Nonum Preceptum Capitulum Primum ex debito tenēt̉ diu̓ſi diuer ſa ſcire. ſūt aūt ſeptē qͥlibet adultꝰ ſcire tenetur aūt oꝑa dare ad talia addiſcēdū Prīa tria poīt tho. c̓ca decē p̄cep­tis. Prīo qͥlibet tenet̉ ſcire cre dēda que in ſymbolo tenet̉ et docentur de quibꝰ pͥmo p̄cep. dictū eſt. ca. ij. Secūdo deſi­derāda de or̄onē dn̄ica eciaꝫ in primo p̄cepto dicta ſunt. Tercio oꝑanda docet hoīes leges. Eſt enim ſb̓ triplici lege. ſcꝫ ſb̓ lege nature. dīna et ſb̓ poſitiua. Lex nature ni­hil alid̓ ē qͣꝫ lumē intellectus nob̓ infuſū a deo qd̓ cogno ſcimꝰ qͥd vitare. qd̓ ve agere debeamꝰ. Et hāc dedit nobis deꝰ ī creacōe a multi igno rāciam ſe excuſari putat vnde pͣs. Multi dicunt quis on̄dit nob̓ bona. Rn̄dit dauid. ſig­natū eſt ſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄e. hec lex in oībus ē. Iu des paganis xp̄ianis. Et ī clinat ad talia ſimilia vul tis ſupp. ẜm racōem rectaꝫ ut faciāt vob̓ ſupp. ex debito ho mīes eadē facite eis. vul tis ſupp̄. ẜm racōne rectā vob̓ fiei ſupp. īdebite alijs ne faci atis omē bonū ē faciēd̓ nullū malū ē faciēd̓ ſil̓ia qͥbꝰ rō­ij. gētes legē ſupͣ. ſcriptā hn̄t naturalit̓ ea legis ſunt faciūt huiōi legem hn̄tes ip̄i ſibi ſūt lex. on̄dūt opꝰ le gis ſcriptū ī cordibꝰ ſuis teſti moniū reddēte illis cōſciencia ip̄oꝝ. ſcd̓o ē quilibet ſub lege dīna tradit̉ in ſcripturis ſa­cris. noui teſtam̄ti p̄cipue int̓ ſūme ncc̄ariū eſt ſcire decē cepta. ad que ſcienda ut dicit Cancellariꝰ in triꝑtito tenet̉ quilibet ſe vl̓ aliū talē dili gēciā apponere pro ꝯẜuacōe vite ſpūalis quā pro vite cor pal̓ ſuſtētacōe poneret et eo maiorē immortal̓ aīa ē p̄ſtā cior corꝑe. racō ē qꝛ ſine p̄cep toꝝ noticia nullus ꝯueniēter pc̄a vitare p̄t aut ab eis reſur­gere. hoꝝ enī ignorātia ex de ſiderio proueniēs excuſat ſꝫ accuſat ꝯdēnat Tercō quili bꝫ ē ec̄ ſb̓ legē poſitia ecc̄ie vn̄ tho. ī. iiij. di. xl. ar. vltīo di. Ecc̄ie p̄ceptū habet eādē vim obligādi ſic̄ dīnū p̄ceptū. vn̄ luce. x. qui vos audit me audit et qui vos ſpernit me ſpernit. Talis lex pronūciat̉ ī ꝑroch ijs die dn̄ico. ieiunādo. feſti uādo. exꝯūicatos vitādo Itē ī die palmaꝝ quādo iudicat̉ quis non debeat commūicare Dubitatur hic vtꝝ leges hūane īponāt hoī neceſſitatē qͣntū ad foꝝ ꝯſcīe ſiue ſint iu ſte ſiue iniuſte Rn̄det tho. j. ij. q. xcvj. ar. iiij. leges impoſite hūanitꝰ vel ſūt iuſte vl̓ īiuſte