Decimum p̄ceptum. Capitulum Duodecimū de anſel. ibidē ſic di Quid ſomaiꝰ gaudiū cogitari poſſit qͣm exiſtis ꝯpactū pretactis Gaudiū em̄ erit ei intꝰ et extͣ gaudiū ſurſū atqꝫ d̓orſū gau diu circūcirca et vbiqꝫ gaudi um plenū hec de anſel. vn̄ ibi­ li. ſol̓. capi. vlti. oracōne ſic ꝯcludit. deꝰ meꝰ deꝰ meꝰ ſpes mea gaudiū cord̓ mei. dic aīe mee ſi hoc eſt gaudiū de quo nobis dicis filiū tuū petite et accipietis vt gaudi um veſtrum ſit plenum. Inue ni nāqꝫ gaudium qd̓dam ple et plus quā plenū Pleno dem corde. plēa mēte. plēama. plēo toto homīe. ergo totū illud gaudiū intrabit in gaudentes. ſꝫ toti gaudētes intrabūt in gaudiū. vtiqꝫ tm̄ gaudebūt quātū amabūt. amabūt qͣntum ꝯgnoſcent qͣntū te ꝯgnoſcēt dn̄e tunc et qͣntum te amabūt. Certe nec oculꝰ vidit: nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcendit in hac vita. qͣntū te ꝯgͦſcent et ama būt in alia vitā. Oro deus co­gnoſcā te. ame te. ut gaudeā de te et ſi poſſum in hac vi­ta ad plenū vel perficiā in di­es vſqꝫ veniat illud ad ple num. Domīe filiū tuū iubes ȳmo ꝯſulis petere et ꝓmittis acciꝑe vt gaudiū nr̄m ſit ple . peto dn̄e qd̓ ꝯſulis admi rabilē ꝯſiliariū nr̄m. Accipiaꝫ qd̓ ꝓmittis per veritatē tuam vt gaudiū meū plenū ſit me­ditetur interim inde mēs mea loqͥtur inde lingua mea. amet illud cor meū. ſermocinet̉ os meū. eſuriat illud aīa mea. ſici at caro mea. deſideret tota ſb̓ ſtātia mea donec intrē ī gau dium dn̄i. Qui es trinꝰ vnus deus benedictus in ſecula. AM E N Explicit preceptorium di­uine legis. Fratris Iohan­nis Nyder ſacre theologie profeſſoris eximij ordinis predicatorum. Conuētua lis Nurēbergenſis 13