugiētibꝰ ꝑceret ⁊ penā indulalim beelphegor beelze ceteroſqꝫ r̄ges velut appēdices iſto geret. Huiꝰ exēplo plures caris ſuis mortuis imarum dixerim bub ⁊cͣ. gines dedicare ceperūt. Sidētes aūt maligni ſpūs Et ſtetit hic enormis error ī gn̄e hūano vltra duo milia ānoꝝ. curioſitatē ppl̓i: ītus latuerūt ⁊ rn̄ſa dederunt ⁊ ſe deos eſſe dixerūt ac diuinos honores ſibi fieri decreuerūt. Sicqꝫ hoc īfeliciſſimū ydolatrie crimē introductū eſt dīne maieſtati ꝑ maxime z03h 29019. zl14. offenſiuum. Et intantuꝫ hec veſania creuit. ut ca¶ Racbor Thare an Saruch pitali ſentencia plecteret̉ anuis. 148 nis. 20 vixit ānis qui eos homīes fuiſſe af230. firmaret. g F6 23 iHo ⁊ no⁊ apunupudi aut ouuje Ydolatria oritur. Nō ſi bn̄ reuoluas hyſtorias reperies q̄ Iſte Thare poſt mortē filij ſui Arā exiuit de vr cal tria prīcipalit̓ hoīes ad ydolatriā īduxerūt.ſ. affectō circamo deoꝝ ⁊ peregrinatꝰ ē ī Carrā cū filijs ⁊ nepotibus riētes. timo. ⁊ adulatō apud reges ⁊ diligētiā artificū c̓caſcul ſuis. Fert̉ ꝙ ꝓpt̓ iniurias illatas ſibi a ꝯtribulibꝰ ſuis pturā. Demones aūt ī vdolis latētes ⁊ rn̄ſa dātes hūc erforē eo ꝙ nollet adorare ignem receſſit. Et dr̄ cōiter ab cōfirmauere nimis ita ut capitali pena plecteret̉ qui ei ſe nō cōhebreis ꝙ nērothibi regnauit qͥ dictꝰ fuit alio noīe firmaret. Acceſſit īſuꝑ fraudulēta poetaꝝ laudatio ꝗ miſeros Amraphel rex ſenaar quē diu poſt hec abrahā ſuꝑa damnatoſqꝫ hoīes in celū cōpoſitis carmībꝰ extulerūt. Et pu uit ⁊ ꝑcuſſit. ut dicit̉ Sen̄. 14. chre eodem tempore cū demones loqui hoībꝰ cepiſſent miſiſ clemens dn̄s angelos ſuos ut quibuſdam electꝭ etiam veriſimiliter loquerentur ne ſimul tota humanitatis maſſa er rore peſſimo deperiret.
