Sextum Preceptum Capitulū Octauum eccīam venei̓s. eiꝰ morē ẜua ſi cuiqꝫ vis eſſe ſcādalum nec queqꝫ tibi. exqͦ ſūt v̓ſus Cum fueis rome rōano viuito mo­re fuei̓s alibi viuito ſic̄ ibi Septīo debet a ieiunāte īſpi­ci tꝑs. ẜm tho. ī ſūma: die dn̄ica ieiunare ꝯueīt qꝛ di­es ē leticie. vn̄ ſi qͥs tūc ieiuna ret: ꝯtͣ ꝯſuetudinē ppl̓i xp̄iani facerꝫ lege ẜm aug. hn̄da ē Addit bonauē. li. de euāgeli ca ꝑfectōne. valitudo aliud reqͥrat. vl̓ familiai̓s inſtinctꝰ ſpūs ſcī aliud reqͥrat pe. pa. et tho. dicūt etiā ī feſto natiui tatis dn̄i qͥs ieiunare p̄t ut ptꝫ ī ml̓tis religiōibꝰ. Et vouiſ­ſent plꝰ tūc tenet̉ Que dicta ſūt Ieiunio ī aliēa terra ẜuā do etiā ītelligēda ſūt de abſti­nēciā a carnibꝰ vel lacticinijs ne ſcādaliſet qͥs. Vnd̓ extra de obẜ. Ie. ca. Explicari d̓r in feſto natiuitatis xp̄i ſi ī ſexta feria venit a carnibꝰ abſtine̓ tenentur qui ad hoc obligant̉ voto vel regulari obẜuancia. Et etiam hij ſunt rep̄hē dendi pro tunc ob deuocōnē voluerint abſtinere Capitulū Octauum. Ed adhuc querit̉ te O neant̉ ieiunare quā do in ieiunio diſpenſa ri poſſit qͥs. Vbi notādum a ẜm dur. tho. pe. de pa. nul lus auctoritate ſua debet ſol­ue̓ ieiuniū qꝛ nullꝰ ē iudex ī ſua cauſa. ſi cōmode p̄t habere re­curſū ad ſuperiorē ſuū. Et ẜm hoſti. ſufficit licentia ſimpli­cis ſacerdotis. ſi p̄t hr̄i epiſco pus. Alias ſi non poteſt cōmo de habei epūs: p̄t curatꝰ diſpē­ſare Tn̄ ī ſumma tho. addit In talbꝰ recurrendū eſt ad ſupi­oris diſpenſacionem niſi forte vbi ita cōſuetum eſt ex hoc ip̄o p̄lati diſſimulāt annue̓ videntur. Sunt autē qn̄qꝫ b cauſe principales racōnabiles legittime ꝓpter quas p̄t qͥs diſpenſare in ieiunio vl̓ in pr̄e ueniendo horā. vl̓ in comedēdo aliū cibū quam ieiuniātes for tes tūc coēdāt Et ſūt Etas īfirmitas. neceſſitas. labor. et miniſteū. Prima cauſa ē Etas Vnde ẜm tho. vſque ad finem xxj. anni non tenēt̉ ieiunare iuuenes qꝛ īdigēt ut plurimū ante illd̓ tꝑs de nutrimēto du plici de cauſa vicꝫ. ut nutriat̉ eciā ut creſcāt. Tamē infra predictū tꝑs decens eſt ut ad aliquā abſtinēciā ſe exerceāt plus minꝰ ẜm modū ſue eta tis. Sed qꝛ quāto ad terminū p̄dictū appropīquatur: tanto virtus nature magis roborat̉ et augmentum tardiꝰ ꝓcedit