Seite
Reformatio prima ordinis ſancti Benedicti qui iam ī Iſte Arnolphus plene compeſcuit normannos qui iam vl­pleriſqꝫ locis cecidit. facta eſt circa hec tempora per tra quadraginta annos Salliam vaſtarunt. Tandem a me­Cluniacenſe Diuitie fuerunt ſepius cauſa. caſus huiꝰ dicis deſperatus mirabili infirmitate. ita ut a pediculis cōſu ordinis ſacri ⁊ paupertas reformationis. meretur: defecit ⁊ mortuus eſt. Beruo abbas oriundus ex Burgundia de ſti­ Arnol­pe comituꝫ conſtruxit primo Singniacenſe ce Imperatores. phus an­nobium. de inde Cluniacum. inis. 2 Cluniacum monaſteriū famoſum ⁊ ſanctiſſi­mum dono Aue comitiſſe. etiaꝫ a wiihelmo pio Elphredus rex Anglie vir totus virtuoſus octo horis in orando principe burgundie. legendo ⁊ ſcribendo expendit. octo in negocijs regni: octo in cū Sanctus Odo monachus Cluniacenſis feruo­ra corporis Redditus etiam optime diſpenſauit. rem inmonaſterijs reſuſcitauit ⁊ plura ſcripſit. Corpus ſancti Falixti tranſfertur in Franciam. Dyalogum Sregorij ipſo annuente coartauit Sunderoludus ep̄s Maguntie a normannis martiriſatus eſt. ſub vno volumine. Sanctus Martinus tranſlatus fuit de Turone Autiſiodorum ⁊ Comitatus Gleſenſis oritur ex nobili ſtirpe nor curauit leproſum. deinde reportatus curauit paraliticum ⁊ cecū mannorum. contra voluntatem eorum ⁊ frutecta regionis veſtita ſunt folijs Sello primus. ſupernaturaliter. Sciſma nonum eccl̓ie ⁊ ſcandaloſiſſimū fuit ſcd̓m quoſdā inter Formoſum ⁊ Sergiū. nam Sergius a Formoſo reprobatꝰ a papatu: fugit ī Franciā ⁊ tandē papa ſctūs romā reuertit̉ ſecrete ⁊ Xp̄ofeꝝ cepit ⁊ Formoſi corpꝰ effoſſum dehoneſtauit. Fuit etiā ī ſciſmate iſto aliud minꝰ ⁊ breuiſſimū inter Leonē ⁊ Xp̄oferum predictū. nam Xp̄oferus ꝑ vim rapuit papatū Leone īcarcerato. ſed ſtatim etiā ipſe ꝑ Sergiū captꝰ ē tanqͣꝫ īuaſor. Quidā dicūt ꝙ monachꝰ effectꝰ ſit. Et multiplicata ſunt mala ſuꝑ clerum ⁊ eccleſiam totam. 61ο3. Amno mundi. Sextus. Sextus Primus Scd̓s Sndecimꝰ Quartus Quintus Primus. S N I SI Ieo XFo­(FI i phanꝰ mē. 3 dorꝰ. nes an. ct an diebꝰ ferue. (moſiſ facius ij 2 ā..v. mēf. 6. dic. 19 an. jͣ. mēf. 3. die. 12. die 20. 2. die. 1v. 3. mēẜ. 3..90. mēẜ. 7. 90 Auno chriſti Iſti octo pontifices breui tēpore ſederūt neſcio aliꝗd notabile de hijs dicere. qꝛ nō niſi ſcan­Ite Formoſus fuit daloſa de hijs repperi ꝓpter ī auditam in ſancta ſede apoſtolica contencionē. vnus cōtra aliuꝫ pͦ ep̄e Portuēẜ ⁊ a ⁊ ſimul co traſe mutuo. nam Stephanꝰ confirmatus facta Iohannis octaui. Formoſum dam Iohe ꝓpt̓ inobīam nauit ⁊ eius facta irrita decreuit ⁊ corpus eius mortuū dehoneſtauit. digitis duobus abſciſis p̄uatꝰ erat ⁊ degre datꝰ vſꝫ ad laicalē manū ī Tiberim ꝓijci mādauit. oīno īgratus. ꝯtumeliā ꝓ gr̄a reddēs. qꝛ Formoſus ipſum ātea ſtatū Sꝫ ꝑ Marti­ ep̄m Anagnie fecit. ſꝫ breue tp̄s impoſuit negocio. Rurſus Theodorꝰ poſt hec oēs actꝰ Ste­nū reſtitutꝰ eſt ⁊ cō phani re probās facta Formoſi approbauit. Similit̓ ⁊ Iohānes nonus ſequēs ī concilio Ra­tra iuramentū non uenne corā. 74. ep̄is dānauit facta Stēphani ⁊ Formoſum cōfirmauit. Sergiꝰ aūt difecte cō ſolū romā venit ſed trarium ſenſit ⁊ Formoſum damnaui. cera etiam papatum ſu­ſcepit propter quod facta eſt altricatio magna.